Interpelacja w sprawie przyszłości polskiej fabryki autobusów elektrycznych i elektryczno-wodorowych w Bydgoszczy w kontekście strategii i działań Agencji Rozwoju Przemysłu
Data wpływu: 2025-01-27
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł wyraża zaniepokojenie planowanym zamknięciem fabryki autobusów elektrycznych w Bydgoszczy, pytając o działania Ministerstwa Aktywów Państwowych i ARP w celu utrzymania jej działalności oraz o analizę skutków zamknięcia. Podkreśla negatywny wpływ tej decyzji na branżę elektromobilności, samorządy i innowacyjność polskiej gospodarki.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie przyszłości polskiej fabryki autobusów elektrycznych i elektryczno-wodorowych w Bydgoszczy w kontekście strategii i działań Agencji Rozwoju Przemysłu Interpelacja nr 7646 do ministra aktywów państwowych w sprawie przyszłości polskiej fabryki autobusów elektrycznych i elektryczno-wodorowych w Bydgoszczy w kontekście strategii i działań Agencji Rozwoju Przemysłu Zgłaszający: Artur Jarosław Łącki, Piotr Górnikiewicz, Iwona Maria Kozłowska Data wpływu: 27-01-2025 Szanowny Panie Ministrze, zwracam się do Pana w związku z niepokojącymi informacjami dotyczącymi planowanego zamknięcia fabryki autobusów elektrycznych i elektryczno-wodorowych w Bydgoszczy, należącej do Agencji Rozwoju Przemysłu.
Jako przewodniczący Parlamentarnego Zespołu ds. energetyki rozproszonej, elektromobilności i innowacji z ogromnym zaangażowaniem śledzę rozwój polskiego sektora elektromobilności, który odgrywa kluczową rolę w transformacji gospodarki i w dążeniu do zwiększenia niezależności energetycznej kraju. Zamknięcie tej fabryki byłoby nie tylko dotkliwym ciosem dla całej branży, ale również wpłynęłoby negatywnie na budżety samorządów, które w wyniku zmniejszenia konkurencyjności na rynku zmuszone byłyby ponosić wyższe koszty zakupu autobusów – nawet o 20-30%.
Dodatkowo fabryka ta specjalizuje się w produkcji krótkich serii pojazdów, które nie są interesujące dla dużych koncernów międzynarodowych. Polska Izba Rozwoju Elektromobilności w Zielonej Górze wskazuje, że takie przedsiębiorstwa jak bydgoska fabryka mają potencjał współpracy z uczelniami wyższymi i szkołami średnimi, co mogłoby stać się filarem rozwoju nowoczesnych technologii. Dzięki temu moglibyśmy nie tylko zwiększać innowacyjność polskiej gospodarki, ale również podnosić bezpieczeństwo energetyczne kraju. W związku z powyższym uprzejmie proszę o odpowiedź na następujące pytania: 1.
Jakie działania Ministerstwo Aktywów Państwowych oraz Agencja Rozwoju Przemysłu zamierzają podjąć w celu utrzymania działalności fabryki w Bydgoszczy? Czy istnieje szczegółowy plan ratunkowy dla tego przedsiębiorstwa? 2. Czy przeprowadzono analizy dotyczące ekonomicznych i społecznych skutków zamknięcia tej fabryki? Jeśli tak, jakie są ich wyniki? 3. Jakie kwoty odszkodowań lub roszczeń ARP będzie musiała wypłacić klientom fabryki w związku z niedotrzymaniem warunków umów gwarancyjnych? 4.
Czy ministerstwo rozważa wsparcie fabryki w celu przekształcenia jej w ośrodek badawczo-produkcyjny zdolny do współpracy z producentami ładowarek samochodowych, magazynów energii oraz elektrycznych pojazdów użytkowych? 5. Jak ministerstwo ocenia wpływ ewentualnego zamknięcia fabryki na konkurencyjność polskiego rynku elektromobilności i koszty ponoszone przez samorządy w przetargach na zakup autobusów? 6. W razie zamknięcia fabryki kto będzie właścicielem i co się będzie działo z tzw. dobrami niematerialnymi jak know-how.
Podjęte decyzje w tej sprawie będą istotnym sygnałem dla całej branży elektromobilności, wskazującym, na ile deklaracje wspierania innowacji i rozwoju gospodarczego znajdują odzwierciedlenie w praktyce. Z poważaniem Artur Łącki
Interpelacja dotyczy wpływu ograniczonej dostępności mieszkań i wysokich kosztów najmu na pogłębiający się kryzys demograficzny w Polsce, pytając ministerstwa o analizy i planowane działania w tym zakresie. Poseł argumentuje, że brak stabilnych warunków mieszkaniowych uniemożliwia młodym ludziom usamodzielnienie się i zakładanie rodzin, co negatywnie wpływa na demografię kraju.
Interpelacja dotyczy ograniczonej dostępności mieszkań dla młodych osób i pogłębiającej się niesamodzielności mieszkaniowej, co jest postrzegane jako poważny problem społeczno-ekonomiczny. Posłowie pytają o ocenę sytuacji przez ministerstwo, podejmowane działania i planowane strategie mające na celu poprawę dostępności mieszkań dla młodych dorosłych.
Poseł pyta, dlaczego w projekcie UD260 pominięto implementację standardów ochrony wierzycieli przed nadużyciami kapitałowymi wspólników, takich jak subordynacja pożyczek wspólniczych wzorem rozwiązań w innych krajach UE. Krytykuje bierność legislacyjną rządu w kwestii „substytucji kapitału” i jej negatywny wpływ na bezpieczeństwo obrotu gospodarczego.
Poseł pyta o dyskryminację płacową pracowników SOW w porównaniu do innych jednostek pomocy społecznej oraz o brak funduszy na infrastrukturę terapeutyczną. Domaga się interwencji rządu w celu ujednolicenia zasad przyznawania dodatków motywacyjnych i poprawy warunków finansowania ośrodków wsparcia.
Poseł pyta o szczegóły dotyczące podziału środków Rządowego Funduszu Rozwoju Dróg w województwie małopolskim (nabór nr 12), wyrażając wątpliwości, czy mechanizm punktacji adekwatnie uwzględnia potrzeby dużych miast, takich jak Tarnów. Prosi o wyjaśnienie kryteriów oceny i mechanizmu ustalania kwoty dofinansowania.
Projekt ustawy o zarządzaniu danymi został skierowany ponownie do Komisji Cyfryzacji, Innowacyjności i Nowoczesnych Technologii w celu rozpatrzenia poprawki zgłoszonej w drugim czytaniu. Komisja rozpatrzyła poprawkę i wnosi o skreślenie art. 37. Poprawkę popierają kluby poselskie Konfederacji i PiS. Celem proponowanej zmiany jest eliminacja konkretnego przepisu z pierwotnej wersji ustawy o zarządzaniu danymi.
Projekt ustawy ma na celu zwiększenie limitów finansowania w latach 2026 i 2027 dla kilku podmiotów, w tym Spółki Restrukturyzacji Kopalń S.A. (szczególnie dla Pompowni Bolko), Kopalni Siarki „Machów” S.A. w likwidacji, Kopalni Soli Bochnia Sp. z o.o. i Agencji Rozwoju Przemysłu S.A. Podwyższenie limitów jest uzasadnione wzrostem kosztów energii, wynagrodzeń oraz potrzebą realizacji zaplanowanych prac likwidacyjnych i zabezpieczających, takich jak zmiana systemu odwadniania Pompowni Bolko i zabezpieczenie wyrobisk. Zmiany te mają zapobiec katastrofom ekologicznym i inżynierskim, utracie dziedzictwa kulturowego oraz zagrożeniu bezpieczeństwa mieszkańców. Finansowanie ma pochodzić z budżetu państwa w ramach istniejącego limitu wydatków Ministerstwa Energii.
Projekt ustawy ma charakter deregulacyjny i ma na celu poprawę efektywności działań organów administracji oraz usprawnienie warunków prowadzenia działalności gospodarczej. Główne zmiany obejmują umożliwienie prowadzenia badań nad nową techniką dla instalacji ubiegających się o pozwolenie zintegrowane przez okres do 30 miesięcy, przedłużenie ważności dotychczasowych decyzji w zakresie gospodarki odpadami do 30 czerwca 2026 r. oraz usprawnienie kontroli rzetelności dokumentów DPR i EDPR poprzez umożliwienie wykorzystania materiałów dowodowych zgromadzonych przez inne organy kontrolne. Celem jest wsparcie innowacji, uniknięcie zakłóceń w gospodarce odpadami oraz ograniczenie obciążeń dla przedsiębiorców.
Projekt ustawy ma na celu zwiększenie poziomu robotyzacji w Polsce poprzez wprowadzenie korzystniejszych ulg podatkowych dla przedsiębiorców inwestujących w robotyzację. Proponuje się podniesienie ulgi na robotyzację z 50% do 100% kosztów uzyskania przychodów poniesionych na robotyzację i utrzymanie jej po 2026 roku. Ma to na celu pobudzenie inwestycji, poprawę konkurencyjności polskich firm i przeciwdziałanie negatywnym trendom demograficznym i brakom kadrowym. Zmiany mają obowiązywać od 1 stycznia 2026 roku.
Projekt ustawy o Funduszu Rozwoju Technologii Przełomowych ma na celu wzmocnienie bezpieczeństwa państwa poprzez wspieranie rozwoju i wdrażania przełomowych technologii w różnych dziedzinach nauki, administracji, gospodarki i społeczeństwa. Ustawa określa organizację, zasady działania i finansowania Funduszu, w tym gromadzenie środków, udzielanie dofinansowania oraz powołanie Rady Funduszu jako organu doradczego. Fundusz będzie państwowym funduszem celowym, zarządzanym przez ministra właściwego do spraw informatyzacji, z wyodrębnionymi subfunduszami tematycznymi i rezerwą budżetową. Środki z Funduszu będą wydatkowane głównie na programy inwestycyjne realizowane w drodze otwartych konkursów, z możliwością pominięcia konkursu w przypadku projektów strategicznych realizowanych przez podmioty publiczne.