Interpelacja w sprawie sprzedaży produktów homeopatycznych w polskich aptekach
Data wpływu: 2026-01-08
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Paulina Matysiak pyta o niewystarczające informowanie pacjentów o produktach homeopatycznych w aptekach i brak regulacji chroniących przed wprowadzaniem w błąd. Pyta o plany resortu w sprawie wprowadzenia obowiązków informacyjnych i ostrzeżeń dotyczących homeopatii.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie sprzedaży produktów homeopatycznych w polskich aptekach Interpelacja nr 14537 do ministra zdrowia w sprawie sprzedaży produktów homeopatycznych w polskich aptekach Zgłaszający: Paulina Matysiak Data wpływu: 08-01-2026 Szanowna Pani Minister, w ramach niniejszej interpelacji pragnę poruszyć sprawę dotyczącą sprzedaży produktów homeopatycznych w polskich aptekach oraz skuteczności obecnych regulacji w zakresie ochrony pacjentów i konsumentów.
Obowiązujące przepisy nie zapewniają wystarczającej ochrony przed wprowadzaniem w błąd, lecz mogą sprzyjać wykorzystywaniu zaufania do aptek, farmaceutów oraz emocjonalnej sytuacji osób chorych i rodziców małych dzieci. Problem ten został mi szczegółowo przedstawiony przez obywatela, który — działając w pośpiechu i trosce o zdrowie dziecka — zakupił w aptece preparat na bolesne ząbkowanie dla niemowląt.
Produkt ten, sprzedany bez jakiejkolwiek ustnej informacji o jego charakterze, okazał się po analizie składu produktem homeopatycznym, który z punktu widzenia chemii i farmakologii nie zawiera substancji czynnej w dawce mogącej wywołać efekt terapeutyczny. Oznaczenie „produkt homeopatyczny” było umieszczone w sposób mało czytelny i niewystarczający z perspektywy obowiązku informacyjnego wobec pacjenta. Opisany przypadek nie jest odosobniony i wskazuje na systemowy problem fikcyjnego charakteru obowiązku informacyjnego.
W sytuacji stresu, pośpiechu oraz troski o zdrowie dziecka pacjent ufa farmaceucie jako przedstawicielowi zawodu zaufania publicznego, zakładając, że oferowany produkt ma potwierdzoną skuteczność i rzeczywiste działanie lecznicze. W praktyce nie otrzymuje on jednak jasnej informacji, że dany produkt nie ma potwierdzonej skuteczności klinicznej, nie zawiera substancji czynnej w dawce farmakologicznej oraz opiera się wyłącznie na mechanizmach placebo, nieuznawanych przez współczesną medycynę opartą na dowodach naukowych.
Produkty te, mimo skrajnych rozcieńczeń substancji wyjściowych i praktycznego braku ich obecności w pojedynczej dawce, sprzedawane są jako produkty lecznicze, w cenach charakterystycznych dla leków o udowodnionym działaniu. Prowadzi to do powstania wyjątkowo dochodowego modelu biznesowego, w którym chemicznie obojętny nośnik sprzedawany jest po bardzo wysokich cenach, a wartość produktu nie wynika ani z kosztów wytworzenia, ani z potwierdzonej skuteczności terapeutycznej, lecz z autorytetu aptek i farmaceutów oraz emocjonalnej sytuacji pacjentów.
Trudno uznać taką praktykę za etyczną i nie powinna być tolerowana w systemie ochrony zdrowia, zwłaszcza gdy dotyczy produktów przeznaczonych dla niemowląt i małych dzieci. Państwo ma obowiązek zapewnić pacjentom rzetelną informację oraz chronić ich przed wprowadzaniem w błąd pod pozorem działań medycznych. W związku z powyższym, działając na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz.
907), proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania: Czy Ministerstwo Zdrowia dostrzega problem niewystarczającego i nieskutecznego obowiązku informacyjnego wobec pacjentów przy sprzedaży produktów homeopatycznych w aptekach? Czy resort planuje wprowadzenie obowiązku jednoznacznego, ustnego poinformowania pacjenta przez farmaceutę, że dany produkt jest produktem homeopatycznym i nie zawiera substancji czynnej w dawce leczniczej? Czy rozważane jest nałożenie obowiązku umieszczania na opakowaniach produktów homeopatycznych wyraźnych, czytelnych i niemożliwych do przeoczenia ostrzeżeń o braku potwierdzonej skuteczności klinicznej?
Czy Ministerstwo Zdrowia planuje wprowadzenie regulacji nakazujących wyraźne oddzielenie produktów homeopatycznych od leków o udowodnionym działaniu na półkach aptecznych, tak aby nie sugerować ich równorzędności? Czy prowadzone są lub planowane prace legislacyjne mające na celu zwiększenie ochrony pacjentów przed wprowadzaniem w błąd przy sprzedaży produktów homeopatycznych? Czy planowane jest wprowadzenie całkowitego zakazu sprzedaży produktów homeopatycznych w aptekach? Z wyrazami szacunku Paulina Matysiak Posłanka na Sejm RP
Posłanka Paulina Matysiak interweniuje w sprawie niepokojącego procederu wykorzystywania mikroudziałów w nieruchomościach do wywierania presji na lokatorów poprzez roszczenia o eksmisję i wysokie opłaty. Pyta Ministerstwo Sprawiedliwości o analizę zjawiska, statystyki spraw sądowych i ewentualne zmiany legislacyjne, mające na celu ochronę lokatorów przed nadużyciami.
Posłanka Paulina Matysiak wyraża poważne obawy dotyczące bezpieczeństwa porodów na SOR, wskazując na przeciążenie tych oddziałów, brak odpowiedniej infrastruktury i personelu oraz potencjalne zagrożenia epidemiologiczne. Pyta o szczegółowe założenia Ministerstwa Zdrowia w tej kwestii i domaga się zapewnienia bezpieczeństwa matkom i noworodkom.
Interpelacja dotyczy planowanych przekształceń w grupie kapitałowej Poczty Polskiej, a konkretnie przeniesienia pionu sprzedaży z Banku Pocztowego do Poczty Polskiej. Posłowie wyrażają obawy co do pogorszenia warunków pracy i jakości usług bankowych w wyniku tej operacji i pytają o jej uzasadnienie biznesowe.
Posłanka Paulina Matysiak wyraża zaniepokojenie brakiem reprezentacji Ministerstwa Infrastruktury na posiedzeniu Parlamentarnego Zespołu ds. Walki z Wykluczeniem Transportowym i zgłasza liczne pytania dotyczące planowanej nowelizacji ustawy o publicznym transporcie zbiorowym, które wynikają z uwag zgłoszonych przez samorządy, przewoźników i ekspertów. Interpelacja ma na celu uzyskanie wyjaśnień w kwestiach takich jak centralizacja planowania transportu, finansowanie, biurokracja i dostępność usług.
Posłanka pyta o funkcjonowanie systemu dyżurów aptek nocnych i świątecznych, zwracając uwagę na nierówności w dostępie do leków w mniejszych i średnich powiatach oraz obciążenie finansowe samorządów. Wyraża zaniepokojenie i wzywa do analizy oraz ewentualnych zmian legislacyjnych w celu zapewnienia równego dostępu do świadczeń farmaceutycznych.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.
Prezydent RP odmawia podpisania ustawy zmieniającej zasady karania zakładów ubezpieczeń za nieterminową likwidację szkód, nieterminowe odpowiedzi na żądania odszkodowawcze w sprawach zagranicznych oraz nieterminowe postępowania likwidacyjne na rzecz UFG. Ustawa ta znosi obowiązek, a wprowadza jedynie możliwość nakładania kar pieniężnych przez KNF za takie przewinienia. Prezydent argumentuje, że osłabia to ochronę poszkodowanych i ubezpieczonych, a także może prowadzić do negatywnych praktyk rynkowych. Uważa, że ustawa przerzuca ciężar walki o terminowe odszkodowania na poszkodowanych, którzy często nie mają zasobów na spory sądowe.
Przedstawiony dokument to sprawozdanie Komisji Zdrowia dotyczące Sprawozdania Rzecznika Praw Pacjenta z przestrzegania praw pacjenta w roku 2024. Komisja Zdrowia, po rozpatrzeniu dokumentu, wnosi o jego przyjęcie przez Sejm. Celem procedury jest formalne przyjęcie i odnotowanie sprawozdania Rzecznika Praw Pacjenta przez parlament.
Tekst stanowi informację dla Sejmu i Senatu RP o udziale Polski w pracach Unii Europejskiej w okresie przewodnictwa Polski w Radzie UE (styczeń-czerwiec 2025). Podkreśla się, że Polska prezydencja skupiła się na wzmocnieniu bezpieczeństwa i odporności Unii w jej kluczowych wymiarach: zewnętrznym, wewnętrznym, informacyjnym, ekonomicznym, energetycznym, żywnościowym i zdrowotnym. Sprawozdanie opisuje działania i inicjatywy podjęte w celu realizacji tych priorytetów, w tym reagowanie na agresję Rosji na Ukrainę, wzmacnianie europejskiej obronności, ochronę granic, zwalczanie dezinformacji i przestępczości zorganizowanej, poprawę konkurencyjności gospodarki oraz zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego i żywnościowego. Polska prezydencja dążyła również do uproszczeń regulacyjnych i wsparcia społeczeństwa obywatelskiego.
Przedstawiony dokument to Sprawozdanie Rzecznika Praw Pacjenta z przestrzegania praw pacjenta w roku 2024. Dokument analizuje realizację praw pacjenta, przedstawia działalność Rzecznika w zakresie ochrony tych praw, w tym interwencje, edukację i Fundusze Kompensacyjne. Sprawozdanie identyfikuje wyzwania stojące przed systemem ochrony zdrowia, takie jak dostępność świadczeń, bezpieczeństwo pacjenta i komunikacja, w kontekście dynamicznego rozwoju technologii i zmian społecznych.