Interpelacja w sprawie gospodarowania majątkiem ruchomym i kosztów funkcjonowania Ministerstwa Sprawiedliwości
Data wpływu: 2025-10-29
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł pyta o ewidencjonowanie majątku ruchomego Ministerstwa Sprawiedliwości, koszty funkcjonowania urzędu, politykę zakupową oraz zatrudnienie tłumaczy przysięgłych, wyrażając troskę o prawidłowe wykorzystanie środków publicznych. Interpelacja ma na celu uzyskanie szczegółowych informacji o wydatkach i procedurach w ministerstwie.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie gospodarowania majątkiem ruchomym i kosztów funkcjonowania Ministerstwa Sprawiedliwości Interpelacja nr 13267 do ministra sprawiedliwości w sprawie gospodarowania majątkiem ruchomym i kosztów funkcjonowania Ministerstwa Sprawiedliwości Zgłaszający: Przemysław Wipler Data wpływu: 29-10-2025 Szanowny Panie Ministrze, w trosce o prawidłowe wykorzystanie środków publicznych oraz rzetelne zarządzanie majątkiem ruchomym pozostającym w dyspozycji Ministerstwa Sprawiedliwości zwracam się z prośbą o przedstawienie szczegółowych informacji dotyczących ewidencji zasobów, polityki zakupowej, kosztów funkcjonowania jednostek organizacyjnych oraz zasad zatrudniania tłumaczy przysięgłych.
W związku z powyższym uprzejmie proszę o udzielenie odpowiedzi na poniższe pytania: W jaki sposób prowadzone jest ewidencjonowanie i gospodarowanie rzeczowymi składnikami majątkowymi Ministerstwa Sprawiedliwości? Jakie narzędzia i systemy służą do zarządzania tymi zasobami?
Jakie były wydatki ministerstwa w latach 2019-2024 w podziale na następujące kategorie (proszę o dane roczne): a) sprzęt, wyposażenie i materiały biurowe oraz związane z nimi usługi administracyjne, b) zakupy rzeczowych składników majątku, c) zakwaterowanie, transport, poligrafia, łączność telefoniczna, zakup i utrzymanie zbiorów bibliotecznych, d) pozostałe artykuły i usługi niezbędne do funkcjonowania urzędu (proszę o wyszczególnienie najważniejszych grup wydatków)? W jaki sposób ministerstwo określa potrzeby zakupowe oraz wybiera dostawców? Jakie kryteria stosowane są przy wyborze oferentów w postępowaniach zakupowych?
Ilu tłumaczy przysięgłych jest zatrudnionych przez ministerstwo (umowy o pracę, zlecenia lub inne formy)? Jakie są koszty ich wynagrodzeń oraz podstawowe warunki zatrudnienia? Jakie były roczne koszty funkcjonowania Międzyresortowej Komisji Orzekającej w sprawach o naruszenie dyscypliny finansów publicznych przy Ministrze Sprawiedliwości w latach 2019–2024? Proszę o podanie liczby członków komisji oraz liczby przeprowadzanych postępowań w poszczególnych latach.
Jakie wydatki poniesiono w latach 2019–2024 na zamawianie i przekazywanie do zniszczenia pieczęci urzędowych stosowanych przez: a) ministra sprawiedliwości, b) Ministerstwo Sprawiedliwości, c) sądy powszechne i wojskowe, d) prokuraturę, e) notariuszy i komorników sądowych, f) tłumaczy przysięgłych? Proszę o dane roczne z wyszczególnieniem liczby pieczęci w każdej kategorii.
Poseł Wipler pyta o funkcjonowanie systemu eWUŚ, w szczególności o liczbę świadczeń udzielonych na podstawie oświadczeń pacjentów, weryfikację tych oświadczeń oraz koszty działania systemu. Poseł wyraża obawę co do potencjalnych nadużyć i efektywności systemu w kontekście kosztów i odzyskiwania nienależnych świadczeń.
Poseł kwestionuje decyzję o zakazie wjazdu na teren jednostek wojskowych samochodów wyprodukowanych w Chinach, argumentując, że kryterium kraju produkcji jest niespójne i pomija aspekty techniczne. Pyta o konkretne kryteria zakazu, jego egzekwowanie oraz planowane procedury weryfikacji.
Poseł Wipler wyraża zaniepokojenie realizacją programu zakupu czołgów K2, kwestionując brak doświadczenia Hyundai Rotem w produkcji pojazdów wsparcia i zlecanie projektów zagranicznym firmom. Pyta o koszty marż, wpływ na polski przemysł obronny i postępowania wyjaśniające w MON w związku z wysokimi prowizjami przy pierwszym kontrakcie.
Poseł Przemysław Wipler wyraża zaniepokojenie funkcjonowaniem, architekturą techniczną i bezpieczeństwem Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF), zadając szereg pytań dotyczących wykorzystywanej infrastruktury, udziału podmiotów trzecich, cyberbezpieczeństwa i audytów systemu. Pyta również o rolę ABW i NASK w opiniowaniu systemu KSeF.
Poseł Wipler kwestionuje rozbieżności w szacunkach Ministra Finansów dotyczących oszczędności wynikających z programu SAFE i domaga się udostępnienia szczegółowej dokumentacji analitycznej oraz kalkulacji kosztów i korzyści związanych z programem. Poseł wyraża obawę, że podawane kwoty są życzeniowe i służą jedynie uwiarygodnieniu dalszego zadłużania państwa.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi oraz ustawy o obrocie instrumentami finansowymi został skierowany do ponownego rozpatrzenia przez Komisję do Spraw Deregulacji oraz Komisję Finansów Publicznych. Po rozpatrzeniu wniosku zgłoszonego w drugim czytaniu, komisje wnoszą o odrzucenie projektu ustawy. Wniosek o odrzucenie został złożony przez KP PiS.
Projekt ustawy zmienia ustawę o finansach publicznych oraz inne ustawy, wprowadzając poprawki zgłoszone w drugim czytaniu. Poprawki dotyczą m.in. definicji zasobów własnych Unii Europejskiej, zasad realizacji inwestycji o wysokiej wartości kosztorysowej, przenoszenia wydatków majątkowych, upoważnień do zmian limitów zobowiązań oraz terminów przekazywania dochodów budżetowych przez jednostki samorządu terytorialnego. Celem zmian jest doprecyzowanie i uelastycznienie przepisów dotyczących finansów publicznych w kontekście realizacji inwestycji i współpracy z Unią Europejską. Dodatkowo doprecyzowuje kwestie związane z darowiznami na rzecz JST.
Projekt ustawy dotyczy zmian w ustawie o finansach publicznych oraz niektórych innych ustawach. Został on skierowany do Komisji Finansów Publicznych przez Marszałka Sejmu i rozpatrzony na posiedzeniu komisji. Komisja wnosi o uchwalenie projektu ustawy przez Sejm. Celem zmian nie jest sprecyzowany w tym fragmencie, ale dotyczy on obszaru finansów publicznych.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw ma na celu dostosowanie przepisów do wymogów Krajowego Planu Odbudowy (KPO) oraz wprowadzenie szeregu zmian technicznych i doprecyzowujących w zakresie finansów publicznych. Nowelizacja dotyczy m.in. klasyfikacji dochodów i wydatków publicznych, zasad planowania i wykonywania budżetu, gospodarowania środkami europejskimi, a także kontroli nad wydatkami inwestycyjnymi. Wprowadza się obowiązek sporządzania oceny inwestycji dla projektów finansowanych ze środków publicznych powyżej określonej kwoty, a także zmiany w zakresie rezerw celowych i dotacji. Celem jest zwiększenie efektywności i transparentności w zarządzaniu środkami publicznymi.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.