Interpelacja w sprawie opieki nad pacjentem z przewlekłą chorobą nerek
Data wpływu: 2025-02-14
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka zwraca uwagę na rosnący problem przewlekłej choroby nerek i trudności w dostępie do diagnostyki i leczenia, zwłaszcza kwalifikacji do przeszczepu. Pyta Ministerstwo Zdrowia o plany dotyczące akcji informacyjnych, poprawy dostępu do nefrologów, wprowadzenia karty diagnostyki nefrologicznej oraz koordynowanej opieki nefrologicznej i rejestru pacjentów.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie opieki nad pacjentem z przewlekłą chorobą nerek Interpelacja nr 8076 do ministra zdrowia w sprawie opieki nad pacjentem z przewlekłą chorobą nerek Zgłaszający: Sylwia Bielawska, Magdalena Małgorzata Kołodziejczak, Renata Rak, Henryk Szopiński, Aleksandra Kot, Alicja Łepkowska-Gołaś Data wpływu: 14-02-2025 Szanowna Pani Minister, przewlekła choroba nerek (PChN) staje się coraz większym problemem zdrowotnym, w wyniku którego co roku w Polsce funkcję nerek traci ok. 6500 osób (ok. 170 osób na 1 mln mieszkańców).
To z kolei sprawia, że wymagają one leczenia nerkozastępczego, które jest znacznym obciążeniem systemu opieki zdrowotnej i generuje ogromne koszty. Ponadto wszystkie stadia przewlekłej choroby nerek wiążą się ze zwiększonym ryzykiem przedwczesnej śmiertelności. Szacuje się, że w Polsce w 2020 r. 4,2 mln osób cierpiało na przewlekłą chorobę nerek, z czego 90% nie zdaje sobie sprawy z choroby, bowiem objawy przewlekłej choroby nerek są często niespecyficzne lub nie występują wcale, nawet przez kilka lat w początkowych stadiach. Nierzadko rozpoznanie przewlekłej choroby nerek zostaje potwierdzone dopiero w stadium zaawansowanej choroby.
W takim przypadku chorzy w trakcie postępowania diagnostyczno-terapeutycznego mają w zasadzie do wyboru dwie drogi leczenia: dializoterapię lub przeszczep nerki. Tymczasem wczesna diagnostyka i rozpoczęcie właściwego leczenia pozwoliłyby uniknąć wielu niepotrzebnych zabiegów i kosztów obciążających system opieki zdrowotnej. Dodatkowo znacznie poprawiłyby się perspektywy leczenia chorego i jego jakość życia.
Koniecznością wydaje się wdrożenie kompleksowego programu opieki nad pacjentem z przewlekłą chorobą nerek, którego zadaniem byłaby realizacja opieki według określonego standardu postępowania diagnostyczno-terapeutycznego, który powinien być realizowany w kilku modułach: moduł I: diagnostyczny - obejmujący wstępny przesiew pacjentów i potwierdzenie lub wykluczenie PChN; moduł II: leczniczy - realizowany na podstawie indywidualnego planu opieki ustalonego przez koordynatora opieki (plan opieki ustalony w ramach opieki porad specjalistycznych z zakresu: nefrologii, urologii, kardiologii, laryngologii, stomatologii, okulisty, ginekologii, chirurgii, transplantologii); moduł III: kwalifikacji - do przeszczepienia nerki, który kończy się poradą nefrologiczną i przekazaniem pacjenta do regionalnego ośrodka kwalifikacji (ROK) lub skierowaniem pacjenta do dalszej opieki specjalistycznej poza programem w stacji dializ.
Niestety ogromnym problemem w opiece nad pacjentem z PChN jest długotrwały proces kwalifikacji do przeszczepienia nerki. Proces ten jest czasochłonny i złożony, wymaga wykonania szeregu badań i konsultacji u lekarzy specjalistów w terminie 12 miesięcy. Z powodu trudnej dostępności do specjalistycznych badań i konsultacji pacjenci nie są w stanie zrealizować badań kwalifikacyjnych w założonym terminie, co skutkuje koniecznością ich powtarzania. W ten sposób przedłuża się proces umieszczenia pacjenta na Krajowej Liście Oczekujących na przeszczepienie nerki o kolejne kilkanaście miesięcy.
A przecież z najnowszych badań i analiz wiemy, że najlepszą procedurą leczenia chorych z PChN jest właśnie przeszczepienie nerki. Mając na uwadze powyższe, zwracam się z następującymi pytaniami: Czy Ministerstwo Zdrowia ma w planach przeprowadzenie szerokiej akcji informacyjnej na temat chorób nerek połączonej z badaniami przesiewowymi pozwalającymi rozpoznawać PChN? Czy Ministerstwo Zdrowia planuje uczynienie z nefrologii priorytetowej dziedziny specjalizacji, tak aby ułatwić dostęp do specjalistycznych porad w ramach POZ?
Czy - z uwagi na trudności w dostępie do diagnostyki - Ministerstwo Zdrowia rozważało wprowadzenie, dla pacjentów po wstępnej kwalifikacji odnośnie do PChN, karty diagnostyki i leczenia nefrologicznego na wzór zielonej karty DiLO dla pacjentów onkologicznych? Czy rozpatrywane jest wprowadzenie karty oraz specjalnego pakietu nefrologicznego wraz z szybką terapią dedykowaną dla osób, u których lekarze podejrzewają lub stwierdzą PChN (maksymalnie 3 miesiące kwalifikacji do ROK lub stacji dializ)? Jakie plany w zakresie koordynowanej opieki nefrologicznej ma Ministerstwo Zdrowia? Czy zakładana jest kompleksowa opieka POZ w tym zakresie?
Czy prowadzony jest rejestr pacjentów z PChN? Jeżeli nie, to czy jest on planowany lub prowadzone są prace nad takim rejestrem? Z wyrazami szacunku Sylwia Bielawska Posłanka na Sejm RP
Posłowie interpelują w sprawie braku ustawowej ulgi dla nauczycieli w pociągach dalekobieżnych PKP Intercity, co szczególnie dotyka nauczycieli akademickich dojeżdżających między uczelniami. Kwestionują niespójność systemu ulg i pytają o plany rozszerzenia ulgi na wszystkie kategorie pociągów.
Posłanka pyta o możliwość rozszerzenia wsparcia finansowego dla dzieci w pieczy zastępczej, zwłaszcza w zakresie psychoterapii, z Funduszu Sprawiedliwości oraz o zmiany w przepisach Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego dotyczące kontaktów rodziców z dzieckiem w przypadku podejrzenia przemocy i obowiązku informowania organów pomocy społecznej przez sądy. Posłanka wyraża zaniepokojenie brakiem odpowiedniego wsparcia psychologicznego i potencjalnymi lukami prawnymi w ochronie dzieci przed przemocą.
Posłanka interweniuje w sprawie wykluczenia cyfrowych tytułów prasowych z programu "Bliska Kultura", argumentując, że jest to dyskryminacja i naruszenie zasady równego traktowania mediów. Pyta o przesłanki takiego wykluczenia i planowane zmiany w regulaminie, aby objąć wsparciem także prasę internetową.
Posłowie pytają o interpretację przepisów dotyczących formy egzaminów klasyfikacyjnych w edukacji domowej, szczególnie w kontekście różnic w podejściu kuratoriów oświaty. Wyrażają zaniepokojenie potencjalnym zawężeniem możliwości przeprowadzania egzaminów zdalnie.
Posłowie pytają o uzasadnienie planowanej likwidacji kształcenia w zawodzie florysty w szkołach policealnych, argumentując, że zmiana ta ograniczy dostęp do zawodu osobom dorosłym i może negatywnie wpłynąć na branżę florystyczną. Kwestionują brak przekonujących argumentów dla tej decyzji i pytają o analizy, które ją uzasadniają.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.
Tekst stanowi informację dla Sejmu i Senatu RP o udziale Polski w pracach Unii Europejskiej w okresie przewodnictwa Polski w Radzie UE (styczeń-czerwiec 2025). Podkreśla się, że Polska prezydencja skupiła się na wzmocnieniu bezpieczeństwa i odporności Unii w jej kluczowych wymiarach: zewnętrznym, wewnętrznym, informacyjnym, ekonomicznym, energetycznym, żywnościowym i zdrowotnym. Sprawozdanie opisuje działania i inicjatywy podjęte w celu realizacji tych priorytetów, w tym reagowanie na agresję Rosji na Ukrainę, wzmacnianie europejskiej obronności, ochronę granic, zwalczanie dezinformacji i przestępczości zorganizowanej, poprawę konkurencyjności gospodarki oraz zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego i żywnościowego. Polska prezydencja dążyła również do uproszczeń regulacyjnych i wsparcia społeczeństwa obywatelskiego.