Interpelacja w sprawie usuwania azbestu w Polsce
Data wpływu: 2024-10-14
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Anna Pieczarka wyraża zaniepokojenie powolnym tempem usuwania azbestu w Polsce, co grozi niedotrzymaniem terminu oczyszczenia kraju do 2032 roku. Pyta, jakie kroki podejmie rząd w celu wzmocnienia finansowania działań związanych z usuwaniem azbestu w 2025 roku, oraz czy dofinansowanie obejmie również wykonanie nowego dachu.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie usuwania azbestu w Polsce Interpelacja nr 5440 do ministra rozwoju i technologii w sprawie usuwania azbestu w Polsce Zgłaszający: Anna Pieczarka Data wpływu: 14-10-2024 Azbest jest substancją o tzw. udowodnionym działaniu rakotwórczym, powoduje też pylicę azbestową czy choroby opłucnej. Występuje on w powietrzu w niebezpiecznej formie mikroskopijnych włókien, przyczynia się do długotrwałego i utajonego rozwoju chorób, a jego szkodliwość jest często bagatelizowana. Był używany w budownictwie przede wszystkim do produkcji dachów (w latach 70. był tzw.
boom na dachy z eternitu, które zawierały azbest), a także rur, elementów elewacji i innych. Produkcja wyrobów azbestowych została zakazana w Polsce ustawą o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest. W 2002 r. Rada Ministrów przyjęła krajowy „Program usuwania azbestu i wyrobów zawierających azbest stosowanych na terytorium Polski”. Jego realizacja zaplanowana została na lata 2003–2032. W 2008 r.
Rada Ministrów przyjęła „Raport z realizacji w latach 2003–2007 programu z 2002 roku”, a wnioski zawarte w tym dokumencie stanowiły wytyczne do opracowania „Programu oczyszczania kraju z azbestu na lata 2009–2032”, który jest kontynuacją i aktualizacją programu z 2002 roku. Program zakłada usunięcie i unieszkodliwienie wyrobów zawierających azbest do końca 2032 r. Jednocześnie program ma na celu minimalizowanie negatywnych skutków zdrowotnych powodowanych kontaktem z włóknami azbestowymi oraz zlikwidowanie szkodliwego oddziaływania na środowisko wyrobów zawierających azbest.
Według najnowszych danych do unieszkodliwienia pozostało aż 7 mln ton azbestu. Biorąc pod uwagę tak wolne tempo unieszkodliwiania azbestu, Polska nie ma szans na dotrzymanie terminu oczyszczenia kraju z azbestu, wyznaczonego na koniec 2032 roku. Dla przykładu w samym tylko powiecie dąbrowskim, który znajduje się w moim okręgu wyborczym, do unieszkodliwienia wciąż pozostaje blisko 12 tys. ton azbestu, a w znajdującej się w nim gminie Szczucin, gdzie przed laty funkcjonowały zakłady jego produkcji, aż ok. 3 tys. ton!
Oznacza to konieczność pilnego zwiększenia finansowania programów edukacyjnych i utylizacyjnych w celu realnej walki z tym problemem. W związku z powyższym proszę o udzielenie odpowiedzi na poniższe pytania: Jakie kroki planuje podjąć rząd w celu wzmocnienia finansowania tych działań z budżetu w 2025 roku, aby przyspieszyć proces oczyszczania kraju z azbestu i ochrony zdrowia obywateli? Czy ewentualne dofinansowanie z budżetu państwa ma szansę objąć nie tylko demontaż i unieszkodliwianie wyrobów azbestowych, jak w przeszłości, ale i wykonanie nowego dachu?
Posłanka Anna Pieczarka wyraża zaniepokojenie planami przeniesienia siedziby Grupy Azoty SA z Tarnowa do Warszawy, które zasugerował prezes spółki, oraz domaga się jasnej deklaracji od rządu i zarządu Grupy Azoty, że Tarnów pozostanie siedzibą firmy. Pyta również o plan naprawczy i pomocowy rządu dla konsorcjum.
Poseł pyta o plany budowy łącznicy kolejowej w Nowym Sączu w ramach projektu Podłęże-Piekiełko, podkreślając konieczność realizacji zgodnie z istniejącą rezerwą planistyczną. Pyta również o plany dotyczące budowy drugiego toru do Marcinkowic i powody ewentualnej rezygnacji z tej inwestycji.
Interpelacja dotyczy wysokich cen i niedostępności pelletu, co stwarza problemy z ogrzewaniem domów. Posłanka Pieczarka krytykuje brak reakcji rządu Donalda Tuska w porównaniu do działań poprzedniego rządu w podobnej sytuacji z węglem i domaga się pilnej pomocy dla obywateli.
Poseł pyta o harmonogram, finansowanie i rozwiązania techniczne dla budowy drogi krajowej nr 75 (Sądeczanka) po wydaniu decyzji środowiskowej, w szczególności w kontekście etapowania inwestycji, przebiegu trasy w Nowym Sączu i budowy tunelu. Wyraża obawę o brak transparentności i pyta o plany informowania społeczeństwa o postępach prac.
Posłanka pyta o likwidację oddziału ginekologiczno-położniczego w Dąbrowie Tarnowskiej i brak dostępu do opieki medycznej dla kobiet w ciąży. Krytykuje brak działania rządu i NFZ w tej sprawie i pyta, czy Ministerstwo Zdrowia zna problem i zamierza mu przeciwdziałać.
Projekt ustawy ma na celu uproszczenie procedur administracyjnych poprzez wprowadzenie mechanizmu milczącej zgody w różnych obszarach prawa. Wprowadza się terminy, po których upływie brak decyzji administracyjnej będzie traktowany jako zgoda na wniosek. Dotyczy to m.in. opinii gminnych komisji rozwiązywania problemów alkoholowych, ulg w podatku rolnym, umorzeń zaległości podatkowych, wpisów do rejestrów działalności gospodarczej, pozwoleń na imprezy masowe oraz przedłużania zezwoleń na zbieranie i przetwarzanie odpadów. Ma to przyspieszyć procesy decyzyjne i zmniejszyć obciążenie administracyjne dla obywateli i przedsiębiorców.
Projekt ustawy ma na celu implementację prawa Unii Europejskiej dotyczącego zapobiegania zanieczyszczaniu morza przez statki, ze szczególnym uwzględnieniem rozporządzenia 2023/1805 w sprawie stosowania paliw odnawialnych i niskoemisyjnych w transporcie morskim. Wprowadza zmiany w ustawie o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki oraz w ustawie Prawo ochrony środowiska. Nowelizacja dotyczy m.in. definicji, obowiązków armatorów i dyrektorów urzędów morskich, monitorowania emisji gazów cieplarnianych, kar pieniężnych za niezgodność z przepisami oraz zasilania statków energią elektryczną z lądu. Celem jest zmniejszenie wpływu transportu morskiego na środowisko poprzez promowanie stosowania paliw alternatywnych i ograniczenie emisji.
Projekt ustawy ma na celu wdrożenie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/2405 (ReFuelEU Aviation) dotyczącego zrównoważonego transportu lotniczego. Wprowadza zmiany w ustawie Prawo lotnicze oraz innych ustawach (Prawo energetyczne, Prawo ochrony środowiska, ustawa o biokomponentach i biopaliwach ciekłych), aby zapewnić nadzór nad stosowaniem zharmonizowanych przepisów dotyczących upowszechniania i dostaw zrównoważonych paliw lotniczych (SAF). Określa obowiązki i kary dla operatorów statków powietrznych, zarządzających lotniskami i dostawców paliw lotniczych w zakresie SAF oraz tworzy mechanizmy wsparcia finansowego dla produkcji i rozwoju SAF.
Senat wprowadza poprawki do ustawy o Finansowym Instrumencie Zwiększenia Bezpieczeństwa SAFE (FIZB). Kluczowe zmiany dotyczą wyłączenia spłaty pożyczki SAFE, kredytów, pożyczek i obligacji (wraz z odsetkami i kosztami) z minimalnego limitu wydatków obronnych, co oznacza, że nie będą one pokrywane z budżetu Ministerstwa Obrony Narodowej. Zamiast tego, na ten cel zostanie utworzona rezerwa celowa w budżecie państwa. Ponadto, rozszerzono obowiązek sprawozdawczy Ministra Obrony Narodowej o senackie komisje oraz wprowadzono obowiązek kontroli antykorupcyjnej i kontrwywiadowczej wykorzystania środków z FIZB przez ABW, SKW i CBA.
Projekt ustawy o Finansowym Instrumencie Zwiększenia Bezpieczeństwa SAFE ma na celu wzmocnienie potencjału obronnego Sił Zbrojnych UE w obliczu zagrożenia ze strony Rosji. Proponowane poprawki, odrzucone przez Komisję, obejmują m.in. dodanie preambuły wykluczającej mechanizm warunkowości środków SAFE, zapewnienie dodatkowego charakteru tych środków względem budżetu państwa, zagwarantowanie wysokiego udziału polskiego przemysłu zbrojeniowego w modernizacjach oraz wprowadzenie kontroli parlamentarnej nad wykorzystaniem środków. Istotną zmianą jest również ustanowienie Komitetu Sterującego oraz obowiązek składania sprawozdań Sejmowi przez różne organy. Celem poprawek jest wzmocnienie kontroli nad wydatkowaniem środków i zapewnienie, że służą one interesom polskiego bezpieczeństwa narodowego.