Interpelacja w sprawie likwidacji oddziałów ginekologiczno-położniczych w woj. podlaskim
Data wpływu: 2024-10-15
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł Andruszkiewicz wyraża zaniepokojenie planowaną likwidacją oddziałów ginekologiczno-położniczych w województwie podlaskim z powodu planowanych zmian w finansowaniu szpitali i pyta o konkretne plany Ministerstwa Zdrowia w tej sprawie. Uważa, że projekt ustawy stwarza zagrożenie dla zdrowia i życia kobiet oraz dzieci w regionie.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie likwidacji oddziałów ginekologiczno-położniczych w woj. podlaskim Interpelacja nr 5489 do ministra zdrowia w sprawie likwidacji oddziałów ginekologiczno-położniczych w woj. podlaskim Zgłaszający: Adam Andruszkiewicz Data wpływu: 15-10-2024 Szanowna Pani Minister! W sierpniu 2024 roku Ministerstwo Zdrowia przekazało do konsultacji publicznych projekt ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw. Zgodnie z treścią tego projektu, w przypadku rocznej liczby urodzeń mniejszej niż 400 dany szpital nie zostanie wpisany do tzw.
sieci szpitali, przez co nie będzie mógł podpisać umowy z Narodowym Funduszem Zdrowia, co w konsekwencji oznaczałoby likwidację oddziału położniczo-ginekologicznego w danym regionie. Według tego projektu minimalnego kryterium nie spełniłoby ponad 1/3 szpitali w Polsce, a więc „porodówki” w tych szpitalach mają zostać zamknięte od 1 stycznia 2025 roku. Projekt Ministerstwa Zdrowia jest najbardziej szkodliwy dla mieszkańców województwa podlaskiego. Według stanowionych przez Ministerstwo Zdrowia kryteriów w województwie podlaskim miałyby pozostać jedynie 3 miasta, w których funkcjonują oddziały ginekologiczno-położnicze.
Byłyby to Białystok, Suwałki i Łomża. W pozostałych miastach powiatowych „porodówki” mają zostać zlikwidowane. Wejście w życie proponowanych przez rząd Donalda Tuska zmian oznaczałoby fatalną w skutkach sytuację dla polskich rodzin, a przede wszystkim dla matek i ich dzieci. W przypadku wejścia w życie tych zmian pojawiłyby się w województwie podlaskim takie miejscowości, z którym dojazd do najbliższej „porodówki” zająłby przynajmniej godzinę. To nie tylko niekomfortowa, ale też mogąca powodować zagrożenie dla zdrowia i życia kobiet oraz ich dzieci sytuacja. W opinii środowiska lekarskiego konieczność pokonania większej odległości, np.
w przypadku porodu powikłanego, niekiedy może nieść ze sobą, dla rodzącej, istotne zagrożenie dla jej zdrowia, a nawet życia. Zgodnie z projektem Ministerstwa Zdrowia zlikwidowane zostaną oddziały położniczo-ginekologiczne w Sejnach, Augustowie, Grajewie, Kolnie, Zambrowie, Wysokiem Mazowieckiem, Sokółce, Bielsku Podlaskim, Hajnówce i Siemiatyczach. To absolutnie niedopuszczalna sytuacja, która stwarza zagrożenie nie tylko dla mieszkańców tych powiatów, w których „porodówki” mają zostać zlikwidowane, ale też dla mieszkańców Białegostoku, Suwałk i Łomży z uwagi na większą liczbę pacjentek i ich dzieci potrzebujących opieki w jednym momencie.
Z uwagi na powyższe informacje, działając na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 9 maja 1996 roku o wykonywaniu mandatu posła i senatora (Dz. U. z 1996 r. nr 73, poz. 350, z późn. zm.), proszę o odpowiedź na poniższe pytania: 1. Jaki jest obecny stan projektu ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw w obszarze dotyczącym funkcjonowania oddziałów ginekologiczno-położniczych w województwie podlaskim? Proszę o przesłanie analiz oraz opinii będących w posiadaniu Ministerstwa Zdrowia oraz jednostek podległych i nadzorowanych w tym zakresie. 2.
Ile oddziałów położniczo-ginekologicznych będzie funkcjonowało w województwie podlaskim od 1.01.2025 roku? Które będą to oddziały? 3. Jakie wsparcie zapewni Ministerstwo Zdrowia kobietom, które mieszkają w odległości 100 kilometrów od potencjalnie najbliższej „porodówki” w przypadku wejścia w życie projektu nowelizacji wyżej wymienionej ustawy w obecnie proponowanym kształcie?
Poseł pyta o realizację obietnicy Donalda Tuska dotyczącej comiesięcznych spotkań z Polakami w celu sprawozdawania działań rządu, żądając przedstawienia harmonogramu i informacji o dotychczasowych i planowanych spotkaniach. Poseł wyraża wątpliwość co do dotrzymania obietnicy premiera.
Poseł kwestionuje masowe zwolnienia w PKP Cargo w latach 2024-2026, prowadzone pod rządami obecnego rządu, argumentując, że doprowadzą one do zniszczenia strategicznej spółki. Pyta o szczegółowe dane dotyczące zwolnień i sytuacji pracowników w województwie podlaskim, wynagrodzenia zarządu i Rady Nadzorczej, oraz przewozy sprzętu wojskowego.
Posłowie pytają o powody wstrzymania dofinansowania dla Białostockiego i Warmińsko-Mazurskiego Centrum Onkologii, kwestionując tłumaczenia ministerstwa i zarzucając bezczynność. Domagają się konkretnych informacji o nowym konkursie i kryteriach oceny placówek.
Poseł pyta o możliwość wprowadzenia zmian w rozkładzie jazdy PKP, aby skrócić czas podróży pociągiem na trasie Suwałki-Warszawa poprzez przesiadkę w Białymstoku. Pyta również o plany modernizacji infrastruktury kolejowej na tej trasie oraz remonty dworców.
Poseł Adam Andruszkiewicz wyraża zaniepokojenie sytuacją w PKP Cargo w Suwałkach, w tym zwolnieniami pracowników, utratą statusu stacji manewrowej i opóźnieniami w wypłatach. Pyta ministra infrastruktury o przyczyny tych zmian oraz plany wzmocnienia PKP Cargo w regionie.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.
Przedstawiony dokument to roczne sprawozdanie z realizacji Narodowego Programu Chorób Układu Krążenia na lata 2022-2032 za rok 2024. Program ma na celu zmniejszenie zachorowalności i umieralności z powodu chorób układu krążenia, poprawę jakości życia pacjentów oraz wyrównanie dostępu do świadczeń zdrowotnych w różnych regionach Polski. Sprawozdanie szczegółowo opisuje działania i inwestycje w takie obszary jak rozwój kadr medycznych, edukacja i profilaktyka, badania przesiewowe pacjentów, nauka i innowacje oraz system opieki kardiologicznej. Program stanowi odpowiedź na wysoki wzrost zachorowań i umieralności z powodu ChUK w Polsce.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej ma na celu wdrożenie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/505 dotyczącej uznawania kwalifikacji zawodowych pielęgniarek z Rumunii. Ustawa wprowadza zmiany umożliwiające uznawanie kwalifikacji rumuńskich pielęgniarek, które odbyły kształcenie przed 2007 rokiem i uzyskały specjalne programy podwyższania kwalifikacji, za równoważne z polskimi dyplomami. Ponadto, ustawa zachowuje ważność kwalifikacji rumuńskich pielęgniarek uznanych przed 3 marca 2024 r. Celem jest ułatwienie dostępu do zawodu pielęgniarki w Polsce osobom posiadającym odpowiednie kwalifikacje zdobyte w Rumunii.
Tekst stanowi informację dla Sejmu i Senatu RP o udziale Polski w pracach Unii Europejskiej w okresie przewodnictwa Polski w Radzie UE (styczeń-czerwiec 2025). Podkreśla się, że Polska prezydencja skupiła się na wzmocnieniu bezpieczeństwa i odporności Unii w jej kluczowych wymiarach: zewnętrznym, wewnętrznym, informacyjnym, ekonomicznym, energetycznym, żywnościowym i zdrowotnym. Sprawozdanie opisuje działania i inicjatywy podjęte w celu realizacji tych priorytetów, w tym reagowanie na agresję Rosji na Ukrainę, wzmacnianie europejskiej obronności, ochronę granic, zwalczanie dezinformacji i przestępczości zorganizowanej, poprawę konkurencyjności gospodarki oraz zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego i żywnościowego. Polska prezydencja dążyła również do uproszczeń regulacyjnych i wsparcia społeczeństwa obywatelskiego.
Prezydent odmawia podpisania ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy, argumentując to niedotrzymaniem obietnic wyborczych, pogarszającą się sytuacją finansową państwa i nierównym traktowaniem obywateli Ukrainy i Polaków. Uważa, że ustawa w niedostatecznym stopniu uwzględnia obecne obciążenia budżetowe i utrzymuje uprzywilejowane traktowanie Ukraińców, np. w dostępie do opieki zdrowotnej i świadczeń socjalnych (800+). Prezydent proponuje własny projekt ustawy, który ma na celu likwidację nieuzasadnionych preferencji i wprowadzenie zasady równowagi, gdzie obywatele Ukrainy korzystający z publicznych usług powinni pracować i płacić podatki jak Polacy. Prezydent chce skupić się na selektywnej pomocy dla najbardziej potrzebujących uchodźców oraz upomina się o te zmiany, które przywracają nam równowagę relacji.