Interpelacja w sprawie zapewnienia bezpieczeństwa opieki okołoporodowej w warunkach zmian demograficznych
Data wpływu: 2026-02-04
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłowie pytają o działania Ministerstwa Zdrowia w związku z likwidacją oddziałów położniczych i problemami z dostępem do opieki okołoporodowej, szczególnie w mniejszych ośrodkach. Interpelacja dotyczy zabezpieczenia finansowania gotowości porodowej i monitorowania porodów odbywających się poza oddziałami położniczymi.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie zapewnienia bezpieczeństwa opieki okołoporodowej w warunkach zmian demograficznych Interpelacja nr 15143 do ministra zdrowia w sprawie zapewnienia bezpieczeństwa opieki okołoporodowej w warunkach zmian demograficznych Zgłaszający: Monika Rosa, Dorota Łoboda, Katarzyna Anna Lubnauer, Jolanta Niezgodzka, Alicja Łepkowska-Gołaś Data wpływu: 04-02-2026 Szanowna Pani Minister, zwracam się z interpelacją dotyczącą funkcjonowania systemu opieki okołoporodowej w Polsce w kontekście dynamicznych zmian demograficznych oraz narastających wyzwań organizacyjnych i finansowych, przed jakimi stają obecnie szpitale, w szczególności placówki powiatowe oraz ośrodki działające poza dużymi aglomeracjami.
Impulsem do skierowania niniejszej interpelacji jest opisana w mediach sytuacja porodu, który odbył się na Szpitalnym Oddziale Ratunkowym w Szpitalu Powiatowym w Leżajsku, po wcześniejszym zamknięciu oddziału położniczego tej placówki. Z wypowiedzi przedstawiciela szpitala wynika, że zdarzenie to miało charakter niepożądany i że intencją kierownictwa placówki jest unikanie podobnych sytuacji w przyszłości. Sam fakt, że do takiego zdarzenia doszło, wskazuje jednak na istnienie problemu o charakterze systemowym, a nie wyłącznie incydentalnym.
W ostatnich latach obserwujemy proces zawieszania lub likwidowania oddziałów położniczych, który uzasadniany jest najczęściej niską liczbą porodów, trudnościami kadrowymi oraz brakiem rentowności ekonomicznej. Jednocześnie potrzeby zdrowotne kobiet w ciąży pozostają niezmienne, a w wielu regionach zamknięcie porodówki skutkuje istotnym wydłużeniem czasu dojazdu do najbliższego miejsca udzielania świadczeń okołoporodowych.
W praktyce oznacza to, że decyzje podejmowane w oparciu o kryteria finansowe i organizacyjne mogą prowadzić do sytuacji, w których kobiety rodzące trafiają do oddziałów nieprzystosowanych do prowadzenia porodu lub zmuszone są do odbywania długich i potencjalnie niebezpiecznych podróży w zaawansowanej fazie porodu.
Należy podkreślić, że oddziały położnicze, niezależnie od liczby przyjmowanych porodów, zobowiązane są do zapewnienia całodobowej gotowości do udzielania świadczeń, obejmującej stałą obecność wykwalifikowanego personelu medycznego, dostęp do zaplecza anestezjologicznego i neonatologicznego oraz możliwość natychmiastowej interwencji w sytuacjach zagrożenia życia lub zdrowia matki i dziecka. Koszty te mają charakter stały i nie ulegają proporcjonalnemu zmniejszeniu wraz ze spadkiem liczby porodów.
W warunkach utrzymującego się niżu demograficznego prowadzi to do narastających trudności finansowych wielu oddziałów, szczególnie w mniejszych ośrodkach, co w konsekwencji sprzyja ich likwidacji. Z perspektywy bezpieczeństwa zdrowotnego należy wskazać, że oddziały położnicze pełnią funkcję infrastruktury o znaczeniu strategicznym. Ich istnienie warunkuje realny dostęp kobiet do bezpiecznego porodu w odpowiednim czasie i w warunkach spełniających standardy opieki medycznej.
Zamknięcie porodówki w danym regionie nie eliminuje bowiem potrzeb zdrowotnych, lecz przenosi ryzyko na system ratownictwa medycznego, szpitalne oddziały ratunkowe oraz same pacjentki. Zjawisko to może prowadzić do wzrostu liczby porodów odbywających się poza oddziałami położniczymi, a tym samym do zwiększenia ryzyka zdarzeń niepożądanych, które nie zawsze są ujmowane w bieżących analizach finansowych systemu ochrony zdrowia. W tym kontekście zasadne wydaje się pogłębione rozważenie zmiany obowiązującego modelu finansowania świadczeń położniczych przez Narodowy Fundusz Zdrowia.
Model ten, oparty w dominującym stopniu na rozliczaniu liczby wykonanych porodów, w niewystarczającym zakresie uwzględnia koszty całodobowej gotowości oraz rolę oddziałów położniczych w zapewnianiu bezpieczeństwa zdrowotnego kobiet i noworodków. Rozważenia wymaga w szczególności wprowadzenie mechanizmów finansowania zabezpieczających tzw. gotowość porodową, opartych na kryteriach takich jak struktura demograficzna regionu, rzeczywisty czas dojazdu do najbliższej czynnej porodówki, dostępność komunikacyjna oraz uwarunkowania geograficzne.
Posłowie pytają Ministra Zdrowia o stanowisko w sprawie wprowadzenia ogólnokrajowego programu profilaktycznego wykrywania tętniaków mózgowych z wykorzystaniem badań tomograficznych, argumentując to potencjalnym ratowaniem życia i korzyściami ekonomicznymi. Domagają się rozważenia wprowadzenia programu pilotażowego oraz zabezpieczenia środków finansowych na ten cel.
Posłowie pytają ministra spraw wewnętrznych i administracji o analizę możliwości wprowadzenia stref buforowych wokół szpitali w celu zapewnienia bezpieczeństwa i spokoju pacjentek oraz personelu medycznego, wobec protestów odbywających się bezpośrednio pod budynkami szpitalnymi. Podkreślają negatywny wpływ tych zgromadzeń na zdrowie i funkcjonowanie szpitali.
Posłowie pytają o skuteczność działania organów państwa w sprawach długotrwałej przemocy i izolacji, wskazując na konkretny medialny przykład. Wyrażają zaniepokojenie dynamiką i terminowością postępowania przygotowawczego oraz zakresem realnej ochrony udzielonej osobie pokrzywdzonej.
Posłowie pytają o zakres wsparcia dla ofiar przemocy domowej, skuteczność interwencji Policji oraz nadzór nad działaniami podległych służb, w szczególności w przypadkach długotrwałej izolacji i zależności ofiary. Wyrażają zaniepokojenie skutecznością systemu reagowania na przemoc domową w złożonych przypadkach.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie skutecznością systemu wsparcia dla dorosłych ofiar przemocy domowej, pytając, czy obecne rozwiązania zapewniają im realną ochronę. Kwestionują także adekwatność procedur i koordynacji między instytucjami w celu zabezpieczenia ofiar przemocy.
Przedstawiony dokument to sprawozdanie Rady Ministrów z wykonywania ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży w 2024 roku. Sprawozdanie szczegółowo opisuje działania podejmowane przez Radę Ministrów w zakresie realizacji ustawy, bazując na danych i opiniach uzyskanych od różnych ministerstw, instytucji i urzędów. Celem sprawozdania jest ocena realizacji przepisów ustawy w 2024 roku, a także pokazanie wysiłków Rady Ministrów w poprawie traktowania macierzyństwa, rozumienia kobiet w ciąży i dostępu do zabiegów przerywania ciąży w sytuacjach tego wymagających. Dokument zawiera informacje dotyczące rozwoju demograficznego Polski, opieki prenatalnej, wsparcia materialnego dla kobiet w ciąży, dostępu do metod planowania rodziny, badań prenatalnych, pomocy uczennicom w ciąży, edukacji młodzieży, procedur przerywania ciąży oraz działań podejmowanych w celu respektowania przepisów ustawy.
Dokument to Sprawozdanie Rady Ministrów z wykonywania w 2023 roku ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży. Zawiera szczegółowe informacje o rozwoju demograficznym Polski, opiece prenatalnej i medycznej nad kobietami w ciąży, wsparciu materialnym dla kobiet w trudnej sytuacji, dostępie do metod planowania rodziny oraz edukacji młodzieży w tym zakresie. Sprawozdanie analizuje także dane dotyczące zabiegów przerywania ciąży oraz działań podejmowanych w celu przestrzegania przepisów ustawy.