Interpelacja w sprawie nieuczciwych firm działających w ramach lub poza głównym zakresem programu "Czyste Powietrze" oraz potrzeby wprowadzenia dalszych mechanizmów ochronnych
Data wpływu: 2025-07-29
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Małgorzata Niemczyk wyraża zaniepokojenie oszustwami firm w programie "Czyste Powietrze", które wykorzystują beneficjentów. Pyta o analizę nadużyć, działania podjęte wobec nieuczciwych firm oraz proponuje wprowadzenie dodatkowych mechanizmów ochronnych i wsparcia dla poszkodowanych.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie nieuczciwych firm działających w ramach lub poza głównym zakresem programu "Czyste Powietrze" oraz potrzeby wprowadzenia dalszych mechanizmów ochronnych Interpelacja nr 11281 do ministra klimatu i środowiska w sprawie nieuczciwych firm działających w ramach lub poza głównym zakresem programu "Czyste Powietrze" oraz potrzeby wprowadzenia dalszych mechanizmów ochronnych Zgłaszający: Małgorzata Niemczyk Data wpływu: 29-07-2025 Szanowna Pani Minister, program „Czyste Powietrze” stanowi jedno z najważniejszych narzędzi transformacji energetycznej w Polsce i ma ogromne znaczenie społeczne oraz środowiskowe.
Jego sukces zależy nie tylko od dostępności środków publicznych, ale również od skutecznych mechanizmów nadzoru nad ich wykorzystaniem. Tymczasem w praktyce do mojego biura poselskiego oraz do mediów regionalnych i ogólnopolskich regularnie trafiają informacje o nieuczciwych firmach, które: - oferują pomoc w uzyskaniu dotacji, pobierając wysokie opłaty i pozostawiając klienta bez wykonanej usługi lub z instalacją niespełniającą wymagań, - stosują manipulacje przy kosztorysach, aby sztucznie zwiększać wysokość dotacji, - wprowadzają beneficjentów w błąd co do zasad programu (np.
twierdząc, że „fotowoltaika się należy każdemu” lub „wszystko za darmo”), - powołują się bezprawnie na współpracę z instytucjami publicznymi (gminy, fundusze ochrony środowiska), - stosują złożone umowy leasingowe lub abonamentowe, których warunki nie są zrozumiałe dla przeciętnego konsumenta. Przykładem są choćby dwie działające na terenie całego kraju firmy z województwa łódzkiego – Zone Energy oraz Górzny Group. Nawet po wprowadzeniu pozytywnych zmian w 2024 roku (m.in. listy ZUM, obowiązek faktur imiennych, kontrola urządzeń) wiele firm omija system, działa poza oficjalnym obiegiem lub wykorzystuje luki prawne.
Poszkodowani, nierzadko osoby starsze, często nie mają wystarczającej wiedzy ani środków, by skutecznie egzekwować swoje prawa. W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania: Czy ministerstwo lub NFOŚiGW prowadzi na bieżąco analizę skali nadużyć związanych z udziałem nieuczciwych firm w realizacji programu „Czyste Powietrze”? Jeśli tak, poproszę o szczegóły. Jakie działania podejmowano w związku z firmami, które wprowadzały beneficjentów w błąd, fałszowały dokumentację lub wykonały wadliwe instalacje? Czy nałożono kary lub przekazano sprawy do organów ścigania?
Czy resort rozważa rozszerzenie obowiązkowej rejestracji firm realizujących inwestycje w ramach programu „Czyste Powietrze”? Czy planowane są dodatkowe działania edukacyjne i ostrzegawcze dla beneficjentów, np. oficjalna kampania informacyjna lub ostrzeżenia publikowane na stronie programu? Czy resort współpracuje z UOKiK lub rzecznikiem finansowym w celu przeciwdziałania ukrytym formom kredytowania (leasingi, abonamenty) i nieuczciwym praktykom handlowym? Czy resort rozważa wprowadzenie następujących rozwiązań, takich jak: 1) utworzenie centralnego rejestru wykonawców instalacji – z obowiązkiem potwierdzenia kwalifikacji technicznych (np.
certyfikat UDT), wykazania ubezpieczenia OC, przestrzegania kodeksu etyki (np. zakaz wprowadzania w błąd, przejrzyste umowy); 2) wprowadzenie mechanizmu zgłaszania nieprawidłowości – np. w formie portalu/skrzynki sygnalistów dostępnej na stronie „Czystego Powietrza” lub WFOŚiGW; 3) zakaz oferowania produktów finansowych (leasingów, pożyczek) w ramach programów dotacyjnych bez licencji KNF; 4) kampania ostrzegawcza we współpracy z UOKiK i gminami – np. ulotki, spoty i ostrzeżenia o najczęstszych oszustwach; 5) ułatwienie procedury reklamacyjnej i możliwość zawieszenia wypłaty środków do czasu rozstrzygnięcia sporu?
Czy ministerstwo planuje uruchomienie jakiejkolwiek formy wsparcia lub doradztwa dla osób, które padły ofiarą oszustw związanych z nieuczciwymi wykonawcami w ramach programu „Czyste Powietrze”? Czy rozważane jest utworzenie funduszu interwencyjnego, punktu informacyjnego lub mechanizmu wsparcia prawnego (np. wzory reklamacji, bezpłatna pomoc prawna)? Będę wdzięczna za udzielenie szczegółowej odpowiedzi w formie enumeratywnej. Z poważaniem Małgorzata Niemczyk
Posłanka Niemczyk pyta o możliwość i plany MEN dotyczące przeznaczenia dodatkowej godziny edukacji wczesnoszkolnej na zajęcia wychowania fizycznego prowadzone przez specjalistów, biorąc pod uwagę alarmujące dane dotyczące kondycji fizycznej dzieci. Wyraża obawę, że dyrektorzy szkół mogą przeznaczyć tę godzinę na inne zajęcia, co niekorzystnie wpłynie na profilaktykę zdrowotną dzieci.
Posłanka pyta o możliwość refundacji in vitro z diagnostyką preimplantacyjną (PGT) dla nosicieli mutacji w genie PLP1, argumentując, że brak refundacji pozostawia ich bez dostępu do nowoczesnej medycyny i generuje przyszłe koszty leczenia. Podkreśla, że refundacja byłaby wyrazem empatii i racjonalnym działaniem ekonomicznym.
Posłanka Ewa Kołodziej pyta ministra zdrowia o dostępność edukacji diabetologicznej dla pacjentów pierwszorazowych z cukrzycą w poradniach diabetologicznych oraz o plany ministerstwa dotyczące poprawy tej sytuacji. Wyraża zaniepokojenie ograniczonym dostępem do kompleksowej edukacji, co negatywnie wpływa na zdrowie pacjentów.
Posłanka Małgorzata Niemczyk interpeluje w sprawie braku Akademii Wychowania Fizycznego w Łodzi, podkreślając potrzebę takiej uczelni w dużym mieście i pytając o plany Ministerstwa w tej kwestii. Pyta również o analizy zapotrzebowania na specjalistów i potencjalne wsparcie dla utworzenia AWF w Łodzi.
Posłanka Niemczyk interpeluje w sprawie nieuczciwych praktyk promocyjnych w sklepach detalicznych, polegających na wprowadzającym w błąd oznaczaniu cen. Pyta o działania ministerstwa w celu ochrony konsumentów przed takimi praktykami i doprecyzowanie przepisów dotyczących prezentowania cen promocyjnych.
Przedstawiony dokument to sprawozdanie Komisji Gospodarki i Rozwoju dotyczące rządowego projektu ustawy o nadzorze nad ogólnym bezpieczeństwem produktów. Komisja wnosi o uchwalenie przez Sejm projektu ustawy bez poprawek, co sugeruje poparcie dla rządowej propozycji w niezmienionej formie. Celem ustawy jest prawdopodobnie wzmocnienie nadzoru nad bezpieczeństwem produktów dostępnych na rynku, aby chronić konsumentów i zapewnić zgodność z normami bezpieczeństwa. Sprawozdanie to stanowi formalny krok w procesie legislacyjnym, umożliwiając dalsze procedowanie nad projektem ustawy w Sejmie.
Projekt ustawy o nadzorze nad ogólnym bezpieczeństwem produktów ma na celu implementację prawa Unii Europejskiej, w szczególności rozporządzenia 2023/988. Ustawa określa zasady i tryb sprawowania nadzoru nad bezpieczeństwem produktów wprowadzanych do obrotu lub udostępnianych na rynku. Definiuje również obowiązki producentów, importerów, podmiotów gospodarczych i dostawców internetowych platform handlowych w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa produktów. Ustawa ma na celu wzmocnienie ochrony konsumentów poprzez zapewnienie, że produkty dostępne na rynku są bezpieczne i zgodne z przepisami.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o rozpatrywaniu reklamacji przez podmioty rynku finansowego, Rzeczniku Finansowym i Funduszu Edukacji Finansowej. Senat proponuje poprawki mające na celu doprecyzowanie sposobu składania reklamacji, uwzględniając umowy między podmiotami a klientami, oraz jednoznaczne określenie formy odpowiedzi na reklamację (elektroniczna lub papierowa) w zależności od formy złożenia reklamacji. Poprawki mają usunąć potencjalne wątpliwości interpretacyjne i zapewnić, że to klient ma większy wpływ na formę odpowiedzi na reklamację. Zmiany te mają na celu usprawnienie procesu reklamacji i ochronę praw konsumentów na rynku finansowym.
Prezydent RP odmawia podpisania ustawy o deregulacji w energetyce, argumentując to wątpliwościami dotyczącymi ochrony interesów obywateli i stabilności systemu energetycznego. Główne zastrzeżenia dotyczą zmiany formy faktur na elektroniczną z potencjalną dyskryminacją osób wykluczonych cyfrowo oraz liberalizacji przepisów budowlanych dla instalacji fotowoltaicznych, co osłabia nadzór i kontrolę nad bezpieczeństwem inwestycji. Prezydent obawia się również podniesienia progu koncesjonowania instalacji OZE do 5MW, co ograniczy nadzór nad rozwojem sektora i stabilnością dostaw energii. W rezultacie Prezydent wnosi o ponowne rozpatrzenie ustawy przez Sejm.