Interpelacja w sprawie rozliczenia procesu likwidacji min przeciwpiechotnych oraz realizacji postanowień Konwencji Ottawskiej
Data wpływu: 2025-07-15
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł Grzegorz Płaczek pyta ministra obrony narodowej o koszty, proces i transparentność utylizacji min przeciwpiechotnych w ramach Konwencji Ottawskiej. Domaga się szczegółowych informacji na temat finansów, odzyskanych surowców, ewidencji oraz ewentualnych rozbieżności w danych.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie rozliczenia procesu likwidacji min przeciwpiechotnych oraz realizacji postanowień Konwencji Ottawskiej Interpelacja nr 10982 do ministra obrony narodowej w sprawie rozliczenia procesu likwidacji min przeciwpiechotnych oraz realizacji postanowień Konwencji Ottawskiej Zgłaszający: Grzegorz Płaczek Data wpływu: 15-07-2025 Tychy, 15 lipca 2025 r. Szanowny Panie Ministrze, Rzeczpospolita Polska podpisała Konwencję o zakazie użycia, składowania, produkcji i przekazywania min przeciwpiechotnych oraz o ich zniszczeniu (tzw.
konwencja ottawska) w 1997 roku, a jej ratyfikacja przez Prezydenta RP nastąpiła dopiero w grudniu 2012 roku. Choć Polska jeszcze przed formalnym związaniem się postanowieniami traktatu realizowała wiele jego zapisów, dopiero po 2012 r. rozpoczął się pełnoskalowy proces utylizacji min zgromadzonych w zasobach Sił Zbrojnych RP. Według informacji dostępnych publicznie i przedstawianych przez przedstawicieli Ministerstwa Obrony Narodowej oraz Agencję Mienia Wojskowego, proces ten zakończył się sukcesem w kwietniu 2016 r.
Polska, w ścisłej współpracy z NATO Support & Procurement Agency (NSPA), przeprowadziła utylizację ponad 2,3 mln sztuk min przeciwpiechotnych oraz ich elementów. Wykonawcą ostatecznego etapu utylizacji była niemiecka firma Spreewerk Lübben GmbH wyłoniona w trybie międzynarodowego przetargu. W związku z zakończeniem tego wieloletniego i kosztownego procesu, kieruję do Pana Ministra następujące pytania: Jakie były całkowite koszty poniesione przez Ministerstwo Obrony Narodowej na realizację procesu utylizacji min przeciwpiechotnych w latach 2011–2016?
Proszę o podanie zarówno kwot budżetowych przeznaczonych na działania krajowe, jak i wartości umów zawieranych z podmiotami zewnętrznymi (w tym Spreewerk Lübben GmbH). Czy Ministerstwo Obrony Narodowej posiada dane dotyczące odzyskanych surowców wtórnych w toku utylizacji oraz przychodów uzyskanych z ich sprzedaży? Według Agencji Mienia Wojskowego sprzedaż warunkowa elementów min pozwoliła na uzyskanie dochodów rzędu 50–200 tys. zł. Proszę o potwierdzenie tych informacji oraz wskazanie podmiotów, które nabyły odzyskane surowce. Czy Polska skorzystała z możliwości przewidzianej w art.
3 konwencji ottawskiej, dopuszczającej przechowywanie pewnej liczby min na potrzeby szkoleniowe i badawcze? Jeżeli tak, proszę o wskazanie: liczby pozostawionych min, jednostek odpowiedzialnych za ich przechowywanie, celów i okresu ich wykorzystania. Jakie środki alternatywne wobec min przeciwpiechotnych zostały wprowadzone do arsenału Sił Zbrojnych RP w celu zachowania zdolności obronnych? Proszę o przedstawienie przykładów systemów wdrożonych w miejsce min, ich przeznaczenia oraz stopnia zaawansowania operacyjnego.
Czy ministerstwo planuje sporządzenie oficjalnego raportu końcowego lub audytu realizacji postanowień konwencji ottawskiej z podsumowaniem kosztów, efektów i wniosków na przyszłość? Jakie były dokładne liczby min przeciwpiechotnych zutylizowanych w ramach realizacji konwencji ottawskiej? Proszę o rozbicie danych według: liczby min uzbrojonych i nieuzbrojonych, elementów składowych (zapalniki, mechanizmy, kadłuby), rocznego harmonogramu działań utylizacyjnych, wykonawców odpowiedzialnych za poszczególne etapy.
Czy występowały rozbieżności między danymi przedstawianymi przez MON, AMW i MSZ w zakresie liczby posiadanych i zutylizowanych min przeciwpiechotnych? Jeżeli tak, proszę o wyjaśnienie przyczyn tych różnic oraz wskazanie, która wersja danych została ostatecznie uznana za obowiązującą. Czy w ramach utylizacji zachowano pełną ewidencję logistyczną każdej partii min (w tym producenta, numerów partii, dat przechowywania oraz metod utylizacji)? Jeżeli tak, czy taka dokumentacja może zostać udostępniona opinii publicznej lub komisji sejmowej?
Zważywszy na istotę problematyki związanej z bronią niehumanitarną, jaką są miny przeciwpiechotne, oraz konieczność przejrzystości działań państwa w zakresie realizacji zobowiązań międzynarodowych, proszę o udzielenie szczegółowych odpowiedzi na powyższe pytania. Grzegorz Płaczek Poseł na Sejm RP
Poseł pyta o skuteczność Państwowej Inspekcji Pracy (PIP) w sprawach sądowych dotyczących ustalenia istnienia stosunku pracy i domaga się przedstawienia szczegółowych danych statystycznych za lata 2022-2024. Wyraża wątpliwości co do zasadności poszerzania kompetencji PIP bez oceny efektywności dotychczasowych działań.
Poseł pyta o planowane działania Ministerstwa Sportu w celu nowelizacji ustawy o sporcie, tak aby chronić strzelnice sportowe przed zamykaniem z powodu hałasu, podobnie jak inne obiekty sportowe. Podkreśla, że brak regulacji stwarza lukę prawną i zagraża rozwojowi strzelectwa sportowego.
Posłowie pytają o brak wymiany danych między Polską a Ukrainą w kontekście sabotażu i działalności cudzoziemców. Wyrażają zaniepokojenie brakiem kontroli nad przepływem finansów i działalności biznesowej Ukraińców w Polsce.
Poseł Grzegorz Płaczek interweniuje w sprawie krytycznej sytuacji finansowej SP ZOZ w Lublińcu i braku rozstrzygnięcia postępowań na wybór operatora, pytając o działania Ministerstwa Zdrowia w celu zapewnienia ciągłości świadczeń dla mieszkańców. Poseł wyraża obawę o dostęp do opieki zdrowotnej i apeluje o wsparcie oraz zmiany systemowe.
Poseł Płaczek pyta o podstawę prawną uznania certyfikatów ENOTHE za kwalifikujące do nauczania terapii zajęciowej w Polsce, wyrażając zaniepokojenie brakiem transparentności w procesie kształcenia zawodów medycznych. Kwestionuje on, czy takie certyfikaty dają uprawnienia dydaktyczne i czy istnieje akt prawny, który to potwierdza.
Projekt ustawy o Finansowym Instrumencie Zwiększenia Bezpieczeństwa SAFE ma na celu wzmocnienie potencjału obronnego Sił Zbrojnych UE w obliczu zagrożenia ze strony Rosji. Proponowane poprawki, odrzucone przez Komisję, obejmują m.in. dodanie preambuły wykluczającej mechanizm warunkowości środków SAFE, zapewnienie dodatkowego charakteru tych środków względem budżetu państwa, zagwarantowanie wysokiego udziału polskiego przemysłu zbrojeniowego w modernizacjach oraz wprowadzenie kontroli parlamentarnej nad wykorzystaniem środków. Istotną zmianą jest również ustanowienie Komitetu Sterującego oraz obowiązek składania sprawozdań Sejmowi przez różne organy. Celem poprawek jest wzmocnienie kontroli nad wydatkowaniem środków i zapewnienie, że służą one interesom polskiego bezpieczeństwa narodowego.
Projekt ustawy ma na celu usprawnienie działań Sił Zbrojnych RP w przypadku zagrożenia bezpieczeństwa państwa na polskich obszarach morskich oraz zapewnienie bezpieczeństwa na Morzu Bałtyckim. Sprawozdanie Komisji Obrony Narodowej dotyczy uchwały Senatu w sprawie tej ustawy. Komisja wnosi o przyjęcie poprawek Senatu zawartych w punkcie 1 i 2, z zastrzeżeniem, że poprawkę nr 1 należy głosować łącznie z poprawką nr 2. Ustawa ma potencjalnie zwiększyć zdolności obronne państwa w regionie Morza Bałtyckiego.
Projekt uchwały Sejmu wzywa Radę Ministrów do wzmocnienia bezpieczeństwa terenu wokół Ministerstwa Obrony Narodowej, w tym ochrony kontrwywiadowczej i antydronowej. Dodatkowo, projekt wzywa Radę Ministrów do podjęcia działań, zgodnie z prawem międzynarodowym, w celu przeniesienia Ambasady Federacji Rosyjskiej w Warszawie. Celem jest zapewnienie bezpieczeństwa kluczowych budynków rządowych i instytucji. Proponowane zmiany mają na celu wzmocnienie bezpieczeństwa państwa w odpowiedzi na potencjalne zagrożenia.