Interpelacja nr 4240

Fragment treści interpelacji

HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript

Interpelacja w sprawie problemów polskich przedsiębiorców wynikających z podważania kosztów uzyskania przychodu przez organy podatkowe, które subiektywnie uznawane są za czynności niedokonane Interpelacja nr 4240 do ministra finansów w sprawie problemów polskich przedsiębiorców wynikających z podważania kosztów uzyskania przychodu przez organy podatkowe, które subiektywnie uznawane są za czynności niedokonane Zgłaszający: Grzegorz Adam Płaczek, Bartłomiej Pejo, Ryszard Wilk Data wpływu: 03-08-2024 Dnia 2 sierpnia 2024 roku Szanowny Panie Ministrze, w związku ze zgłoszeniem się do mojego biura poselskiego grupy polskich przedsiębiorców, którzy czują się oszukiwani przez polskie instytucje podatkowe, proszę o pochylenie się nad tematem oraz odpowiedź na pytania zadane na końcu interpelacji (w części F).

Grupa przedsiębiorców generująca w całości swoje dochody w Polsce podnosi problem trwającej batalii toczącej się między aparatem skarbowym a nimi o gwarantowane Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej prawa przedsiębiorcy. Ich problemy podatkowe sprowadzają się do subiektywnego uznania przez organa skarbowe, że niektóre z przeprowadzonych przez ich firmy transakcji uznane zostały za czynności niedokonane. Przy czym aspekt niedokonania czynności organa upatrują przez jednostronne uznanie, że faktury dokumentujące te czynności zostały wystawione przez podmioty nieistniejące.

Znamienne jest to, że organa nie kwestionują faktu rzeczywistego wykonania danych czynności, niemniej uznają, że czynności te wykonał inny podmiot niż ten, który został uwidoczniony na zakwestionowanych fakturach. Taka metodyka prowadzenia kontroli podatkowych i postępowań jest bezwzględna. Organa skarbowe pozostają „głuche“ na argumentację przedsiębiorców popartą dowodami, że czynności objęte zakwestionowanymi transakcjami rzeczywiście zaistniały, a nadto służyły w następstwie do dokonania przez nas opodatkowanej sprzedaży.

Organa są „głuche“ na tłumaczenia przedsiębiorców, że w czasie przeprowadzanych transakcji zrobili wszystko, czego można było racjonalnie od rozsądnego przedsiębiorcy oczekiwać – przedsiębiorcy wykorzystywali w tym zakresie narzędzie weryfikacji podatnika VAT udostępnione przez Ministerstwo Finansów oraz dotychczasowe doświadczenie i obecność na rynku danego przedsiębiorcy, w tym także poprawność i jakość wcześniej wykonywanych przez tego kontrahenta zleceń. Skutki rozstrzygnięć w tych sprawach są dla przedsiębiorców katastrofalne.

Zdaniem organów skarbowych przedsiębiorcy winni są tego, że podjęli współpracę z nieuczciwym kontrahentem, którego wiarygodności nie sprawdzili w sposób należyty, co skutkuje przełożeniem na ich firmy obciążenia podatkowego w postaci odmowy prawa do odliczenia podatku naliczonego zawartego w zakwestionowanych fakturach. Naliczone w ten sposób kwoty są wręcz astronomiczne i co oczywiste niemożliwe przez nich do zapłaty bez utraty płynności finansowej. Jednocześnie ewentualna natychmiastowa egzekucja tych kwot spowoduje konieczność ogłoszenia upadłości.

Przedsiębiorcy nie zgadzają się z takim rozstrzygnięciem organów KAS – są w stanie wykazać, że prowadzone sprawy miały na celu bezkrytyczne i dyktatorskie ściągnięcie nienależnego podatku przy rażącym pogwałceniu nie tylko prawa podatkowego, ale przede wszystkim prawa przysługującego każdemu przedsiębiorcy. Geneza tych spraw podatkowych i problemów, jakich doświadczają przedsiębiorcy, dotyczy niekwestionowanego problemu społecznego ogólnie definiowanego jako oszustwa w zakresie podatku VAT.

Z całą stanowczością pragnę zaznaczyć, jako reprezentant tych przedsiębiorców, że jesteśmy wszyscy zdecydowanymi zwolennikami skutecznej i efektywnej działalności organów państwa w zakresie eliminowania nadużyć podatkowych. Jesteśmy zdecydowanymi zwolennikami eliminowania z życia gospodarczego podmiotów parających się przestępstwami podatkowymi. Niemniej, nie możemy patrzeć obojętnie na takie działania kontrolne, które prowadzone są w celu nieuzasadnionego obciążania winą uczciwych podatników.

Nie może być aprobaty dla przerzucania odpowiedzialności za naruszanie bezpieczeństwa finansów publicznych na uczciwych przedsiębiorców, mogących być podstępnie i nieświadomie uwikłanych w ciąg przestępczych transakcji. Słabość organów państwa w ściganiu rzeczywistych beneficjentów oszustwa podatkowego nie może być kompensowana dokonywaniem dodatkowego wymiaru podatku wobec przedsiębiorcy, który działa uczciwie, z należytą starannością, niczego nie ukrywa, nie ucieka przed kontrolą, a wręcz wzorowo współpracuje z organami mającymi stać na straży praworządności.