Interpelacja w sprawie bonu asystenckiego i finansowania usług asystencji osobistej dla osób z niepełnosprawnościami
Data wpływu: 2025-12-04
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka pyta o szczegóły programu bonu asystenckiego dla osób z niepełnosprawnościami, w tym o finansowanie, kryteria kwalifikacji, standardy usług i stabilność programu. Wyraża obawy co do prawidłowego wdrożenia i zapewnienia ciągłości wsparcia.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie bonu asystenckiego i finansowania usług asystencji osobistej dla osób z niepełnosprawnościami Interpelacja nr 14014 do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej w sprawie bonu asystenckiego i finansowania usług asystencji osobistej dla osób z niepełnosprawnościami Zgłaszający: Magdalena Filipek-Sobczak Data wpływu: 04-12-2025 Szanowna Pani Minister, zwracam się z prośbą o wyjaśnienie kwestii związanych z programem bonu asystenckiego, którego celem jest umożliwienie osobom z niepełnosprawnościami (OzN) korzystania z usług asystenckich, co pozwala im prowadzić życie niezależne, zgodnie z artykułem 19 Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych.
Program ten może również przyczynić się do powstania nowych inicjatyw obywatelskich oraz zwiększenia liczby beneficjentów z niepełnosprawnością, a jego instrumentarium powinno wspierać finansowanie zadań z zakresu asystencji prowadzonych przez podmioty ekonomii społecznej (PES). W związku z powyższym proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania: Na jakiej podstawie prawnej przewidziano przekazywanie przez ZUS środków finansowych powiatom na realizację bonu asystenckiego, zamiast w formie dotacji celowej przekazywanej przez wojewodów, zgodnie z ustawą o finansach publicznych?
Czy osoby z niepełnosprawnościami korzystające z usług asystenckich będą całkowicie zwolnione z obowiązku ponoszenia odpłatności w ramach świadczenia wspierającego? Jak określona jest dopuszczalna wysokość ewentualnej odpłatności (do 10% kosztów)? Jak resort definiuje grupę beneficjentów programu, w szczególności osoby z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności powyżej 65. roku życia, które posiadają dokument potwierdzający potrzebę wsparcia na poziomie 70 punktów?
W jaki sposób zapewniony będzie pełen zakres usług wspierających OzN obejmujący m.in.: przemieszczanie się, przygotowanie posiłków, pomoc w czynnościach samoobsługowych, wsparcie w rekreacji, przygotowanie lekarstw, zajęcia lektorskie i tłumaczenie języka migowego? W jaki sposób bon asystencki ma funkcjonować jako wkład własny organizacji pozarządowych i PES w realizację usług asystenckich? Jak zapewniona będzie kontrola prawidłowego wykorzystania środków z Funduszu Solidarnościowego, PFRON, środków unijnych i samorządowych?
Jak resort zamierza zapewnić przestrzeganie standardów kwalifikacji zawodowych, formalnych i epidemiologicznych wśród asystentów i PES realizujących program? Czy przewidziano mechanizmy zapewniające ciągłość i regularność świadczenia usług asystenckich zgodnie z zasadą, że OzN jest czynnym uczestnikiem asystencji, a nie biernym odbiorcą usług opiekuńczych? Jak będzie przebiegać procedura składania i rozpatrywania wniosków przez starostów oraz współpraca z organizacjami pozarządowymi i PES?
W jaki sposób planowany jest monitoring i ewaluacja realizacji programu w dwóch etapach, w tym liczba beneficjentów i godzin świadczenia usług (etap 1:200 000 osób, 45 godzin miesięcznie)? Jak resort zamierza reagować w przypadku niedoboru wykwalifikowanych asystentów lub problemów z realizacją wskaźnika produktu minimalnego (510)? Jak resort ocenia możliwość zwiększania liczby beneficjentów i godzin usług w dalszych etapach programu oraz rozwijania nowych inicjatyw obywatelskich w kontekście potrzeb osób z niepełnosprawnościami?
Jak planowane jest zapewnienie stabilności finansowej programu, aby bon asystencki mógł funkcjonować jako trwały instrument wsparcia dla OzN i PES zarówno w okresie pilotażowym, jak i w kolejnych latach? Z poważaniem Magdalena Filipek-Sobczak Poseł na Sejm RP
Posłanka kwestionuje powołanie doradcy finansowego związanego z opozycją oraz gwałtowny wzrost wydatków na doradztwo zewnętrzne w Grupie Azoty SA, w kontekście pogarszającej się sytuacji pracowników. Pyta o kryteria wyboru doradców, uzasadnienie kosztów i działania ministerstwa w celu zapewnienia transparentności i sprawiedliwego wynagradzania.
Posłanka pyta o przyczyny wzrostu cen paliw w Polsce, pomimo dostępnych zapasów i oczekuje informacji na temat działań rządu mających na celu stabilizację cen i ochronę obywateli i przedsiębiorców przed skutkami podwyżek. Kwestionuje skuteczność dotychczasowych działań rządu w tej sprawie.
Posłanka pyta o wpływ ograniczenia prac domowych na motywację uczniów i systematyczność nauki, wyrażając obawę, że częstsze kartkówki mogą negatywnie wpłynąć na uczniów. Interpelacja kwestionuje obecne regulacje i pyta o plany ministerstwa dotyczące autonomii nauczycieli w ocenianiu prac domowych.
Posłanka Magdalena Filipek-Sobczak wyraża zaniepokojenie pogarszającą się sytuacją finansową szpitali powiatowych, wynikającą z niedoszacowanych wycen świadczeń, rosnących kosztów wynagrodzeń i niepewności w rozliczeniach z NFZ. Pyta Ministerstwo Zdrowia o ocenę sytuacji, planowane działania naprawcze i systemowe wsparcie dla tych placówek.
Posłanka Filipek-Sobczak wyraża zaniepokojenie brakiem nowych programów wsparcia inwestycji lokalnych dla samorządów po zakończeniu programów takich jak Polski Ład, pytając o plany ministerstwa w tej kwestii. Podkreśla trudności finansowe samorządów i potencjalne negatywne konsekwencje dla rozwoju infrastruktury lokalnej.
Przedstawiony dokument to sprawozdanie dwóch komisji sejmowych (Komisji Polityki Senioralnej oraz Komisji Polityki Społecznej i Rodziny) dotyczące Informacji o sytuacji osób starszych w Polsce za rok 2024. Komisje, po rozpatrzeniu informacji i przeprowadzeniu dyskusji, wnioskują do Sejmu o przyjęcie tejże Informacji. Dokument nie proponuje zmian prawnych, a jedynie rekomenduje akceptację raportu o sytuacji seniorów.
Dokument stanowi informację Rady Ministrów o realizacji w roku 2024 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej z dnia 9 czerwca 2011 r. Został przekazany Marszałkowi Sejmu przez Prezesa Rady Ministrów. Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej został upoważniony do prezentowania stanowiska Rządu w tej sprawie w parlamencie. Dokument ten służy raportowaniu i ocenie efektywności istniejących przepisów dotyczących wsparcia rodziny i pieczy zastępczej. Celem jest monitorowanie i potencjalna modyfikacja polityki w tym obszarze.
Projekt ustawy o asystencji osobistej osób z niepełnosprawnościami ma na celu systemowe uregulowanie dostępu do tej formy wsparcia, zapewniając indywidualne wsparcie w codziennych czynnościach. Celem jest zwiększenie niezależności i pełnego uczestnictwa w życiu społecznym i zawodowym osób z niepełnosprawnościami, szczególnie tych wymagających intensywnego wsparcia. Ustawa ma wyeliminować dotychczasową zależność od konkursowych i regionalnych rozwiązań, gwarantując ciągłość i powszechność usługi. Jest to realizacja zobowiązań międzynarodowych wynikających z Konwencji ONZ o Prawach Osób z Niepełnosprawnościami, odciążając jednocześnie rodziny i opiekunów.
Projekt ustawy o asystencji osobistej osób z niepełnosprawnościami ma na celu zdefiniowanie warunków nabywania prawa do asystencji osobistej, zadań asystentów, zasad realizacji i finansowania asystencji, a także nadzoru nad nią. Ustawa ma umożliwić osobom z niepełnosprawnościami niezależne życie poprzez zorganizowaną formę wsparcia w codziennych czynnościach, poruszaniu się oraz uczestnictwie w życiu społecznym i zawodowym. Definiuje także role asystentów osobistych, doradców wzajemnych, realizatorów asystencji oraz wprowadza rejestry asystentów i realizatorów. Projekt określa także zasady przetwarzania danych osobowych w systemach teleinformatycznych w celu realizacji prawa do asystencji osobistej.
Przedstawiony dokument to sprawozdanie Komisji do Spraw Kontroli Państwowej oraz Komisji Polityki Społecznej i Rodziny dotyczące działalności Państwowej Inspekcji Pracy (PIP) w 2024 roku. Komisje te, po rozpatrzeniu sprawozdania PIP i przeprowadzeniu dyskusji, wnioskują do Sejmu o jego przyjęcie. Dokument ten nie wprowadza nowych regulacji prawnych, a jedynie rekomenduje przyjęcie sprawozdania z działalności PIP.