Interpelacja nr 3354

Fragment treści interpelacji

HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript

Interpelacja w sprawie specjalistycznych ośrodków wsparcia dla osób doznających przemocy domowej (dalej SOW) Interpelacja nr 3354 do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej, ministra ds. równości w sprawie specjalistycznych ośrodków wsparcia dla osób doznających przemocy domowej (dalej SOW) Zgłaszający: Monika Rosa Data wpływu: 10-06-2024 Szanowna Pani Ministro! Przemoc w rodzinie jest zjawiskiem, które zasługuje na szczególne potępienie. Rolą państwa jest opracowanie całego systemu zapobiegania zjawisku przemocy domowej, a także pomocy osobom poszkodowanym.

Ofiary uciekając od swoich oprawców potrzebują często schronienia i wsparcia w postaci różnych usług. Centralnym elementem tego systemu są specjalistyczne ośrodki wsparcia dla osób doznających przemocy domowej (dalej SOW). SOW to placówki interwencyjne, co oznacza, że udzielają pomocy w sytuacjach nagłych i aby zostać przyjętym nie jest wymagane żadne skierowanie, nie obowiązuje również rejonizacja oraz każdy może zamieszkać w dowolnym SOW w Polsce. Oznacza to również, że pobyt w ośrodku jest krótkoterminowy, z możliwością przedłużenia. Specjalistyczne ośrodki wsparcia na mocy ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.

o przeciwdziałaniu przemocy domowej (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 424) i art. 31 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2512 z późn. zm.) należą do właściwości Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. Głównym zadaniem specjalistycznych ośrodków wsparcia dla osób doznających przemocy jest zapewnienie bezpiecznego schronienia, jednak nie jest to jedyne zadanie realizowane w SOW. Osoby, tam mieszkające otrzymują pomoc psychologiczną, prawną, socjalną, pedagogiczną, jeśli zachodzi taka potrzeba również materialną i medyczną.

Większość SOW wspiera osoby przebywające na pobycie całodobowym poprzez dostarczenie artykułów żywnościowych, jak również w pozyskaniu pomocy socjalnej, np. z OPS. Pobyt w SOW ma zapewnić poczucie bezpieczeństwa i wesprzeć osobę potrzebującą we wszystkich obszarach niezbędnych do samodzielnego powrotu do życia wolnego od przemocy. W praktyce oznacza to pomoc w uzyskaniu alternatywnego miejsca zamieszkania, w razie potrzeby, zatrudnienia, wsparcia w opiece nad dziećmi (np.

dostęp do żłobka, przedszkola, nowej szkoły), uzyskania świadczeń z pomocy społecznej, pomocy psychologicznej, pomocy prawnej w toczących się postępowaniach sądowych czy innych sprawach urzędowych. W SOW pracują także prawnicy, lekarze i inni wykwalifikowani specjaliści. W ramach SOW prowadzone są także grupy wsparcia, grupy terapeutyczne, zarówno dla osób dorosłych, jak i dzieci. Funkcjonowanie SOW oparte jest na systemie pracy ciągłej i często te świadczenia są udzielane w porach nocnych. Ośrodki działają przez 7 dni w tygodniu, także w święta i w dni wolne od pracy. Na zmianach muszą być obecni zawsze pracownicy merytoryczni, jak np.

psycholog, pedagog, pracownik socjalny, itp. Koszty działalności takich podmiotów systematycznie rosną, a w szczególności opłat za media, zakupu żywności, utrzymania budynków, a także koszty związane z dostosowaniem ośrodków do odpowiednich standardów, do czego obligują przepisy powszechnie obowiązujące. Pojawia się również problem niskich wynagrodzeń pracowników zatrudnionych w specjalistycznych ośrodków wsparcia, którzy świadczą szeroki zakres usług dla osób szukających pomocy. Obecny reżim prawny wykluczył ich z podwyżek dla pracowników pomocy społecznej, które miały miejsce w tym roku.

Sytuacja jest na tyle krzywdząca, ponieważ usługi świadczone przez pracowników SOW mieszczą się w definicji pomocy społecznej rozumianej jako wspieranie osób i rodzin w przezwyciężaniu trudnych sytuacji życiowych, z którymi nie są w stanie sobie poradzić, wykorzystując własne możliwości i uprawnienia. Ośrodki muszą często ubiegać się o wsparcie ze strony jednostek samorządu terytorialnego lub funduszy leżących w gestii wojewodów. Jednakże, te podmioty nie są w stanie przekazać odpowiednich środków na wsparcie SOW.

Wynika to między innymi z braku rekompensat dla jednostek samorządu terytorialnego z powodu zmian w podatku PIT, a także z ograniczeń w dysponowaniu dotacjami celowymi przez terenowe jednostki administracji rządowej. Niedofinansowanie takich ośrodków powoduje ograniczenie ich zdolności do pomagania osobom poszkodowanym przez przemoc domową. Potrzebne są rozwiązania systemowe, które by pomogły utrzymać płynność finansową tych ośrodków i podnieść wynagrodzenia zatrudnionych tam pracowników. Brakuje także środków na realizację programów korekcyjno-edukacyjnych, których prowadzenie stało się obowiązkowe.