Interpelacja w sprawie obowiązku osobistego składania wniosków o wydanie karty parkingowej przez osoby z niepełnosprawnościami
Data wpływu: 2025-12-19
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka interpeluje w sprawie obowiązku osobistego składania wniosków o kartę parkingową przez osoby z niepełnosprawnościami, co stanowi niepotrzebne obciążenie, szczególnie dla osób z poważnymi ograniczeniami ruchowymi. Pyta o możliwość wprowadzenia alternatywnych rozwiązań, takich jak pełnomocnictwo lub droga elektroniczna, aby uprościć procedurę dla osób o ograniczonej mobilności.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie obowiązku osobistego składania wniosków o wydanie karty parkingowej przez osoby z niepełnosprawnościami Interpelacja nr 14322 do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej w sprawie obowiązku osobistego składania wniosków o wydanie karty parkingowej przez osoby z niepełnosprawnościami Zgłaszający: Iwona Maria Kozłowska, Anna Wojciechowska Data wpływu: 19-12-2025 Na podstawie art.
191 Regulaminu Sejmu RP zwracam się z interpelacją w sprawie praktyki wymagającej osobistego stawiennictwa osoby z niepełnosprawnością przy składaniu wniosku o wydanie karty parkingowej – także w sytuacjach, w których stan zdrowia czyni to szczególnie uciążliwym lub wręcz nieracjonalnym. Do biura poselskiego w Bydgoszczy zwróciła się Pani Anna, która w ostatnich dniach towarzyszyła swojemu niepełnosprawnemu teściowi podczas posiedzenia komisji w Powiatowym Zespole do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności. Teść Pani Anny jest osobą po przebytym udarze, z istotnymi problemami w poruszaniu się.
Samo przybycie na komisję lekarską było dla niego bardzo męczące i wyczerpujące. Jak poinformowano rodzinę, aby złożyć wniosek o przyznanie karty parkingowej, teść Pani Anny będzie musiał ponownie osobiście stawić się w urzędzie. W ich przypadku – gdy teść ledwo się porusza, wymaga stałej pomocy i nie jest w stanie samodzielnie pisać – jest to praktyka niezrozumiała i nadmiernie obciążająca. Urzędnik wskazał jednocześnie, że obowiązek ten wynika wprost z przepisów. Podstawa prawna obowiązku osobistego złożenia wniosku Obowiązek osobistego składania wniosku wynika z § 2 ust.
3 rozporządzenia w sprawie wzoru oraz trybu wydawania i zwrotu kart parkingowych, który stanowi, że: „osoba niepełnosprawna składa wniosek osobiście” , z wyjątkiem ściśle określonych przypadków (m.in. osoby małoletniej oraz osoby ubezwłasnowolnionej – § 2 ust. 3 pkt 1-3). Dodatkowo, wniosek ma być podpisany w obecności przewodniczącego zespołu lub osoby upoważnionej ( § 3 ust. 1 ). Co istotne, nawet w razie braku możliwości złożenia podpisu przewidziano jedynie adnotację o braku możliwości podpisu ( § 3 ust. 3 ), ale nie zniesiono obowiązku osobistego złożenia wniosku.
Pytania do Pani Ministry: Czy do ministerstwa docierają informacje, że obowiązek osobistego złożenia wniosku o kartę parkingową (zwłaszcza po niedawnym badaniu komisji) może prowadzić do nadmiernego obciążenia osób z poważnymi ograniczeniami mobilności (np. po udarach, z chorobami neurologicznymi, w trakcie rehabilitacji)? Jakie były przesłanki wprowadzenia i utrzymywania wymogu osobistego złożenia wniosku w § 2 ust. 3 rozporządzenia – w szczególności w sytuacji, gdy autentyczność danych można weryfikować innymi metodami (np. pełnomocnictwo, weryfikacja dokumentów)?
Czy ministerstwo analizowało możliwość wprowadzenia pełnomocnika (na wzór odbioru karty przez osobę upoważnioną) także na etapie złożenia wniosku , co ograniczyłoby konieczność dodatkowych wizyt w urzędzie dla osób o znacznie ograniczonej mobilności? (Obecnie wyjątki nie obejmują takich przypadków jak opisany – § 2 ust. 3 pkt 1-3). Czy rozważane jest dodanie do rozporządzenia przesłanki medycznej/funkcjonalnej, np. „w przypadku osób, których stan zdrowia uniemożliwia lub w sposób istotny utrudnia stawiennictwo”, co pozwoliłoby na złożenie wniosku przez opiekuna/pełnomocnika wraz z zaświadczeniem lekarskim?
Czy ministerstwo dopuszcza wprowadzenie procedury alternatywnej: a) złożenie wniosku z podpisem poświadczonym (np. notarialnie), albo b) złożenie wniosku elektronicznie (podpis zaufany/kwalifikowany), albo c) złożenie wniosku w miejscu pobytu osoby (np. wizyta pracownika zespołu/mobilny punkt obsługi) – przynajmniej dla przypadków skrajnych? Czy resort posiada dane ile wniosków o kartę parkingową rocznie jest pozostawianych bez rozpoznania lub nie jest składanych w ogóle z powodu bariery w postaci wymogu osobistego stawiennictwa?
Czy ministerstwo planuje zmianę obowiązujących przepisów w tym zakresie i – jeśli tak – w jakim kierunku (pełnomocnik, droga elektroniczna, odstępstwa zdrowotne), tak aby procedura była jednocześnie bezpieczna i realnie dostępna dla osób z najpoważniejszymi ograniczeniami ruchowymi? Posłanka na Sejm RP Iwona Maria Kozłowska
Posłanka interweniuje w sprawie braku ciągłości ważności kart parkingowych dla osób z niepełnosprawnościami, co powoduje utrudnienia w ich codziennym funkcjonowaniu. Pyta ministerstwo o planowane działania legislacyjne mające na celu rozwiązanie tego problemu i zapewnienie ciągłości uprawnień.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie wzrostem popularności pojazdów niewymagających prawa jazdy i ich wpływem na bezpieczeństwo ruchu drogowego, szczególnie w kontekście kierowców bez uprawnień lub z ograniczeniami. Pytają ministra o monitoring tego zjawiska, analizę wypadków i rozważenie zmian legislacyjnych dotyczących wymagań dla kierujących mikrosamochodami.
Posłowie pytają o funkcjonowanie systemu świadczenia wspierającego dla osób z niepełnosprawnością słuchu, podnosząc problem niedostatecznego uwzględnienia specyfiki ich potrzeb w kryteriach oceny. Domagają się analizy i ewentualnych zmian w systemie, aby lepiej odpowiadał on na bariery komunikacyjne i społeczne, z jakimi mierzą się osoby głuche.
Posłanka interweniuje w sprawie problemów z ciągłością uprawnień wynikających z kart parkingowych dla osób z niepełnosprawnościami, pytając o stanowisko ministerstwa oraz potencjalne działania mające na celu poprawę sytuacji osób oczekujących na nową kartę. Wyraża zaniepokojenie sytuacjami, w których osoby uprawnione czasowo tracą możliwość korzystania z miejsc parkingowych dla niepełnosprawnych.
Posłanki Kozłowska i Wojciechowska interweniują w sprawie rolników z wieloletnim stażem pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych, którzy napotykają trudności w udowodnieniu tego stażu do celów pracowniczych. Pytają, czy ministerstwo zamierza doprecyzować przepisy i usprawnić procedury, aby zapewnić rolnikom sprawiedliwe traktowanie i uwzględnienie ich dorobku zawodowego.
Projekt uchwały dotyczy działań mających na celu zapewnienie, że Trybunał Konstytucyjny spełnia wymogi sądu ustanowionego na mocy prawa, niezawisłego i bezstronnego. Komisja Sprawiedliwości i Praw Człowieka, po ponownym rozpatrzeniu wniosku, wnosi o odrzucenie projektu uchwały. Inicjatywa ustawodawcza związana jest z postulatami niezależności i bezstronności Trybunału Konstytucyjnego. Proponowane odrzucenie sugeruje brak zgody na interwencję w obecny stan prawny lub sposób funkcjonowania TK.
Druk sejmowy nr 2334 dotyczy zgłoszenia kandydatury Pana Artura Kotowskiego na stanowisko sędziego Trybunału Konstytucyjnego. Pan Kotowski jest profesorem nauk prawnych, specjalistą w dziedzinie prawa publicznego i teorii prawa, z bogatym dorobkiem naukowym i doświadczeniem w praktyce prawniczej. Wnioskodawcy, grupa posłów Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość, argumentują, że jego wykształcenie, wiedza i doświadczenie czynią go bardzo dobrym kandydatem na to stanowisko. Kandydaturę popiera szereg posłów z Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość.
Sprawozdanie Komisji do Spraw Deregulacji dotyczy rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (druk nr 2291). Komisja po pierwszym czytaniu i rozpatrzeniu projektu na posiedzeniu wnioskuje o uchwalenie projektu ustawy przez Sejm bez poprawek. Projekt ten ma na celu deregulację w obszarze szkolnictwa wyższego i nauki, jednak szczegółowe zmiany nie są w tym sprawozdaniu wymienione.
Przedstawiony dokument to pismo Marszałka Senatu do Marszałka Sejmu, informujące o uchwałach podjętych przez Senat w dniu 4 marca 2026 r. Dotyczą one szeregu ustaw, w tym ustawy o niekaraniu obywateli RP walczących na Ukrainie, zmian w ustawach o obrocie towarami strategicznymi, CEIDG, ochronie zabytków, prawie oświatowym, inwestycjach przeciwpowodziowych, prawie energetycznym oraz wykonywaniu mandatu posła i senatora. Pismo sygnalizuje potencjalną konieczność zmian redakcyjnych i systematyzacyjnych w związku z przyjęciem poprawek Senatu, aby zachować spójność numeracji i odesłań w aktach prawnych.
Dokument przedstawia listę ustaw przekazanych przez Senat do Sejmu po 53. posiedzeniu. Ustawy te obejmują zmiany w różnych obszarach prawa, m.in. niekaralności obywateli walczących na Ukrainie, obrotu towarami strategicznymi, ewidencji działalności gospodarczej, ochrony zabytków, prawa oświatowego, inwestycji przeciwpowodziowych, prawa energetycznego oraz wykonywania mandatu posła i senatora. Przyjęcie poprawek Senatu może wiązać się z koniecznością korekt redakcyjnych i numeracyjnych w ustawach.