Interpelacja w sprawie wynagrodzenia instruktorów terapii zajęciowej

Szanowna Pani Minister,

zwracam się z uprzejmą prośbą o podjęcie zdecydowanych działań na rzecz poprawy sytuacji zawodowej instruktorów terapii zajęciowej pracujących w warsztatach terapii zajęciowej (WTZ) na terenie całego kraju. Problemy tej grupy zawodowej są poważne i długotrwałe, a ich rozwiązanie wymaga systemowych decyzji na poziomie rządowym.

Instruktorzy terapii zajęciowej to specjaliści, którzy na co dzień pracują z osobami z niepełnosprawnościami intelektualnymi, wspierając ich w rozwijaniu umiejętności potrzebnych do samodzielnego życia, integracji społecznej i aktywności zawodowej. Ich rola wykracza daleko poza standardowe zadania rehabilitacyjne – to także opiekunowie, doradcy i osoby budujące relacje pełne zaufania i wsparcia.

Pomimo wysokiej rangi społecznej i terapeutycznej ich pracy, instruktorzy ci przez lata pozostają niedoceniani. Otrzymują wynagrodzenia na poziomie najniższej krajowej, pracują w warunkach wymagających szczególnej odporności psychicznej i fizycznej, nie mają zapewnionej możliwości awansu zawodowego ani dostępu do odpowiednich form wsparcia instytucjonalnego. W wielu przypadkach muszą także radzić sobie z brakiem uznania ich zawodu w przepisach systemu opieki społecznej, co przekłada się na ograniczenia administracyjne i finansowe.

W związku z powyższym prosimy Panią Minister o udzielenie odpowiedzi na poniższe pytania:

Czy resort planuje formalne uznanie zawodu instruktora terapii zajęciowej w ramach klasyfikacji zawodów w systemie pomocy społecznej?

Czy w najbliższym czasie przewidywane są działania mające na celu podniesienie wynagrodzeń dla tej grupy zawodowej w sposób odzwierciedlający poziom ich kwalifikacji i odpowiedzialności?

Czy ministerstwo rozważa wprowadzenie dodatków specjalnych za pracę w warunkach wymagających szczególnego zaangażowania i narażenia na stres?

Czy prowadzone są prace nad stworzeniem ścieżki rozwoju zawodowego dla instruktorów WTZ, umożliwiającej awans i doskonalenie zawodowe?

Czy rozważana jest możliwość objęcia tych pracowników dodatkowymi świadczeniami – np. urlopami regeneracyjnymi, wsparciem psychologicznym czy systemem nagród motywacyjnych?

Z powodu ogromnego znaczenia pracy instruktorów terapii zajęciowej dla uczestników warsztatów oraz ich rodzin, apelujemy o potraktowanie tej sprawy jako priorytetowej w działaniach legislacyjnych i organizacyjnych ministerstwa.

Z poważaniem Barbara Grygorcewicz