Interpelacja w sprawie wprowadzenia do Kodeksu karnego nowego typu przestępstwa penalizującego celowe i masowe rozpowszechnianie rażąco nieprawdziwych informacji (dezinformacji)
Data wpływu: 2026-02-06
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Urszula Pasławska apeluje o pilne wprowadzenie do Kodeksu karnego nowego przestępstwa penalizującego dezinformację, argumentując, że obecne przepisy są niewystarczające wobec zagrożeń dla bezpieczeństwa publicznego i stabilności państwa. Pyta Ministerstwo Sprawiedliwości, czy podjęto działania w tym kierunku i czy obecne przepisy są wystarczające.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie wprowadzenia do Kodeksu karnego nowego typu przestępstwa penalizującego celowe i masowe rozpowszechnianie rażąco nieprawdziwych informacji (dezinformacji) Interpelacja nr 15193 do ministra sprawiedliwości w sprawie wprowadzenia do Kodeksu karnego nowego typu przestępstwa penalizującego celowe i masowe rozpowszechnianie rażąco nieprawdziwych informacji (dezinformacji) Zgłaszający: Urszula Pasławska Data wpływu: 06-02-2026 Zwracam się z wnioskiem o pilne podjęcie prac legislacyjnych mających na celu wprowadzenie do Kodeksu karnego nowego typu przestępstwa penalizującego celowe i masowe rozpowszechnianie rażąco nieprawdziwych informacji (dezinformacji).
Obecnie w Polsce nie istnieje konkretny przepis, który karałby stricte dezinformację. Istniejące instrumenty, takie jak zniesławienie (art. 212 K.k.) czy zniewaga (art. 216 K.k.), są niewystarczające, ponieważ ich znamiona koncentrują się na naruszeniu dóbr osobistych i godności konkretnych osób. Dezinformacja, definiowana jako celowe tworzenie i masowe rozpowszechnianie fałszywych lub wprowadzających w błąd informacji, ma natomiast charakter zbiorowy i uderza bezpośrednio w bezpieczeństwo publiczne oraz stabilność państwa, co nie może być skutecznie ścigane przepisami dotyczącymi naruszenia czci i godności.
Konieczność legislacji potwierdza trend europejski. W wielu krajach członkowskich Unii Europejskiej (np. Francja, Niemcy, Węgry i Słowacja) dezinformacja jest penalizowana pośrednio lub bezpośrednio jako przestępstwo umyślne. Również Unia Europejska penalizuje dezinformację w tym zakresie poprzez akt o usługach cyfrowych (DSA – rozporządzenie UE 2022/2065), który nakłada na duże platformy prawnie wiążące obowiązki łagodzenia ryzyk systemowych związanych z dezinformacją, czy Kodeks postępowania w zakresie zwalczania dezinformacji (2022), który okazał się skutecznym narzędziem ograniczającym rozprzestrzenianie się fałszywych treści.
Należy wobec tego rozważyć wprowadzenie nowego typu przestępstwa, które penalizowałoby celowe i masowe rozpowszechnianie rażąco nieprawdziwych informacji. 1. Czy Ministerstwo Cyfryzacji w porozumieniu z Ministerstwem Sprawiedliwości podjęło działania zmierzające do zmian w Kodeksie karnym w celu skutecznej penalizacji rozpowszechniania fałszywych treści w Internecie? 2. Czy zdaniem resortu obecne przepisy o obrażaniu osób (art. 212 i 216 K.k.) wystarczą, by chronić państwo przed kłamstwami osłabiającymi całe społeczeństwo? 3.
Czy resort podjął działania w celu dostosowania polskich przepisów do unijnego aktu o usługach cyfrowych (DSA) w celu zobligowania właścicieli portali społecznościowych do szybszego i skuteczniejszego usuwania nieprawdziwych informacji? 4. Czy resort rozważa szczególną penalizację kłamstw, które mogą wywołać panikę, strach o zdrowie lub osłabić zaufanie do banków? 5. W jaki sposób Ministerstwo Cyfryzacji zamierza skutecznie chronić Polaków przed dezinformacją, której celem jest destabilizacja naszego kraju? Kluczowym wyznacznikiem odpowiedzialności powinna być intencja sprawcy i potencjalna szkoda godząca w interes publiczny.
Wprowadzenie takiego rozwiązania jest krokiem niezbędnym do zlikwidowania luki prawnej i ochrony bezpieczeństwa informacyjnego Rzeczypospolitej Polskiej.
Posłanka interweniuje w sprawie ograniczenia możliwości wyboru poziomu egzaminu maturalnego z języka obcego nowożytnego dla uczniów klas dwujęzycznych oraz braku spójności zasad egzaminacyjnych z regulaminami rekrutacyjnymi uczelni wyższych. Pyta o przyczyny tej sytuacji i proponuje działania naprawcze, aby zabezpieczyć obecnych maturzystów.
Posłanka Urszula Pasławska wyraża zaniepokojenie brakiem jasnej definicji i informowania rolników o "sztucznych warunkach" stosowanych przez ARiMR, które mogą prowadzić do odmowy płatności. Pyta o konkretne działania informacyjne i edukacyjne podjęte przez Ministerstwo Rolnictwa i ARiMR w tym zakresie.
Posłanka Urszula Pasławska wyraża zaniepokojenie w związku z wdrożeniem Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF), szczególnie w kontekście obaw małych i średnich przedsiębiorstw dotyczących bezpieczeństwa danych, ciągłości działalności oraz potencjalnych nadużyć. Pyta ministra o zabezpieczenia systemu, odpowiedzialność odszkodowawczą państwa, procedury usuwania nieautoryzowanych faktur, akceptację faktur przez nabywcę, wsparcie dla mikroprzedsiębiorców i mechanizmy weryfikacji.
Projekt ustawy nowelizuje ustawę o kuratorach sądowych, mając na celu zwiększenie efektywności naboru do służby kuratorskiej oraz poprawę funkcjonowania i organizacji tej służby. Kluczową zmianą jest wprowadzenie nowych wzorów legitymacji służbowych dla kuratorów i aplikantów, aby mogły być uznane za dokumenty publiczne. Ustawa umożliwia Ministrowi Sprawiedliwości zwolnienie aplikanta z części aplikacji kuratorskiej bez konieczności zwalniania go z egzaminu. Ponadto, doprecyzowano zasady przyznawania dodatku specjalnego kuratorom oraz rozszerzono możliwości delegowania kuratorów do Ministerstwa Sprawiedliwości.
Projekt ustawy wprowadza do Kodeksu karnego nowy artykuł 255b, który penalizuje publiczne rozpowszechnianie w sieci teleinformatycznej treści przedstawiających popełnianie określonych czynów zabronionych, takich jak przestępstwa przeciwko życiu, zdrowiu, wolności seksualnej, znęcanie się nad zwierzętami (w tym głowonogami), naruszenie nietykalności cielesnej prowadzące do poniżenia oraz przestępstwa skarbowe związane z hazardem. Ma to na celu zwalczanie tzw. patostreamingu, który jest zjawiskiem szkodliwym społecznie, szczególnie dla dzieci i młodzieży. Ustawa przewiduje karę pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat, z wyłączeniem przypadków, gdy czyn został popełniony w ramach działalności artystycznej, edukacyjnej, kolekcjonerskiej lub naukowej. Dodatkowo, penalizowane jest również rozpowszechnianie treści przedstawiających pozorowane popełnienie tych czynów, jeśli są one przedstawiane jako autentyczne.
Projekt ustawy o zmianie Kodeksu karnego ma na celu wzmocnienie ochrony autonomii seksualnej i skuteczniejsze ściganie przypadków doprowadzenia do obcowania płciowego lub innych czynności seksualnych poprzez nadużycie zależności lub wykorzystanie krytycznego położenia. Proponuje się podniesienie sankcji za przestępstwo z art. 199 k.k., wprowadzenie typu kwalifikowanego dla przypadków nadużycia szczególnego zaufania (np. relacje terapeuta-pacjent, przełożony-podwładny) oraz wyeliminowanie możliwości orzekania kar w zawieszeniu w tego typu sprawach. Argumentuje się, że obecne kary są niewspółmierne do wagi naruszenia autonomii seksualnej i nie pełnią funkcji prewencyjnej, a proponowane zmiany są zgodne z Konstytucją RP, prawem UE i standardami międzynarodowymi dotyczącymi praw człowieka.
Projekt ustawy ma na celu wprowadzenie sankcji karnych i kar za uporczywe utrudnianie kontaktów rodzica lub innej bliskiej osoby z małoletnim dzieckiem, lub utrudnianie sprawowania opieki nad nim, wbrew orzeczeniu sądu, ugodzie sądowej, lub ugodzie zawartej przed mediatorem. Proponuje się dodanie nowego artykułu do Kodeksu karnego, penalizującego uporczywe utrudnianie kontaktów (art. 209a), a także dodanie do Kodeksu wykroczeń przepisu, który penalizuje jednorazowe utrudnianie kontaktów (art. 106a). Celem jest ochrona prawa dziecka do kontaktu z bliskimi i przeciwdziałanie alienacji rodzicielskiej, która ma negatywny wpływ na rozwój dziecka. Ponadto, możliwe będzie orzeczenie wobec sprawcy środka zabezpieczającego w postaci terapii.
Przedstawiony dokument jest sprawozdaniem Komisji Finansów Publicznych dotyczącym uchwały Senatu w sprawie ustawy zmieniającej Kodeks karny oraz niektóre inne ustawy. Komisja, po rozpatrzeniu uchwały Senatu, wnioskuje o przyjęcie poprawek Senatu zawartych w punktach 1, 2 i 3. Sprawozdanie to stanowi element procesu legislacyjnego, w którym Sejm rozpatruje i głosuje nad poprawkami wniesionymi przez Senat do wcześniej uchwalonej ustawy. Dokument nie zawiera szczegółowych informacji na temat konkretnych zmian prawnych, a jedynie informuje o rekomendacji Komisji Finansów Publicznych dotyczącej poprawek Senatu.