Interpelacja w sprawie trudnej sytuacji osób głuchych i potrzeby wzmocnienia wsparcia dla nich
Data wpływu: 2025-09-15
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Lidia Czechak zwraca uwagę na trudną sytuację finansową osób głuchych, spowodowaną wysokim bezrobociem i trudnościami w uzyskaniu renty socjalnej. Pyta ministerstwo o planowane zmiany w ustawie o rencie socjalnej oraz inne formy wsparcia dla osób głuchych na rynku pracy.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie trudnej sytuacji osób głuchych i potrzeby wzmocnienia wsparcia dla nich Interpelacja nr 12285 do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej w sprawie trudnej sytuacji osób głuchych i potrzeby wzmocnienia wsparcia dla nich Zgłaszający: Lidia Czechak Data wpływu: 15-09-2025 Szanowna Pani Minister, większość osób niesłyszących nie znajduje z różnych przyczyn zatrudnienia, bezrobocie w tej grupie szacowane jest na około 70 procent.
A z drugiej strony osoby, które urodziły się głuche, albo utraciły słuch w dzieciństwie bądź młodości, aby uzyskać rentę socjalną bądź rodzinną, muszą wykazać całkowitą niezdolność do pracy – choćby okresową. Sam fakt niesłyszenia nie daje im automatycznego prawa do świadczenia. W efekcie osoby głuche pozostają bez świadczenia finansowego, które mogłoby pokrywać koszty wynikające z niepełnosprawności lub zapewniać środki do życia w sytuacji braku możliwości podjęcia pracy. Sam fakt, że nie słyszą, powoduje, iż pracodawcy nie chcą się podjąć zatrudnienia i szukają innych osób do pracy.
Wiele osób głuchych otrzymuje jedynie 215 zł z zasiłku pielęgnacyjnego (niewaloryzowanego od 2019 roku) i muszą liczyć tak naprawdę na najbliższych w przeżyciu z miesiąca na miesiąc. W zeszłorocznej petycji w sprawie sytuacji osób głuchych skierowanej do marszałka Sejmu RP Szymona Hołowni i premiera Donalda Tuska wskazane jest, że obecne przepisy o rencie socjalnej są dyskryminujące i nie uwzględniają trudności komunikacyjnych jako kryterium przyznawania świadczeń.
Lekarze orzecznicy rzadko traktują głuchotę jako istotny czynnik utrudniający komunikację, który ogranicza możliwość wykonywania pracy lub korzystania z posiadanych kwalifikacji i uprawnień. Od lat postulowane jest wprowadzenie do ustawy przepisu, zgodnie z którym renta socjalna przysługiwałaby każdej osobie pełnoletniej z rozpoznaną całkowitą głuchotą lub obustronnym upośledzeniem słuchu niezależnie od orzeczenia o całkowitej niezdolności do pracy. Rozwiązanie to pozwoliłoby osobom głuchym korzystać z minimalnego zabezpieczenia socjalnego, a jednocześnie podejmować aktywność zawodową bez ryzyka utraty świadczenia.
W związku z powyżej nakreśloną sytuacją często poruszaną przez osoby niesłyszące proszę o odpowiedź na następujące pytania: 1. Czy Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej planuje nowelizację ustawy o rencie socjalnej w celu przyznania prawa do świadczenia osobom pełnoletnim z całkowitą głuchotą lub obustronnym upośledzeniem słuchu – niezależnie od orzeczenia o całkowitej niezdolności do pracy? 2. Jakie inne formy wsparcia (np. programy aktywizacji zawodowej, szkolenia, ułatwienia w komunikacji) zamierza w najbliższym czasie wprowadzić ministerstwo, aby poprawić sytuację osób głuchych na rynku pracy? 3.
Jakie działania podejmuje ministerstwo, aby przeciwdziałać dyskryminacji osób głuchych w systemie orzeczniczym i uwzględnić trudności komunikacyjne jako istotne kryterium przy ocenie zdolności do pracy? Z wyrazami szacunku Lidia Czechak Poseł na Sejm RP
Posłanka Lidia Czechak pyta o kryteria, jakimi kierowało się Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, rozdzielając środki z rezerwy programu "Ochrona zabytków 2026", zwłaszcza w kontekście dofinansowania podmiotów z niską punktacją. Krytykuje brak transparentności i uznaniowość decyzji ministry.
Projekt ustawy ma na celu rozszerzenie katalogu mniejszości narodowych w Polsce o mniejszość grecką, co umożliwi jej korzystanie z pełni praw i instrumentów wsparcia przewidzianych w ustawie o mniejszościach narodowych i etnicznych. Zmiana ta zapewni społeczności greckiej ochronę i rozwój tożsamości narodowej, języka, kultury i tradycji. Uznanie mniejszości greckiej jest uzasadnione długotrwałą obecnością Greków na ziemiach polskich oraz ich wkładem w życie społeczne i kulturalne kraju. Nowelizacja zakłada także uzupełnienie składu Komisji Wspólnej Rządu i Mniejszości Narodowych i Etnicznych o przedstawiciela mniejszości greckiej.
Projekt ustawy ma na celu zmianę w Prawie o szkolnictwie wyższym i nauce, aby umożliwić uczelniom finansowanie wsparcia dla osób niepełnosprawnych uczestniczących w studiach podyplomowych z dotacji budżetowej przeznaczonej na ten cel. Obecnie dotacja ta obejmuje tylko studentów i doktorantów, a proponowane zmiany mają na celu rozszerzenie wsparcia na uczestników studiów podyplomowych. Zmiana ta ma zapewnić równy dostęp do kształcenia podyplomowego dla wszystkich zainteresowanych, niezależnie od niepełnosprawności. Ustawa ma charakter deregulacyjny i nie wiąże się ze zwiększeniem środków na dotacje, lecz umożliwia uczelniom elastyczne gospodarowanie środkami.
Projekt ustawy ma na celu doprecyzowanie i wzmocnienie ochrony praw pracowniczych w zakresie przeciwdziałania dyskryminacji, mobbingowi oraz naruszaniu godności w miejscu pracy. Wprowadza definicje "dyskryminacji przez założenie" i "dyskryminacji przez skojarzenie", konkretyzuje pojęcie molestowania, zwiększa minimalne kwoty zadośćuczynień i odszkodowań za naruszenia zasady równego traktowania i mobbing, a także nakłada na pracodawców obowiązek aktywnego i stałego przeciwdziałania tym zjawiskom poprzez wdrożenie odpowiednich procedur i reguł. Zmiany mają na celu dostosowanie przepisów do rozwoju technologii i elastycznych form zatrudnienia, a także uwzględnienie dorobku judykatury i nauk o zarządzaniu. Celem jest poprawa informacyjnej funkcji przepisów i rozwianie wątpliwości dotyczących zjawisk przemocy w miejscu pracy.
Projekt ustawy wprowadza Wojewódzkie Zespoły Koordynacji do spraw polityki umiejętności (WZK), które mają pełnić funkcje opiniodawczo-doradcze dla zarządów województw w zakresie rozwoju umiejętności mieszkańców i promocji uczenia się przez całe życie. WZK będą monitorować, koordynować i ewaluować działania związane z polityką umiejętności na poziomie regionalnym, a także wydawać rekomendacje dotyczące kształcenia zawodowego i potrzeb rynku pracy. Ustawa określa również skład, zadania, organizację i finansowanie WZK, a także wprowadza zmiany w ustawach o samorządzie województwa, prawie oświatowym, polityce rozwoju oraz rynku pracy.
Projekt ustawy ma na celu powołanie Wojewódzkich Zespołów Koordynacji (WZK) do spraw polityki umiejętności. WZK mają wspierać województwa w realizacji zadań związanych z rozwojem umiejętności mieszkańców i promocją uczenia się przez całe życie, poprzez opiniowanie i rekomendowanie działań w zakresie strategii rozwoju województwa i polityk publicznych. Ustawa określa organizację, zadania, skład i finansowanie WZK, a także wprowadza zmiany w ustawach o samorządzie województwa, prawie oświatowym, zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz o rynku pracy i służbach zatrudnienia. Wprowadzenie ustawy jest wymagane w ramach Krajowego Planu Odbudowy (KPO).