Interpelacja w sprawie kryteriów przyznawania świadczenia wspierającego osobom z dysfunkcjami wzroku
Data wpływu: 2026-02-07
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Sylwia Bielawska interweniuje w sprawie kryteriów przyznawania świadczenia wspierającego, argumentując, że obecne zasady systemowo wykluczają osoby z dysfunkcjami wzroku. Pyta ministerstwo o dostrzeganie tego problemu i planowane zmiany w celu uwzględnienia specyficznych potrzeb tej grupy osób.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie kryteriów przyznawania świadczenia wspierającego osobom z dysfunkcjami wzroku Interpelacja nr 15187 do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej w sprawie kryteriów przyznawania świadczenia wspierającego osobom z dysfunkcjami wzroku Zgłaszający: Sylwia Bielawska, Iwona Małgorzata Krawczyk Data wpływu: 07-02-2026 Szanowna Pani Minister, świadczenie wspierające zostało wprowadzone jako instrument realnego wsparcia osób z niepełnosprawnościami, mający na celu zwiększenie ich samodzielności, niezależności oraz możliwości korzystania z asysty osobistej.
W praktyce jednak obecnie obowiązujące kryteria oceny poziomu potrzeby wsparcia prowadzą do systemowego wykluczenia znacznej grupy osób z dysfunkcjami wzroku. Do mojego biura poselskiego zgłaszają się osoby całkowicie niewidome lub w znacznym stopniu niedowidzące, które uzyskują zbyt niską liczbę punktów w procesie oceny, co skutkuje brakiem prawa do świadczenia wspierającego. Kryteria te w sposób nieadekwatny oceniają realne potrzeby tej grupy, koncentrując się głównie na fizycznej zdolności poruszania się lub wykonywania podstawowych czynności dnia codziennego, pomijając specyfikę funkcjonowania osób z dysfunkcjami wzroku.
Brak odpowiedniej punktacji powoduje, że osoby niewidome zostają całkowicie pozbawione wsparcia finansowego na opłacenie asystenta, mimo że pomoc osoby trzeciej jest dla nich niezbędna m.in. w: bezpiecznym poruszaniu się w przestrzeni publicznej, załatwianiu spraw urzędowych i medycznych, korzystaniu z transportu publicznego, uczestnictwie w życiu społecznym i zawodowym. Taki stan rzeczy stoi w sprzeczności z deklarowanym celem świadczenia wspierającego oraz z zasadą równego traktowania osób z różnymi rodzajami niepełnosprawności.
Budzi on również wątpliwości w kontekście zobowiązań Rzeczypospolitej Polskiej wynikających z konwencji ONZ o prawach osób z niepełnosprawnościami, w szczególności w zakresie prawa do niezależnego życia i włączenia w społeczeństwo. W związku z powyższym zwracam się z następującymi pytaniami: Czy ministerstwo dostrzega problem wykluczenia osób z dysfunkcjami wzroku z dostępu do świadczenia wspierającego wynikający z obecnie obowiązujących kryteriów oceny? Czy planowane są zmiany w systemie punktowym lub metodologii oceny, które uwzględniałyby specyfikę funkcjonowania osób niewidomych i słabowidzących?
Czy ministerstwo rozważa wprowadzenie odrębnych lub uzupełniających kryteriów dla osób z dysfunkcjami wzroku? Czy prowadzone są analizy dotyczące liczby osób niewidomych i słabowidzących, które nie uzyskały prawa do świadczenia wspierającego pomimo realnej potrzeby wsparcia? W jakim terminie można spodziewać się ewentualnych działań legislacyjnych lub wykonawczych w tym zakresie? Liczę na podjęcie pilnych działań zmierzających do usunięcia wskazanych barier i zapewnienia, aby świadczenie wspierające rzeczywiście odpowiadało potrzebom wszystkich grup osób z niepełnosprawnościami, w tym osób z dysfunkcjami wzroku.
Z wyrazami szacunku Sylwia Bielawska Posłanka na Sejm RP
Posłowie pytają o interpretację przepisów dotyczących formy egzaminów klasyfikacyjnych w edukacji domowej, szczególnie w kontekście różnic w podejściu kuratoriów oświaty. Wyrażają zaniepokojenie potencjalnym zawężeniem możliwości przeprowadzania egzaminów zdalnie.
Posłowie pytają o uzasadnienie planowanej likwidacji kształcenia w zawodzie florysty w szkołach policealnych, argumentując, że zmiana ta ograniczy dostęp do zawodu osobom dorosłym i może negatywnie wpłynąć na branżę florystyczną. Kwestionują brak przekonujących argumentów dla tej decyzji i pytają o analizy, które ją uzasadniają.
Posłanka zwraca uwagę na problem braku ciągłości ważności kart parkingowych dla osób z niepełnosprawnościami podczas oczekiwania na wydanie nowej karty, co utrudnia im codzienne funkcjonowanie. Pyta ministra o analizę problemu, dane dotyczące czasu oczekiwania i ewentualne plany legislacyjne zapewniające ciągłość uprawnień.
Posłanka pyta o system finansowania szkół mistrzostwa sportowego, kwestionując adekwatność wagi P38 w algorytmie potrzeb oświatowych i domagając się informacji na temat kosztów funkcjonowania tych szkół oraz ewentualnej luki finansowej. Wyraża zaniepokojenie brakiem spójnego modelu finansowania obejmującego zarówno edukację, jak i szkolenie sportowe.
Interpelacja dotyczy postępów w tworzeniu w Polsce ośrodka Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA) i powołania zespołu koordynacyjnego. Posłanka pyta o etap prac, skład zespołu, kryteria wyboru lokalizacji i wzywa do transparentności oraz uwzględnienia potencjału ośrodków naukowych, szczególnie Politechniki Wrocławskiej.
Przedstawiony dokument to sprawozdanie dwóch komisji sejmowych (Komisji Polityki Senioralnej oraz Komisji Polityki Społecznej i Rodziny) dotyczące Informacji o sytuacji osób starszych w Polsce za rok 2024. Komisje, po rozpatrzeniu informacji i przeprowadzeniu dyskusji, wnioskują do Sejmu o przyjęcie tejże Informacji. Dokument nie proponuje zmian prawnych, a jedynie rekomenduje akceptację raportu o sytuacji seniorów.
Dokument stanowi informację Rady Ministrów o realizacji w roku 2024 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej z dnia 9 czerwca 2011 r. Został przekazany Marszałkowi Sejmu przez Prezesa Rady Ministrów. Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej został upoważniony do prezentowania stanowiska Rządu w tej sprawie w parlamencie. Dokument ten służy raportowaniu i ocenie efektywności istniejących przepisów dotyczących wsparcia rodziny i pieczy zastępczej. Celem jest monitorowanie i potencjalna modyfikacja polityki w tym obszarze.
Projekt ustawy o asystencji osobistej osób z niepełnosprawnościami ma na celu systemowe uregulowanie dostępu do tej formy wsparcia, zapewniając indywidualne wsparcie w codziennych czynnościach. Celem jest zwiększenie niezależności i pełnego uczestnictwa w życiu społecznym i zawodowym osób z niepełnosprawnościami, szczególnie tych wymagających intensywnego wsparcia. Ustawa ma wyeliminować dotychczasową zależność od konkursowych i regionalnych rozwiązań, gwarantując ciągłość i powszechność usługi. Jest to realizacja zobowiązań międzynarodowych wynikających z Konwencji ONZ o Prawach Osób z Niepełnosprawnościami, odciążając jednocześnie rodziny i opiekunów.
Projekt ustawy o asystencji osobistej osób z niepełnosprawnościami ma na celu zdefiniowanie warunków nabywania prawa do asystencji osobistej, zadań asystentów, zasad realizacji i finansowania asystencji, a także nadzoru nad nią. Ustawa ma umożliwić osobom z niepełnosprawnościami niezależne życie poprzez zorganizowaną formę wsparcia w codziennych czynnościach, poruszaniu się oraz uczestnictwie w życiu społecznym i zawodowym. Definiuje także role asystentów osobistych, doradców wzajemnych, realizatorów asystencji oraz wprowadza rejestry asystentów i realizatorów. Projekt określa także zasady przetwarzania danych osobowych w systemach teleinformatycznych w celu realizacji prawa do asystencji osobistej.
Przedstawiony dokument to sprawozdanie Komisji do Spraw Kontroli Państwowej oraz Komisji Polityki Społecznej i Rodziny dotyczące działalności Państwowej Inspekcji Pracy (PIP) w 2024 roku. Komisje te, po rozpatrzeniu sprawozdania PIP i przeprowadzeniu dyskusji, wnioskują do Sejmu o jego przyjęcie. Dokument ten nie wprowadza nowych regulacji prawnych, a jedynie rekomenduje przyjęcie sprawozdania z działalności PIP.