Interpelacja w sprawie barier w dostępie do glukometrów mówiących dla osób niewidomych
Data wpływu: 2026-01-12
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłowie interweniują w sprawie trudności w dostępie do refundowanych glukometrów mówiących dla osób niewidomych, wskazując na luki w systemie refundacji. Pytają, czy ministerstwo planuje wyodrębnić te urządzenia jako odrębne, refundowane wyroby medyczne i jak zapewnia równe możliwości dostępu do technologii wspierających leczenie cukrzycy dostosowanych do potrzeb osób niewidomych.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie barier w dostępie do glukometrów mówiących dla osób niewidomych Interpelacja nr 14578 do ministra zdrowia w sprawie barier w dostępie do glukometrów mówiących dla osób niewidomych Zgłaszający: Bożenna Hołownia, Joanna Mucha, Barbara Okuła, Łukasz Osmalak, Marcin Skonieczka, Wioleta Tomczak Data wpływu: 12-01-2026 Zwracam się z prośbą o wyjaśnienie w sprawie systemowych braków w zakresie dostępu do glukometrów z funkcją głosową dla osób niewidomych i niedowidzących chorujących na cukrzycę.
Obecny system refundacji koncentruje się na paskach testowych oraz sensorach, traktując sam glukometr jako bezpłatny dodatek oferowany przez apteki. W praktyce pacjenci z dysfunkcją wzroku często nie mogą uzyskać w ten sposób specjalistycznego urządzenia mówiącego, które jest niezbędne do ich samodzielnej egzystencji i bezpiecznego dawkowania insuliny. Brak wyodrębnienia glukometru mówiącego jako refundowanego wyrobu medycznego zmusza osoby z niepełnosprawnością do ponoszenia pełnych kosztów zakupu dedykowanego sprzętu. Sytuacja ta prowadzi do wykluczenia najuboższych pacjentów i zwiększa ryzyko powikłań zagrażających życiu.
Czy ministerstwo planuje wyodrębnienie glukometrów mówiących jako niezależnych wyrobów medycznych podlegających refundacji dla osób z orzeczeniem o niepełnosprawności wzroku? Jakie działania podejmuje resort, aby zapewnić osobom niewidomym równy dostęp do nowoczesnych technologii wspierających leczenie cukrzycy, które są dostosowane do ich potrzeb (standardy dostępności)? Ile wniosków o dofinansowanie zakupu glukometru mówiącego wpłynęło do podległych organów w ciągu ostatnich dwóch lat i jaka część z nich została rozpatrzona pozytywnie w ramach programów celowych?
Czy lekarze pierwszego kontaktu są informowani jakiego rodzaju recepty/zlecenia na refundowane urządzenia mogą przepisać osobom chorym na cukrzycę z niepełnosprawnością wzroku? W jaki sposób?
Interpelacja dotyczy zmian w dostępie do opieki zdrowotnej dla obywateli Ukrainy ze statusem UKR, które doprowadziły do utraty możliwości korzystania ze świadczeń finansowanych przez NFZ dla osób, które nie mogą podjąć pracy z powodu ciężkiej choroby. Poseł pyta o analizę sytuacji pacjentów z chorobami przewlekłymi i rozważane rozwiązania systemowe, które zapewnią im dostęp do opieki zdrowotnej.
Interpelacja dotyczy niewydolności systemu orzekania o świadczeniu wspierającym, gdzie postępowania trwają zbyt długo, a osoby ciężko chore umierają przed otrzymaniem decyzji. Posłanka pyta o efekty przeglądu przepisów, działania ministerstwa na rzecz usprawnienia systemu oraz możliwość wydawania decyzji wyłącznie na podstawie dokumentacji medycznej.
Posłowie pytają o postęp prac nad umożliwieniem realizacji tzw. recept rocznych w różnych aptekach, ponieważ mimo obietnic Ministerstwa Zdrowia, pacjenci nadal napotykają trudności. Wyrażają zaniepokojenie brakiem konkretnych działań i harmonogramu wdrożenia obiecanych rozwiązań.
Posłowie wyrażają sprzeciw wobec planów budowy kopalni cynku i ołowiu na Jurze Krakowsko-Częstochowskiej, kwestionując decyzję o uznaniu złoża za strategiczne. Pytają ministerstwo o ocenę wpływu inwestycji na środowisko, działania na rzecz ochrony zasobów i zdrowia mieszkańców, oraz o wsparcie dla wpisania Jury na listę UNESCO.
Poseł interweniuje w sprawie braku zatrzymań pociągów dalekobieżnych na stacji Białośliwie, co pogłębia wykluczenie komunikacyjne mieszkańców regionu. Pyta ministra o możliwość zatrzymywania się przynajmniej jednego pociągu dalekobieżnego na tej stacji i gotowość do podjęcia rozmów z przewoźnikiem.
Projekt ustawy ma na celu zmianę w Prawie o szkolnictwie wyższym i nauce, aby umożliwić uczelniom finansowanie wsparcia dla osób niepełnosprawnych uczestniczących w studiach podyplomowych z dotacji budżetowej przeznaczonej na ten cel. Obecnie dotacja ta obejmuje tylko studentów i doktorantów, a proponowane zmiany mają na celu rozszerzenie wsparcia na uczestników studiów podyplomowych. Zmiana ta ma zapewnić równy dostęp do kształcenia podyplomowego dla wszystkich zainteresowanych, niezależnie od niepełnosprawności. Ustawa ma charakter deregulacyjny i nie wiąże się ze zwiększeniem środków na dotacje, lecz umożliwia uczelniom elastyczne gospodarowanie środkami.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.
Projekt ustawy nowelizuje przepisy dotyczące rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych oraz ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia. Wprowadza możliwość finansowania programów rehabilitacji społecznej i zawodowej osób niepełnosprawnych ze środków UE przez Fundusz, także na podstawie umów dłuższych niż rok. Zmienia również zapisy dotyczące minimalnych wymagań dla systemów teleinformatycznych stosowanych w publicznych służbach zatrudnienia, w tym standaryzację bezpieczeństwa, wydajności i komunikacji systemów.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, a także w niektórych innych ustawach. Głównym celem jest poprawa sytuacji finansowej i warunków pracy pracowników warsztatów terapii zajęciowej (WTZ). Proponuje się zwiększenie finansowania WTZ, zagwarantowanie dodatkowego urlopu dla pracowników oraz uznanie ich pracy za wykonywaną w szczególnych warunkach, co uprawniałoby do wcześniejszej emerytury. Dodatkowo, projekt ma na celu dopisanie WTZ do ustawy o pomocy społecznej, aby zapewnić im równe traktowanie z innymi placówkami reintegracyjnymi.
Sprawozdanie Komisji Polityki Społecznej i Rodziny dotyczy uchwały Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Komisja rekomenduje Sejmowi przyjęcie poprawek Senatu zawartych w punktach 1, 2 i 3. Poprawka nr 1 ma być głosowana łącznie z poprawkami nr 2 i 3. Celem ustawy jest prawdopodobnie usprawnienie systemu rehabilitacji i zatrudniania osób niepełnosprawnych.