Interpelacja w sprawie stosowania zasady humanitaryzmu i proporcjonalności w działaniach operacyjnych Służby Więziennej na przykładzie konwojowania osadzonej matki na pogrzeb jej dziecka w kajdankach zespolonych
Data wpływu: 2025-06-22
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł Marcin Romanowski interweniuje w sprawie konwojowania osadzonej matki na pogrzeb dziecka w kajdankach zespolonych, co uważa za przejaw okrucieństwa instytucjonalnego i brak humanitaryzmu. Pyta o nadzór ministerstwa nad tą sprawą, alternatywne rozwiązania oraz uzasadnienie użycia kajdanek, oczekując działań zapobiegających podobnym sytuacjom.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie stosowania zasady humanitaryzmu i proporcjonalności w działaniach operacyjnych Służby Więziennej na przykładzie konwojowania osadzonej matki na pogrzeb jej dziecka w kajdankach zespolonych Interpelacja nr 10454 do ministra sprawiedliwości w sprawie stosowania zasady humanitaryzmu i proporcjonalności w działaniach operacyjnych Służby Więziennej na przykładzie konwojowania osadzonej matki na pogrzeb jej dziecka w kajdankach zespolonych Zgłaszający: Marcin Romanowski Data wpływu: 22-06-2025 W ostatnich dniach opinię publiczną poruszyła sytuacja osadzonej kobiety, która – przebywając w zakładzie karnym – została doprowadzona pod konwojem funkcjonariuszy Służby Więziennej na pogrzeb swojego dziecka.
Z informacji medialnych wynika, że matka pojawiła się na ceremonii skuta w kajdankach zespolonych, w jaskrawym ubraniu więziennym, co wywołało ogromne poruszenie społeczne i zasadne pytania o zasadność oraz proporcjonalność zastosowanych środków. Zdarzenie to rodzi szereg poważnych wątpliwości dotyczących zarówno charakteru decyzji o formie konwoju, jak i całkowitego braku elastyczności systemu penitencjarnego w sytuacjach skrajnie dramatycznych oraz braku odpowiedniego nadzoru nad jednostkami penitencjarnymi.
Co do zasady należy oczekiwać, że w przypadku śmierci dziecka możliwe byłoby zastosowanie rozwiązań pozwalających na godne przeżycie żałoby – czy to poprzez przerwę w odbywaniu kary, czy inne dostępne środki organizacyjne. Tymczasem mamy do czynienia z sytuacją, która dla wielu obywateli wygląda jak akt instytucjonalnego okrucieństwa pod nadzorem Ministerstwa Sprawiedliwości i Centralnego Zarządu Służby Więziennej. Proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania: Czy Ministerstwo Sprawiedliwości zostało poinformowane o tej sytuacji?
Jeśli tak, to czy podjęto jakiekolwiek działania nadzorcze wobec jednostki, która odpowiadała za decyzje konwojowe? Proszę o szczegółową informację z podaniem dat poszczególnych zdarzeń. Czy w przedmiotowej sprawie rozważano zastosowanie dostępnych rozwiązań umożliwiających czasowe opuszczenie zakładu karnego przez osadzoną bez udziału konwoju lub z jego ograniczeniem do niezbędnego minimum? Kto podjął decyzję o zastosowaniu kajdanek zespolonych wobec matki udającej się na pogrzeb własnego dziecka? Jakie były podstawy tej decyzji i czy została ona odnotowana w dokumentacji?
Czy w ocenie ministra zastosowane środki konwojowe były adekwatne do sytuacji i stanu psychicznego osadzonej? Czy funkcjonariusze Służby Więziennej zostali w tej sprawie przeszkoleni lub poinformowani o konieczności stosowania zasady humanitaryzmu i proporcjonalności w działaniach operacyjnych? Oczekuję, że ministerstwo nie poprzestanie na wyjaśnieniu procedur, ale podejmie realne działania, które w przyszłości zapobiegną podobnym przypadkom nieludzkiego traktowania w dramatycznych okolicznościach osobistych skazanych.
Poseł alarmuje o dramatycznej sytuacji rolnictwa na Lubelszczyźnie, spowodowanej wzrostem kosztów produkcji, polityką UE (umowa Mercosur) i klęskami żywiołowymi. Pyta, czy celem rządu jest likwidacja polskiego rolnictwa i domaga się pilnych działań obniżających koszty produkcji, dopłat wyrównawczych i usprawnienia systemu odszkodowań.
Poseł Marcin Romanowski pyta o wysokie koszty audytów i obsługi prawnej w Lasach Państwowych w latach 2024-2025, wyrażając zaniepokojenie zarzutami o polityczne wykorzystywanie instytucji. Żąda szczegółowych informacji finansowych, w tym kosztów, liczby audytów, zaangażowanych pracowników oraz zleceń dla zewnętrznych kancelarii prawnych.
Poseł pyta o koszty udziału polskich przedstawicieli wymiaru sprawiedliwości w niemiecko-polskim seminarium w Wustrau, zarzucając mu jednostronny i polityczny charakter oraz utrwalanie negatywnego obrazu polskiego wymiaru sprawiedliwości. Poseł kwestionuje zasadność finansowania tego typu wydarzeń z środków publicznych, domagając się informacji o kosztach i mechanizmach kontroli.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie działalnością Antify, którą uważają za organizację terrorystyczną i apelują o podjęcie działań w celu uznania jej za takową na forum Unii Europejskiej. Pytają, czy rząd planuje formalny wniosek do Rady UE i czy prowadzi współpracę z innymi państwami w tej sprawie.
Interpelacja dotyczy wdrażania standardów ochrony dzieci wynikających z "ustawy Kamilka" oraz realizacji Krajowego Planu Przeciwdziałania Przestępstwom Przeciwko Wolności Seksualnej i Obyczajności na Szkodę Małoletnich. Posłowie wyrażają obawy co do terminowości i efektywności działań Ministerstwa Sprawiedliwości w tym zakresie, zadając szereg szczegółowych pytań o postępy w realizacji poszczególnych zadań planu.
Projekt ustawy zmienia definicję osoby represjonowanej z powodów politycznych, zawartą w ustawie o działaczach opozycji antykomunistycznej. Zmiana dotyczy osób poszukiwanych listem gończym, oskarżonych lub skazanych za przestępstwa, albo wielokrotnie skazywanych za wykroczenia, lub wobec których orzeczono środki poprawcze/wychowawcze za działalność na rzecz niepodległości Polski lub praw człowieka. Celem jest doprecyzowanie kryteriów uznawania za osobę represjonowaną w kontekście działań na rzecz odzyskania przez Polskę niepodległości i suwerenności. Ustawa ma na celu zapewnienie, że osoby represjonowane, nawet te, które weszły w konflikt z prawem w związku ze swoją działalnością opozycyjną, mogą być uznawane za osoby represjonowane.
Projekt ustawy o wykonywaniu orzeczeń Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (ETPC) ma na celu określenie zasad i trybu wdrażania orzeczeń ETPC przez Polskę. Ustawa definiuje role i obowiązki różnych podmiotów publicznych w procesie wykonywania orzeczeń, w tym koordynację działań przez ministra spraw zagranicznych. Wprowadza pojęcia środków indywidualnych i generalnych oraz planów działań i raportów z wykonania, mających na celu usunięcie naruszeń Konwencji Praw Człowieka i zapobieganie im w przyszłości. Ustawa ma na celu usprawnienie i ustrukturyzowanie procesu implementacji orzeczeń ETPC w Polsce, a także dostosowanie polskiego prawa do standardów ochrony praw człowieka.
Projekt ustawy dotyczy ratyfikacji poprawek do Rzymskiego Statutu Międzynarodowego Trybunału Karnego, przyjętych w latach 2015, 2017 i 2019. Poprawki te mają na celu wzmocnienie jurysdykcji Trybunału poprzez usunięcie możliwości wyłączenia jurysdykcji w odniesieniu do zbrodni wojennych, rozszerzenie definicji zbrodni wojennych o stosowanie zakazanych broni oraz rozszerzenie definicji zbrodni wojennych na konflikty niemające charakteru międzynarodowego w zakresie wykorzystywania głodzenia jako metody prowadzenia działań wojennych. Ratyfikacja tych poprawek ma na celu efektywne przestrzeganie międzynarodowego prawa humanitarnego oraz wzmocnienie wizerunku Polski jako kraju wspierającego sądownictwo międzynarodowe.
Projekt dotyczy zmian w składach osobowych trzech komisji sejmowych: Komisji Polityki Społecznej i Rodziny, Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka. W Komisji Polityki Społecznej i Rodziny odwołano poseł Marię Kurowską (PiS) i wybrano poseł Annę Baluch (PiS). W Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi odwołano posła Bronisława Fołtyna (Konfederacja). Do Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka wybrano posła Sławomira Ćwika (Polska2050). Celem jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i reprezentacji politycznej.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o Służbie Więziennej, zastępując dotychczasowe świadczenia mieszkaniowe i równoważniki pieniężne nowym świadczeniem mieszkaniowym dla funkcjonariuszy Służby Więziennej. Umożliwia to funkcjonariuszom, którzy nie mają przydzielonego mieszkania lub oddali je, otrzymywanie wsparcia finansowego. Ustawa reguluje zasady przyznawania, wypłaty i wysokość tego świadczenia, uwzględniając lokalizację jednostki organizacyjnej oraz ewentualną pomoc finansową otrzymaną wcześniej przez funkcjonariusza. Dodatkowo, wprowadza zmiany w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwalniając świadczenia mieszkaniowe i równoważniki pieniężne od podatku.