Interpelacja w sprawie zmiany poziomu norm hałasu
Data wpływu: 2025-07-23
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka pyta o plany obniżenia dopuszczalnych norm hałasu do poziomu rekomendowanego przez WHO, ze względu na negatywny wpływ hałasu na zdrowie. Krytykuje obecne metody pomiaru hałasu, które nie odzwierciedlają rzeczywistego poziomu zanieczyszczenia i pyta o plany ich zmiany oraz wprowadzenia nowych rozwiązań, takich jak fotoradary akustyczne.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie zmiany poziomu norm hałasu Interpelacja nr 11138 do ministra infrastruktury, ministra klimatu i środowiska, ministra zdrowia w sprawie zmiany poziomu norm hałasu Zgłaszający: Wioleta Tomczak, Kamil Wnuk, Bożenna Hołownia, Maja Ewa Nowak, Ewa Szymanowska, Ewa Schädler Data wpływu: 23-07-2025 Szanowne Panie Minister, Szanowny Panie Ministrze! Hałas komunikacyjny jest problemem cywilizacyjnym, z którym zmagają się setki tysięcy mieszkańców polskich miast oraz miejscowości położonych obok ruchliwych tras komunikacyjnych.
Na podstawie danych Europejskiej Agencji Środowiska szacuje się, że 22 miliony Europejczyków cierpi na chroniczną irytację, a 6,5 miliona cierpi na chroniczne poważne zaburzenia snu. Ten problem dotyka w istotnej mierze Polki i Polaków, a obowiązujące przepisy są niewystarczające, aby poprawić obecną sytuację. Dopuszczalne normy akustyczne zostały ostatni raz zmienione w 2012 roku i wynoszą one 70 db w dzień oraz 65 db w nocy. To zdecydowanie więcej niż normy, które rekomenduje WHO – odpowiednio 53 i 48 db.
Tymczasem według badań WHO dokuczliwe dźwięki powyżej 55 db mogą mieć niekorzystny wpływ na zdrowie człowieka – pojawia się zmęczenie, rozdrażnienie, bóle głowy, brzucha czy mięśni. Jednak, jak donoszą mi mieszkańcy gminy Szemud, nawet istniejące ograniczenia są często obchodzone przez inwestorów podczas budowy m.in infrastruktury drogowej. W wypadku gminy Szemud chodzi o wybudowaną trasę S6. Pomiarów hałasu dokonuje się obecnie punktowo, jednego wskazanego dnia przez 24 h.
W wypadku trasy S6 oficjalne pomiary wykonane w spokojny dzień wskazały hałas mieszczący się w dopuszczalnych normach, podczas gdy pomiary dokonywane przez mieszkańców gminy w innych dniach wskazywały na hałas sięgający 80, a nawet 90 db. W związku z powyższym stanem faktycznym zwracam się z następującymi pytaniami: Czy rozważane jest obniżenie dopuszczalnego poziomu hałasu tak, aby był on zgodny z normami rekomendowanymi przez WHO? Jakie działania są podejmowane w celu ograniczenia hałasu w miejscach, w których są one notorycznie przekraczane?
Czy rozważana jest zmiana sposobu pomiaru hałasu podczas inwestycji infrastrukturalnych tak, aby lepiej oddawały one faktyczne zanieczyszczenie hałasem w danym miejscu? Czy planowane jest umożliwienie korzystania z tzw. fotoradarów akustycznych, które pozwalają identyfikować pojazdy generujące hałas przekraczający normy (rozwiązanie stosowane skutecznie m.in. we Francji czy Niemczech)? Czy prowadzone są kampanie informacyjne na terenach przekraczających dopuszczalne normy hałasu, aby potencjalni mieszkańcy wiedzieli, że taki problem występuje?
Te pytania dotykają zaledwie kilku najbardziej palących kwestii dotyczących zanieczyszczenia hałasem. Jest rzeczą priorytetową, aby podjąć skuteczne kroki w stronę poprawy obecnej sytuacji. Z poważaniem Wioleta Tomczak
Interpelacja dotyczy zmian w dostępie do opieki zdrowotnej dla obywateli Ukrainy ze statusem UKR, które doprowadziły do utraty możliwości korzystania ze świadczeń finansowanych przez NFZ dla osób, które nie mogą podjąć pracy z powodu ciężkiej choroby. Poseł pyta o analizę sytuacji pacjentów z chorobami przewlekłymi i rozważane rozwiązania systemowe, które zapewnią im dostęp do opieki zdrowotnej.
Interpelacja dotyczy niewydolności systemu orzekania o świadczeniu wspierającym, gdzie postępowania trwają zbyt długo, a osoby ciężko chore umierają przed otrzymaniem decyzji. Posłanka pyta o efekty przeglądu przepisów, działania ministerstwa na rzecz usprawnienia systemu oraz możliwość wydawania decyzji wyłącznie na podstawie dokumentacji medycznej.
Posłowie pytają o postęp prac nad umożliwieniem realizacji tzw. recept rocznych w różnych aptekach, ponieważ mimo obietnic Ministerstwa Zdrowia, pacjenci nadal napotykają trudności. Wyrażają zaniepokojenie brakiem konkretnych działań i harmonogramu wdrożenia obiecanych rozwiązań.
Posłowie interweniują w sprawie trudności w dostępie do refundowanych glukometrów mówiących dla osób niewidomych, wskazując na luki w systemie refundacji. Pytają, czy ministerstwo planuje wyodrębnić te urządzenia jako odrębne, refundowane wyroby medyczne i jak zapewnia równe możliwości dostępu do technologii wspierających leczenie cukrzycy dostosowanych do potrzeb osób niewidomych.
Posłowie wyrażają sprzeciw wobec planów budowy kopalni cynku i ołowiu na Jurze Krakowsko-Częstochowskiej, kwestionując decyzję o uznaniu złoża za strategiczne. Pytają ministerstwo o ocenę wpływu inwestycji na środowisko, działania na rzecz ochrony zasobów i zdrowia mieszkańców, oraz o wsparcie dla wpisania Jury na listę UNESCO.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.
Projekt ustawy ma na celu doprecyzowanie zasad odpowiedzialności zarządców lasów i parków narodowych za wypadki powstałe na skutek zjawisk naturalnych. Ustawa ma na celu usunięcie niejasności prawnych, które skutkują obciążaniem zarządców odpowiedzialnością za zdarzenia losowe, co prowadzi do nadmiernego usuwania drzew martwych i biocenotycznych. Projekt wprowadza obowiązki informacyjne dla zarządców oraz obowiązek zachowania należytej staranności dla użytkowników, odchodząc od odpowiedzialności za skutki działania sił natury, o ile zarządca spełni obowiązki informacyjne. Zmiany mają zwiększyć pewność prawa, wzmocnić transparentność zasad korzystania z terenów leśnych i parków narodowych, poprawić bezpieczeństwo i świadomość odwiedzających przy jednoczesnym utrzymaniu powszechnego dostępu.
Sprawozdanie komisji sejmowych (Komisji do Spraw Deregulacji oraz Komisji Infrastruktury) dotyczy uchwały Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw. Komisje po rozpatrzeniu uchwały Senatu wnoszą o przyjęcie poprawek zawartych w punktach 1 i 2. Celem nowelizacji jest prawdopodobnie deregulacja przepisów budowlanych i uproszczenie procedur związanych z budownictwem. Szczegóły dotyczące konkretnych zmian wymagają analizy pełnego tekstu ustawy i poprawek.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o Funduszu Medycznym wprowadza zmiany dotyczące finansowania ochrony zdrowia w Polsce. Ustanawia subfundusz infrastruktury na potrzeby obronne państwa oraz subfundusz chorób rzadkich u dzieci. Ustawa reguluje także finansowanie świadczeń opieki zdrowotnej, w tym leczenia chorób rzadkich u dzieci terapiami zaawansowanymi, oraz wspiera rozwój teleinformatycznej obsługi pacjentów. Dodatkowo, ustawa określa kwoty finansowania Funduszu Medycznego w latach 2026-2029 i wprowadza zmiany w procedurach związanych z dotacjami dla NFZ.
Prezydent RP odmawia podpisania ustawy o utworzeniu Parku Narodowego Doliny Dolnej Odry i wnosi o ponowne rozpatrzenie jej przez Sejm. Prezydent motywuje swoją decyzję wątpliwościami co do racjonalności i zrównoważonego charakteru ochrony przyrody w kontekście potencjalnych zagrożeń dla bezpieczeństwa gospodarczego państwa i interesów obywateli. Wątpliwości dotyczą zarówno samego utworzenia parku, jak i wprowadzanych zmian w ustawie o ochronie przyrody, w szczególności w odniesieniu do inwestycji związanych z żeglugą śródlądową i obronnością państwa. Podkreśla się brak pogłębionych analiz przyrodniczych i gospodarczych oraz pominięcie konsultacji publicznych.