Interpelacja w sprawie dostępności leczenia stomatologicznego dla osób z niepełnosprawnościami w miejscu ich zamieszkania na terenie woj. kujawsko-pomorskiego
Data wpływu: 2025-07-04
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłowie pytają o dostępność leczenia stomatologicznego dla osób z niepełnosprawnościami w województwie kujawsko-pomorskim, w tym o wizyty domowe, dentobusy i leczenie w znieczuleniu ogólnym. Podkreślają wagę poprawy jakości życia osób z niepełnosprawnościami poprzez zapewnienie im dostępu do opieki stomatologicznej.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie dostępności leczenia stomatologicznego dla osób z niepełnosprawnościami w miejscu ich zamieszkania na terenie woj. kujawsko-pomorskiego Interpelacja nr 10756 do ministra zdrowia w sprawie dostępności leczenia stomatologicznego dla osób z niepełnosprawnościami w miejscu ich zamieszkania na terenie woj.
kujawsko-pomorskiego Zgłaszający: Iwona Maria Kozłowska, Anna Wojciechowska, Henryka Krzywonos-Strycharska Data wpływu: 04-07-2025 Szanowna Pani Ministro, w związku z docierającymi do mojego biura poselskiego sygnałami od rodzin i opiekunów osób z niepełnosprawnościami zwracam się z uprzejmą prośbą o udzielenie informacji dotyczących dostępu do świadczeń stomatologicznych dla osób z ograniczoną mobilnością – zwłaszcza tych, którzy nie mają możliwości samodzielnego dotarcia do gabinetu dentystycznego.
Rozwiązania, takie jak wizyty domowe stomatologów, mobilne gabinety (dentobusy) czy leczenie w znieczuleniu ogólnym – szczególnie istotne w przypadku osób z niepełnosprawnościami – są niezwykle ważne z punktu widzenia jakości życia tych pacjentów i ich opiekunów. W związku z powyższym uprzejmie proszę o odpowiedź na poniższe pytania: 1. Czy w województwie kujawsko-pomorskim funkcjonuje system umożliwiający realizację wizyt domowych stomatologicznych dla osób z niepełnosprawnościami? Jeśli tak, uprzejmie proszę o wskazanie jednostek, które realizują takie świadczenia oraz form ich finansowania.
Jeżeli nie, czy przewiduje się wprowadzenie takiej formy opieki w najbliższym czasie? 2. Jakie działania podejmowane są obecnie w województwie kujawsko-pomorskim w ramach programu dentobusów? Ilu pacjentów skorzystało z tej formy opieki w ostatnich 12 miesiącach? Czy dentobusy realizują również wizyty u dorosłych pacjentów z niepełnosprawnościami, np. w domach pomocy społecznej, zakładach opiekuńczo-leczniczych lub w domach prywatnych? Czy możliwe jest rozszerzenie ich zakresu działania na osoby dorosłe z orzeczeniem o niepełnosprawności? 3.
Czy w województwie kujawsko-pomorskim dostępne są świadczenia stomatologiczne w znieczuleniu ogólnym dla osób z niepełnosprawnościami w ramach kontraktów z NFZ? Jeżeli tak, uprzejmie proszę o informację, w których placówkach OzN mogą otrzymać pomoc. 4. Czy ministerstwo dysponuje wykazem certyfikowanych placówek stomatologicznych w województwie kujawsko-pomorskim, które: – świadczą usługi w domu pacjenta, – realizują leczenie w znieczuleniu ogólnym, – są przystosowane do leczenia pacjentów z niepełnosprawnościami (sprzęt, wykwalifikowany personel, opieka anestezjologiczna)?
Mam pełną świadomość, że zapewnienie dostępu do leczenia stomatologicznego osobom z niepełnosprawnościami jest zadaniem trudnym organizacyjnie, jednak jego realizacja może w istotny sposób przyczynić się do poprawy jakości życia, zdrowia i komfortu rodzin OzN. Działania w tym zakresie zasługują na szczególne wsparcie i rozwój.
Posłowie pytają o zasadność pobierania składki rentowej od emerytów pracujących, kwestionując sprawiedliwość takiego rozwiązania. Interpelacja dotyczy analizy możliwości zwolnienia emerytów z tego obowiązku i skutków finansowych takiej zmiany.
Posłanki Kozłowska i Wojciechowska wyrażają zaniepokojenie planowanymi zmianami w systemie orzekania o potrzebie kształcenia specjalnego i dostępu do nauczania indywidualnego, obawiając się zaostrzenia kryteriów i ograniczenia dostępu do wsparcia dla dzieci. Pytają Ministerstwo Edukacji o szczegóły planowanych zmian i ich potencjalny wpływ na dzieci, zwłaszcza z rodzin w trudnej sytuacji.
Posłanka interweniuje w sprawie braku ciągłości ważności kart parkingowych dla osób z niepełnosprawnościami, co powoduje utrudnienia w ich codziennym funkcjonowaniu. Pyta ministerstwo o planowane działania legislacyjne mające na celu rozwiązanie tego problemu i zapewnienie ciągłości uprawnień.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie wzrostem popularności pojazdów niewymagających prawa jazdy i ich wpływem na bezpieczeństwo ruchu drogowego, szczególnie w kontekście kierowców bez uprawnień lub z ograniczeniami. Pytają ministra o monitoring tego zjawiska, analizę wypadków i rozważenie zmian legislacyjnych dotyczących wymagań dla kierujących mikrosamochodami.
Posłowie pytają o funkcjonowanie systemu świadczenia wspierającego dla osób z niepełnosprawnością słuchu, podnosząc problem niedostatecznego uwzględnienia specyfiki ich potrzeb w kryteriach oceny. Domagają się analizy i ewentualnych zmian w systemie, aby lepiej odpowiadał on na bariery komunikacyjne i społeczne, z jakimi mierzą się osoby głuche.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o Funduszu Medycznym wprowadza zmiany dotyczące finansowania ochrony zdrowia w Polsce. Ustanawia subfundusz infrastruktury na potrzeby obronne państwa oraz subfundusz chorób rzadkich u dzieci. Ustawa reguluje także finansowanie świadczeń opieki zdrowotnej, w tym leczenia chorób rzadkich u dzieci terapiami zaawansowanymi, oraz wspiera rozwój teleinformatycznej obsługi pacjentów. Dodatkowo, ustawa określa kwoty finansowania Funduszu Medycznego w latach 2026-2029 i wprowadza zmiany w procedurach związanych z dotacjami dla NFZ.
Projekt ustawy o asystencji osobistej osób z niepełnosprawnościami ma na celu systemowe uregulowanie dostępu do tej formy wsparcia, zapewniając indywidualne wsparcie w codziennych czynnościach. Celem jest zwiększenie niezależności i pełnego uczestnictwa w życiu społecznym i zawodowym osób z niepełnosprawnościami, szczególnie tych wymagających intensywnego wsparcia. Ustawa ma wyeliminować dotychczasową zależność od konkursowych i regionalnych rozwiązań, gwarantując ciągłość i powszechność usługi. Jest to realizacja zobowiązań międzynarodowych wynikających z Konwencji ONZ o Prawach Osób z Niepełnosprawnościami, odciążając jednocześnie rodziny i opiekunów.
Projekt ustawy o asystencji osobistej osób z niepełnosprawnościami ma na celu zdefiniowanie warunków nabywania prawa do asystencji osobistej, zadań asystentów, zasad realizacji i finansowania asystencji, a także nadzoru nad nią. Ustawa ma umożliwić osobom z niepełnosprawnościami niezależne życie poprzez zorganizowaną formę wsparcia w codziennych czynnościach, poruszaniu się oraz uczestnictwie w życiu społecznym i zawodowym. Definiuje także role asystentów osobistych, doradców wzajemnych, realizatorów asystencji oraz wprowadza rejestry asystentów i realizatorów. Projekt określa także zasady przetwarzania danych osobowych w systemach teleinformatycznych w celu realizacji prawa do asystencji osobistej.
Projekt ustawy zakłada zmiany w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ustawie o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych. Głównym celem jest zapewnienie bezpłatnego dostępu do antykoncepcji dla kobiet w wieku od 18 do 25 lat. Dodatkowo, ustawa ma na celu poszerzenie katalogu refundowanych środków antykoncepcyjnych dla wszystkich kobiet. Wprowadzenie tych zmian ma poprawić dostępność antykoncepcji, zwiększyć poczucie bezpieczeństwa kobiet oraz umożliwić im podejmowanie świadomych decyzji dotyczących macierzyństwa.