Interpelacja w sprawie ustalania podstawy obliczenia emerytury
Data wpływu: 2025-12-03
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Karolina Pawliczak pyta o niekorzystny sposób ustalania podstawy obliczenia emerytur dla osób urodzonych w latach 1952-1955, które przechodziły na emeryturę przed 1 października 2017 roku, a ich wiek emerytalny został podniesiony. Domaga się analizy skutków tej regulacji i rozważenia możliwości korekty emerytur dla osób, które otrzymały rażąco zaniżone świadczenia.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie ustalania podstawy obliczenia emerytury Interpelacja nr 14000 do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej w sprawie ustalania podstawy obliczenia emerytury Zgłaszający: Karolina Pawliczak Data wpływu: 03-12-2025 Szanowna Pani Minister, w imieniu interweniujących w moim biurze poselskim obywateli urodzonych w latach 1952–1955 zwracam się z niniejszą interpelacją dotyczącą ustalenia podstawy wymiaru przyznanej emerytury. Przedmiot tego zagadnienia obejmuje te osoby, które w związku z ustawą z dnia 11 maja 2012 r.
o zmianie ustawy o emeryturach i rentach zostały objęte stopniowym podnoszeniem wieku emerytalnego do 67 lat, a swoje świadczenia emerytalne uzyskały przed przywróceniem wieku emerytalnego 60/65 lat w 2017 roku. W szczególności dotyczy to osób urodzonych w 1955 r., które – zgodnie z przepisami obowiązującymi w okresie przejściowym – uzyskiwały prawo do emerytury w wieku 61 lat. Zakład Ubezpieczeń Społecznych przy wyliczaniu emerytury stosował jednak przepisy art. 24 ust. 1a oraz art.
26 ustawy emerytalnej, zgodnie z którymi podstawę obliczenia świadczenia stanowi dzielenie zgromadzonych składek i kapitału początkowego przez średnie dalsze trwanie życia odpowiadające wiekowi 60 lat, według tablic GUS z danego roku. Osoby te wskazują, że rozwiązanie to okazało się dla nich rażąco niekorzystne z uwagi na niższe świadczenie, które od 2016 r. do dziś mogło powodować stratę rzędu 200–300 zł miesięcznie (po waloryzacjach). Problem ten dotyczy kilku roczników – począwszy od osób urodzonych w 1952 r., które jako pierwsze objęto procesem wydłużania wieku emerytalnego.
W opinii zainteresowanych obywatelek i obywateli rozwiązanie to narusza zasadę równego traktowania, gdyż osoby, których wiek emerytalny został „tymczasowo" podwyższony, a następnie obniżony przez ustawę z 2016 r., znalazły się w gorszej sytuacji w stosunku do osób, które przechodziły na emeryturę po przywróceniu wieku 60/65 lat. W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania: Czy ministerstwo dostrzega problem niekorzystnego sposobu ustalania podstawy obliczenia emerytur dla osób, które przechodziły na emeryturę przed 1 października 2017 r., a których wiek emerytalny podniesiono ustawą z 2012 r.?
Czy ministerstwo planuje analizę skutków tej regulacji dla poszczególnych roczników (1952–1955), w tym rzeczywistej różnicy w wysokości świadczeń spowodowanej zastosowaniem tablic średniego dalszego trwania życia dla wieku 60 lat? Czy resort rozważa możliwość wprowadzenia mechanizmu korekty lub ponownego przeliczenia emerytur dla osób, które w wyniku tej konstrukcji prawnej otrzymały świadczenia rażąco zaniżone w stosunku do osób przechodzących na emeryturę po 2017 r.?
Czy ministerstwo analizuje zasadność wprowadzenia przepisu umożliwiającego ponowne przeliczenie emerytury z zastosowaniem tablic dalszego trwania życia właściwych dla wieku rzeczywistego przejścia na emeryturę (np. 61 lat w przypadku rocznika 1955)? Ilu obywateli – według szacunków ministerstwa lub ZUS – mogło zostać dotkniętych tą sytuacją w latach 2013–2017? Czy ministerstwo prowadzi lub planuje konsultacje z ZUS oraz środowiskami emerytów w celu wypracowania rozwiązań pozwalających na usunięcie wskazanej niekorzystnej luki prawnej? Z poważaniem Karolina Pawliczak
Posłowie zwracają uwagę na potrzebę wsparcia rozwoju krajowych, akademickich terapii CAR-T, szczególnie dla chorych na szpiczaka plazmocytowego, wskazując na korzyści ekonomiczne i większą dostępność w porównaniu z terapiami komercyjnymi. Pytają o możliwość uzyskania dodatkowego wsparcia finansowego na realizację projektu oraz o uproszczenie procedur formalno-regulacyjnych dla terapii CAR-T.
Posłowie pytają o brak wagonów przystosowanych dla osób niepełnosprawnych w pociągu relacji Poznań-Wiedeń, co utrudnia im podróż. Domagają się wyjaśnień, czy Ministerstwo Infrastruktury analizowało zgodność połączenia z przepisami o dostępności i czy planuje działania naprawcze.
Posłanka Ewa Kołodziej pyta ministra zdrowia o dostępność edukacji diabetologicznej dla pacjentów pierwszorazowych z cukrzycą w poradniach diabetologicznych oraz o plany ministerstwa dotyczące poprawy tej sytuacji. Wyraża zaniepokojenie ograniczonym dostępem do kompleksowej edukacji, co negatywnie wpływa na zdrowie pacjentów.
Posłanka pyta o możliwość zmiany przepisów, aby umożliwić kierowcom z kategorią B prowadzenie pojazdów ratowniczo-gaśniczych OSP o DMC do 5 ton, argumentując to potrzebą zwiększenia dostępności kierowców i efektywności działań ratowniczych. Podkreśla potrzebę ułatwienia funkcjonowania OSP, szczególnie na terenach wiejskich.
Posłanka Karolina Pawliczak interpeluje w sprawie trudnej sytuacji finansowej i organizacyjnej warsztatów terapii zajęciowej (WTZ), wskazując na niewystarczające finansowanie z PFRON i postulaty środowiska WTZ dotyczące zmian legislacyjnych. Pyta ministerstwo o plany zwiększenia finansowania, ujednolicenia statusu prawnego WTZ i stworzenia systemowej koordynacji wsparcia dla osób z niepełnosprawnościami.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy oraz niektórych innych ustaw ma na celu wzmocnienie roli PIP w zakresie kontroli i egzekwowania prawa pracy. Kluczową zmianą jest przyznanie PIP uprawnienia do stwierdzania istnienia stosunku pracy w drodze decyzji administracyjnej, gdy zawarto umowę cywilnoprawną, a charakter wykonywanej pracy odpowiada stosunkowi pracy. Dodatkowo, PIP zyskuje prawo wnoszenia powództw w imieniu obywateli w sprawach o ustalenie istnienia stosunku pracy oraz wstępowania do już toczących się postępowań. Ustawa wprowadza również regulacje dotyczące kontroli zdalnych oraz wymiany informacji z ZUS.
Projekt ustawy ma na celu deregulację i modyfikację ustawy o systemie teleinformatycznym do obsługi niektórych umów (eUmowy). Zmiany koncentrują się na rozszerzeniu funkcjonalności Systemu eUmowy, umożliwiając obsługę umów związanych z zatrudnieniem i porozumień, a także udoskonaleniu procesów związanych z zawarciem, zmianą i rozwiązaniem umów. Dodatkowo, projekt wprowadza mechanizmy weryfikacji danych oraz przekazywania informacji między różnymi instytucjami, takimi jak ZUS, CEIDG i Krajowa Administracja Skarbowa, w celu usprawnienia obsługi umów. Celem jest digitalizacja i centralizacja procesów związanych z umowami, ułatwiając ich zarządzanie i kontrolę.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o Państwowej Inspekcji Pracy oraz w niektórych innych ustawach, mające na celu wzmocnienie pozycji Państwowej Inspekcji Pracy (PIP) w zakresie ustalania istnienia stosunku pracy, zwalczania nadużywania umów cywilnoprawnych oraz poprawy efektywności kontroli. PIP zyskuje nowe uprawnienia, w tym możliwość wytaczania powództw w sprawach o ustalenie istnienia stosunku pracy, a także wydawania decyzji o stwierdzeniu istnienia stosunku pracy. Ustawa wprowadza także nowe procedury dotyczące kontroli, interpretacji indywidualnych oraz wymiany informacji z Zakładem Ubezpieczeń Społecznych (ZUS), dążąc do uszczelnienia systemu i zapewnienia lepszej ochrony praw pracowniczych.
Projekt ustawy nowelizuje ustawę o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Zmiana polega na dodaniu do art. 50e ust. 2 pkt 2 kolejnego punktu (pkt 3), który uwzględnia zwolnienia od pracy i obowiązków służbowych wynikające z ustawy o publicznej służbie krwi przy ustalaniu prawa do świadczeń emerytalnych i rentowych. Celem jest uwzględnienie honorowych dawców krwi w systemie świadczeń. Ustawa ma wejść w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Projekt ustawy ma na celu wprowadzenie zmian w ustawie o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa. Głównym celem jest umożliwienie składania wniosków o zasiłki w formie elektronicznej, zarówno do płatników składek, jak i do ZUS, oraz uregulowanie kwestii dokumentów dołączanych do wniosków. Ma to na celu deregulację i uproszczenie procedur związanych z ubieganiem się o zasiłki chorobowe i opiekuńcze. Ustawa reguluje także procedury w przypadku wątpliwości co do zgodności kopii dokumentów z oryginałami.