Interpelacja w sprawie wykorzystania środków z KPO na poprawę dostępności i jakości leczenia onkologicznego w Polsce
Data wpływu: 2024-10-28
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Interpelacja dotyczy wykorzystania środków z KPO na poprawę dostępności i jakości leczenia onkologicznego w Polsce, szczególnie w zakresie radioterapii, gdzie występują znaczne nierówności regionalne. Posłowie pytają o konkretne plany ministerstwa dotyczące wykorzystania środków z KPO, rozwiązania problemu braku sprzętu i personelu oraz monitoringu efektywności wydatków.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie wykorzystania środków z KPO na poprawę dostępności i jakości leczenia onkologicznego w Polsce Interpelacja nr 5852 do ministra zdrowia w sprawie wykorzystania środków z KPO na poprawę dostępności i jakości leczenia onkologicznego w Polsce Zgłaszający: Anna Gembicka, Jarosław Sachajko Data wpływu: 28-10-2024 Szanowna Pani Minister, w związku z obecnymi problemami związanymi z finansowaniem ochrony zdrowia, należy szczególnie podkreślić, że każda możliwość pozyskania środków chociażby na nowoczesny sprzęt, jest niezwykle ważna.
W tym kontekście szczególne znaczenie ma właściwe wykorzystanie środków z Krajowego Planu Odbudowy. W poprzedniej kadencji zostały przyjęte takie dokumenty jak ustawa o Krajowej Sieci Onkologicznej oraz ustawa o Narodowej Strategii Onkologicznej. Wszyscy zdajemy sobie sprawę jak ważne jest zapewnienie dostępu do właściwego leczenia i poprawienie jakości życia pacjentów onkologicznych. Radioterapia odgrywa kluczową rolę w leczeniu nowotworów, jednak sektor ten w Polsce boryka się z poważnymi wyzwaniami.
W wielu obszarach Polski występują "białe plamy" w dostępie do radioterapii, zmuszając pacjentów do pokonywania znacznych odległości w celu uzyskania niezbędnego leczenia. Brakuje również odpowiedniej jakości sprzętu i wykwalifikowanego personelu, co wydłuża czas oczekiwania na leczenie i może negatywnie wpływać na rokowania pacjentów. Wyrównanie szans w terapii onkologicznej (obejmującej chirurgię, farmakoterapię i radioterapię) między Polską a pozostałymi 26 krajami UE jest kwestią o fundamentalnym znaczeniu dla zdrowia publicznego. W związku z powyższym, zwracam się do Pani Minister z następującymi pytaniami: 1.
Jakie konkretne działania planuje podjąć ministerstwo, aby wykorzystać środki z KPO do realizacji celów Narodowej Strategii Onkologicznej, w szczególności w zakresie wyrównania dostępu do nowoczesnej radioterapii w całym kraju? 2. W jaki sposób ministerstwo zamierza rozwiązać problem niedoboru wysokiej jakości sprzętu do radioterapii oraz wykwalifikowanego personelu? Czy przewidziane są specjalne programy szkoleniowe lub zachęty finansowe ze środków KPO? 3. Jak ministerstwo planuje wykorzystać środki z KPO, aby kontynuować i rozwijać inicjatywy takie jak Krajowa Sieć Onkologiczna?
Proszę o przedstawienie konkretnych planów integracji tych projektów z nowymi inwestycjami. 4. Jakie kryteria będą stosowane przy rozdziale środków z KPO na inwestycje w poszczególnych regionach, biorąc pod uwagę różnice w dostępie do radioterapii między Polską a innymi krajami UE? 5. W jaki sposób ministerstwo zamierza monitorować i zapewnić efektywne wykorzystanie środków z KPO w onkologii? Czy planowane jest powołanie specjalnego zespołu nadzorującego te inwestycje? Oczekuję szczegółowych odpowiedzi na postawione pytania oraz deklaracji kontynuacji i rozwijania pozytywnych zmian wprowadzonych w dziedzinie onkologii.
Poprawa dostępu do nowoczesnej radioterapii i ogólnie leczenia onkologicznego powinna być priorytetem w planach wykorzystania środków z KPO. Z wyrazami szacunku
Posłanka Anna Gembicka pyta o potencjalną niedozwoloną pomoc publiczną udzielaną przez Niemcy dla inwestycji chemicznych, która może negatywnie wpływać na konkurencyjność Grupy Azoty SA. Domaga się informacji o działaniach Ministerstwa Aktywów Państwowych w celu ochrony uczciwej konkurencji dla polskich przedsiębiorstw na rynku UE.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie stanem technicznym pojazdów zarejestrowanych za granicą, które nie podlegają polskim badaniom technicznym, co wpływa na bezpieczeństwo ruchu drogowego. Pytają ministra o dane dotyczące wypadków spowodowanych przez cudzoziemców i o planowane działania mające na celu poprawę bezpieczeństwa i równości wobec wszystkich użytkowników dróg.
Posłowie pytają o postęp prac nad projektem ustawy UC95, mającej na celu wprowadzenie abolicji dla właścicieli ciągników rolniczych marki Belarus, i wyrażają zaniepokojenie opóźnieniami. Domagają się szczegółowego harmonogramu prac i wyjaśnień dotyczących zgłoszonych uwag.
Interpelacja dotyczy rozbieżności interpretacyjnych między Prawem pocztowym a Prawem telekomunikacyjnym w kwestii usług powszechnych świadczonych przez przedsiębiorstwa telekomunikacyjne niewyznaczone, w szczególności dostępu do Internetu i komunikacji głosowej. Posłowie pytają, czy usługi te, świadczone przez podmioty niewyznaczone, są traktowane jako usługi powszechne i w jakich okolicznościach tak się dzieje.
Posłowie pytają Ministerstwo Zdrowia o analizę efektywności refundacji systemów ciągłego monitorowania glikemii (CGM) oraz o mechanizmy stabilizacji kosztów i uwzględnienie opinii towarzystw naukowych w procesie decyzyjnym. Wyrażają zaniepokojenie brakiem proporcjonalnej redukcji wydatków na paski diagnostyczne po wprowadzeniu CGM i domagają się doprecyzowania planowanych zmian w obszarze refundacji wyrobów medycznych.
Projekt ustawy ma na celu powołanie Wojewódzkich Zespołów Koordynacji (WZK) do spraw polityki umiejętności. WZK mają wspierać województwa w realizacji zadań związanych z rozwojem umiejętności mieszkańców i promocją uczenia się przez całe życie, poprzez opiniowanie i rekomendowanie działań w zakresie strategii rozwoju województwa i polityk publicznych. Ustawa określa organizację, zadania, skład i finansowanie WZK, a także wprowadza zmiany w ustawach o samorządzie województwa, prawie oświatowym, zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz o rynku pracy i służbach zatrudnienia. Wprowadzenie ustawy jest wymagane w ramach Krajowego Planu Odbudowy (KPO).
Ustawa o Finansowym Instrumencie Zwiększenia Bezpieczeństwa SAFE ustanawia ramy prawne dla działania tego instrumentu, mającego na celu finansowanie inwestycji w europejskim przemyśle obronnym. Określa zasady kontroli i audytu wykorzystania środków z pożyczki SAFE, udzielanej na podstawie rozporządzenia UE. Tworzy FIZB w Banku Gospodarstwa Krajowego, precyzuje źródła finansowania i przeznaczenie środków, a także zasady współpracy między ministrem obrony, innymi ministrami i BGK. Ustawa wprowadza zmiany w Prawie bankowym, ustawie o finansach publicznych i ustawie o Krajowej Administracji Skarbowej, dostosowując je do funkcjonowania FIZB.
Projekt uchwały Sejmu dotyczy sfinansowania polskiego udziału w pożyczce udzielanej Ukrainie przez Unię Europejską w wysokości 90 miliardów euro. Środki na ten cel mają pochodzić z zamrożonych aktywów rosyjskich na terytorium Polski, należących do osób i podmiotów wpisanych na listę sankcyjną. Celem uchwały jest wsparcie Ukrainy oraz osłabienie Rosji, co Sejm postrzega jako polską rację stanu. Sejm wzywa Rząd RP do niezwłocznego wypracowania mechanizmów prawnych i organizacyjnych w celu realizacji tego finansowania.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw ma na celu dostosowanie przepisów do wymogów Krajowego Planu Odbudowy (KPO) oraz wprowadzenie szeregu zmian technicznych i doprecyzowujących w zakresie finansów publicznych. Nowelizacja dotyczy m.in. klasyfikacji dochodów i wydatków publicznych, zasad planowania i wykonywania budżetu, gospodarowania środkami europejskimi, a także kontroli nad wydatkami inwestycyjnymi. Wprowadza się obowiązek sporządzania oceny inwestycji dla projektów finansowanych ze środków publicznych powyżej określonej kwoty, a także zmiany w zakresie rezerw celowych i dotacji. Celem jest zwiększenie efektywności i transparentności w zarządzaniu środkami publicznymi.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.