Interpelacja w sprawie braku systemowego leczenia lipodemii w Polsce
Data wpływu: 2025-11-03
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka pyta o brak systemowego leczenia lipodemii w Polsce, zwracając uwagę na trudności w diagnostyce i leczeniu oraz brak refundacji odzieży kompresyjnej. Wyraża zaniepokojenie brakiem specjalistycznych ośrodków i wytycznych, pytając o plany Ministerstwa Zdrowia w tym zakresie.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie braku systemowego leczenia lipodemii w Polsce Interpelacja nr 13380 do ministra zdrowia w sprawie braku systemowego leczenia lipodemii w Polsce Zgłaszający: Dorota Arciszewska-Mielewczyk Data wpływu: 03-11-2025 Na podstawie art. 192 Regulaminu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej , składam interpelację w sprawie systemowego problemu braku odpowiedniego leczenia lipodemii w Polsce. Lipodemia jest przewlekłą, postępującą chorobą tkanki tłuszczowej, dotykającą głównie kobiet.
Jej objawy obejmują nieproporcjonalne odkładanie się tłuszczu na kończynach dolnych i górnych, ból, obrzęki, nadwrażliwość tkanek oraz ograniczenie mobilności. Choroba ma charakter genetyczny i znacząco wpływa na codzienne funkcjonowanie pacjentek, ich zdrowie fizyczne, psychiczne i społeczne. Mimo, że lipodemia została opisana i uznana za jednostkę chorobową w wielu krajach europejskich, w Polsce wciąż pozostaje schorzeniem marginalizowanym. Obecnie pacjentki napotykają na poważne trudności w uzyskaniu właściwej diagnozy i leczenia.
W publicznej ochronie zdrowia brakuje wyspecjalizowanych ośrodków zajmujących się lipodemią, a Narodowy Fundusz Zdrowia nie prowadzi listy placówek świadczących opiekę w tym zakresie. Lekarze różnych specjalizacji często nie dysponują wiedzą dotyczącą diagnostyki i terapii lipodemii. Kobiety chorujące na to schorzenie wielokrotnie słyszą błędne informacje, że ich objawy wynikają „z takiej urody“ lub są efektem otyłości. W konsekwencji dochodzi do późnego rozpoznania i wdrożenia leczenia dopiero w zaawansowanym stadium choroby, co prowadzi do powikłań, takich jak wtórny obrzęk limfatyczny.
Dodatkowo lekarze flebolodzy, którzy w praktyce najczęściej zajmują się leczeniem pacjentek z lipodemią, nie mają uprawnień do wystawiania refundowanych recept na odzież kompresyjną. Oznacza to, że kobiety chore na lipodemię zmuszone są do ponoszenia wysokich kosztów leczenia z własnych środków lub do całkowitej rezygnacji z terapii. Brak refundacji i brak jasno określonych procedur pogłębia nierówności w dostępie do opieki medycznej.
Tymczasem w wielu krajach Unii Europejskiej lipodemia jest uznawana za poważne schorzenie wymagające kompleksowego podejścia – obejmującego diagnostykę, leczenie zachowawcze, rehabilitację, dostęp do terapii kompresyjnej, a w uzasadnionych przypadkach również leczenie chirurgiczne (np. liposukcję limfologiczną). Brak systemowych rozwiązań w Polsce skutkuje nie tylko cierpieniem pacjentek, ale i długofalowymi kosztami społecznymi i ekonomicznymi – kobiety w zaawansowanym stadium choroby często stają się niezdolne do pracy, wymagają długotrwałej rehabilitacji i wsparcia opiekuńczego.
W związku z powyższym proszę Panią Minister o odpowiedź na następujące pytania: Czy Ministerstwo Zdrowia planuje wprowadzenie lipodemii na listę chorób wymagających systemowego leczenia w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia? Czy rozważane jest umożliwienie lekarzom flebologom wystawiania refundowanych recept na odzież kompresyjną już na wczesnym etapie choroby? Czy ministerstwo planuje opracowanie i wdrożenie jednolitych wytycznych diagnostyczno-terapeutycznych dla lekarzy i placówek medycznych w zakresie rozpoznawania i leczenia lipodemii?
Czy w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia planowane jest stworzenie rejestru lub sieci ośrodków specjalistycznych zajmujących się leczeniem lipodemii? Jakie działania edukacyjne i informacyjne są lub będą podejmowane w celu zwiększenia świadomości na temat tej choroby wśród lekarzy i pacjentów? Z poważaniem
Posłanka pyta Ministra Infrastruktury i Ministra Obrony Narodowej o planowane inwestycje dotyczące Estakady Kwiatkowskiego i Drogi Czerwonej w Gdyni, w tym o źródła finansowania, kwoty przeznaczone na realizację, harmonogram i przewidywany czas realizacji. Podkreśla znaczenie tych inwestycji dla mieszkańców Gdyni i Pomorza.
Posłowie pytają o nieprawidłowości w przetargu na dzierżawę Terminala Zbożowego w Porcie Gdynia, które miały doprowadzić do strat Skarbu Państwa, oraz o działania prokuratury w tej sprawie. Kwestionują brak transparentności i efektywności działań organów państwowych w ochronie majątku publicznego.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie kryzysem na rynku pelletu, wzrostem cen i niedoborami, co zagraża bezpieczeństwu energetycznemu gospodarstw domowych, które zainwestowały w ten rodzaj ogrzewania. Pytają o przyczyny kryzysu, strategię rządu w zakresie zabezpieczenia rynku paliw stałych i ewentualne mechanizmy osłonowe dla osób, których nie stać na ogrzewanie.
Posłowie wyrażają obawy dotyczące proponowanych zmian w przepisach o wyglądzie uczniów, szczególnie w kontekście odniesienia do "ogólnie przyjętych norm społecznych", argumentując, że mogą one prowadzić do arbitralnych ograniczeń i przypominają historyczne próby ujednolicania. Pytają ministerstwo o kryteria definiowania tych norm oraz analizę porównawczą z innymi krajami UE.
Posłowie pytają o problemy finansowe Ochotniczych Hufców Pracy (OHP) i związane z tym ograniczenia w aktywizacji młodzieży oraz refundacji wynagrodzeń młodocianych pracowników. Domagają się trwałego i systemowego rozwiązania problemów finansowych OHP oraz lepszego dopasowania ich oferty do potrzeb rynku pracy.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o Funduszu Medycznym wprowadza zmiany dotyczące finansowania ochrony zdrowia w Polsce. Ustanawia subfundusz infrastruktury na potrzeby obronne państwa oraz subfundusz chorób rzadkich u dzieci. Ustawa reguluje także finansowanie świadczeń opieki zdrowotnej, w tym leczenia chorób rzadkich u dzieci terapiami zaawansowanymi, oraz wspiera rozwój teleinformatycznej obsługi pacjentów. Dodatkowo, ustawa określa kwoty finansowania Funduszu Medycznego w latach 2026-2029 i wprowadza zmiany w procedurach związanych z dotacjami dla NFZ.
Projekt ustawy zakłada zmiany w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ustawie o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych. Głównym celem jest zapewnienie bezpłatnego dostępu do antykoncepcji dla kobiet w wieku od 18 do 25 lat. Dodatkowo, ustawa ma na celu poszerzenie katalogu refundowanych środków antykoncepcyjnych dla wszystkich kobiet. Wprowadzenie tych zmian ma poprawić dostępność antykoncepcji, zwiększyć poczucie bezpieczeństwa kobiet oraz umożliwić im podejmowanie świadomych decyzji dotyczących macierzyństwa.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz w ustawie o aplikacji mObywatel. Głównym celem jest doprecyzowanie kodów procedur medycznych i chorób w dokumentacji, modyfikacja zasad dotyczących skierowań (szczególnie elektronicznych), wprowadzenie sankcji za niewywiązywanie się z obowiązku zgłaszania świadczeń do centralnej rejestracji i usprawnienie przekazywania informacji o spełnianiu kryteriów włączenia do programów zdrowotnych za pośrednictwem aplikacji mObywatel. Projekt ma na celu poprawę efektywności i transparentności w systemie opieki zdrowotnej. Wprowadzane poprawki dotyczą zarówno kwestii technicznych, jak i zasad finansowania świadczeń.
Projekt ustawy ma na celu ograniczenie spożycia alkoholu w Polsce poprzez wprowadzenie szeregu regulacji dotyczących jego dostępności i promocji. Kluczowe zmiany to m.in. całkowity zakaz reklamy alkoholu, ograniczenie sprzedaży w godzinach nocnych, zakaz sprzedaży na stacjach paliw i w placówkach medycznych, oraz regulacje dotyczące sprzedaży internetowej i minimalnych cen. Dodatkowo, ustawa porządkuje system finansowania działań profilaktycznych, przeznaczając środki na wsparcie sportu dzieci i młodzieży oraz przeciwdziałanie przemocy domowej. Celem jest ochrona zdrowia publicznego, zwłaszcza dzieci i młodzieży, przed negatywnymi skutkami spożycia alkoholu.