Interpelacja w sprawie zagrożeń wynikających z przewidywanego 249 miliardowego deficytu finansowego NFZ w latach 2025-2028 i możliwej prywatyzacji systemu ochrony zdrowia
Data wpływu: 2025-02-20
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie przewidywanym deficytem NFZ w latach 2025-2028 i pytają o planowane działania Ministerstwa Zdrowia w celu uniknięcia prywatyzacji służby zdrowia. Podkreślają negatywny wpływ potencjalnego deficytu na dostępność świadczeń zdrowotnych dla pacjentów.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie zagrożeń wynikających z przewidywanego 249 miliardowego deficytu finansowego NFZ w latach 2025-2028 i możliwej prywatyzacji systemu ochrony zdrowia Interpelacja nr 8251 do ministra zdrowia w sprawie zagrożeń wynikających z przewidywanego 249 miliardowego deficytu finansowego NFZ w latach 2025-2028 i możliwej prywatyzacji systemu ochrony zdrowia Zgłaszający: Jarosław Sachajko, Anna Gembicka Data wpływu: 20-02-2025 Szanowna Pani Minister, z wielkim niepokojem polskie społeczeństwo przyjmuje doniesienia dotyczące przewidywanego deficytu finansowego Narodowego Funduszu Zdrowia na lata 2025–2028, który zgodnie z wyliczeniami ekspertów może sięgnąć 249 miliardów złotych.
Taka luka budżetowa, wynikająca z niedostosowania przychodów do rosnących kosztów świadczeń zdrowotnych, stwarza poważne zagrożenie dla funkcjonowania publicznej służby zdrowia w Polsce. W obliczu tej sytuacji pojawiają się zasadne obawy o dalszą komercjalizację i de facto prywatyzację systemu ochrony zdrowia. Przewidywany deficyt finansowy NFZ bezpośrednio uderzy w pacjentów, którzy już teraz borykają się z długimi kolejkami do specjalistów, ograniczoną dostępnością badań diagnostycznych i trudnościami w uzyskaniu świadczeń szpitalnych.
Brak środków oznacza: - dalsze wydłużanie kolejek do leczenia specjalistycznego i operacji, które pod rządami koalicji 13 grudnia są najdłuższe od 12 lat, - ograniczenie liczby refundowanych leków, - zamykanie oddziałów szpitalnych z powodu niewystarczających funduszy, - redukcję programów profilaktycznych i badań przesiewowych. Przykładem dramatycznych skutków braku finansowania mogą być doświadczenia pacjentów onkologicznych, dla których czas od diagnozy do rozpoczęcia leczenia ma kluczowe znaczenie. Opóźnienia w terapii prowadzą do wzrostu śmiertelności i pogorszenia jakości życia pacjentów.
Oparty na finansowaniu publicznym system ochrony zdrowia stoi u progu destabilizacji. Deficyt na poziomie 249 miliardów złotych grozi: - obniżeniem wynagrodzeń personelu medycznego i dalszym odpływem lekarzy oraz pielęgniarek do sektora prywatnego lub za granicę, - zamykaniem placówek publicznych, szczególnie w mniejszych miejscowościach, - ograniczeniem dostępności do świadczeń zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych. Brak odpowiednich nakładów na ochronę zdrowia prowadzi do sytuacji, w której pacjenci są zmuszeni do korzystania z usług prywatnych, co staje się jedyną realną opcją na szybkie uzyskanie pomocy medycznej.
W kontekście narastającego kryzysu finansowego NFZ nie sposób nie dostrzec analogii do ujawnionych w przeszłości planów prywatyzacji systemu ochrony zdrowia. Warto przypomnieć słowa byłej posłanki Platformy Obywatelskiej Beaty Sawickiej, która otwarcie mówiła o prywatyzacji służby zdrowia jako o „biznesie życia“. Czy obecny kryzys budżetowy nie jest pretekstem do realizacji podobnych planów, tym razem w sposób pośredni, przez wymuszenie komercjalizacji usług zdrowotnych z powodu niewydolności systemu publicznego?
Już teraz obserwujemy dynamiczny rozwój prywatnych sieci medycznych, które w obliczu niedoboru finansowania w sektorze publicznym przejmują coraz większą część rynku. Przykładem może być rosnąca liczba prywatnych ubezpieczeń zdrowotnych, które dla wielu pacjentów stają się jedynym sposobem na uniknięcie wielomiesięcznego/wieloletniego oczekiwania na leczenie. Obecna sytuacja wymaga zdecydowanych działań i transparentności ze strony rządu, aby pacjenci mogli być pewni, że publiczna ochrona zdrowia pozostanie dostępna i nie zostanie przekształcona w system oparty na prywatnych świadczeniach.
W związku z powyższym uprzejmie proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania: 1. Jakie działania planuje Ministerstwo Zdrowia, aby zapobiec przewidywanemu deficytowi finansowemu NFZ w latach 2025-2028 i zagwarantować pacjentom dostęp do świadczeń zdrowotnych? 2. Czy ministerstwo planuje zwiększenie składki zdrowotnej lub inne mechanizmy finansowania, które umożliwią utrzymanie stabilności systemu? 3. Jakie są plany dotyczące finansowania szpitali publicznych i zapobiegania ich komercjalizacji? 4.
Czy rząd planuje wprowadzenie zmian legislacyjnych mających na celu ograniczenie prywatyzacji usług zdrowotnych i zabezpieczenie pacjentów przed koniecznością ponoszenia dodatkowych kosztów leczenia? 5. Czy ministerstwo ma analizę wpływu obecnego deficytu na dostępność świadczeń zdrowotnych w poszczególnych regionach kraju, szczególnie na obszarach wiejskich i w małych miastach?
Posłanka Anna Gembicka pyta o potencjalną niedozwoloną pomoc publiczną udzielaną przez Niemcy dla inwestycji chemicznych, która może negatywnie wpływać na konkurencyjność Grupy Azoty SA. Domaga się informacji o działaniach Ministerstwa Aktywów Państwowych w celu ochrony uczciwej konkurencji dla polskich przedsiębiorstw na rynku UE.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie stanem technicznym pojazdów zarejestrowanych za granicą, które nie podlegają polskim badaniom technicznym, co wpływa na bezpieczeństwo ruchu drogowego. Pytają ministra o dane dotyczące wypadków spowodowanych przez cudzoziemców i o planowane działania mające na celu poprawę bezpieczeństwa i równości wobec wszystkich użytkowników dróg.
Posłowie pytają o postęp prac nad projektem ustawy UC95, mającej na celu wprowadzenie abolicji dla właścicieli ciągników rolniczych marki Belarus, i wyrażają zaniepokojenie opóźnieniami. Domagają się szczegółowego harmonogramu prac i wyjaśnień dotyczących zgłoszonych uwag.
Interpelacja dotyczy rozbieżności interpretacyjnych między Prawem pocztowym a Prawem telekomunikacyjnym w kwestii usług powszechnych świadczonych przez przedsiębiorstwa telekomunikacyjne niewyznaczone, w szczególności dostępu do Internetu i komunikacji głosowej. Posłowie pytają, czy usługi te, świadczone przez podmioty niewyznaczone, są traktowane jako usługi powszechne i w jakich okolicznościach tak się dzieje.
Posłowie pytają Ministerstwo Zdrowia o analizę efektywności refundacji systemów ciągłego monitorowania glikemii (CGM) oraz o mechanizmy stabilizacji kosztów i uwzględnienie opinii towarzystw naukowych w procesie decyzyjnym. Wyrażają zaniepokojenie brakiem proporcjonalnej redukcji wydatków na paski diagnostyczne po wprowadzeniu CGM i domagają się doprecyzowania planowanych zmian w obszarze refundacji wyrobów medycznych.
Ustawa o Finansowym Instrumencie Zwiększenia Bezpieczeństwa SAFE ustanawia ramy prawne dla działania tego instrumentu, mającego na celu finansowanie inwestycji w europejskim przemyśle obronnym. Określa zasady kontroli i audytu wykorzystania środków z pożyczki SAFE, udzielanej na podstawie rozporządzenia UE. Tworzy FIZB w Banku Gospodarstwa Krajowego, precyzuje źródła finansowania i przeznaczenie środków, a także zasady współpracy między ministrem obrony, innymi ministrami i BGK. Ustawa wprowadza zmiany w Prawie bankowym, ustawie o finansach publicznych i ustawie o Krajowej Administracji Skarbowej, dostosowując je do funkcjonowania FIZB.
Projekt uchwały Sejmu dotyczy sfinansowania polskiego udziału w pożyczce udzielanej Ukrainie przez Unię Europejską w wysokości 90 miliardów euro. Środki na ten cel mają pochodzić z zamrożonych aktywów rosyjskich na terytorium Polski, należących do osób i podmiotów wpisanych na listę sankcyjną. Celem uchwały jest wsparcie Ukrainy oraz osłabienie Rosji, co Sejm postrzega jako polską rację stanu. Sejm wzywa Rząd RP do niezwłocznego wypracowania mechanizmów prawnych i organizacyjnych w celu realizacji tego finansowania.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.
Przedstawiony tekst to fragment druku sejmowego dotyczącego ustawy budżetowej na rok 2026, po rozpatrzeniu przez Senat. Senat proponuje 10 poprawek do ustawy, obejmujących głównie przesunięcia środków między różnymi częściami budżetu państwa. Celem tych poprawek jest m.in. zwiększenie finansowania zadań własnych JST, przygotowań do Jamboree Skautowego, wsparcie Europejskiego Centrum Solidarności, Biblioteki Narodowej, Polskiej Organizacji Turystycznej, programów dla seniorów, rozbudowy szpitala w Bydgoszczy, cyberbezpieczeństwa i aktualizacja terminu wejścia w życie ustawy. Poprawki te mają na celu lepsze dostosowanie budżetu do aktualnych potrzeb i priorytetów państwa.
Projekt ustawy nowelizuje ustawę o języku polskim, wprowadzając wyjątki od obowiązku używania języka polskiego. Wyjątki te dotyczą procedur wyboru projektów finansowanych ze środków europejskich oraz konkursów na projekty badań naukowych, umożliwiając używanie języków obcych w sytuacjach uzasadnionych międzynarodowym charakterem lub koniecznością oceny przez zagranicznych ekspertów. Celem jest usprawnienie procesów związanych z projektami o charakterze międzynarodowym i badaniami naukowymi. Nowelizacja nie obejmuje konkursów i wyborów rozpoczętych przed wejściem w życie ustawy.