Interpelacja w sprawie wdrożenia do polskiego prawa dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady UE 2024/1799 w sprawie wspólnych zasad promujących naprawę towarów oraz zmiany rozporządzenia (UE) 2017/2394 oraz dyrektyw (UE) 2019/771 i (UE) 2020/1828
Data wpływu: 2025-01-13
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka pyta o postęp we wdrażaniu dyrektywy UE o prawie do naprawy (2024/1799) do polskiego prawa, podkreślając brak dotychczasowych formalnych działań i potrzebę ochrony praw konsumentów oraz środowiska. Wyraża obawę o krótką żywotność urządzeń AGD i brak promocji napraw przez producentów.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie wdrożenia do polskiego prawa dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady UE 2024/1799 w sprawie wspólnych zasad promujących naprawę towarów oraz zmiany rozporządzenia (UE) 2017/2394 oraz dyrektyw (UE) 2019/771 i (UE) 2020/1828 Interpelacja nr 7375 do ministra rozwoju i technologii w sprawie wdrożenia do polskiego prawa dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady UE 2024/1799 w sprawie wspólnych zasad promujących naprawę towarów oraz zmiany rozporządzenia (UE) 2017/2394 oraz dyrektyw (UE) 2019/771 i (UE) 2020/1828 Zgłaszający: Danuta Jazłowiecka Data wpływu: 13-01-2025 Szanowny Panie Ministrze, do mojego biura poselskiego wpłynęły liczne zgłoszenia mieszkańców województwa opolskiego, w tym zawodowych serwisantów sprzętu AGD, którzy alarmują o rosnącym problemie związanym z coraz krótszą żywotnością urządzeń AGD.
Z ich relacji wynika, że sprzęt psuje się często tuż po zakończeniu okresu gwarancyjnego, a producenci, zamiast promowania napraw, decydują się na utylizację niesprawnych urządzeń. Taka praktyka nie tylko prowadzi do nadmiernego zanieczyszczenia środowiska, ale również zwiększa konsumpcjonizm, zmuszając obywateli do ponownego zakupu nowych produktów. Problem ten został dostrzeżony przez Unię Europejską, która 13 czerwca 2024 roku uchwaliła tzw. dyrektywę o prawie do naprawy (dyrektywa 2024/1799 UE). Głównym celem tego aktu prawnego jest ograniczenie zjawiska jednorazowości poprzez promowanie napraw urządzeń, zamiast ich wymiany.
Dyrektywa nakłada na państwa członkowskie obowiązek wdrożenia przepisów zapewniających dostępność części zamiennych oraz kluczowych informacji potrzebnych do naprawy urządzeń przez określony czas od wprowadzenia produktu na rynek. Dla sprzętu AGD okres ten wynosi od 7 do 10 lat. Zgodnie z zapisami dyrektywy Polska – podobnie jak inne państwa członkowskie – ma czas na implementację tych przepisów do dnia 31 lipca 2026 roku. Tymczasem z dostępnych informacji wynika, że dotychczas nie podjęto żadnych formalnych działań mających na celu wprowadzenie tych regulacji do polskiego porządku prawnego.
Mając na uwadze powyższe, uważam, że sprawa wdrożenia dyrektywy 2024/1799 UE wymaga pilnej uwagi. Implementacja tych przepisów stanowiłaby nie tylko znaczący krok w kierunku ochrony praw konsumentów, ale również mogłaby przyczynić się do zmniejszenia negatywnego wpływu nadmiernej konsumpcji na środowisko naturalne. Zasada prawa do naprawy to rozwiązanie, które nie tylko promuje zrównoważony rozwój, ale również wspiera lokalnych serwisantów i przedsiębiorców, umożliwiając im prowadzenie działalności w oparciu o dostęp do części zamiennych i dokumentacji technicznej.
W związku z powyższym zwracam się z następującymi pytaniami: Czy ministerstwo rozpoczęło już prace legislacyjne nad wdrożeniem do polskiego prawa dyrektywy 2024/1799 UE, tzw. dyrektywy o prawie do naprawy? Jeśli tak, na jakim są one etapie? Jaki jest przewidywany termin wdrożenia wspomnianej dyrektywy do polskiego porządku prawnego? Czy ministerstwo dostrzega potencjalne zagrożenia lub trudności związane z implementacją tej dyrektywy? Jeśli tak, to jakie? Jakie działania podejmie ministerstwo, aby zapewnić producentom wsparcie we wdrożeniu wymogów wynikających z dyrektywy?
Czy planowane są konsultacje z branżą producentów oraz serwisantów sprzętu AGD? Czy planuje się uruchomienie kampanii informacyjnej dla konsumentów i przedsiębiorców na temat przysługujących im praw oraz obowiązków wynikających z dyrektywy? Czy polskie przepisy wprowadzą dodatkowe regulacje wykraczające poza minimalne wymogi dyrektywy, np. dotyczące edukacji konsumentów w zakresie napraw lub zachęt do korzystania z usług serwisowych? Czy ministerstwo przewiduje powołanie dedykowanego systemu monitorowania skuteczności wdrożenia dyrektywy, np. wskaźników dotyczących liczby napraw w stosunku do zakupów nowych urządzeń?
Jakie będą kary dla producentów, którzy nie zapewnią dostępności części zamiennych lub dokumentacji technicznej przez wymagany okres (7–10 lat)? Czy ministerstwo planuje wprowadzenie mechanizmów kontrolnych, które będą zapobiegać takim praktykom? Czy przewiduje się stworzenie systemu wsparcia dla lokalnych serwisantów, np. poprzez ułatwiony dostęp do części zamiennych lub specjalne ulgi podatkowe dla przedsiębiorstw oferujących usługi naprawy? Czy ministerstwo analizowało potencjalne korzyści ekonomiczne wynikające z wdrożenia dyrektywy, np. zmniejszenie ilości elektrośmieci lub zwiększenie zatrudnienia w sektorze usług naprawczych?
Jak wdrożenie dyrektywy wpłynie na relacje między producentami a niezależnymi serwisantami, w szczególności w kontekście potencjalnych kosztów dostępu do części zamiennych i dokumentacji technicznej? Czy planowane jest stworzenie publicznego rejestru lub platformy informacyjnej, która ułatwi konsumentom dostęp do autoryzowanych serwisów oraz informacji o dostępnych częściach zamiennych? Czy wprowadzenie dyrektywy będzie miało wpływ na ceny urządz
Posłanka Danuta Jazłowiecka interpeluje w sprawie złego stanu technicznego wałów przeciwpowodziowych rzeki Nysy Kłodzkiej, który zagraża bezpieczeństwu regionu, i pyta o planowane działania naprawcze oraz zabezpieczenie środków finansowych. Podkreśla konieczność działań wyprzedzających w kontekście doświadczeń związanych z powodziami.
Posłanka interweniuje w sprawie braku ciągłości ważności kart parkingowych dla osób z niepełnosprawnościami w okresie oczekiwania na wydanie nowej karty. Pyta, czy ministerstwo analizowało problem i rozważa wprowadzenie rozwiązań legislacyjnych lub organizacyjnych, które by tę ciągłość zapewniły.
Posłanka Danuta Jazłowiecka pyta o plany modernizacji drogi krajowej nr 43 na odcinku Rudniki-Kałuże, zwracając uwagę na jej zły stan techniczny, liczne wypadki i brak infrastruktury dla pieszych. Interpelacja dotyczy analiz, planów inwestycyjnych oraz doraźnych działań poprawiających bezpieczeństwo na tym odcinku.
Posłanka Danuta Jazłowiecka wyraża zaniepokojenie planowanymi zmianami w funkcjonowaniu warsztatów terapii zajęciowej, szczególnie wprowadzeniem limitu czasu uczestnictwa, co może negatywnie wpłynąć na osoby z niepełnosprawnościami. Pyta o analizę skutków tych zmian oraz o planowane formy wsparcia dla osób wyłączonych z WTZ.
Posłanka Danuta Jazłowiecka wyraża zaniepokojenie wdrożonym pilotażowym programem centralizacji harmonogramów pracy drużyn konduktorskich w PKP Intercity, wskazując na negatywne konsekwencje dla pracowników, takie jak przemęczenie i brak dialogu. Pyta Ministra Infrastruktury o monitoring programu, analizę wpływu na zmęczenie pracowników, ewaluację z udziałem pracowników i możliwość modyfikacji programu.
Projekt ustawy ma na celu doprecyzowanie zasad odpowiedzialności zarządców lasów i parków narodowych za wypadki powstałe na skutek zjawisk naturalnych. Ustawa ma na celu usunięcie niejasności prawnych, które skutkują obciążaniem zarządców odpowiedzialnością za zdarzenia losowe, co prowadzi do nadmiernego usuwania drzew martwych i biocenotycznych. Projekt wprowadza obowiązki informacyjne dla zarządców oraz obowiązek zachowania należytej staranności dla użytkowników, odchodząc od odpowiedzialności za skutki działania sił natury, o ile zarządca spełni obowiązki informacyjne. Zmiany mają zwiększyć pewność prawa, wzmocnić transparentność zasad korzystania z terenów leśnych i parków narodowych, poprawić bezpieczeństwo i świadomość odwiedzających przy jednoczesnym utrzymaniu powszechnego dostępu.
Prezydent RP odmawia podpisania ustawy o utworzeniu Parku Narodowego Doliny Dolnej Odry i wnosi o ponowne rozpatrzenie jej przez Sejm. Prezydent motywuje swoją decyzję wątpliwościami co do racjonalności i zrównoważonego charakteru ochrony przyrody w kontekście potencjalnych zagrożeń dla bezpieczeństwa gospodarczego państwa i interesów obywateli. Wątpliwości dotyczą zarówno samego utworzenia parku, jak i wprowadzanych zmian w ustawie o ochronie przyrody, w szczególności w odniesieniu do inwestycji związanych z żeglugą śródlądową i obronnością państwa. Podkreśla się brak pogłębionych analiz przyrodniczych i gospodarczych oraz pominięcie konsultacji publicznych.
Prezydent RP odmawia podpisania ustawy zmieniającej zasady karania zakładów ubezpieczeń za nieterminową likwidację szkód, nieterminowe odpowiedzi na żądania odszkodowawcze w sprawach zagranicznych oraz nieterminowe postępowania likwidacyjne na rzecz UFG. Ustawa ta znosi obowiązek, a wprowadza jedynie możliwość nakładania kar pieniężnych przez KNF za takie przewinienia. Prezydent argumentuje, że osłabia to ochronę poszkodowanych i ubezpieczonych, a także może prowadzić do negatywnych praktyk rynkowych. Uważa, że ustawa przerzuca ciężar walki o terminowe odszkodowania na poszkodowanych, którzy często nie mają zasobów na spory sądowe.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz niektórych innych ustawach. Zmiany dotyczą m.in. procedur związanych z wydawaniem pozwoleń na prace przy zabytkach, zasad usuwania drzew i krzewów w ich otoczeniu, a także zgłoszeń prac budowlanych dotyczących zabytków. Celem nowelizacji jest doprecyzowanie przepisów i usprawnienie procesu ochrony zabytków, uwzględniając jednocześnie aspekty środowiskowe i administracyjne. Wprowadzane poprawki dotyczą również terminów rozpatrywania spraw oraz zakresu wymaganych zgłoszeń w odniesieniu do obiektów o szczególnym znaczeniu dla dziedzictwa.
Projekt ustawy zakłada utworzenie Parku Narodowego Doliny Dolnej Odry z siedzibą w Gryfinie od 11 listopada 2025 roku. Ustawa wprowadza zmiany w ustawie o ochronie przyrody, definiując m.in. "kulturowy połów ryb" oraz umożliwiając wykonywanie zadań z zakresu utrzymania śródlądowych dróg wodnych przez Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie na terenie Parku. Określa również zasady finansowania Parku, limit wydatków budżetowych na lata 2025-2034 oraz powołanie osoby pełniącej obowiązki dyrektora Parku.