Interpelacja w sprawie reakcji Rzeczypospolitej Polskiej na działania organizacji zaangażowanych w nielegalne osadnictwo na terytoriach okupowanych oraz eskalację przemocy wobec ludności cywilnej w Strefie Gazy
Data wpływu: 2025-08-06
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Marta Stożek pyta o reakcję Polski na działania organizacji wspierających nielegalne osadnictwo i eskalację przemocy w Strefie Gazy, oraz o kroki dyplomatyczne podejmowane przez Polskę w celu ochrony ludności cywilnej i przestrzegania prawa międzynarodowego. Interpelacja wyraża zaniepokojenie brakiem zdecydowanej reakcji ze strony MSZ w obliczu pogarszającej się sytuacji humanitarnej.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie reakcji Rzeczypospolitej Polskiej na działania organizacji zaangażowanych w nielegalne osadnictwo na terytoriach okupowanych oraz eskalację przemocy wobec ludności cywilnej w Strefie Gazy Interpelacja nr 11639 do ministra spraw zagranicznych w sprawie reakcji Rzeczypospolitej Polskiej na działania organizacji zaangażowanych w nielegalne osadnictwo na terytoriach okupowanych oraz eskalację przemocy wobec ludności cywilnej w Strefie Gazy Zgłaszający: Marta Stożek Data wpływu: 06-08-2025 Szanowny Panie Ministrze, w dniu 27 maja 2025 roku Ambasada Państwa Palestyny w Warszawie skierowała do Polsko-Palestyńskiej Grupy Parlamentarnej notę dyplomatyczną o numerze GEN-30/2025.
Dokument ten, napisany w tonie powagi i troski o przestrzeganie międzynarodowych norm prawnych, zawiera szereg istotnych informacji oraz wezwań dotyczących sytuacji na palestyńskich terytoriach okupowanych przez izraelskie siły zbrojne, w tym szczególnie w Strefie Gazy. Treść noty koncentruje się na wskazaniu systemowych i wieloaspektowych naruszeń prawa międzynarodowego przez podmioty państwowe i niepaństwowe działające w interesie izraelskiej polityki okupacyjnej i kolonialnej.
Ambasada Palestyny wskazuje na bezpośrednią odpowiedzialność szeregu organizacji – zarejestrowanych jako pozarządowe – za działania wspierające i umożliwiające kontynuację budowy nielegalnych osiedli, prowadzenia wysiedleń oraz innych działań mających na celu sztuczne wpływanie na strukturę i liczbę ludności w regionie. Do organizacji tych zaliczono między innymi: Żydowski Fundusz Narodowy (JNF), Fundację Elad, Stowarzyszenie Ateret Cohanim, Organizację Nahalat Shimon, Światową Organizację Syjonistyczną, Chrześcijan Zjednoczonych dla Izraela (CUFI), organizację M.E.L.A.D. oraz Agencję Żydowską na rzecz Izraela.
Według dokumentu, mimo formalnej niezależności, działają one w ścisłej symbiozie z izraelskim aparatem państwowym, korzystając z przywilejów legislacyjnych, ochrony politycznej i wsparcia finansowego, co czyni je faktycznymi wykonawcami izraelskiej polityki ekspansji osadniczej i dyskryminacji etnicznej. Działania tych organizacji mają charakter zorganizowany, trwały i systemowy, a ich celem – jak wskazuje ambasada – jest trwałe włączenie terytoriów okupowanych do państwa izraelskiego poprzez usunięcie ludności palestyńskiej, zniszczenie dziedzictwa kulturowego i rozbicie wspólnot lokalnych.
Takie działania stanowią, zgodnie z międzynarodowym prawem humanitarnym i karnym, zbrodnie wojenne i mogą zostać zakwalifikowane jako elementy czystek etnicznych. Szczególne znaczenie ma tu art. 49 IV konwencji genewskiej z 1949 roku, który dotyczy zakazu przymusowych przesiedleń i deportacji ludności cywilnej z terytoriów okupowanych oraz zakazu przesiedlania ludności cywilnej na terytoria okupowane.
Ponadto w nocie przytoczono szereg aktów prawa międzynarodowego, które wskazują na bezprawność takich działań, m.in.: rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 242, 338 i 2334, opinię doradczą Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości z 2004 roku w sprawie budowy muru separacyjnego oraz postanowienia Rzymskiego Statutu Międzynarodowego Trybunału Karnego, które definiują czystki etniczne i przymusowe przesiedlenia jako zbrodnie przeciwko ludzkości.
Równolegle z powyższą notą publikowane są liczne raporty instytucji międzynarodowych, takich jak OCHA, WHO, MSF, FAO czy WFP, które dokumentują dramatyczną sytuację humanitarną w Strefie Gazy pogłębiającą się od października 2023 r. i osiągającą bezprecedensowy poziom wiosną 2025 roku.
Zgodnie z danymi na dzień sporządzenia raporty te potwierdzają: śmierć ponad 54 000 osób, w tym ponad 16 000 dzieci, z czego wiele ofiar to osoby zmarłe w wyniku celowych ataków na schroniska, szkoły i szpitale; poważne zniszczenia infrastruktury cywilnej – ponad 90% szpitali, szkół, punktów opieki zdrowotnej i instalacji wodno-kanalizacyjnych zostało uszkodzonych lub zniszczonych; zabójstwa ponad 450 pracowników organizacji humanitarnych i 219 dziennikarzy; dramatyczny brak dostępu do żywności, wody pitnej i podstawowych leków; celowe ataki na konwoje humanitarne i składy pomocy; masowe, przymusowe przesiedlenia milionów osób, które często nie mają dokąd wracać, ani gdzie się schronić.
Posłanka Marta Stożek pyta o monitorowanie dostępności i realizacji świadczeń związanych z zakończeniem ciąży od 1 stycznia 2023 roku, w tym o liczbę wykonanych świadczeń, odmów oraz o dane dotyczące przyczyn odmów i czasu oczekiwania. Wyraża zaniepokojenie brakiem kompleksowych danych pozwalających na ocenę realnej dostępności świadczeń i skuteczności nadzoru państwa nad podmiotami zobowiązanymi do ich wykonywania.
Posłanka Marta Stożek interweniuje w sprawie niskich cen skupu ziemniaków i warzyw, które nie pokrywają kosztów produkcji, szczególnie na Dolnym Śląsku. Pyta o działania ministerstwa mające na celu poprawę pozycji negocjacyjnej rolników i ograniczenie marnowania żywności.
Posłanka pyta o koordynację działań międzyresortowych w celu ograniczenia powstawania nielegalnych składowisk odpadów niebezpiecznych, wyrażając zaniepokojenie brakiem skutecznych mechanizmów. Domaga się informacji o podjętych działaniach koordynacyjnych, planowanych zmianach legislacyjnych i rozwiązaniach ograniczających obciążanie samorządów kosztami likwidacji tych składowisk.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie detencją dzieci cudzoziemskich w Polsce, szczególnie po nowelizacji ustawy o cudzoziemcach, co stoi w sprzeczności z orzecznictwem ETPC i standardami ochrony praw dziecka. Zadają pytania o uzasadnienie dla detencji małoletnich bez opieki i działania podjęte w celu zapewnienia im alternatywnej opieki.
Interpelacja dotyczy zaostrzenia praktyki przymusowych powrotów cudzoziemców do państw niebezpiecznych, z naruszeniem zasady non-refoulement, oraz wykonywania deportacji przed zapewnieniem realnej kontroli sądowej. Posłowie pytają o procedury i przypadki deportacji pomimo ryzyka naruszenia praw człowieka i braku skutecznej kontroli sądowej.
Projekt ustawy zmienia definicję osoby represjonowanej z powodów politycznych, zawartą w ustawie o działaczach opozycji antykomunistycznej. Zmiana dotyczy osób poszukiwanych listem gończym, oskarżonych lub skazanych za przestępstwa, albo wielokrotnie skazywanych za wykroczenia, lub wobec których orzeczono środki poprawcze/wychowawcze za działalność na rzecz niepodległości Polski lub praw człowieka. Celem jest doprecyzowanie kryteriów uznawania za osobę represjonowaną w kontekście działań na rzecz odzyskania przez Polskę niepodległości i suwerenności. Ustawa ma na celu zapewnienie, że osoby represjonowane, nawet te, które weszły w konflikt z prawem w związku ze swoją działalnością opozycyjną, mogą być uznawane za osoby represjonowane.
Projekt uchwały Sejmu wyraża solidarność z Ukrainą w czwartą rocznicę rosyjskiej agresji, potępiając działania Rosji jako pogwałcenie prawa międzynarodowego i akty terroru. Potwierdza integralność terytorialną Ukrainy i zobowiązuje Polskę do kontynuowania wsparcia politycznego, humanitarnego i militarnego. Uchwała wyraża uznanie dla solidarności polskiego państwa i społeczeństwa z narodem ukraińskim oraz popiera wysiłki na rzecz odnalezienia i uwolnienia ukraińskich dzieci uprowadzonych przez Rosję. Wzywa Radę Ministrów do kontynuowania pomocy Ukrainie i wprowadzania sankcji wobec Rosji.
Projekt ustawy o wykonywaniu orzeczeń Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (ETPC) ma na celu określenie zasad i trybu wdrażania orzeczeń ETPC przez Polskę. Ustawa definiuje role i obowiązki różnych podmiotów publicznych w procesie wykonywania orzeczeń, w tym koordynację działań przez ministra spraw zagranicznych. Wprowadza pojęcia środków indywidualnych i generalnych oraz planów działań i raportów z wykonania, mających na celu usunięcie naruszeń Konwencji Praw Człowieka i zapobieganie im w przyszłości. Ustawa ma na celu usprawnienie i ustrukturyzowanie procesu implementacji orzeczeń ETPC w Polsce, a także dostosowanie polskiego prawa do standardów ochrony praw człowieka.
Projekt ustawy dotyczy ratyfikacji poprawek do Rzymskiego Statutu Międzynarodowego Trybunału Karnego, przyjętych w latach 2015, 2017 i 2019. Komisje Spraw Zagranicznych oraz Sprawiedliwości i Praw Człowieka, po przeprowadzeniu pierwszego czytania, wnioskują o uchwalenie projektu ustawy bez poprawek. Celem ratyfikacji jest dostosowanie polskiego prawa do międzynarodowych standardów w zakresie ścigania zbrodni międzynarodowych. Proponowana ustawa ma na celu implementacje zmian wynikających z rezolucji Zgromadzenia Państw-Stron Statutu.
Projekt ustawy dotyczy ratyfikacji poprawek do Rzymskiego Statutu Międzynarodowego Trybunału Karnego, przyjętych w latach 2015, 2017 i 2019. Poprawki te mają na celu wzmocnienie jurysdykcji Trybunału poprzez usunięcie możliwości wyłączenia jurysdykcji w odniesieniu do zbrodni wojennych, rozszerzenie definicji zbrodni wojennych o stosowanie zakazanych broni oraz rozszerzenie definicji zbrodni wojennych na konflikty niemające charakteru międzynarodowego w zakresie wykorzystywania głodzenia jako metody prowadzenia działań wojennych. Ratyfikacja tych poprawek ma na celu efektywne przestrzeganie międzynarodowego prawa humanitarnego oraz wzmocnienie wizerunku Polski jako kraju wspierającego sądownictwo międzynarodowe.