Interpelacja w sprawie zniesienia obowiązku ujawniania w pozwie adresu zamieszkania przez funkcjonariuszy publicznych pozywających w sprawach cywilnych oraz wprowadzenia mechanizmu bezpiecznych doręczeń

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z art. 126 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego, pierwsze pismo procesowe – w tym pozew – powinno zawierać m.in. oznaczenie miejsca zamieszkania stron. Przepis ten, stosowany wprost, dotyczy również funkcjonariuszy publicznych występujących w charakterze powodów, w szczególności w sprawach o ochronę dóbr osobistych wynikających z ataków lub gróźb związanych z pełnioną funkcją. W praktyce odpis pozwu wraz z danymi adresowymi powoda trafia do pozwanego.

W ostatnich latach obserwujemy wzrost skali gróźb, nękania i kampanii oszczerstw wobec osób pełniących funkcje publiczne. Ujawnianie adresu domowego powoda, który występuje w obronie swoich praw w sprawie cywilnej, może eskalować ryzykiem pogorszenia poczucia bezpieczeństwa jego oraz jego rodziny, a w konsekwencji zniechęcać do sięgania po ochronę sądową.

Choć K.p.c. przewiduje rozwiązania organizacyjne ograniczające ekspozycję korespondencji, np. doręczenia do pełnomocnika, adres do doręczeń, e-Doręczenia, to jednak brak jest wprost uregulowanego mechanizmu, który pozwalałby - w ściśle określonych sytuacjach - nie ujawniać adresu miejsca zamieszkania powoda w aktach udostępnianych stronie przeciwnej, przy jednoczesnym zapewnieniu skuteczności doręczeń i prawa do czynnego udziału w procesie.

W związku z powyższym zagadnieniem, należy rozważyć nowelizację Kodeksu postępowania cywilnego w kierunku ochrony adresu funkcjonariusza publicznego dochodzącego swych praw na drodze sądowej poprzez ograniczenie wiedzy o adresie wyłącznie dla sędziego, a doręczenia pism byłyby realizowane na adres pełnomocnika, przez adres do doręczeń elektronicznych lub inny wskazany adres do doręczeń.

W związku z powyższym zwracam się do Pana Ministra z następującymi pytaniami:

Z poważaniem

Krzysztof Tuduj Poseł na Sejm RP