Interpelacja w sprawie realizacji polsko-niemieckiego traktatu o dobrym sąsiedztwie i przyjaznej współpracy z 17 czerwca 1991 roku
Data wpływu: 2025-09-15
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł Janusz Kowalski pyta o realizację polsko-niemieckiego traktatu o dobrym sąsiedztwie, w szczególności o wsparcie finansowe dla organizacji polonijnych w Niemczech oraz o odróżnienie polityki migracyjnej od zobowiązań traktatowych. Poseł wyraża obawę, że powoływanie się na federalizm jest nieuzasadnione i że polityka migracyjna może być sprzeczna z realizacją traktatu.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie realizacji polsko-niemieckiego traktatu o dobrym sąsiedztwie i przyjaznej współpracy z 17 czerwca 1991 roku Interpelacja nr 12301 do ministra spraw zagranicznych w sprawie realizacji polsko-niemieckiego traktatu o dobrym sąsiedztwie i przyjaznej współpracy z 17 czerwca 1991 roku Zgłaszający: Janusz Kowalski Data wpływu: 15-09-2025 Zgodnie z zapisami traktatu o dobrym sąsiedztwie i przyjaznej współpracy z 17 czerwca 1991 roku strona niemiecka zobowiązała się do umożliwienia osobom polskiego pochodzenia w Niemczech – rozumianym szeroko jako Polonia – rozwijania i podtrzymywania własnej tożsamości kulturowej, językowej oraz religijnej.
Traktat polsko-niemiecki zawiera trzy artykuły (20–22) dotyczące problematyki mniejszości narodowych. Artykuł 20 ust. 1 stanowi, że członkowie mniejszości niemieckiej w Polsce oraz osoby polskiego pochodzenia w Niemczech mają prawo do swobodnego wyrażania, zachowania i rozwijania swojej tożsamości etnicznej, kulturalnej, językowej i religijnej – bez przymusu asymilacji. W ust.
2 obie strony zobowiązały się do realizacji tych praw zgodnie z międzynarodowymi standardami, w tym m.in.: Powszechną Deklaracją Praw Człowieka (1948), Europejską Konwencją Praw Człowieka (1950), Międzynarodowym Paktem Praw Obywatelskich i Politycznych (1966) oraz aktem końcowym KBWE (1975). W związku z powyższym proszę o wskazanie, jak obecnie wygląda sytuacja w Niemczech w zakresie możliwości uzyskania finansowania dla organizacji polonijnych, w szczególności w wymiarze utrzymania ich struktur, które – zgodnie z literą traktatu – powinny mieć zagwarantowaną możliwość realizowania swojej działalności.
Podkreślam przy tym, że powoływanie się na federalizm nie znajduje uzasadnienia prawnego, ponieważ traktat został ratyfikowany również przez Bundesrat, a więc wszystkie kraje związkowe są jego stroną i mają obowiązek jego realizacji. Jednocześnie należy wyraźnie odróżnić zobowiązania wynikające z traktatu od niemieckiej polityki migracyjnej, która ma zupełnie inny charakter i cele. Polityka migracyjna służy wsparciu w integracji nowo przybyłych obywateli, realizowana jest w oparciu o unijne dyrektywy i krajowe programy, a jej adresatami są osoby, które dopiero osiedliły się w Niemczech.
Procesy te nie mają związku z realizacją zobowiązań traktatowych wobec Polonii, a w pewnych aspektach mogą wręcz pozostawać z nimi w sprzeczności. Polityka migracyjna służy bowiem interesowi państwa niemieckiego w zakresie integracji cudzoziemców, podczas gdy zobowiązania traktatowe dotyczą ochrony praw historycznie ukształtowanej społeczności polskiej w Niemczech. Łączenie obu obszarów prowadzi do zacierania granicy między Polonią a migrantami i w konsekwencji osłabia realizację zapisów traktatowych.
Polityka polonijna ma jasno określony charakter i nie powinna być utożsamiana ze wsparciem polityki migracyjnej państwa, w którym osiedlają się Polacy. Interesem państwa polskiego jest natomiast utrzymywanie trwałych kontaktów z Polonią i umożliwienie jej pełnego korzystania z praw wynikających z traktatu. Ochrona i wspieranie Polonii powinny mieć charakter systemowy i stabilny, a nie doraźny czy uzależniony od projektów migracyjnych. Dopiero od 2023 roku rząd niemiecki rozpoczął finansowanie nauki języka polskiego w tzw. innych ośrodkach oświatowych, zgodnie z art. 25 pkt 7 traktatu.
Projekt ten ma charakter tymczasowy, realizowany przez MSZ RFN i nie gwarantuje trwałego, systemowego wsparcia. Proszę zatem o odpowiedź na następujące pytania: W jakim zakresie rząd federalny oraz kraje związkowe implementowały zobowiązania traktatowe wobec Polonii? Jakie instrumenty finansowe przewidziano na wsparcie organizacji polonijnych – rozumianych jako wspólnota narodowa wynikająca z zapisów traktatu, a nie jako element polityki migracyjnej? Jakie działania podejmują poszczególne placówki konsularne w zakresie wspierania organizacji polonijnych?
Czy rząd polski wspiera organizacje migracyjne, które są częścią polityki państwa niemieckiego, oraz czy placówki konsularne angażują się w tego rodzaju wsparcie? Jakie środki i na jakie projekty zostały przeznaczone w latach 2024–2025 w poszczególnych placówkach? Na jakiej podstawie prawnej od 2023 roku odbywa się finansowanie nauczania języka polskiego w szkołach i organizacjach polonijnych w Niemczech? Ile dokładnie w 2024 r. polskie państwo przeznaczyło na wsparcie mniejszości niemieckiej w Polsce? Ile dokładnie w 2024 r. polskie państwo przeznaczyło na wsparcie mniejszości polskiej w Niemczech?
Poseł Janusz Kowalski wyraża obawy dotyczące praktycznych skutków wdrożenia KSeF dla rolników ryczałtowych, zwłaszcza w kontekście konieczności posiadania NIP i dostępu do narzędzi cyfrowych. Pyta o rozwiązania wspierające rolników w dostosowaniu się do systemu oraz ocenę wpływu KSeF na funkcjonowanie gospodarstw.
Posłowie pytają Ministra Infrastruktury o aktualny harmonogram realizacji inwestycji kolejowych w woj. lubelskim w ramach programu Kolej+, wyrażając zaniepokojenie opóźnieniami i zmianami w przebiegu planowanych linii. Interpelacja kwestionuje także niektóre decyzje projektowe, m.in. w rejonie Zamościa i w kontekście obszarów Natura 2000.
Poseł Janusz Kowalski pyta o szczegółowe dane dotyczące dochodów, wydatków i deficytu budżetu państwa oraz całego sektora instytucji rządowych i samorządowych w latach 2011-2025, włączając w to operacje pozabudżetowe i gwarancje Skarbu Państwa. Poseł kwestionuje przejrzystość finansów publicznych i domaga się ujawnienia informacji o wydatkach realizowanych poza budżetem.
Projekt ustawy ma na celu rozszerzenie katalogu mniejszości narodowych w Polsce o mniejszość grecką, co umożliwi jej korzystanie z pełni praw i instrumentów wsparcia przewidzianych w ustawie o mniejszościach narodowych i etnicznych. Zmiana ta zapewni społeczności greckiej ochronę i rozwój tożsamości narodowej, języka, kultury i tradycji. Uznanie mniejszości greckiej jest uzasadnione długotrwałą obecnością Greków na ziemiach polskich oraz ich wkładem w życie społeczne i kulturalne kraju. Nowelizacja zakłada także uzupełnienie składu Komisji Wspólnej Rządu i Mniejszości Narodowych i Etnicznych o przedstawiciela mniejszości greckiej.
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej odmawia podpisania ustawy o zmianie ustawy o mniejszościach narodowych i etnicznych oraz o języku regionalnym oraz niektórych innych ustaw, która została uchwalona 9 stycznia 2026 roku. Prezydent wnosi o ponowne rozpatrzenie ustawy przez Sejm, motywując to stosownym wnioskiem. Do reprezentowania stanowiska Prezydenta w tej sprawie upoważniony został Szef Kancelarii Prezydenta.
Ustawa o Finansowym Instrumencie Zwiększenia Bezpieczeństwa SAFE ustanawia ramy prawne dla działania tego instrumentu, mającego na celu finansowanie inwestycji w europejskim przemyśle obronnym. Określa zasady kontroli i audytu wykorzystania środków z pożyczki SAFE, udzielanej na podstawie rozporządzenia UE. Tworzy FIZB w Banku Gospodarstwa Krajowego, precyzuje źródła finansowania i przeznaczenie środków, a także zasady współpracy między ministrem obrony, innymi ministrami i BGK. Ustawa wprowadza zmiany w Prawie bankowym, ustawie o finansach publicznych i ustawie o Krajowej Administracji Skarbowej, dostosowując je do funkcjonowania FIZB.
Projekt uchwały Sejmu dotyczy sfinansowania polskiego udziału w pożyczce udzielanej Ukrainie przez Unię Europejską w wysokości 90 miliardów euro. Środki na ten cel mają pochodzić z zamrożonych aktywów rosyjskich na terytorium Polski, należących do osób i podmiotów wpisanych na listę sankcyjną. Celem uchwały jest wsparcie Ukrainy oraz osłabienie Rosji, co Sejm postrzega jako polską rację stanu. Sejm wzywa Rząd RP do niezwłocznego wypracowania mechanizmów prawnych i organizacyjnych w celu realizacji tego finansowania.
Przedłożony dokument dotyczy dodatkowego sprawozdania Komisji Mniejszości Narodowych i Etnicznych w sprawie poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o mniejszościach narodowych i etnicznych oraz o języku regionalnym. Komisja, po ponownym rozpatrzeniu wniosku zgłoszonego w drugim czytaniu, wnosi o odrzucenie projektu ustawy. Wynika to z analizy wniosku z posiedzenia w dniu 9 stycznia 2026 roku. Dokument informuje o procedurze legislacyjnej i stanowisku komisji.