Interpelacja nr 11428

Fragment treści interpelacji

HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript

Interpelacja w sprawie marginalizacji i pomijania potrzeb mężczyzn w polityce społecznej Interpelacja nr 11428 do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej w sprawie marginalizacji i pomijania potrzeb mężczyzn w polityce społecznej Zgłaszający: Marcin Józefaciuk Data wpływu: 31-07-2025 Szanowana Pani Minister, coraz więcej danych, raportów i analiz wskazuje, że znaczna część mężczyzn żyjących w Polsce funkcjonuje na marginesie systemu wsparcia społecznego.

Choć dominujący dyskurs skupia się słusznie na potrzebach kobiet, dzieci i seniorów, to jednocześnie niewystarczająco uwzględnia mężczyzn w kryzysie: samotnych ojców, mężczyzn z niepełnosprawnościami, bezdomnych, ofiary przemocy, czy tzw. niewidzialnych mężczyzn – wykluczonych z życia rodzinnego i społecznego. Tymczasem dane PZH, GUS oraz organizacji pozarządowych jasno pokazują, że mężczyźni są nadreprezentowani w statystykach bezdomności, uzależnień, samotności i samobójstw.

Według raportu GUS „Trwanie życia w 2024 roku” oraz danych PZH mężczyźni stanowią około 86% ofiar samobójstw (współczynnik 31,6 na 100 tys.), ponad 80% osób bezdomnych, są ponad trzykrotnie częściej dotknięci problemem nadużywania alkoholu niż kobiety (15,6% wobec 5,1%), a także znacznie rzadziej korzystają z poradni psychologicznych i instrumentów pomocy społecznej.

W dodatku rzadziej proszą o pomoc, częściej wstydzą się korzystania z instrumentów wsparcia, a system instytucjonalny często nie oferuje im adekwatnych narzędzi – czego dowodem są również niskie wskaźniki korzystania przez mężczyzn z programów opieki społecznej, takich jak asystentura rodzinna (tylko 28% beneficjentów) czy poradnictwo specjalistyczne. W związku z tym proszę o odpowiedź na poniższe pytania: Jakie działania podejmowane są na rzecz wzmacniania roli ojca w polityce rodzinnej – zwłaszcza po rozwodzie, w sytuacjach separacji lub utraty kontaktu z dziećmi?

(Badania wskazują, że mężczyźni po rozwodzie są w grupie wysokiego ryzyka depresji, uzależnień i samobójstw, szczególnie gdy tracą kontakt z dziećmi). W jaki sposób dokumenty resortowe ujmują problem wykluczenia mężczyzn z grup wsparcia społecznego, które koncentrują się wyłącznie na kobietach i dzieciach, pomijając samotnych ojców, mężczyzn w kryzysie czy opiekunów osób zależnych? (Wiele strategii i programów równościowych operuje kategorią „kobieta + dziecko”, nie uwzględniając mężczyzn).

Jakie wsparcie oferuje ministerstwo mężczyznom z niepełnosprawnościami – w szczególności w zakresie aktywizacji zawodowej, przeciwdziałania samotności i dostępności wsparcia psychologicznego? (Raporty PFRON i NGO wskazują, że mężczyźni niepełnosprawni rzadziej korzystają z dostępnych form wsparcia i częściej żyją samotnie). Jakie działania są podejmowane wobec zjawiska tzw. niewidzialnych mężczyzn – czyli osób, które nie figurują w statystykach pomocy społecznej, ale żyją w biedzie i izolacji (np. starsi kawalerowie, osoby z zaburzeniami zdrowia psychicznego, mężczyźni niepełnosprawni)?

(Badania GUS i PZH wskazują na rosnącą liczbę mężczyzn żyjących samotnie i bez wsparcia instytucjonalnego). Jakie zmiany planowane są w systemie pracy socjalnej, by uwzględniać specyfikę problemów doświadczanych przez mężczyzn (np. wstyd, brak umiejętności proszenia o pomoc, stygmatyzacja)? (Mężczyźni są o wiele mniej skłonni do korzystania z pomocy społecznej – tylko 28% użytkowników asystentury rodzinnej to mężczyźni). W jakim zakresie ministerstwo analizuje problem samotności mężczyzn w starszym wieku – z uwzględnieniem odsetka mężczyzn żyjących samotnie i pozbawionych wsparcia rodziny?

(GUS wskazuje, że ponad 41% mężczyzn w wieku 65+ mieszka samotnie, często w trudnych warunkach mieszkaniowych i zdrowotnych). Jakie instrumenty wspierające zdrowie psychiczne i przeciwdziałające samobójstwom wśród mężczyzn znajdują się w kompetencjach i planach resortu? (Mężczyźni stanowią 86% ofiar samobójstw w Polsce – najwyższe współczynniki występują w grupie wiekowej 45–59 lat). Jakie propozycje rozważane są w celu stworzenia rządowej strategii na rzecz przeciwdziałania marginalizacji i wykluczeniu społecznemu mężczyzn w Polsce? (Obecnie brak jest spójnej strategii, mimo alarmujących danych z PZH i GUS).