Interpelacja w sprawie stosowania wytycznych ograniczających ocenę poziomu potrzeby wsparcia u osób z niepełnosprawnościami powyżej 75. roku życia oraz skutków finansowych dla świadczenia wspierającego
Data wpływu: 2026-01-30
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka interpeluje w sprawie wytycznych ograniczających ocenę potrzeby wsparcia u osób niepełnosprawnych powyżej 75 roku życia, co obniża wysokość świadczenia wspierającego. Pyta o status wytycznych, analizy ich wpływu, kryteria odróżniania niesamodzielności z powodu wieku od niesamodzielności z powodu niepełnosprawności oraz potencjalne działania naprawcze.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie stosowania wytycznych ograniczających ocenę poziomu potrzeby wsparcia u osób z niepełnosprawnościami powyżej 75. roku życia oraz skutków finansowych dla świadczenia wspierającego Interpelacja nr 14985 do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej w sprawie stosowania wytycznych ograniczających ocenę poziomu potrzeby wsparcia u osób z niepełnosprawnościami powyżej 75.
roku życia oraz skutków finansowych dla świadczenia wspierającego Zgłaszający: Iwona Maria Kozłowska, Anna Wojciechowska Data wpływu: 30-01-2026 Szanowna Pani Ministro, zwracam się z interpelacją w związku z sygnałami napływającymi od osób z niepełnosprawnościami oraz ich rodzin o zaniżaniu punktacji poziomu potrzeby wsparcia w postępowaniach prowadzonych przez wojewódzkie zespoły do spraw orzekania o niepełnosprawności (WZON), co w konsekwencji prowadzi do obniżenia wysokości świadczenia wspierającego, a w części przypadków nawet do utraty prawa do tego świadczenia.
Zgodnie z informacjami publikowanymi przez administrację rządową, poziom potrzeby wsparcia ustala się w skali 0-100 punktów, a jego wartość wyznacza się na podstawie oceny 32 czynności związanych z obszarami codziennego funkcjonowania; końcowy wynik stanowi suma 25 najwyższych iloczynów uzyskanych dla tych czynności (z zaokrągleniem do pełnej wartości punktowej w górę). Jednocześnie w „Wytycznych dotyczących ustalania poziomu potrzeby wsparcia” wskazano, że w odniesieniu do osób w wieku powyżej 75.
roku życia, „wymagających wsparcia z racji swojego wieku”, w dziewięciu czynnościach (oznaczonych numerami 3, 5, 9, 11, 20, 25, 26, 28, 31) – w razie stwierdzenia braku zdolności do samodzielnego wykonania – możliwe jest ustalenie maksymalnego rodzaju wsparcia na poziomie „wsparcia częściowego” oraz maksymalnej częstotliwości na poziomie „często”.
W praktyce, takie ograniczenie skutkują systemowym obniżaniem punktacji dla osób 75+ także w przypadkach, gdy niesamodzielność wynika przede wszystkim z niepełnosprawności (a nie z wieku), co przekłada się na spadek poziomu potrzeby wsparcia i przesunięcie do niższych progów świadczenia wspierającego. Wskazuje się m.in., że przy progach świadczenia (40%–220% renty socjalnej) nawet spadek o kilka–kilkanaście punktów może oznaczać istotną utratę miesięcznej kwoty świadczenia.
Przypominam, że według informacji publikowanych przez ministerstwo, świadczenie wspierające wynosi: 220% renty socjalnej (95–100 pkt), 180% (90–94 pkt), 120% (85–89 pkt), 80% (80–84 pkt), 60% (75–79 pkt), 40% (70–74 pkt). W związku z powyższym proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania: Jaki jest formalny status „Wytycznych dotyczących ustalania poziomu potrzeby wsparcia” – kto je wydał, w jakiej procedurze, na jakiej podstawie prawnej oraz czy są one wiążące dla WZON? Czy ministerstwo dysponuje analizą, ile decyzji ustalających poziom potrzeby wsparcia (od dnia 1 stycznia 2024 r.
do dnia odpowiedzi) zostało wydanych wobec osób powyżej 75. r.ż. oraz w ilu przypadkach zastosowano opisane w wytycznych ograniczenia dotyczące 9 czynności? Czy ministerstwo potwierdza, że ograniczenie w 9 czynnościach może prowadzić do obniżenia łącznej punktacji na tyle, aby osoba oceniana została zakwalifikowana do niższego progu świadczenia wspierającego (np. z 80-84 pkt do 75-79 pkt), a tym samym do realnej utraty części świadczenia? Proszę o przedstawienie danych i wyliczeń na reprezentatywnych przykładach.
W jaki sposób WZON ma odróżniać sytuacje, w których osoba 75+ „wymaga wsparcia z racji wieku”, od sytuacji, w których brak zdolności do wykonania czynności wynika przede wszystkim z niepełnosprawności? Jakie kryteria i dowody są wymagane, aby uniknąć automatyzmu i ryzyka dyskryminacji? Czy ministerstwo prowadzi lub planuje kontrole praktyki stosowania wytycznych przez WZON – w szczególności pod kątem jednolitości orzeczniczej, ochrony praw stron postępowania oraz zgodności z zasadą równego traktowania?
Posłanka interweniuje w sprawie braku ciągłości ważności kart parkingowych dla osób z niepełnosprawnościami, co powoduje utrudnienia w ich codziennym funkcjonowaniu. Pyta ministerstwo o planowane działania legislacyjne mające na celu rozwiązanie tego problemu i zapewnienie ciągłości uprawnień.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie wzrostem popularności pojazdów niewymagających prawa jazdy i ich wpływem na bezpieczeństwo ruchu drogowego, szczególnie w kontekście kierowców bez uprawnień lub z ograniczeniami. Pytają ministra o monitoring tego zjawiska, analizę wypadków i rozważenie zmian legislacyjnych dotyczących wymagań dla kierujących mikrosamochodami.
Posłowie pytają o funkcjonowanie systemu świadczenia wspierającego dla osób z niepełnosprawnością słuchu, podnosząc problem niedostatecznego uwzględnienia specyfiki ich potrzeb w kryteriach oceny. Domagają się analizy i ewentualnych zmian w systemie, aby lepiej odpowiadał on na bariery komunikacyjne i społeczne, z jakimi mierzą się osoby głuche.
Posłanka interweniuje w sprawie problemów z ciągłością uprawnień wynikających z kart parkingowych dla osób z niepełnosprawnościami, pytając o stanowisko ministerstwa oraz potencjalne działania mające na celu poprawę sytuacji osób oczekujących na nową kartę. Wyraża zaniepokojenie sytuacjami, w których osoby uprawnione czasowo tracą możliwość korzystania z miejsc parkingowych dla niepełnosprawnych.
Posłanki Kozłowska i Wojciechowska interweniują w sprawie rolników z wieloletnim stażem pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych, którzy napotykają trudności w udowodnieniu tego stażu do celów pracowniczych. Pytają, czy ministerstwo zamierza doprecyzować przepisy i usprawnić procedury, aby zapewnić rolnikom sprawiedliwe traktowanie i uwzględnienie ich dorobku zawodowego.
Przedstawiony dokument to sprawozdanie dwóch komisji sejmowych (Komisji Polityki Senioralnej oraz Komisji Polityki Społecznej i Rodziny) dotyczące Informacji o sytuacji osób starszych w Polsce za rok 2024. Komisje, po rozpatrzeniu informacji i przeprowadzeniu dyskusji, wnioskują do Sejmu o przyjęcie tejże Informacji. Dokument nie proponuje zmian prawnych, a jedynie rekomenduje akceptację raportu o sytuacji seniorów.
Projekt ustawy ma na celu wygaszenie rozwiązań prawnych, które zostały wprowadzone w związku z pomocą obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym. Jednocześnie wprowadza zmiany w szeregu innych ustaw, regulujących m.in. system oświaty, udzielanie cudzoziemcom ochrony, świadczenia rodzinne i opiekę zdrowotną. Celem jest dostosowanie przepisów do zmieniającej się sytuacji oraz zakończenie stanu nadzwyczajnego wprowadzonego w związku z kryzysem uchodźczym. Nowe przepisy regulują m.in. zasady nadawania numeru PESEL, wygaszania ochrony czasowej oraz dostępu do usług cyfrowych dla beneficjentów ochrony czasowej.
Projekt ustawy nowelizuje ustawę o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Zmiana polega na dodaniu do art. 50e ust. 2 pkt 2 kolejnego punktu (pkt 3), który uwzględnia zwolnienia od pracy i obowiązków służbowych wynikające z ustawy o publicznej służbie krwi przy ustalaniu prawa do świadczeń emerytalnych i rentowych. Celem jest uwzględnienie honorowych dawców krwi w systemie świadczeń. Ustawa ma wejść w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Przedstawiony dokument to "Informacja o sytuacji osób starszych w Polsce za 2024 r." przygotowana przez Sekretarz Stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, z upoważnienia Ministra do spraw Polityki Senioralnej. Dokument analizuje różne aspekty życia seniorów, takie jak sytuacja demograficzna, ekonomiczna, rodzinna, zdrowotna, sytuacja na rynku pracy oraz dostępność usług społecznych. Wykorzystano w tym celu najnowsze dane GUS, a celem jest diagnoza i opis warunków życia osób starszych. Zawiera również wnioski i rekomendacje dotyczące polityki senioralnej.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o gospodarce nieruchomościami, ustawie o ochronie praw lokatorów oraz ustawie o finansowym wsparciu niektórych przedsięwzięć mieszkaniowych. Główne zmiany dotyczą zasad zwrotu bonifikaty przy zbyciu nieruchomości, definicji osoby starszej w kontekście praw lokatorów oraz możliwości nabywania przez gminy lokali od osób starszych z jednoczesnym zapewnieniem im najmu w zasobach gminy. Celem jest ochrona praw osób starszych i wsparcie gmin w zapewnieniu im lokali mieszkalnych. Wprowadzone przepisy regulują również zasady finansowania takich przedsięwzięć.