Interpelacja nr 12267

Fragment treści interpelacji

HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript

Interpelacja w sprawie niejasności przepisów ustawy dotyczącej broni i ich wpływu na rozwój krajowych technologii dronowych oraz systemów antydronowych Interpelacja nr 12267 do ministra sprawiedliwości w sprawie niejasności przepisów ustawy dotyczącej broni i ich wpływu na rozwój krajowych technologii dronowych oraz systemów antydronowych Zgłaszający: Przemysław Wipler Data wpływu: 12-09-2025 Szanowny Panie Ministrze, zwracam się z uprzejmą prośbą o udzielenie odpowiedzi na pytania dotyczące zakresu koncesji wymaganej przepisami ustawy z dnia 13 czerwca 2019 r.

o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz. U. 2019 poz. 1214, dalej: ustawa o broni) w związku z wytwarzaniem nowoczesnych technologii obronnych. Ustawa o broni reguluje sposób prowadzenia reglamentowanej działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu szeroko rozumianą bronią i technologią wojskową.

Dotarły do mnie informacje o postępowaniach karnych prowadzonych wobec osób nieposiadających koncesji wymaganej przepisami ustawy o broni, które podejmują aktywność w sektorze związanym z rozwojem technologii bezzałogowych statków powietrznych (BSP) i usiłujących rozwijać w Polsce technologie podwójnego zastosowania. Sprawa jest bardzo poważna, gdyż rozwój technologii dronowych jest kwestią priorytetową dla polskiej racji stanu wobec sytuacji geopolitycznej, w jakiej znajduje się nasz kraj.

Nie jest możliwe podjęcie odpowiednich kroków w rozwoju tej technologii w sektorze prywatnym bez pewności prawnej co do tego, czy i od którego momentu niezbędna jest koncesja. Ma to szczególne znaczenie wobec faktu, że proces uzyskiwania koncesji trwa wiele miesięcy, a według doniesień medialnych [1] z ustaleń sojuszniczych wywiadów wynika, że Rosja będzie gotowa do ataku na jedno z państw NATO już w 2027 roku. Polskie prawo jest sprzeczne i niedostosowane regulacyjnie dla dynamicznie rozwijającego się przemysłu dronowego.

Nie jest obecnie jasne jakie działania przygotowawcze czy prace badawczo-rozwojowe mogą zostać podjęte przez przedsiębiorcę przed uzyskaniem koncesji. Z uwagi na legislacyjny chaos prokuratura prowadzi postępowania karne wobec naukowców i przedsiębiorców, którzy prowadzą prace badawczo-rozwojowe w dziedzinie dronów. Niewątpliwie takie działanie aparatu państwa hamuje rozwój tych technologii w Polsce. Wobec niepewności prawa startupy z sektora obronnego niechybnie wybiorą działalność w innym kraju.

Pewność prawa to zasadnicza konstytucyjna gwarancja dla obywateli, zaś w zakresie obowiązku posiadania koncesji stanowionego przez ustawę o broni taka pewność nie istnieje. Zgodnie z przepisem art. 7 ustawy o broni uzyskania koncesji wymaga: - wytwarzanie i obrót wyrobami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, - obrót technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym. Szczegółowy katalog poszczególnych rodzajów broni i technologii, które zawierają się w zakresie obowiązku uzyskania koncesji, wymienia rozporządzenie Rady Ministrów przyjęte na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy o broni. Do wyrobów tych należą drony wojskowe.

Jak wynika z treści art. 7 ust. 1 ustawy o broni – jeżeli chodzi o technologię wojskową – koncesji wymaga jedynie obrót technologią, nie wymaga koncesji rozwój takiej technologii ani podejmowanie działań przygotowawczych do prowadzenia tego rodzaju działalności. Przepis karny dotyczący prowadzenia działalności gospodarczej bez koncesji jest umiejscowiony w art. 133 ust. 1 ustawy o broni. Przy wykładni tego przepisu posiłkować należy się art. 7 ust. 1 ustawy o broni, gdyż zakres administracyjnoprawny tej regulacji powinien być spójny z zakresem penalizacji czynu polegającego na braku koncesji na czynności, na które zgodnie z art. 7 ust.

1 ustawy o broni należy koncesję posiadać. Katalog czynności wykonawczych wskazany w art. 133 ust. 1 ustawy o broni nie zawiera wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania czy – mówiąc precyzyjniej – rozwoju technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym bez koncesji, a jedynie obrót taką technologią. Wskazuje na to użyta w przepisie alternatywa rozłączna pomiędzy „wytwarzaniem lub obrotem materiałami wybuchowymi“ a „obrotem technologią o przeznaczeniu wojskowym“. Co więcej, rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 17 września 2019 r.