Interpelacja w sprawie podjęcia działań legislacyjnych i organizacyjnych w obszarze egzekwowania przepisów dotyczących parkowania oraz usuwania pojazdów z dróg w sytuacjach zagrażających bezpieczeństwu uczestników ruchu, w szczególności pieszych i rowerzystów
Data wpływu: 2026-01-11
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł Dominik Jaśkowiec pyta o działania legislacyjne i organizacyjne w celu poprawy egzekwowania przepisów dotyczących parkowania, usuwania pojazdów zagrażających bezpieczeństwu pieszych i rowerzystów, oraz ograniczenia unikania odpowiedzialności za wykroczenia parkingowe. Interpelacja krytykuje obecny stan prawny i praktykę, wzywając do zmian zwiększających bezpieczeństwo i dostępność przestrzeni publicznej.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie podjęcia działań legislacyjnych i organizacyjnych w obszarze egzekwowania przepisów dotyczących parkowania oraz usuwania pojazdów z dróg w sytuacjach zagrażających bezpieczeństwu uczestników ruchu, w szczególności pieszych i rowerzystów Interpelacja nr 14571 do ministra spraw wewnętrznych i administracji w sprawie podjęcia działań legislacyjnych i organizacyjnych w obszarze egzekwowania przepisów dotyczących parkowania oraz usuwania pojazdów z dróg w sytuacjach zagrażających bezpieczeństwu uczestników ruchu, w szczególności pieszych i rowerzystów Zgłaszający: Dominik Jaśkowiec Data wpływu: 11-01-2026 Szanowny Panie Ministrze, zwracam się z interpelacją w sprawie potrzeby podjęcia działań legislacyjnych i organizacyjnych w obszarze egzekwowania przepisów dotyczących parkowania oraz usuwania pojazdów z dróg w sytuacjach zagrażających bezpieczeństwu uczestników ruchu, w szczególności pieszych i rowerzystów.
W przestrzeni publicznej miast i gmin narasta problem nieskuteczności systemu sankcji za wykroczenia parkingowe. W praktyce część spraw kończy się bez ukarania sprawcy, co sprzyja recydywie i podważa zaufanie obywateli do państwa. Jednym z czynników jest konstrukcja postępowania, w którym nałożenie mandatu zależy od skutecznego wskazania osoby kierującej pojazdem, a równocześnie łatwo jest uniknąć odpowiedzialności przez nieodbieranie korespondencji lub wskazywanie osoby fikcyjnej bądź trudnej do zweryfikowania. Równolegle, obowiązujące rozwiązania prawne wciąż utrwalają przyzwolenie na parkowanie całym pojazdem na chodniku.
Przepisy te, wprowadzane w realiach sprzed dekad, nie odpowiadają współczesnym standardom projektowania infrastruktury pieszej i dostępności. W efekcie utrwala się powszechna praktyka zastawiania dróg dla pieszych, co prowadzi do degradacji infrastruktury oraz wypychania ruchu pieszego na jezdnię, a więc do realnego wzrostu ryzyka wypadków. Trzecim istotnym problemem jest niewystarczająca skuteczność usuwania pojazdów w sytuacjach, w których pojazd zaparkowany niezgodnie z przepisami blokuje ruch pieszych lub rowerzystów albo ogranicza widoczność w rejonie przejść dla pieszych. Choć art.
130a ustawy – Prawo o ruchu drogowym przewiduje możliwość usunięcia pojazdu pozostawionego w miejscu zabronionym, jeśli utrudnia ruch lub zagraża bezpieczeństwu, praktyka służb bywa nadmiernie zachowawcza. Brak dostatecznie jednoznacznych przesłanek ustawowych, w tym w zakresie „zagrożenia bezpieczeństwa“, w wielu przypadkach utrudnia szybkie i skuteczne działanie także wtedy, gdy zagrożenie dotyczy przede wszystkim pieszych.
W związku z powyższym zwracam się do Pana Ministra z prośbą o zajęcie stanowiska oraz o informację, czy Ministerstwo Infrastruktury planuje działania, które pozwolą zwiększyć bezpieczeństwo i skuteczność egzekwowania prawa w tym obszarze.
Uprzejmie proszę o odpowiedź na następujące pytania: Czy Ministerstwo Infrastruktury prowadzi obecnie prace analityczne lub legislacyjne zmierzające do ograniczenia zjawiska unikania odpowiedzialności za wykroczenia związane z parkowaniem, w szczególności przez wprowadzenie rozwiązań opartych o domyślną odpowiedzialność właściciela pojazdu (z możliwością uwolnienia się po wskazaniu rzeczywistego kierującego), analogicznie do mechanizmów znanych ze stref płatnego parkowania? Czy ministerstwo rozważa zmianę przepisów dotyczących postoju na chodniku (w szczególności art.
47 ustawy – Prawo o ruchu drogowym) w kierunku zasady, zgodnie z którą postój całym pojazdem na drodze dla pieszych byłby dopuszczalny wyłącznie w miejscach wyznaczonych i oznakowanych, a nie jako powszechnie przyjęta norma? Czy ministerstwo planuje doprecyzowanie podstaw prawnych do usuwania pojazdów na podstawie art. 130a ustawy – Prawo o ruchu drogowym tak, aby jednoznacznie obejmowały one przypadki utrudniania ruchu pieszych lub rowerzystów oraz sytuacje stwarzające zagrożenie dla bezpieczeństwa niechronionych uczestników ruchu? Jeżeli ministerstwo nie planuje obecnie powyższych zmian, to jakie alternatywne środki (np.
wytyczne interpretacyjne, działania międzyresortowe, inicjatywy dotyczące standardów organizacji ruchu lub egzekwowania przepisów) zamierza podjąć, aby zwiększyć skuteczność karania wykroczeń parkingowych, ograniczyć parkowanie na chodnikach oraz poprawić realną możliwość szybkiego usuwania pojazdów z miejsc zagrażających bezpieczeństwu? Zwracam uwagę, że opisane problemy mają charakter systemowy, dotykają wielu samorządów, a ich konsekwencje odczuwają codziennie piesi, osoby z niepełnosprawnościami, rodzice z wózkami dziecięcymi oraz rowerzyści.
Interpelacja dotyczy pogarszającej się sytuacji finansowej Zakładów H. Cegielski-Poznań SA, spowodowanej m.in. wysokimi kosztami dzierżawy gruntów od Agencji Rozwoju Przemysłu SA. Posłowie pytają o działania rządu mające na celu poprawę płynności finansowej spółki i zabezpieczenie jej potencjału produkcyjnego.
Poseł interpeluje w sprawie niewydolności systemu szacowania strat w rolnictwie przez komisje gminne, podkreślając brak odpowiednich kadr i potencjalne konflikty interesów. Pyta, czy ministerstwo planuje przekazanie tego zadania innym organom i jak zamierza rozwiązać problem braku specjalistów.
Interpelacja dotyczy zgodności z prawem UE praktyki cofania zezwoleń na prowadzenie aptek za działania z lat 2015-2018, oceniane na podstawie przepisów obowiązujących w latach 2019-2025. Posłowie kwestionują legalność takiego działania, wskazując na naruszenie zasady pewności prawa i zakazu retroakcji.
Posłowie pytają o możliwość wprowadzenia elektronicznego składania podpisów pod obywatelskimi projektami ustaw, argumentując, że obecny wymóg formy papierowej utrudnia korzystanie z prawa inicjatywy ustawodawczej. Chcą wiedzieć, czy ministerstwo analizuje taką możliwość i planuje prace legislacyjne w tym zakresie.
Interpelacja dotyczy braku systemowego wzmocnienia zawodu pracownika socjalnego i koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej, co grozi destabilizacją systemu pomocy społecznej. Posłowie pytają o plany ministerstwa dotyczące uregulowania wynagrodzeń, ujednolicenia dodatków, ograniczenia obciążenia pracą, odbiurokratyzowania, wsparcia psychologicznego, ścieżek awansu, finansowania derejonizacji i wzmacniania prestiżu zawodu.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w Prawie o ruchu drogowym oraz ustawie o kierujących pojazdami. Dotyczą one m.in. uprawnień ratowników wodnych i strażaków podczas akcji ratowniczych, możliwości wydawania poleceń na drodze przez członków OSP po ukończeniu odpowiedniego kursu, zwolnienia z opłat za zezwolenia na kierowanie pojazdami uprzywilejowanymi dla OSP i podmiotów ratowniczych oraz korekty terminów obowiązywania elektronicznego prawa jazdy. Celem jest doprecyzowanie przepisów, usprawnienie działania służb ratowniczych i dostosowanie regulacji do aktualnych potrzeb.
Przedstawiony dokument to sprawozdanie Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach dotyczące uchwały Senatu w sprawie ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego. Komisja rekomenduje Sejmowi przyjęcie wszystkich poprawek Senatu zawartych w uchwale. Celem ustawy jest poprawa bezpieczeństwa ruchu drogowego poprzez wprowadzenie zmian w obowiązujących przepisach.
Tekst dotyczy poprawek Senatu do ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego. Senat wprowadza sześć poprawek, które mają na celu doprecyzowanie odesłań w Kodeksie wykroczeń, zachowanie spójności językowej i terminologicznej w Kodeksie wykroczeń, Kodeksie karnym oraz Kodeksie postępowania w sprawach o wykroczenia. Jedna z poprawek ma na celu rozdzielenie znamion czynu zabronionego w nowym przepisie art. 178d Kodeksu karnego, aby uniknąć nakładania się znamion przestępstwa rażącego naruszenia prędkości i rażącego naruszenia zasad bezpieczeństwa w ruchu lądowym.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w Prawie o ruchu drogowym, umożliwiając prowadzenie prac badawczych nad pojazdami zautomatyzowanymi i w pełni zautomatyzowanymi na drogach publicznych. Określa zasady, warunki oraz wymagania dotyczące uzyskiwania zezwoleń na te badania, w tym obowiązki organizatorów prac badawczych i Krajowego Koordynatora Prac Badawczych, którym jest Dyrektor Instytutu Transportu Samochodowego. Ustawa definiuje także poziomy automatyzacji pojazdów i wprowadza przepisy dotyczące nadzoru nad takimi badaniami, analizy zagrożeń oraz ubezpieczeń OC. Celem ustawy jest stworzenie ram prawnych dla rozwoju i testowania technologii związanych z pojazdami autonomicznymi w warunkach rzeczywistych.
Projekt ustawy wprowadza regulacje dotyczące prowadzenia prac badawczych nad pojazdami zautomatyzowanymi i w pełni zautomatyzowanymi w ruchu drogowym. Definiuje pojazdy zautomatyzowane, ustala poziomy automatyzacji oraz określa warunki uzyskania zezwolenia na prowadzenie takich prac. Ustanawia Krajowego Koordynatora Prac Badawczych, który będzie odpowiedzialny za wydawanie zezwoleń, prowadzenie rejestru oraz kontrolę zgodności prowadzonych prac z przepisami. Celem jest umożliwienie rozwoju technologii związanych z pojazdami autonomicznymi przy jednoczesnym zapewnieniu bezpieczeństwa ruchu drogowego.