Interpelacja w sprawie doprecyzowania klasyfikacji samochodów chłodni jako pojazdów specjalnych w Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT)
Data wpływu: 2025-08-14
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka interpeluje w sprawie niejednoznacznej klasyfikacji samochodów chłodni w Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT), co utrudnia przedsiębiorstwom dostęp do funduszy unijnych. Pyta, czy ministerstwo planuje doprecyzowanie KŚT i czy zgadza się z interpretacją, że chłodnie spełniają definicję pojazdu specjalnego.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie doprecyzowania klasyfikacji samochodów chłodni jako pojazdów specjalnych w Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT) Interpelacja nr 11754 do ministra finansów i gospodarki, ministra infrastruktury w sprawie doprecyzowania klasyfikacji samochodów chłodni jako pojazdów specjalnych w Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT) Zgłaszający: Małgorzata Pępek Data wpływu: 14-08-2025 Szanowny Panie Ministrze!
Do mojego biura poselskiego wpłynął wniosek Cechu Producentów Żywności w Katowicach dotyczący potrzeby zmiany w klasyfikacji środków trwałych, a konkretnie — wpisania samochodów chłodni do grupy 743 KŚT jako jednoznacznie określonych „samochodów specjalnych”. Zgodnie z art. 2 pkt 36 ustawy Prawo o ruchu drogowym za pojazd specjalny uważa się pojazd samochodowy, który ze względu na swoją funkcję wymaga specjalnego nadwozia lub wyposażenia.
Samochód chłodnia — wyposażony w izolowane nadwozie oraz system kontroli temperatury (zarówno chłodzenia, jak i ogrzewania) — spełnia tę definicję, pełniąc funkcję transportu towarów w określonym zakresie temperatury. Wskazuje to jednoznacznie na jego szczególne przeznaczenie. Obecnie w Klasyfikacji Środków Trwałych, grupa 743 obejmuje „samochody specjalne”, w tym także pozycję „pozostałe samochody specjalne, gdzie indziej niesklasyfikowane”.
Jednakże brak jednoznacznego wskazania samochodów chłodni jako osobnej kategorii powoduje niejednolitą interpretację przez instytucje oceniające projekty i skutkuje częstymi odmowami uznania zakupu takich pojazdów jako wydatków kwalifikowalnych w ramach programów unijnych. Jest to szczególnie dotkliwe dla mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw z branży spożywczej, które chcą inwestować w nowoczesne, energooszczędne, a często także zeroemisyjne (elektryczne) pojazdy chłodnicze. Formalna niejednoznaczność klasyfikacyjna stanowi dla nich barierę w dostępie do wsparcia na transformację energetyczną i modernizację floty.
Cech Producentów Żywności podkreśla, że nie zgłasza żadnych postulatów podatkowych ani ulg — celem postulatu jest wyłącznie doprecyzowanie klasyfikacji środków trwałych w sposób, który umożliwi jednoznaczne traktowanie samochodów chłodni jako pojazdów specjalnych zgodnie z ich rzeczywistą funkcją i wyposażeniem. W związku z powyższym zwracam się z uprzejmą prośbą o ustosunkowanie się do poniższych pytań: Czy ministerstwo planuje nowelizację Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT), w tym doprecyzowanie zakresu grupy 743 „Samochody specjalne” poprzez jednoznaczne ujęcie w niej samochodów chłodni?
Czy ministerstwo zgadza się z interpretacją, że samochód chłodnia — ze względu na izolowane nadwozie i system kontroli temperatury — spełnia ustawową definicję pojazdu specjalnego? Czy ministerstwo posiada dane lub analizy dotyczące skali problemu niekwalifikowania samochodów chłodni w ramach programów współfinansowanych ze środków UE? Czy możliwe jest wydanie interpretacji lub rekomendacji do instytucji zarządzających środkami UE, które pozwalałyby na jednolite traktowanie tego rodzaju pojazdów jako kwalifikowalnych?
Czy ministerstwo widzi możliwość konsultacji ze środowiskami branżowymi (takimi jak cechy lub izby gospodarcze) w zakresie dostosowania klasyfikacji KŚT do potrzeb realnej gospodarki? Z wyrazami szacunku Małgorzata Pępek Poseł na Sejm RP
Posłanka interweniuje w sprawie braku ciągłości ważności kart parkingowych dla osób z niepełnosprawnościami, co powoduje utrudnienia w ich codziennym funkcjonowaniu. Pyta ministerstwo o planowane działania legislacyjne mające na celu rozwiązanie tego problemu i zapewnienie ciągłości uprawnień.
Posłanka interweniuje w sprawie projektowanych zmian w ustawie o usługach hotelarskich, uwzględniając obawy Rady Miasta Ustroń dotyczące wpływu limitu 6 lokali na małe pensjonaty i standardy przeciwpożarowe. Pyta, czy ministerstwo przeanalizuje skutki tych zmian i rozważy alternatywne kryteria, aby uniknąć negatywnego wpływu na lokalne budżety i konkurencyjność.
Posłanka pyta o działania Ministerstwa Zdrowia w sprawie komercjalizacji parkingów przy szpitalach publicznych i ich wpływu na dostęp do świadczeń zdrowotnych, szczególnie w kontekście wysokich opłat i braku regulacji systemowych. Domaga się wprowadzenia jednolitych standardów i rozważenia ustawowego zagwarantowania bezpłatnego parkowania dla pacjentów.
Posłanka Pępek pyta o potrzebę nowelizacji ustaw samorządowych w celu określenia maksymalnego terminu publikacji nagrań z sesji, argumentując, że brak regulacji prowadzi do opóźnień i ogranicza jawność. Pyta również, czy ministerstwo planuje inicjatywę legislacyjną lub inne działania w tej sprawie.
Posłanka Małgorzata Pępek zwraca uwagę na problem nieodpłatnych praktyk studenckich w sądach i prokuraturach, które mogą ograniczać dostęp do doświadczenia zawodowego studentom z mniej zamożnych środowisk. Pyta, czy Ministerstwo Sprawiedliwości rozważa wprowadzenie odpłatności za te praktyki oraz analizuje możliwość zmian w prawie w tym zakresie.
Przedmiotem analizy jest Raport o pomocy publicznej w Polsce udzielonej przedsiębiorcom w 2024 roku, opracowany przez UOKiK. Raport ten, zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej, przedstawia Radzie Ministrów wyniki monitorowania pomocy publicznej w danym roku. Raport zawiera dane dotyczące wartości, form i przeznaczenia pomocy publicznej, z wyłączeniem rolnictwa i 'de minimis', oraz omawia kwestie zgodności wsparcia finansowanego ze środków unijnych z prawem o pomocy publicznej. Ma to na celu zapewnienie przejrzystości i zgodności udzielanego wsparcia z przepisami unijnymi oraz krajowymi.
Projekt ustawy ma na celu rozszerzenie możliwości wykorzystywania środków z Unii Europejskiej przez Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON). Umożliwia on realizację projektów finansowanych z funduszy unijnych w ramach programów zatwierdzonych przez Radę Nadzorczą PFRON. Zmiana ma na celu zwiększenie efektywności wydatkowania środków unijnych na rehabilitację zawodową i społeczną osób niepełnosprawnych. Ustawa doprecyzowuje, że środki PFRON mogą być przeznaczane na programy Rady Nadzorczej PFRON współfinansowane ze środków pomocowych Unii Europejskiej, co dotychczas nie było jednoznacznie określone.