Interpelacja w sprawie wsparcia rozwiązań umożliwiających rozwój sklepów socjalnych i zwiększenie redystrybucji żywności zagrożonej zmarnowaniem
Data wpływu: 2026-01-30
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł Michał Wójcik pyta Ministerstwo Zdrowia o poparcie dla wprowadzenia sprzedaży socjalnej żywności przez organizacje pozarządowe w sklepach socjalnych oraz o planowane działania wspierające rozwój tych sklepów. Wyraża pozytywną opinię o idei sklepów socjalnych, podkreślając ich potencjał w ograniczaniu marnotrawstwa żywności i pomocy osobom potrzebującym.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie wsparcia rozwiązań umożliwiających rozwój sklepów socjalnych i zwiększenie redystrybucji żywności zagrożonej zmarnowaniem Interpelacja nr 14991 do ministra zdrowia w sprawie wsparcia rozwiązań umożliwiających rozwój sklepów socjalnych i zwiększenie redystrybucji żywności zagrożonej zmarnowaniem Zgłaszający: Michał Wójcik Data wpływu: 30-01-2026 Szanowna Pani Minister, na podstawie art.
192 Regulaminu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej składam interpelację w sprawie konieczności wdrożenia rozwiązań systemowych zwiększających efektywność redystrybucji żywności zagrożonej zmarnowaniem, w szczególności poprzez wprowadzenie modelu sprzedaży socjalnej oraz wspieranie sklepów socjalnych prowadzonych przez organizacje pozarządowe. W Polsce wciąż występuje zjawisko marnowania pełnowartościowej żywności, która - zamiast trafić do osób potrzebujących - bywa utylizowana z powodu barier organizacyjnych i kosztowych. Obowiązująca ustawa z dnia 19 lipca 2019 r.
o przeciwdziałaniu marnowaniu żywności nakłada na sprzedawców żywności obowiązek przekazywania niesprzedanych produktów organizacjom pozarządowym, jednak praktyka pokazuje, że system ten nie zawsze działa efektywnie. Największą barierą dla wielu NGO są koszty logistyki, w tym transportu, magazynowania, chłodni, energii elektrycznej oraz utrzymania infrastruktury niezbędnej do odbioru i bezpiecznego przechowywania żywności. W konsekwencji organizacje społeczne niejednokrotnie nie są w stanie odebrać oferowanych darowizn, a żywność ostatecznie ulega zmarnowaniu.
Z tego względu pozytywnie oceniam kierunek rozwiązań legislacyjnych zakładający wprowadzenie do polskiego porządku prawnego sprzedaży socjalnej, rozumianej jako odpłatne zbywanie żywności zagrożonej zmarnowaniem osobom znajdującym się w trudnej sytuacji życiowej po cenie znacząco obniżonej (np. do 25% wartości rynkowej), przy jednoczesnym przeznaczeniu całego przychodu na pokrycie kosztów funkcjonowania systemu redystrybucji. Taki model - znany i stosowany m.in.
w państwach Europy Zachodniej - może wzmocnić odporność finansową organizacji pomocowych, zwiększyć skalę odbioru żywności z sieci handlowych, ograniczyć marnotrawstwo, a także zmniejszyć stygmatyzację osób korzystających z pomocy. Jednocześnie wdrożenie tego rozwiązania wymaga jasnych standardów w zakresie weryfikacji uprawnień osób korzystających z zakupów socjalnych, zasad wyceny „wartości rynkowej” oraz zabezpieczeń przed nadużyciami.
W związku z powyższym zwracam się do Pani Minister z następującymi pytaniami: Czy Ministerstwo Zdrowia popiera kierunek wprowadzenia do polskiego prawa mechanizmu sprzedaży socjalnej żywności zagrożonej zmarnowaniem, realizowanej przez organizacje pozarządowe w sklepach socjalnych? Czy Ministerstwo Zdrowia planuje działania wspierające rozwój sklepów socjalnych jako narzędzia polityki społecznej i zdrowotnej, w szczególności w kontekście przeciwdziałania ubóstwu żywnościowemu?
Czy Ministerstwo Zdrowia prowadzi lub planuje prowadzić analizy dotyczące skali marnowania żywności, która mogłaby zostać uratowana poprzez wprowadzenie mechanizmu sprzedaży socjalnej (np. w podziale na województwa)? Czy Ministerstwo Zdrowia przewiduje współpracę z innymi resortami (w szczególności z Ministerstwem Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, Ministerstwem Finansów oraz Ministerstwem Klimatu i Środowiska) w celu skoordynowania wdrożenia tego rozwiązania? Z poważaniem Michał Wójcik Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej
Poseł Michał Wójcik pyta Ministra Aktywów Państwowych o politykę sprzedażową, sytuację ekonomiczną JSW KOKS SA oraz relacje handlowe w Grupie Kapitałowej Jastrzębska Spółka Węglowa SA, wyrażając obawy co do efektywności ekonomicznej i zasad kształtowania cen. Domaga się szczegółowych danych dotyczących kosztów produkcji, cen sprzedaży oraz mechanizmów cen transferowych.
Poseł Michał Wójcik pyta o działania MSZ w związku z sytuacją wojenną na Bliskim Wschodzie i trudnościami w ewakuacji obywateli RP, w tym o procedury kryzysowe, kontakt z placówkami dyplomatycznymi i koszty ich funkcjonowania. Wyraża obawę o sprawność działania służb konsularnych i brak kontaktu obywateli z placówkami.
Poseł Michał Wójcik interweniuje w sprawie dysproporcji w wynagrodzeniach asystentów prokuratorów i sędziów, pytając o plany wyrównania płac oraz analizę wpływu tej sytuacji na stabilność kadrową prokuratury. Uważa tę sytuację za niesprawiedliwą i grożącą odpływem wykwalifikowanych kadr.
Posłanka Agnieszka Górska krytykuje rząd za brak konkretnej strategii prorodzinnej w obliczu zapaści demograficznej Polski i pyta o powody porzucenia wcześniejszych inicjatyw oraz brak działań w kierunku poprawy demografii. Pyta również o realizację konstytucyjnego obowiązku ochrony rodziny i o programy promujące wartości prorodzinne.
Posłowie pytają o siłowe wejście służb do KRS i uniemożliwienie im interwencji poselskiej, zarzucając działanie na zlecenie rządu Donalda Tuska i bezprawne przejęcie akt. Uważają, że celem było zabranie akt dotyczących ministra, co uważają za bandytyzm.
Senat RP wprowadza poprawki do ustawy mającej na celu usprawnienie procesu zakładania i rejestracji stowarzyszeń poprzez wykorzystanie narzędzi teleinformatycznych. Poprawki doprecyzowują przepisy dotyczące uproszczonego trybu rejestracji, wprowadzając ograniczenia podmiotowe, aby zapewnić bezpieczeństwo obrotu prawnego. Umożliwiono dokonywanie niektórych czynności (zmiana adresu, składu władz, zatwierdzenie dokumentów finansowych, likwidacja) w systemie teleinformatycznym po spełnieniu określonych warunków. Zniesiono także opłatę za rejestrację stowarzyszenia nieprowadzącego działalności gospodarczej, którego statut uchwalono przy wykorzystaniu wzorca, korygując pierwotne założenia ustawy.
Przedstawiony dokument to sprawozdanie dwóch komisji sejmowych (Komisji Polityki Senioralnej oraz Komisji Polityki Społecznej i Rodziny) dotyczące Informacji o sytuacji osób starszych w Polsce za rok 2024. Komisje, po rozpatrzeniu informacji i przeprowadzeniu dyskusji, wnioskują do Sejmu o przyjęcie tejże Informacji. Dokument nie proponuje zmian prawnych, a jedynie rekomenduje akceptację raportu o sytuacji seniorów.
Dokument stanowi informację Rady Ministrów o realizacji w roku 2024 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej z dnia 9 czerwca 2011 r. Został przekazany Marszałkowi Sejmu przez Prezesa Rady Ministrów. Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej został upoważniony do prezentowania stanowiska Rządu w tej sprawie w parlamencie. Dokument ten służy raportowaniu i ocenie efektywności istniejących przepisów dotyczących wsparcia rodziny i pieczy zastępczej. Celem jest monitorowanie i potencjalna modyfikacja polityki w tym obszarze.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w prawie o stowarzyszeniach, ustawie o Krajowym Rejestrze Sądowym oraz ustawie o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Głównym celem jest uproszczenie i przyspieszenie procesu zakładania i rejestracji stowarzyszeń poprzez wprowadzenie możliwości wykorzystania wzorca statutu dostępnego w systemie teleinformatycznym. Nowe przepisy mają również na celu obniżenie kosztów sądowych związanych z rejestracją stowarzyszeń zakładanych za pomocą wzorca. Umożliwi to sprawniejsze funkcjonowanie organizacji pozarządowych.
Projekt ustawy o klubach seniora reguluje zasady tworzenia, funkcjonowania i likwidacji klubów seniora w Polsce. Definiuje klub seniora jako dobrowolną organizację społeczną dla osób powyżej 60. roku życia, niezależną od administracji rządowej i samorządowej. Określa cele klubów seniora, takie jak integracja, aktywizacja, wsparcie seniorów oraz propagowanie aktywnego stylu życia. Ustawa wprowadza również zasady rejestracji klubów, finansowania ich działalności (w tym dotacje z budżetu państwa) oraz nadzoru nad nimi.