Interpelacja w sprawie inwestycji i strategicznego podejścia do medycyny pola walki w wojskowej służbie zdrowia, na przykładzie 1. Wojskowego Szpitala Klinicznego w Lublinie

Szanowny Panie Ministrze,

z zadowoleniem przyjmuję fakt, że inwestycje w zakresie medycyny pola walki zostały dostrzeżone i znalazły swoje miejsce w 1. Wojskowym Szpitalu Klinicznym z Polikliniką SPZOZ w Lublinie. Jednocześnie rodzi się pytanie, dlaczego taka istotna inicjatywa – która powinna stanowić element systemowego podejścia do budowy odporności wojskowej służby zdrowia – jest realizowana głównie poprzez środki pochodzące z rządowego Programu Ochrony Ludności i Obrony Cywilnej, a nie w większej mierze ze środków własnych resortu obrony narodowej.

W szczególności budzi to wątpliwości, skoro MON – za pośrednictwem Departamentu Wojskowej Służby Zdrowia – dysponuje zasobami, kompetencjami i mandatami do tworzenia i wdrażania tego typu przedsięwzięć w sposób koordynowany, kierunkowy i strategiczny.

W związku z powyższym proszę o szczegółowe odpowiedzi na następujące pytania: