Interpelacja w sprawie udostępnienia szczegółowych informacji na temat programu "Zwiedzaj i Pracuj" w Polsce dla obywateli i obywatelek krajów partnerskich w tym programie
Data wpływu: 2025-09-30
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Marta Stożek krytykuje brak informacji na temat programu "Zwiedzaj i Pracuj" dla obywateli krajów partnerskich na rządowych stronach internetowych, co utrudnia im udział w programie. Pyta o dostępność informacji w językach urzędowych krajów partnerskich oraz o działania promujące program wśród tych krajów.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie udostępnienia szczegółowych informacji na temat programu "Zwiedzaj i Pracuj" w Polsce dla obywateli i obywatelek krajów partnerskich w tym programie Interpelacja nr 12612 do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej w sprawie udostępnienia szczegółowych informacji na temat programu "Zwiedzaj i Pracuj" w Polsce dla obywateli i obywatelek krajów partnerskich w tym programie Zgłaszający: Marta Stożek Data wpływu: 30-09-2025 Szanowna Pani Ministro, 1 kwietnia 2025 r. skierowałam interpelację na temat programu „Zwiedzaj i Pracuj” w Polsce do ministra spraw zagranicznych.
Została ona przekazana do Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej jako właściwego organu odpowiedzialnego za funkcjonowanie programu. Dziękując Pani za udzielone odpowiedzi, chciałabym zwrócić uwagę, że część z nich nie była wystarczająco precyzyjna. W związku z tym pozwalam sobie zadać dodatkowe pytania. Na wstępie pragnę przypomnieć, że umowy zawarte między Polską a państwami partnerskimi umożliwiają osobom z obu stron uczestnictwo w programie „Zwiedzaj i Pracuj” (Working Holiday Scheme).
Program pozwala młodym ludziom na wyjazd, który łączy cele turystyczne, wypoczynkowe i kulturoznawcze, a jednocześnie umożliwia podjęcie pracy zarobkowej. Warto pamiętać, że program opiera się na zasadzie wzajemności i powinien w równym stopniu umożliwiać korzystanie z jego założeń zarówno Polakom i Polkom, jak i osobom z krajów partnerskich. Niestety, obecna polityka informacyjna ministerstwa faworyzuje obywatelki i obywateli Polski, co znacząco utrudnia udział w programie osobom z państw partnerskich.
Znalezienie potrzebnych informacji na temat programu jest pierwszym i kluczowym krokiem, jaki musi podjąć młody człowiek zainteresowany pracą za granicą. Nie wiedząc o jego istnieniu, a tym bardziej o funkcjonowaniu, nie jest w stanie w ogóle rozważyć przyjazdu do Polski w ramach programu. Rządowy serwis internetowy podaje najważniejsze informacje na temat programu dla obywateli i obywatelek Polski, podaje także linki do stron internetowych dotyczących programu prowadzonych przez rządy krajów partnerskich. Można znaleźć informacje o programie – jakie są wymagania oraz jak do niego aplikować.
Informacje te są jednak przeznaczone tylko dla Polek i Polaków. Niestety, nie udało mi się znaleźć żadnej podstrony w rządowym serwisie informacyjnym, która wyjaśniałaby zasady udziału w programie dla obywateli i obywatelek krajów partnerskich. Tymczasem zapewnienie dostępu do informacji to absolutne minimum. Program ma ogromny potencjał promocyjny dla naszego kraju – może przyciągnąć osoby, które uznają Polskę za miejsce atrakcyjne turystycznie i kulturoznawczo, a w przyszłości wybiorą nasz kraj jako miejsce do zamieszkania. Wśród uczestników programu mogą znaleźć się osoby o kompetencjach pożądanych na polskim rynku pracy.
Warto pamiętać, że pobyt uczestników i uczestniczek programu będzie stanowił zysk dla branży turystycznej, a więc także korzyść dla gospodarki. Dlatego, oprócz zapewnienia dostępu do podstawowych informacji, apeluję o wdrożenie działań promocyjnych prowadzonych w krajach partnerskich, które zwiększyłyby świadomość istnienia programu i zachęciły do uczestnictwa w nim. W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania: Czy w serwisie rządowym istnieje podstrona, która umożliwia znalezienie informacji na temat przyjazdu do Polski z krajów partnerskich w ramach programu „Zwiedzaj i Pracuj”?
Czy informacje te są dostępne w językach urzędowych krajów partnerskich? Według przekazanej wcześniej odpowiedzi: „urząd konsularny planuje w najbliższym czasie uruchomić zakładkę (na stronie internetowej), poświęconą zasadom udziału w programie. Powyższa informacja będzie także promowana w mediach społecznościowych placówki”. Na kiedy planowane jest uruchomienie podstrony, w jakich mediach społecznościowych i w jaki sposób będzie promowana? Czy za promocję będzie odpowiadał podmiot zewnętrzny?
Według przekazanej wcześniej odpowiedzi: „informacja na temat możliwości skorzystania ze wspomnianego programu znajduje się również na stronach polskich placówek w krajach, których obywatele są objęci rzeczonym programem” – proszę o udostępnienie listy adresów internetowych podstron przeznaczonych dla osób z każdego kraju partnerskiego wraz z językiem, w jakim jest prowadzona podstrona. Ile obywateli i obywatelek Polski skorzystało z programu „Zwiedzaj i Pracuj” w krajach partnerskich w latach 2020–2024? Proszę o udostępnienie liczby uczestników i uczestniczek z podziałem na kraje oraz na lata. Z poważaniem Marta Stożek Posłanka na Sejm RP
Posłanka Marta Stożek pyta o monitorowanie dostępności i realizacji świadczeń związanych z zakończeniem ciąży od 1 stycznia 2023 roku, w tym o liczbę wykonanych świadczeń, odmów oraz o dane dotyczące przyczyn odmów i czasu oczekiwania. Wyraża zaniepokojenie brakiem kompleksowych danych pozwalających na ocenę realnej dostępności świadczeń i skuteczności nadzoru państwa nad podmiotami zobowiązanymi do ich wykonywania.
Posłanka Marta Stożek interweniuje w sprawie niskich cen skupu ziemniaków i warzyw, które nie pokrywają kosztów produkcji, szczególnie na Dolnym Śląsku. Pyta o działania ministerstwa mające na celu poprawę pozycji negocjacyjnej rolników i ograniczenie marnowania żywności.
Posłanka pyta o koordynację działań międzyresortowych w celu ograniczenia powstawania nielegalnych składowisk odpadów niebezpiecznych, wyrażając zaniepokojenie brakiem skutecznych mechanizmów. Domaga się informacji o podjętych działaniach koordynacyjnych, planowanych zmianach legislacyjnych i rozwiązaniach ograniczających obciążanie samorządów kosztami likwidacji tych składowisk.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie detencją dzieci cudzoziemskich w Polsce, szczególnie po nowelizacji ustawy o cudzoziemcach, co stoi w sprzeczności z orzecznictwem ETPC i standardami ochrony praw dziecka. Zadają pytania o uzasadnienie dla detencji małoletnich bez opieki i działania podjęte w celu zapewnienia im alternatywnej opieki.
Interpelacja dotyczy zaostrzenia praktyki przymusowych powrotów cudzoziemców do państw niebezpiecznych, z naruszeniem zasady non-refoulement, oraz wykonywania deportacji przed zapewnieniem realnej kontroli sądowej. Posłowie pytają o procedury i przypadki deportacji pomimo ryzyka naruszenia praw człowieka i braku skutecznej kontroli sądowej.
Przedstawiony dokument to sprawozdanie dwóch komisji sejmowych (Komisji Polityki Senioralnej oraz Komisji Polityki Społecznej i Rodziny) dotyczące Informacji o sytuacji osób starszych w Polsce za rok 2024. Komisje, po rozpatrzeniu informacji i przeprowadzeniu dyskusji, wnioskują do Sejmu o przyjęcie tejże Informacji. Dokument nie proponuje zmian prawnych, a jedynie rekomenduje akceptację raportu o sytuacji seniorów.
Dokument stanowi informację Rady Ministrów o realizacji w roku 2024 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej z dnia 9 czerwca 2011 r. Został przekazany Marszałkowi Sejmu przez Prezesa Rady Ministrów. Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej został upoważniony do prezentowania stanowiska Rządu w tej sprawie w parlamencie. Dokument ten służy raportowaniu i ocenie efektywności istniejących przepisów dotyczących wsparcia rodziny i pieczy zastępczej. Celem jest monitorowanie i potencjalna modyfikacja polityki w tym obszarze.
Projekt ustawy zakłada zastąpienie dotychczasowej opłaty miejscowej opłatą turystyczną, co ma na celu zwiększenie dochodów gmin, szczególnie tych silnie obciążonych ruchem turystycznym, niezależnie od spełnienia kryteriów klimatycznych i krajobrazowych. Ustawa wprowadza obowiązek poboru opłaty turystycznej przez pośredników (np. platformy rezerwacyjne) i przekazywania jej gminie, a także umożliwia gminom różnicowanie stawek opłaty w zależności od lokalizacji i sposobu płatności. Ma to na celu rekompensatę kosztów zewnętrznych generowanych przez turystykę, takich jak utrzymanie czystości, ochrona środowiska i ograniczenie dostępności mieszkań. Wprowadzenie opłaty turystycznej ma wspierać równowagę między potrzebami mieszkańców a rozwojem sektora turystycznego.
Projekt ustawy dotyczy zmian w funkcjonowaniu administracji rządowej, a konkretnie określa procedury przejmowania majątku i spraw w przypadku utworzenia, zniesienia lub przekształcenia ministerstwa. Zmiany mają na celu usprawnienie procesów związanych z reorganizacją administracji. Dodatkowo doprecyzowano zakres działu turystyki, włączając w niego m.in. turystykę społeczną i zagospodarowanie turystyczne. Proponowane poprawki dotyczą konkretnych artykułów ustawy, precyzując brzmienie przepisów.
Projekt ustawy o najmie krótkoterminowym ma na celu uregulowanie zasad prowadzenia takiej działalności w Polsce, uwzględniając dynamiczny rozwój tego sektora i jego wpływ na rynek mieszkaniowy oraz lokalne społeczności. Ustawa definiuje najem krótkoterminowy jako odpłatną usługę najmu umeblowanego lokalu na okres do 30 dni, świadczoną stale lub tymczasowo, także za pośrednictwem platform internetowych. Wprowadza obowiązek wpisu do ewidencji prowadzonej przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, a także daje gminom możliwość określania szczegółowych zasad najmu krótkoterminowego na swoim terenie, w tym wprowadzenie limitów liczby dni najmu lub zakazów na określonych obszarach. Dodatkowo, ustawa przewiduje możliwość zwiększenia opłat dla właścicieli lokali przeznaczonych na najem krótkoterminowy przez wspólnoty mieszkaniowe i spółdzielnie.