Interpelacja w sprawie poprawy dostępności leczenia endometriozy w ramach programu "Kompleksowa opieka specjalistyczna nad świadczeniobiorcą z endometriozą"
Data wpływu: 2025-10-28
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Interpelacja dotyczy ograniczonej dostępności i problemów we wdrażaniu programu "Kompleksowa opieka specjalistyczna nad świadczeniobiorcą z endometriozą", w tym niewystarczającego finansowania, braku ośrodków w niektórych województwach oraz braku standardów diagnostyczno-terapeutycznych. Posłanka pyta o plany Ministerstwa Zdrowia dotyczące poprawy finansowania, rozszerzenia sieci ośrodków, wdrożenia standardów leczenia oraz włączenia do opieki psychologów i dietetyków.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie poprawy dostępności leczenia endometriozy w ramach programu "Kompleksowa opieka specjalistyczna nad świadczeniobiorcą z endometriozą" Interpelacja nr 13227 do ministra zdrowia w sprawie poprawy dostępności leczenia endometriozy w ramach programu "Kompleksowa opieka specjalistyczna nad świadczeniobiorcą z endometriozą" Zgłaszający: Urszula Koszutska Data wpływu: 28-10-2025 Szanowna Pani Minister, endometrioza jest przewlekłą chorobą, która dotyka – według szacunków ekspertów – nawet 1 na 10 kobiet w wieku rozrodczym.
Pomimo tak dużej skali problemu pacjentki w Polsce wciąż mają ogromne trudności w uzyskaniu szybkiej diagnozy, właściwego leczenia i kompleksowej opieki medycznej. Czas od wystąpienia pierwszych objawów do postawienia diagnozy wynosi średnio od 7 do 10 lat, co znacząco obniża jakość życia chorych kobiet, prowadzi do przewlekłego bólu, niepłodności i licznych konsekwencji psychicznych oraz społecznych. Z dniem 1 lipca 2025 r. weszło w życie rozporządzenie ministra zdrowia wprowadzające kompleksową opiekę specjalistyczną nad pacjentką z endometriozą (KOS-ENDO).
Zgodnie z założeniami NFZ miał od tego dnia refundować wysokospecjalistyczne leczenie endometriozy w siedmiu wyznaczonych ośrodkach. Program ten był przedstawiany jako przełom w leczeniu endometriozy i realna odpowiedź na potrzeby ok. 3 milionów kobiet w Polsce zmagających się z tą chorobą. Tymczasem w praktyce, jak wynika z relacji pacjentek, dostępność świadczeń jest w dużej mierze utrudniona. Wiele województw nadal nie dysponuje żadnym ośrodkiem realizującym kompleksową opiekę nad pacjentkami z endometriozą, a w tych, które powstały, występują długie kolejki i brak wystarczającego finansowania.
W ramach systemu brakuje również wyraźnych standardów diagnostyczno-terapeutycznych uwzględniających zarówno leczenie farmakologiczne, chirurgiczne, jak i wsparcie psychologiczne oraz dietetyczne. Dodatkową barierą okazuje się wymóg skierowania z potwierdzoną endometriozą głęboko naciekającą. Warunek ten budzi wątpliwości, ponieważ endometrioza jest chorobą trudną do jednoznacznego rozpoznania bez specjalistycznych badań obrazowych lub zabiegowych, do których pacjentki od lat nie miały systemowego, kompleksowego dostępu. W efekcie wiele kobiet nie ma możliwości uzyskania takiego skierowania mimo nasilonych objawów choroby.
W związku z powyższym zwracam się do Pani Minister z następującymi pytaniami: Na jakim etapie jest wdrażanie programu „Kompleksowa opieka specjalistyczna nad świadczeniobiorcą z endometriozą” i ile ośrodków realizuje już świadczenia w tym zakresie? Czy Ministerstwo Zdrowia planuje zwiększenie finansowania i rozszerzenie sieci ośrodków o kolejne województwa, tak aby zapewnić równy dostęp do diagnostyki i leczenia w całym kraju? Czy resort zdrowia planuje opracowanie i wdrożenie ogólnopolskich standardów postępowania diagnostyczno-terapeutycznego w endometriozie, zgodnych z wytycznymi międzynarodowymi (m.in. ESHRE)?
Czy w ramach kompleksowej opieki przewiduje się włączenie do zespołów terapeutycznych psychologów, dietetyków oraz fizjoterapeutów specjalizujących się w bólu miednicy mniejszej? Jakie działania edukacyjne i profilaktyczne planuje ministerstwo, by zwiększyć świadomość społeczną i kompetencje personelu medycznego w zakresie wczesnego rozpoznawania objawów endometriozy? Poprawa dostępności i jakości leczenia endometriozy jest nie tylko kwestią zdrowotną, ale i społeczną — wpływa na zdrowie reprodukcyjne kobiet, ich aktywność zawodową oraz jakość życia.
Wprowadzenie rzeczywiście kompleksowej, zintegrowanej opieki jest kluczowe dla tysięcy Polek zmagających się z tą chorobą. Z poważaniem
Posłanka Koszutska pyta o skalę stosowania art. 138 k.p.a. (uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia) przez organy nadzoru budowlanego oraz o ewentualne analizy w ministerstwie dotyczące zmian w przepisach, które usprawniłyby postępowania odwoławcze. Wyraża zaniepokojenie powtarzalnością uchyleń decyzji i wnosi o rozważenie propozycji legislacyjnych.
Posłanka Koszutska wyraża zaniepokojenie znacznym ograniczeniem środków Funduszu Pracy na aktywizację bezrobotnych i wsparcie pracodawców w 2026 roku, co negatywnie wpłynie na rynek pracy, zwłaszcza w kontekście nowej ustawy rozszerzającej zadania urzędów pracy. Pyta o kwotę redukcji, instrumenty najbardziej dotknięte, analizę skutków oraz plany uzupełnienia braków i przyszłego finansowania.
Posłowie zwracają uwagę na potrzebę wsparcia rozwoju krajowych, akademickich terapii CAR-T, szczególnie dla chorych na szpiczaka plazmocytowego, wskazując na korzyści ekonomiczne i większą dostępność w porównaniu z terapiami komercyjnymi. Pytają o możliwość uzyskania dodatkowego wsparcia finansowego na realizację projektu oraz o uproszczenie procedur formalno-regulacyjnych dla terapii CAR-T.
Posłanka pyta Ministerstwo Zdrowia o plany dotyczące ogólnopolskiej kampanii informacyjnej na temat FAS/FASD oraz o wprowadzenie obowiązku umieszczania ostrzeżeń na opakowaniach alkoholu. Wyraża zaniepokojenie niską świadomością społeczną i brakiem działań profilaktycznych w tym zakresie.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie potencjalnymi utrudnieniami w refundacji wynagrodzeń młodocianych pracowników z Funduszu Pracy, spowodowanymi niewystarczającym finansowaniem i brakiem przejrzystości dystrybucji środków. Pytają o działania ministerstwa w celu zapewnienia ciągłości refundacji i rozważenie zwiększenia środków na ten cel.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o Funduszu Medycznym wprowadza zmiany dotyczące finansowania ochrony zdrowia w Polsce. Ustanawia subfundusz infrastruktury na potrzeby obronne państwa oraz subfundusz chorób rzadkich u dzieci. Ustawa reguluje także finansowanie świadczeń opieki zdrowotnej, w tym leczenia chorób rzadkich u dzieci terapiami zaawansowanymi, oraz wspiera rozwój teleinformatycznej obsługi pacjentów. Dodatkowo, ustawa określa kwoty finansowania Funduszu Medycznego w latach 2026-2029 i wprowadza zmiany w procedurach związanych z dotacjami dla NFZ.
Projekt ustawy zakłada zmiany w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ustawie o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych. Głównym celem jest zapewnienie bezpłatnego dostępu do antykoncepcji dla kobiet w wieku od 18 do 25 lat. Dodatkowo, ustawa ma na celu poszerzenie katalogu refundowanych środków antykoncepcyjnych dla wszystkich kobiet. Wprowadzenie tych zmian ma poprawić dostępność antykoncepcji, zwiększyć poczucie bezpieczeństwa kobiet oraz umożliwić im podejmowanie świadomych decyzji dotyczących macierzyństwa.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz w ustawie o aplikacji mObywatel. Głównym celem jest doprecyzowanie kodów procedur medycznych i chorób w dokumentacji, modyfikacja zasad dotyczących skierowań (szczególnie elektronicznych), wprowadzenie sankcji za niewywiązywanie się z obowiązku zgłaszania świadczeń do centralnej rejestracji i usprawnienie przekazywania informacji o spełnianiu kryteriów włączenia do programów zdrowotnych za pośrednictwem aplikacji mObywatel. Projekt ma na celu poprawę efektywności i transparentności w systemie opieki zdrowotnej. Wprowadzane poprawki dotyczą zarówno kwestii technicznych, jak i zasad finansowania świadczeń.
Projekt ustawy ma na celu ograniczenie spożycia alkoholu w Polsce poprzez wprowadzenie szeregu regulacji dotyczących jego dostępności i promocji. Kluczowe zmiany to m.in. całkowity zakaz reklamy alkoholu, ograniczenie sprzedaży w godzinach nocnych, zakaz sprzedaży na stacjach paliw i w placówkach medycznych, oraz regulacje dotyczące sprzedaży internetowej i minimalnych cen. Dodatkowo, ustawa porządkuje system finansowania działań profilaktycznych, przeznaczając środki na wsparcie sportu dzieci i młodzieży oraz przeciwdziałanie przemocy domowej. Celem jest ochrona zdrowia publicznego, zwłaszcza dzieci i młodzieży, przed negatywnymi skutkami spożycia alkoholu.