Interpelacja w sprawie odwołania konsultantki krajowej w dziedzinie neonatologii oraz konsekwencji dla systemu opieki nad noworodkami
Data wpływu: 2026-02-04
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłowie pytają o powody odwołania konsultantki krajowej w dziedzinie neonatologii i brak obsadzenia tej funkcji, wyrażając obawy o bezpieczeństwo i ciągłość nadzoru nad opieką nad noworodkami w Polsce. Kwestionują brak transparentności w procesie odwołania i domagają się wyjaśnień od Ministra Zdrowia.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie odwołania konsultantki krajowej w dziedzinie neonatologii oraz konsekwencji dla systemu opieki nad noworodkami Interpelacja nr 15144 do ministra zdrowia w sprawie odwołania konsultantki krajowej w dziedzinie neonatologii oraz konsekwencji dla systemu opieki nad noworodkami Zgłaszający: Monika Rosa, Jolanta Niezgodzka, Dorota Łoboda, Alicja Łepkowska-Gołaś, Katarzyna Anna Lubnauer Data wpływu: 04-02-2026 Zwracam się z interpelacją w sprawie odwołania konsultantki krajowej w dziedzinie neonatologii oraz braku obsadzenia tej funkcji w kontekście bezpieczeństwa systemu opieki nad noworodkami w Polsce.
Impulsem do skierowania niniejszej interpelacji są informacje ujawnione w artykule prasowym, z których wynika, że funkcja konsultanta krajowego w dziedzinie neonatologii pozostaje nieobsadzona, a przyczyny odwołania dotychczasowej konsultantki nie zostały w sposób jasny i transparentny przedstawione opinii publicznej ani środowisku medycznemu. Sytuacja ta budzi poważne zaniepokojenie, zważywszy na kluczową rolę neonatologii w systemie ochrony zdrowia, obejmującą opiekę nad noworodkami, w tym dziećmi urodzonymi przedwcześnie, z wadami rozwojowymi lub wymagającymi intensywnej terapii.
Dotychczasowa konsultantka krajowa była lekarzem o wyjątkowo wysokich kwalifikacjach i dorobku naukowym. Ukończyła studia medyczne w 1975 r., posiadała specjalizacje z pediatrii, chorób płuc oraz neonatologii, uzyskała stopień doktora nauk medycznych w 1982 r., habilitację w 1992 r., a tytuł profesora nauk medycznych w 2002 r. Od 1997 r. kierowała Kliniką Neonatologii i Intensywnej Terapii Noworodka w Instytucie Matki i Dziecka w Warszawie, jednym z najważniejszych ośrodków referencyjnych w kraju.
Była autorką lub współautorką ponad 200 publikacji naukowych, pełniła funkcję prezesa Polskiego Towarzystwa Medycyny Perinatalnej, konsultanta wojewódzkiego, a także członka licznych gremiów eksperckich przy Ministerstwie Zdrowia. Jej dorobek został uhonorowany m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. W świetle powyższego brak jasnego uzasadnienia decyzji o jej odwołaniu oraz brak natychmiastowego powołania następcy rodzi pytania o stabilność i ciągłość nadzoru merytorycznego nad obszarem neonatologii.
Funkcja konsultanta krajowego nie ma charakteru wyłącznie doradczego – odgrywa ona kluczową rolę w opiniowaniu standardów postępowania, organizacji opieki, programów zdrowotnych, a także w reagowaniu na sytuacje kryzysowe w systemie ochrony zdrowia. Neonatologia jest dziedziną szczególnie wrażliwą, obejmującą opiekę nad pacjentami najbardziej narażonymi na skutki błędów systemowych. Każda luka w nadzorze eksperckim może mieć bezpośrednie przełożenie na jakość opieki, bezpieczeństwo pacjentów oraz decyzje organizacyjne podejmowane na poziomie centralnym i regionalnym.
W warunkach pogłębiających się problemów kadrowych, demograficznych oraz finansowych w ochronie zdrowia, brak konsultanta krajowego w tej dziedzinie należy uznać za stan wysoce niepożądany. W związku z powyższym zwracam się do Pani Minister z następującymi pytaniami: Jakie były merytoryczne i formalne przesłanki odwołania dotychczasowej konsultantki krajowej w dziedzinie neonatologii? Czy decyzja ta była poprzedzona oceną wpływu na funkcjonowanie systemu opieki neonatologicznej w skali kraju? Dlaczego do chwili obecnej nie powołano nowego konsultanta krajowego w tej dziedzinie i jaki jest planowany termin obsadzenia tej funkcji?
Jak Ministerstwo Zdrowia zapewnia obecnie ciągłość nadzoru merytorycznego nad neonatologią w okresie braku konsultanta krajowego? Czy ministerstwo planuje zmiany w procedurze powoływania i odwoływania konsultantów krajowych w celu zwiększenia transparentności i stabilności tych funkcji?
Posłowie pytają Ministra Zdrowia o stanowisko w sprawie wprowadzenia ogólnokrajowego programu profilaktycznego wykrywania tętniaków mózgowych z wykorzystaniem badań tomograficznych, argumentując to potencjalnym ratowaniem życia i korzyściami ekonomicznymi. Domagają się rozważenia wprowadzenia programu pilotażowego oraz zabezpieczenia środków finansowych na ten cel.
Posłowie pytają ministra spraw wewnętrznych i administracji o analizę możliwości wprowadzenia stref buforowych wokół szpitali w celu zapewnienia bezpieczeństwa i spokoju pacjentek oraz personelu medycznego, wobec protestów odbywających się bezpośrednio pod budynkami szpitalnymi. Podkreślają negatywny wpływ tych zgromadzeń na zdrowie i funkcjonowanie szpitali.
Posłowie pytają o skuteczność działania organów państwa w sprawach długotrwałej przemocy i izolacji, wskazując na konkretny medialny przykład. Wyrażają zaniepokojenie dynamiką i terminowością postępowania przygotowawczego oraz zakresem realnej ochrony udzielonej osobie pokrzywdzonej.
Posłowie pytają o zakres wsparcia dla ofiar przemocy domowej, skuteczność interwencji Policji oraz nadzór nad działaniami podległych służb, w szczególności w przypadkach długotrwałej izolacji i zależności ofiary. Wyrażają zaniepokojenie skutecznością systemu reagowania na przemoc domową w złożonych przypadkach.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie skutecznością systemu wsparcia dla dorosłych ofiar przemocy domowej, pytając, czy obecne rozwiązania zapewniają im realną ochronę. Kwestionują także adekwatność procedur i koordynacji między instytucjami w celu zabezpieczenia ofiar przemocy.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.
Przedstawiony dokument to roczne sprawozdanie z realizacji Narodowego Programu Chorób Układu Krążenia na lata 2022-2032 za rok 2024. Program ma na celu zmniejszenie zachorowalności i umieralności z powodu chorób układu krążenia, poprawę jakości życia pacjentów oraz wyrównanie dostępu do świadczeń zdrowotnych w różnych regionach Polski. Sprawozdanie szczegółowo opisuje działania i inwestycje w takie obszary jak rozwój kadr medycznych, edukacja i profilaktyka, badania przesiewowe pacjentów, nauka i innowacje oraz system opieki kardiologicznej. Program stanowi odpowiedź na wysoki wzrost zachorowań i umieralności z powodu ChUK w Polsce.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej ma na celu wdrożenie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/505 dotyczącej uznawania kwalifikacji zawodowych pielęgniarek z Rumunii. Ustawa wprowadza zmiany umożliwiające uznawanie kwalifikacji rumuńskich pielęgniarek, które odbyły kształcenie przed 2007 rokiem i uzyskały specjalne programy podwyższania kwalifikacji, za równoważne z polskimi dyplomami. Ponadto, ustawa zachowuje ważność kwalifikacji rumuńskich pielęgniarek uznanych przed 3 marca 2024 r. Celem jest ułatwienie dostępu do zawodu pielęgniarki w Polsce osobom posiadającym odpowiednie kwalifikacje zdobyte w Rumunii.
Tekst stanowi informację dla Sejmu i Senatu RP o udziale Polski w pracach Unii Europejskiej w okresie przewodnictwa Polski w Radzie UE (styczeń-czerwiec 2025). Podkreśla się, że Polska prezydencja skupiła się na wzmocnieniu bezpieczeństwa i odporności Unii w jej kluczowych wymiarach: zewnętrznym, wewnętrznym, informacyjnym, ekonomicznym, energetycznym, żywnościowym i zdrowotnym. Sprawozdanie opisuje działania i inicjatywy podjęte w celu realizacji tych priorytetów, w tym reagowanie na agresję Rosji na Ukrainę, wzmacnianie europejskiej obronności, ochronę granic, zwalczanie dezinformacji i przestępczości zorganizowanej, poprawę konkurencyjności gospodarki oraz zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego i żywnościowego. Polska prezydencja dążyła również do uproszczeń regulacyjnych i wsparcia społeczeństwa obywatelskiego.
Prezydent odmawia podpisania ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy, argumentując to niedotrzymaniem obietnic wyborczych, pogarszającą się sytuacją finansową państwa i nierównym traktowaniem obywateli Ukrainy i Polaków. Uważa, że ustawa w niedostatecznym stopniu uwzględnia obecne obciążenia budżetowe i utrzymuje uprzywilejowane traktowanie Ukraińców, np. w dostępie do opieki zdrowotnej i świadczeń socjalnych (800+). Prezydent proponuje własny projekt ustawy, który ma na celu likwidację nieuzasadnionych preferencji i wprowadzenie zasady równowagi, gdzie obywatele Ukrainy korzystający z publicznych usług powinni pracować i płacić podatki jak Polacy. Prezydent chce skupić się na selektywnej pomocy dla najbardziej potrzebujących uchodźców oraz upomina się o te zmiany, które przywracają nam równowagę relacji.