Interpelacja w sprawie stosowania przepisów o "mowie nienawiści" z art. 256 i art. 257 Kodeksu karnego
Data wpływu: 2025-10-10
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł Wipler wyraża zaniepokojenie potencjalnym nadużywaniem przepisów o "mowie nienawiści" (art. 256 i 257 k.k.) do stygmatyzacji osób o poglądach konserwatywnych i pyta o statystyki dotyczące stosowania tych przepisów. Pyta o szczegółowe dane dotyczące skazań, obywatelstwa skazanych, rodzaju działalności publicznej prowadzonej przez skazanych oraz rodzaju orzekanych kar.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie stosowania przepisów o "mowie nienawiści" z art. 256 i art. 257 Kodeksu karnego Interpelacja nr 12826 do ministra sprawiedliwości w sprawie stosowania przepisów o "mowie nienawiści" z art. 256 i art. 257 Kodeksu karnego Zgłaszający: Przemysław Wipler Data wpływu: 10-10-2025 Szanowny Panie Ministrze, wolność słowa jest jedną z podstawowych gwarancji demokratycznego państwa prawa, chronioną przez Konstytucję RP i prawo międzynarodowe. Doznaje ona jednak pewnych ograniczeń, które powinny być ściśle określone i proporcjonalne. Zgodnie z obowiązującym brzmieniem art.
256 § 1 k.k.: „Kto publicznie propaguje nazistowski, komunistyczny, faszystowski lub inny totalitarny ustrój państwa lub nawołuje do nienawiści na tle różnic narodowościowych, etnicznych, rasowych, wyznaniowych albo ze względu na bezwyznaniowość, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3”. Sankcją powyższego przestępstwa jest kara pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 5 w razie działania publicznego. Natomiast art. 257 k.k.
stanowi: „Kto publicznie znieważa grupę ludności albo poszczególną osobę z powodu ich przynależności narodowej, etnicznej, rasowej, wyznaniowej albo z powodu jej bezwyznaniowości lub z takich powodów narusza nietykalność cielesną innej osoby, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3”. W dniu 9 września 2025 wpłynął do Sejmu rządowy projekt ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu weryfikacji prawa do świadczeń na rzecz rodziny dla cudzoziemców oraz o warunkach pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (druk nr 1685).
W czasie prac nad powyższym drukiem grupa posłów PiS zaproponowała poprawkę, na mocy której do art. 256 § 1 k.k. dodano § 1a, który otrzymał następujące brzmienie: „§ 1a. Tej samej karze podlega, kto publicznie propaguje ideologię nazistowską, komunistyczną, faszystowską lub ideologię nawołującą do użycia przemocy w celu wpływania na życie polityczne lub społeczne, w tym ideologię Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów frakcja Bandery (OUN-B) i Ukraińskiej Armii Powstańczej (UPA), która doprowadziła do ludobójstwa na Wołyniu i w sąsiednich regionach w latach 1943–1945”.
W związku z powyższym oraz biorąc pod uwagę pojawiające się w debacie publicznej głosy o potencjalnym wykorzystywaniu tych przepisów do stygmatyzowania i ścigania osób o poglądach konserwatywnych lub prawicowych pod pretekstem „mowy nienawiści” czy „faszyzmu”, niezbędne jest uzyskanie szczegółowych danych na temat faktycznego stosowania art. 256 i art. 257 k.k. Proszę o udzielenie na piśmie odpowiedzi na następujące pytania: Ile osób zostało prawomocnie skazanych na podstawie art. 256 k.k. w latach 2014–2024? Ilu spośród tych skazanych odpowiadało z § 1, ilu z § 1a, a ilu z § 2 art. 256 k.k.?
W ilu przypadkach podstawą skazania było propagowanie ustroju nazistowskiego, w ilu komunistycznego, a w ilu – faszystowskiego? Ilu spośród skazanych było obywatelami polskimi, a ilu obywatelami innych państw? Jakie to były państwa? Proszę podać, ilu obywateli poszczególnych państw znajduje się w tej grupie. Ilu z prawomocnie skazanych lub obecnie oskarżonych w sprawach z art. 256 k.k. prowadziło działalność publiczną: - wydawniczą, redakcyjną, dziennikarską lub publicystyczną, - polityczną (np. członkostwo w partiach, start w wyborach, pełnienie funkcji publicznych), - stowarzyszeniową lub społeczną (np.
działalność w organizacjach pozarządowych, fundacjach, związkach), - kulturalną, edukacyjną lub inną o charakterze publicznym? W ilu z tych przypadków zarzuty dotyczyły treści opublikowanych w formie książki, czasopisma, portalu internetowego, mediów społecznościowych, nagrania audiowizualnego lub innego rodzaju publikacji? Jakiego rodzaju kary były orzekane w tych sprawach (grzywna, ograniczenie wolności, pozbawienie wolności – z warunkowym zawieszeniem lub bez)? Jakie są sygnatury prawomocnych orzeczeń oraz które sądy prowadziły sprawy zakończone skazaniem w tym okresie? Ile postępowań na podstawie art. 256 k.k. jest obecnie w toku?
Przed jakimi sądami się toczą i jakie są ich sygnatury? Ile osób zostało prawomocnie skazanych na podstawie art. 257 k.k. w latach 2014–2024? W ilu przypadkach postawą skazania były przestępstwa z art. 257 k.k. polegające na publicznym znieważaniu z powodu: - przynależności narodowej, - przynależności etnicznej, - przynależności rasowej, - przynależności wyznaniowej, - bezwyznaniowości? Ilu spośród skazanych było obywatelami polskimi, a ilu obywatelami innych państw? Jakie to były państwa? Proszę podać, ilu obywateli poszczególnych państw znajduje się w tej grupie. Ilu z prawomocnie skazanych lub obecnie oskarżonych w sprawach z art.
Poseł Wipler wyraża zaniepokojenie doniesieniami o nadużywaniu procedury "Niebieskiej Karty" w konfliktach okołorozwodowych i pyta o dane dotyczące interwencji policji, liczby spraw, powodów umorzeń oraz analiz ministerstwa w tym zakresie. Poseł dopytuje się o statystyki związane z wykorzystaniem procedury "Niebieskiej Karty" w kontekście sporów rodzicielskich.
Poseł Wipler pyta o funkcjonowanie systemu eWUŚ, w szczególności o liczbę świadczeń udzielonych na podstawie oświadczeń pacjentów, weryfikację tych oświadczeń oraz koszty działania systemu. Poseł wyraża obawę co do potencjalnych nadużyć i efektywności systemu w kontekście kosztów i odzyskiwania nienależnych świadczeń.
Poseł kwestionuje decyzję o zakazie wjazdu na teren jednostek wojskowych samochodów wyprodukowanych w Chinach, argumentując, że kryterium kraju produkcji jest niespójne i pomija aspekty techniczne. Pyta o konkretne kryteria zakazu, jego egzekwowanie oraz planowane procedury weryfikacji.
Poseł Wipler wyraża zaniepokojenie realizacją programu zakupu czołgów K2, kwestionując brak doświadczenia Hyundai Rotem w produkcji pojazdów wsparcia i zlecanie projektów zagranicznym firmom. Pyta o koszty marż, wpływ na polski przemysł obronny i postępowania wyjaśniające w MON w związku z wysokimi prowizjami przy pierwszym kontrakcie.
Poseł Przemysław Wipler wyraża zaniepokojenie funkcjonowaniem, architekturą techniczną i bezpieczeństwem Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF), zadając szereg pytań dotyczących wykorzystywanej infrastruktury, udziału podmiotów trzecich, cyberbezpieczeństwa i audytów systemu. Pyta również o rolę ABW i NASK w opiniowaniu systemu KSeF.
Projekt uchwały dotyczy działań mających na celu zapewnienie, że Trybunał Konstytucyjny spełnia wymogi sądu ustanowionego na mocy prawa, niezawisłego i bezstronnego. Komisja Sprawiedliwości i Praw Człowieka, po ponownym rozpatrzeniu wniosku, wnosi o odrzucenie projektu uchwały. Inicjatywa ustawodawcza związana jest z postulatami niezależności i bezstronności Trybunału Konstytucyjnego. Proponowane odrzucenie sugeruje brak zgody na interwencję w obecny stan prawny lub sposób funkcjonowania TK.
Druk sejmowy nr 2334 dotyczy zgłoszenia kandydatury Pana Artura Kotowskiego na stanowisko sędziego Trybunału Konstytucyjnego. Pan Kotowski jest profesorem nauk prawnych, specjalistą w dziedzinie prawa publicznego i teorii prawa, z bogatym dorobkiem naukowym i doświadczeniem w praktyce prawniczej. Wnioskodawcy, grupa posłów Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość, argumentują, że jego wykształcenie, wiedza i doświadczenie czynią go bardzo dobrym kandydatem na to stanowisko. Kandydaturę popiera szereg posłów z Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość.
Sprawozdanie Komisji do Spraw Deregulacji dotyczy rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (druk nr 2291). Komisja po pierwszym czytaniu i rozpatrzeniu projektu na posiedzeniu wnioskuje o uchwalenie projektu ustawy przez Sejm bez poprawek. Projekt ten ma na celu deregulację w obszarze szkolnictwa wyższego i nauki, jednak szczegółowe zmiany nie są w tym sprawozdaniu wymienione.
Przedstawiony dokument to pismo Marszałka Senatu do Marszałka Sejmu, informujące o uchwałach podjętych przez Senat w dniu 4 marca 2026 r. Dotyczą one szeregu ustaw, w tym ustawy o niekaraniu obywateli RP walczących na Ukrainie, zmian w ustawach o obrocie towarami strategicznymi, CEIDG, ochronie zabytków, prawie oświatowym, inwestycjach przeciwpowodziowych, prawie energetycznym oraz wykonywaniu mandatu posła i senatora. Pismo sygnalizuje potencjalną konieczność zmian redakcyjnych i systematyzacyjnych w związku z przyjęciem poprawek Senatu, aby zachować spójność numeracji i odesłań w aktach prawnych.
Dokument przedstawia listę ustaw przekazanych przez Senat do Sejmu po 53. posiedzeniu. Ustawy te obejmują zmiany w różnych obszarach prawa, m.in. niekaralności obywateli walczących na Ukrainie, obrotu towarami strategicznymi, ewidencji działalności gospodarczej, ochrony zabytków, prawa oświatowego, inwestycji przeciwpowodziowych, prawa energetycznego oraz wykonywania mandatu posła i senatora. Przyjęcie poprawek Senatu może wiązać się z koniecznością korekt redakcyjnych i numeracyjnych w ustawach.