Interpelacja w sprawie przepisów dotyczących hodowli kotów rasowych w Polsce
Data wpływu: 2026-01-12
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Marta Stożek zwraca się do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie braku regulacji prawnych dotyczących hodowli kotów rasowych w Polsce, co prowadzi do nieuczciwych praktyk i cierpienia zwierząt, oraz pyta o plany wprowadzenia konkretnych przepisów w tym zakresie. Podkreśla potrzebę uregulowania norm rozrodu, warunków lokalowych i dokumentacji hodowlano-weterynaryjnej.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie przepisów dotyczących hodowli kotów rasowych w Polsce Interpelacja nr 14593 do ministra rolnictwa i rozwoju wsi w sprawie przepisów dotyczących hodowli kotów rasowych w Polsce Zgłaszający: Marta Stożek Data wpływu: 12-01-2026 Szanowny Panie Ministrze, w związku z rosnącym oczekiwaniem społecznym, wyrażanym przez środowiska weterynaryjne, prozwierzęce, hodowlane, a także część obywateli nienależących do tych grup, zwracam się do Pana z interpelacją odnośnie do obecnych i planowanych przepisów dotyczących hodowli kotów rasowych w Polsce.
Obecnie, zgodnie z powszechną wiedzą, nie istnieją przepisy, które choćby na dużym poziomie ogólności określałyby warunki hodowlane, dobrostanowe czy behawioralne dla kotów w hodowlach. Jest to szczególnie istotna kwestia, zwłaszcza w kontekście trwałych, systemowych ataków na pracowników Państwowej Inspekcji Weterynaryjnej. Co jakiś czas słyszymy doniesienia medialne o „rozbiciu pseudohodowli” lub odebraniu skrajnie zaniedbanych zwierząt od ich właściciela.
Przy każdej takiej okazji organizacje pozarządowe, biorące udział w interwencji, nie szczędzą cierpkich słów pracownikom PIW, którzy „nic nie zrobili”, albo „odmówili wydania odpowiedniej decyzji”. Przedstawiciele państwa muszą poruszać się w granicach prawa – pracownicy PIW, nie mając żadnych wytycznych w tym zakresie, nie są w stanie wydać decyzji administracyjnej, czym narażają się na ataki i hejt w Internecie. W obecnym stanie prawnym braki w tym zakresie powodują pilną potrzebę ustalenia choćby minimum przepisów hodowlanych, obejmujących wszystkie stowarzyszenia hodowców.
Obowiązujące przepisy nie precyzują kluczowych parametrów związanych z rozrodem, częstotliwością kryć, minimalnymi warunkami lokalowymi ani zasadami dopuszczania kotów do hodowli oraz wystaw. Brak takich regulacji sprzyja nieuczciwym praktykom hodowlanym, naraża koty na cierpienie i ryzyko chorób, a ponadto utrudnia skuteczne kontrole Inspekcji Weterynaryjnej. Przypominam, iż obecnie hodowla rasowego kota bądź psa podlega jedynie bardzo ogólnym przepisom wynikającym z ustawy Prawo o stowarzyszeniach, ze wszystkimi tego konsekwencjami.
Ustawa ta nie była tworzona z myślą o hodowli, a raczej organizowaniu się społeczeństwa w konstytucyjnie gwarantowane formy stowarzyszeniowe. Drugim aktem prawnym jest ustawa o ochronie zwierząt, w której też próżno szukać takich zapisów. Jedynym zapisem dotyczącym hodowli jest art. 10a, który wymusza przynależność do stowarzyszenia, jeśli chce się legalnie wprowadzać zwierzęta do obrotu. Ustawodawca niejako przerzucił odpowiedzialność za dobrostan zwierząt na same stowarzyszenia hodowlane, które mogą regulować te sprawy wewnętrznymi przepisami.
Normy te jednak, po pierwsze, nie obowiązują poza danym stowarzyszeniem, po drugie, nie są źródłem prawa dla służb państwowych, a po trzecie – nie mają zastosowania w innych stowarzyszeniach. Niestety istnieje duża część hodowców niegodnych tej nazwy, którzy wybierają takie stowarzyszenia, w których regulaminy hodowlane są najluźniejsze, pozwalające na największą swobodę. Z tego samego powodu zarządy klubów obawiają się wprowadzenia mocniejszych zasad, gdyż hodowcy, znów, zgodnie z konstytucyjną zasadą dowolności stowarzyszania się, przejdą do innego zrzeszenia.
Jawi się to jako oczywisty zakres do unormowania ustawowego – czego domagają się sami hodowcy, co warto zaznaczyć. Przy przyszłych pracach nad tym tematem należy koniecznie zaadresować następujące obszary: Normy rozrodu kotek rasowych Proszę o rozważenie wprowadzenia regulacji określających: 1. Minimalny i maksymalny wiek rozrodu kotek, tak aby wykluczyć rozmnażanie zwierząt zbyt młodych lub zbyt starych, co wiąże się z ryzykiem zdrowotnym zarówno dla matki, jak i kociąt. Wiele klubów i federacji przewiduje wprawdzie maksymalny wiek rozrodu kotek średnio na 8 lat, ale np.
w obecnym stanie regulaminów hodowlanych największa obecnie federacja felinologiczna Felis Polonia nie przewiduje maksymalnego wieku krycia kotki i, zgodnie z wewnętrznymi przepisami hodowlanymi tej federacji, dozwolone jest zewnętrzne, planowane krycie nawet i 20-letnej kotki, jeśli ta nadal rujkuje. 2. Maksymalną liczbę miotów w ciągu życia kotki, co pozwoli zapobiec eksploatacji zwierząt ponad ich możliwości biologiczne. Obecnie przepisy wewnętrzne wielu federacji i klubów felinologicznych przewidują maksymalną liczbę 3 miotów na 2 lata.
Posłanka pyta o koordynację działań międzyresortowych w celu ograniczenia powstawania nielegalnych składowisk odpadów niebezpiecznych, wyrażając zaniepokojenie brakiem skutecznych mechanizmów. Domaga się informacji o podjętych działaniach koordynacyjnych, planowanych zmianach legislacyjnych i rozwiązaniach ograniczających obciążanie samorządów kosztami likwidacji tych składowisk.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie detencją dzieci cudzoziemskich w Polsce, szczególnie po nowelizacji ustawy o cudzoziemcach, co stoi w sprzeczności z orzecznictwem ETPC i standardami ochrony praw dziecka. Zadają pytania o uzasadnienie dla detencji małoletnich bez opieki i działania podjęte w celu zapewnienia im alternatywnej opieki.
Interpelacja dotyczy zaostrzenia praktyki przymusowych powrotów cudzoziemców do państw niebezpiecznych, z naruszeniem zasady non-refoulement, oraz wykonywania deportacji przed zapewnieniem realnej kontroli sądowej. Posłowie pytają o procedury i przypadki deportacji pomimo ryzyka naruszenia praw człowieka i braku skutecznej kontroli sądowej.
Posłanka Marta Stożek interweniuje w sprawie systemowych nadużyć w elektronicznym postępowaniu upominawczym (EPU) prowadzonym przez Sąd Rejonowy Lublin-Zachód, wskazując na naruszanie praw obywateli i niezgodność z prawem UE. Pyta ministra sprawiedliwości o planowane działania naprawcze i kontrolę e-sądu w Lublinie.
Posłanka Marta Stożek interweniuje w sprawie nieprawidłowości w Izbie Komorniczej we Wrocławiu, gdzie Rada ignorowała prawomocne orzeczenia sądowe i bezstronność. Pyta o nieskuteczność nadzoru Ministerstwa Sprawiedliwości w tej sprawie i domaga się podjęcia działań w celu zapobieżenia utrwalaniu się patologicznych praktyk.
Projekt ustawy zakłada wprowadzenie całkowitego zakazu trzymania psów na uwięzi, argumentując to trudnościami w egzekwowaniu obecnych przepisów, które pozwalają na uwięź do 12 godzin na dobę. Wprowadza definicję "kojca" i określa minimalne standardy dla psów utrzymywanych w kojcach, w tym minimalną powierzchnię, dostęp do ruchu i warunki schronienia. Zakaz uwięzi ma na celu poprawę dobrostanu psów i zapobieganie negatywnym skutkom behawioralnym i fizycznym związanym z długotrwałym uwięzieniem. Ustawa przewiduje kilka wyjątków od zakazu uwięzi, np. transport, wystawy, zabiegi weterynaryjne. Ustawa ma wejść w życie po 12 miesiącach od ogłoszenia.
Projekt ustawy ma na celu dostosowanie polskiego prawa do zmian w unijnym rozporządzeniu dotyczącym Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027. Główne zmiany obejmują wprowadzenie nowej interwencji rolno-środowiskowo-klimatycznej "Ochrona torfowisk i obszarów podmokłych na gruntach użytkowanych rolniczo", wydłużenie okresu uznawania gruntu ornego za trwały użytek zielony (TUZ) z pięciu do siedmiu lat, oraz uwzględnienie wieloletnich zobowiązań rolno-środowiskowo-klimatycznych i zalesieniowych podjętych w ramach PROW z poprzednich okresów programowania. Ponadto, ustawa ma na celu doprecyzowanie przepisów dotyczących warunkowości społecznej i rozszerzenie możliwości różnicowania stawek płatności dobrostanowych. Ustawa ma na celu zapewnienie zgodnego z prawem UE wydatkowania środków finansowych i wsparcie rolników w realizacji celów środowiskowych i zrównoważonego rozwoju.
Projekt ustawy ma na celu wprowadzenie zakazu trzymania zwierząt domowych na uwięzi, argumentując to niehumanitarnym traktowaniem zwierząt i częstymi przypadkami znęcania się. Zakaz ten ma na celu poprawę dobrostanu zwierząt domowych. Ustawa przewiduje jednak wyjątki od tego zakazu w określonych sytuacjach, takich jak transport, udział w wystawach, zabiegi weterynaryjne oraz krótkotrwałe sytuacje awaryjne. Dodatkowo, nakłada na właścicieli psów trzymanych na zewnątrz obowiązek zapewnienia odpowiedniej budy z izolacją termiczną.
Prezydent RP odmawia podpisania ustawy o zmianie ustawy o ochronie zwierząt i wnosi o jej ponowne rozpatrzenie przez Sejm. Głównym powodem jest zakwestionowanie regulacji dotyczących wymogów dla kojców, które uznaje za nieprecyzyjne, trudne do spełnienia i potencjalnie pogarszające dobrostan zwierząt. Prezydent popiera natomiast zakaz trzymania psów na uwięzi. Proponuje również rozszerzenie zakazu trzymania na uwięzi na inne zwierzęta domowe, czego dotychczasowa nowelizacja nie obejmowała.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o ochronie zwierząt, mające na celu poprawę dobrostanu psów. Proponowane zmiany obejmują doprecyzowanie wymogów dotyczących powierzchni i konstrukcji kojców, w których utrzymywane są psy, w tym wymogów dotyczących światła dziennego, wentylacji i budy. Ponadto, wprowadza się wyjątek dla psów pasterskich wykorzystywanych w czasie sezonowego wypasu kulturowego, zwalniający ich posiadaczy z zakazu trzymania tych psów na uwięzi na terenie wypasu. Celem jest zapewnienie psom lepszych warunków życia i uwzględnienie specyfiki pracy psów pasterskich.