Interpelacja w sprawie przymusu przejęcia przez Polskę nielegalnych migrantów

Szanowny Panie Premierze,

rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1351 z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie zarządzania azylem i migracją, zmieniające rozporządzenia (UE) 2021/1147 i (UE) 2021/1060 oraz uchylające rozporządzenie (UE) nr 604/2013 (tzw. pakt o migracji i azylu), zostało przyjęte przez instytucje Unii Europejskiej w 2024 roku. Parlament Europejski przegłosował je 10 kwietnia 2024 roku, a następnie 14 maja 2024 roku Rada Unii Europejskiej ostatecznie je zatwierdziła.

Wcześniej, przez wszystkie lata, rząd Zjednoczonej Prawicy skutecznie opóźniał i blokował prace nad nowym paktem migracyjnym. Znaczący jest fakt, że tuż po przejęciu w Polsce władzy przez rząd Pana Premiera w dniu 20 grudnia 2023 r. zawarto porozumienie między Radą i Parlamentem UE co do kształtu paktu migracyjnego, w następstwie czego umożliwiono poddanie go pod głosowanie i uchwalenie w dniu 14 maja 2024 r.

Panie Premierze,

mimo że publicznie deklarował Pan sprzeciw wobec wszystkich aktów legislacyjnych wchodzących w skład paktu o migracji i azylu – argumentując, iż nie uwzględnia on specyfiki państw graniczących z Białorusią i Rosją oraz nie zapewnia odpowiedniej równowagi między odpowiedzialnością a solidarnością – w ślad za tymi deklaracjami nie poszły żadne skuteczne działania. Twierdził Pan, że posiada silną pozycję w instytucjach unijnych i wśród partnerów zagranicznych, jednak ani nie zablokował Pan paktu migracyjnego, gdy była ku temu okazja, ani nie doprowadził Pan do utworzenia mniejszości blokującej podczas głosowania w Radzie UE. Po tym niepowodzeniu nie podjął Pan również działań w celu zaskarżenia pakietu migracyjnego do Trybunału Sprawiedliwości UE, uzasadniając to przekonaniem, że skuteczniejszym rozwiązaniem będzie wywieranie presji politycznej.

Tymczasem unijny komisarz ds. wewnętrznych i migracji Magnus Brunner wyraźnie oświadczył:

„Polska jest związana wszystkimi aktami prawnymi stanowiącymi część paktu o migracji i azylu, które zostały przyjęte zgodnie z unijnym zobowiązaniem do opracowania wspólnej polityki azylowej oraz z pełnym poszanowaniem zasady podziału kompetencji w obszarze wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. Zgodnie z prawem UE nie istnieją żadne prawne możliwości zwolnienia Polski z wdrażania jakichkolwiek elementów paktu.“

Dodatkowo, po nieformalnym spotkaniu ministrów spraw wewnętrznych Unii Europejskiej, które odbyło się 30 stycznia 2025 roku w Warszawie, rzecznik niemieckiego ministerstwa spraw wewnętrznych poinformował, iż podczas tego spotkania wszystkie państwa członkowskie UE wyraziły zgodę na jak najszybsze wdrożenie paktu migracyjnego.

Dodatkowo unijny komisarz ds. wewnętrznych i migracji Magnus Brunner w swoim oświadczeniu zaznaczył:

„Rozporządzenie w sprawie zarządzania azylem i migracją przewiduje obowiązkową solidarność, przy czym każde państwo członkowskie ma pełną swobodę wyboru między różnymi formami solidarności, takimi jak relokacja, wkłady finansowe oraz środki alternatywne (wsparcie rzeczowe).“

Mając na uwadze rozbieżność między obowiązującym stanem prawnym – czyli wiążącym również Polskę paktem o migracji i azylu – a Pańskimi deklaracjami, zwracam się do Pana Premiera z prośbą o odpowiedzi na następujące pytania: