Interpelacja w sprawie sytuacji zawodowej instruktorów terapii zajęciowej zatrudnionych w warsztatach terapii zajęciowej
Data wpływu: 2025-04-14
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Małgorzata Pępek interweniuje w sprawie trudnej sytuacji zawodowej instruktorów terapii zajęciowej w WTZ, zwracając uwagę na brak uregulowań prawnych i niskie wynagrodzenia. Pyta ministerstwo o plany dotyczące systemowego wsparcia i uregulowania statusu tego zawodu.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie sytuacji zawodowej instruktorów terapii zajęciowej zatrudnionych w warsztatach terapii zajęciowej Interpelacja nr 9294 do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej w sprawie sytuacji zawodowej instruktorów terapii zajęciowej zatrudnionych w warsztatach terapii zajęciowej Zgłaszający: Małgorzata Pępek Data wpływu: 14-04-2025 Szanowna Pani Ministro!
Do mojego biura poselskiego zwrócili się przedstawiciele Warsztatu Terapii Zajęciowej nr 2 przy Polskim Stowarzyszeniu na Rzecz Osób z Niepełnosprawnością Intelektualną Koło w Koszalinie, kierując prośbę o zwrócenie uwagi na sytuację zawodową osób zatrudnionych na stanowisku instruktora terapii zajęciowej. Instruktorzy terapii zajęciowej wykonują swoją pracę w bezpośrednim kontakcie z osobami ze znacznym i umiarkowanym stopniem niepełnosprawności intelektualnej. Jest to zadanie wymagające szczególnego zaangażowania, wysokich kompetencji interpersonalnych i emocjonalnych, empatii, a także wiedzy z zakresu rehabilitacji społecznej i zawodowej.
Obowiązki te wykonywane są z ogromnym poczuciem odpowiedzialności i często wykraczają poza standardowy zakres godzin pracy. Osoby te pełnią nie tylko funkcje edukacyjne, ale pełnią również rolę opiekuna, terapeuty, mentora i przewodnika w procesie usamodzielniania dorosłych osób z niepełnosprawnością. Ich praca wpływa bezpośrednio na poprawę jakości życia uczestników WTZ, wspierając ich w osiąganiu samodzielności, rozwijaniu kompetencji osobistych oraz aktywnym udziale w życiu społecznym. Zwracają jednak uwagę na brak uregulowanej ścieżki zawodowej oraz brak jednoznacznego przypisania ich zawodu do systemu opieki społecznej.
W związku z tym postulują: uwzględnienie zawodu instruktora terapii zajęciowej w klasyfikacji zawodów i uznanie go jako zawodu kluczowego w systemie wsparcia osób z niepełnosprawnościami, stworzenie systemowych narzędzi wspierających rozwój zawodowy kadry WTZ (np.
wyodrębniona ścieżka awansu zawodowego, uprawnienia do dodatków motywacyjnych), uznanie charakteru ich pracy za szczególny, z uwagi na kontakt z osobami wymagającymi intensywnego wsparcia oraz związane z tym obciążenia psychiczne i emocjonalne, rozważenie możliwości uregulowania płac w sposób adekwatny do obowiązków, zakresu odpowiedzialności oraz kompetencji wymaganych na tym stanowisku.
W związku z powyższym zwracam się do Pani Ministry z uprzejmą prośbą o udzielenie odpowiedzi na poniższe pytania: Czy ministerstwo planuje w najbliższym czasie dokonać przeglądu sytuacji zawodowej instruktorów terapii zajęciowej oraz podjąć działania zmierzające do włączenia ich do systemu pomocy społecznej w sposób jednoznacznie uregulowany przepisami? Czy planowane są zmiany legislacyjne, które umożliwią stworzenie ścieżki rozwoju zawodowego, bardziej adekwatnego systemu wynagradzania oraz dostęp do instrumentów wsparcia dla pracowników WTZ?
Czy zawód instruktora terapii zajęciowej może zostać objęty rozwiązaniami zarezerwowanymi dla zawodów wymagających szczególnych kwalifikacji, kontaktu z osobami o specjalnych potrzebach i wykonywanych w warunkach wyższego ryzyka psychospołecznego?
Czy Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej dopuszcza możliwość przeanalizowania i ewentualnej zmiany zasad wynagradzania instruktorów terapii zajęciowej w warsztatach terapii zajęciowej – tak, aby były one adekwatne do charakteru wykonywanych obowiązków, poziomu wymaganych kwalifikacji oraz odpowiedzialności związanej z pracą z osobami z niepełnosprawnością intelektualną – a także by brały pod uwagę obecne możliwości finansowe państwa? Z wyrazami szacunku Małgorzata Pępek Poseł na Sejm RP
Posłanka interweniuje w sprawie braku ciągłości ważności kart parkingowych dla osób z niepełnosprawnościami, co powoduje utrudnienia w ich codziennym funkcjonowaniu. Pyta ministerstwo o planowane działania legislacyjne mające na celu rozwiązanie tego problemu i zapewnienie ciągłości uprawnień.
Posłanka interweniuje w sprawie projektowanych zmian w ustawie o usługach hotelarskich, uwzględniając obawy Rady Miasta Ustroń dotyczące wpływu limitu 6 lokali na małe pensjonaty i standardy przeciwpożarowe. Pyta, czy ministerstwo przeanalizuje skutki tych zmian i rozważy alternatywne kryteria, aby uniknąć negatywnego wpływu na lokalne budżety i konkurencyjność.
Posłanka pyta o działania Ministerstwa Zdrowia w sprawie komercjalizacji parkingów przy szpitalach publicznych i ich wpływu na dostęp do świadczeń zdrowotnych, szczególnie w kontekście wysokich opłat i braku regulacji systemowych. Domaga się wprowadzenia jednolitych standardów i rozważenia ustawowego zagwarantowania bezpłatnego parkowania dla pacjentów.
Posłanka Pępek pyta o potrzebę nowelizacji ustaw samorządowych w celu określenia maksymalnego terminu publikacji nagrań z sesji, argumentując, że brak regulacji prowadzi do opóźnień i ogranicza jawność. Pyta również, czy ministerstwo planuje inicjatywę legislacyjną lub inne działania w tej sprawie.
Projekt ustawy ma na celu zmianę w Prawie o szkolnictwie wyższym i nauce, aby umożliwić uczelniom finansowanie wsparcia dla osób niepełnosprawnych uczestniczących w studiach podyplomowych z dotacji budżetowej przeznaczonej na ten cel. Obecnie dotacja ta obejmuje tylko studentów i doktorantów, a proponowane zmiany mają na celu rozszerzenie wsparcia na uczestników studiów podyplomowych. Zmiana ta ma zapewnić równy dostęp do kształcenia podyplomowego dla wszystkich zainteresowanych, niezależnie od niepełnosprawności. Ustawa ma charakter deregulacyjny i nie wiąże się ze zwiększeniem środków na dotacje, lecz umożliwia uczelniom elastyczne gospodarowanie środkami.
Przedstawiony dokument to sprawozdanie dwóch komisji sejmowych (Komisji Polityki Senioralnej oraz Komisji Polityki Społecznej i Rodziny) dotyczące Informacji o sytuacji osób starszych w Polsce za rok 2024. Komisje, po rozpatrzeniu informacji i przeprowadzeniu dyskusji, wnioskują do Sejmu o przyjęcie tejże Informacji. Dokument nie proponuje zmian prawnych, a jedynie rekomenduje akceptację raportu o sytuacji seniorów.
Dokument stanowi informację Rady Ministrów o realizacji w roku 2024 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej z dnia 9 czerwca 2011 r. Został przekazany Marszałkowi Sejmu przez Prezesa Rady Ministrów. Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej został upoważniony do prezentowania stanowiska Rządu w tej sprawie w parlamencie. Dokument ten służy raportowaniu i ocenie efektywności istniejących przepisów dotyczących wsparcia rodziny i pieczy zastępczej. Celem jest monitorowanie i potencjalna modyfikacja polityki w tym obszarze.
Projekt ustawy nowelizuje przepisy dotyczące rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych oraz ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia. Wprowadza możliwość finansowania programów rehabilitacji społecznej i zawodowej osób niepełnosprawnych ze środków UE przez Fundusz, także na podstawie umów dłuższych niż rok. Zmienia również zapisy dotyczące minimalnych wymagań dla systemów teleinformatycznych stosowanych w publicznych służbach zatrudnienia, w tym standaryzację bezpieczeństwa, wydajności i komunikacji systemów.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, a także w niektórych innych ustawach. Głównym celem jest poprawa sytuacji finansowej i warunków pracy pracowników warsztatów terapii zajęciowej (WTZ). Proponuje się zwiększenie finansowania WTZ, zagwarantowanie dodatkowego urlopu dla pracowników oraz uznanie ich pracy za wykonywaną w szczególnych warunkach, co uprawniałoby do wcześniejszej emerytury. Dodatkowo, projekt ma na celu dopisanie WTZ do ustawy o pomocy społecznej, aby zapewnić im równe traktowanie z innymi placówkami reintegracyjnymi.