Interpelacja w sprawie nierównego traktowania pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu pracy przy naliczaniu dodatku za pracę w godzinach nadliczbowych
Data wpływu: 2025-08-18
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Niemczyk interpeluje w sprawie nierównego traktowania pracowników niepełnoetatowych w kontekście dodatków za godziny nadliczbowe, wskazując na niezgodność polskich przepisów z orzecznictwem TSUE. Pyta, czy i kiedy ministerstwo planuje nowelizację Kodeksu pracy oraz jakie działania podejmuje, aby zapobiec dyskryminującym praktykom i zrekompensować dotychczasowe straty pracownikom.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie nierównego traktowania pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu pracy przy naliczaniu dodatku za pracę w godzinach nadliczbowych Interpelacja nr 11829 do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej w sprawie nierównego traktowania pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu pracy przy naliczaniu dodatku za pracę w godzinach nadliczbowych Zgłaszający: Małgorzata Niemczyk Data wpływu: 18-08-2025 Szanowna Pani Minister, zgodnie z obowiązującymi przepisami Kodeksu pracy (art.
151 § 5) strony stosunku pracy ustalają w umowie o pracę dopuszczalną liczbę godzin pracy ponad określony w umowie wymiar czasu pracy pracownika zatrudnionego w niepełnym wymiarze, których przekroczenie uprawnia do dodatku do wynagrodzenia za godziny nadliczbowe. W praktyce oznacza to, że pracownik zatrudniony na pół etatu, w tym bardzo często matka wychowująca dzieci, dodatek za nadgodziny może otrzymać dopiero wtedy, gdy przepracuje liczbę godzin odpowiadającą pełnemu etatowi. Na problem ten zwraca uwagę m.in. „Rzeczpospolita“.
Przedmiotowe rozwiązanie zostało co prawda wielokrotnie potwierdzone w orzecznictwie Sądu Najwyższego, jednak Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wskazał na jego niezgodność z zasadą równego traktowania. W wyroku z dnia 19 października 2023 r. (sygn. C-660/20) TSUE stwierdził, że uzależnianie wypłaty dodatku od przepracowania wymiaru godzin odpowiadającego pełnemu etatowi jest sprzeczne z prawem unijnym. Stanowisko to zostało potwierdzone i rozwinięte w wyroku z dnia 29 lipca 2024 r. (sygn. C-184/22 i C-185/22), w którym Trybunał orzekł, iż postanowienia umowne przewidujące takie uzależnienie są nieważne.
Mimo jednoznacznego stanowiska TSUE, w polskim porządku prawnym nie zostały dotąd wprowadzone odpowiednie zmiany, a praktyka potencjalnie dyskryminująca pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze etatu – w tym przede wszystkim kobiety łączące obowiązki zawodowe i rodzinne – wciąż funkcjonuje. W efekcie osoby te ponoszą realne straty finansowe, a jednocześnie pozostają w gorszej sytuacji od pracowników pełnoetatowych, mimo że każda dodatkowa godzina pracy w ich przypadku oznacza często szczególne wyrzeczenie. W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania: 1.
Czy ministerstwo planuje nowelizację przepisów Kodeksu pracy w celu dostosowania ich do orzecznictwa TSUE? 2. W jakim terminie można spodziewać się przedstawienia projektu zmian ustawowych w tej sprawie? 3. Jakie działania resort podejmuje obecnie, aby zapobiec dalszemu stosowaniu praktyk sprzecznych z zasadą równego traktowania? 4. Czy jest rozważane wprowadzenie mechanizmu rekompensaty dla pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze etatu, którzy zostali dotychczas pozbawieni należnych im dodatków? Z poważaniem Małgorzata Niemczyk
Posłanka Niemczyk pyta o możliwość i plany MEN dotyczące przeznaczenia dodatkowej godziny edukacji wczesnoszkolnej na zajęcia wychowania fizycznego prowadzone przez specjalistów, biorąc pod uwagę alarmujące dane dotyczące kondycji fizycznej dzieci. Wyraża obawę, że dyrektorzy szkół mogą przeznaczyć tę godzinę na inne zajęcia, co niekorzystnie wpłynie na profilaktykę zdrowotną dzieci.
Posłanka pyta o możliwość refundacji in vitro z diagnostyką preimplantacyjną (PGT) dla nosicieli mutacji w genie PLP1, argumentując, że brak refundacji pozostawia ich bez dostępu do nowoczesnej medycyny i generuje przyszłe koszty leczenia. Podkreśla, że refundacja byłaby wyrazem empatii i racjonalnym działaniem ekonomicznym.
Posłanka Ewa Kołodziej pyta ministra zdrowia o dostępność edukacji diabetologicznej dla pacjentów pierwszorazowych z cukrzycą w poradniach diabetologicznych oraz o plany ministerstwa dotyczące poprawy tej sytuacji. Wyraża zaniepokojenie ograniczonym dostępem do kompleksowej edukacji, co negatywnie wpływa na zdrowie pacjentów.
Posłanka Małgorzata Niemczyk interpeluje w sprawie braku Akademii Wychowania Fizycznego w Łodzi, podkreślając potrzebę takiej uczelni w dużym mieście i pytając o plany Ministerstwa w tej kwestii. Pyta również o analizy zapotrzebowania na specjalistów i potencjalne wsparcie dla utworzenia AWF w Łodzi.
Posłanka Niemczyk interpeluje w sprawie nieuczciwych praktyk promocyjnych w sklepach detalicznych, polegających na wprowadzającym w błąd oznaczaniu cen. Pyta o działania ministerstwa w celu ochrony konsumentów przed takimi praktykami i doprecyzowanie przepisów dotyczących prezentowania cen promocyjnych.
Projekt uchwały dotyczy ustanowienia dnia 19 września Dniem Służby Bezpieczeństwa i Higieny Pracy w Polsce. Ma to na celu podkreślenie wkładu tej służby w zapewnianie bezpiecznych warunków pracy oraz jej fundamentalnego znaczenia dla ochrony zdrowia i życia pracowników. Uchwała nawiązuje do historycznych początków służby BHP w Polsce, sięgających lat 20. XX wieku i oficjalnego powołania służby 19 września 1953 roku. Ustanowienie tego dnia ma na celu uhonorowanie roli pracowników BHP w tworzeniu bezpiecznego środowiska pracy w Polsce.
Projekt ustawy ma na celu zmianę przepisów dotyczących Państwowej Inspekcji Pracy (PIP) oraz innych ustaw związanych z prawem pracy. Najważniejsze zmiany obejmują wprowadzenie administracyjnych kar pieniężnych dla pracodawców naruszających przepisy dotyczące umów o pracę, doprecyzowanie uprawnień PIP w zakresie kontroli i stwierdzania istnienia stosunku pracy, oraz modyfikacje procedur odwoławczych od decyzji PIP. Celem jest zwiększenie skuteczności PIP w walce z nieprawidłowościami w zatrudnieniu oraz ochrona praw pracowniczych, w szczególności w obszarze umów cywilnoprawnych. Ustawa wprowadza kary finansowe zależne od obrotu firmy, co ma stanowić realną sankcję za łamanie prawa pracy.
Projekt ustawy ma na celu rozszerzenie katalogu mniejszości narodowych w Polsce o mniejszość grecką, co umożliwi jej korzystanie z pełni praw i instrumentów wsparcia przewidzianych w ustawie o mniejszościach narodowych i etnicznych. Zmiana ta zapewni społeczności greckiej ochronę i rozwój tożsamości narodowej, języka, kultury i tradycji. Uznanie mniejszości greckiej jest uzasadnione długotrwałą obecnością Greków na ziemiach polskich oraz ich wkładem w życie społeczne i kulturalne kraju. Nowelizacja zakłada także uzupełnienie składu Komisji Wspólnej Rządu i Mniejszości Narodowych i Etnicznych o przedstawiciela mniejszości greckiej.
Projekt ustawy ma na celu doprecyzowanie i wzmocnienie ochrony praw pracowniczych w zakresie przeciwdziałania dyskryminacji, mobbingowi oraz naruszaniu godności w miejscu pracy. Wprowadza definicje "dyskryminacji przez założenie" i "dyskryminacji przez skojarzenie", konkretyzuje pojęcie molestowania, zwiększa minimalne kwoty zadośćuczynień i odszkodowań za naruszenia zasady równego traktowania i mobbing, a także nakłada na pracodawców obowiązek aktywnego i stałego przeciwdziałania tym zjawiskom poprzez wdrożenie odpowiednich procedur i reguł. Zmiany mają na celu dostosowanie przepisów do rozwoju technologii i elastycznych form zatrudnienia, a także uwzględnienie dorobku judykatury i nauk o zarządzaniu. Celem jest poprawa informacyjnej funkcji przepisów i rozwianie wątpliwości dotyczących zjawisk przemocy w miejscu pracy.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o Państwowej Inspekcji Pracy oraz w niektórych innych ustawach, mające na celu wzmocnienie pozycji Państwowej Inspekcji Pracy (PIP) w zakresie ustalania istnienia stosunku pracy, zwalczania nadużywania umów cywilnoprawnych oraz poprawy efektywności kontroli. PIP zyskuje nowe uprawnienia, w tym możliwość wytaczania powództw w sprawach o ustalenie istnienia stosunku pracy, a także wydawania decyzji o stwierdzeniu istnienia stosunku pracy. Ustawa wprowadza także nowe procedury dotyczące kontroli, interpretacji indywidualnych oraz wymiany informacji z Zakładem Ubezpieczeń Społecznych (ZUS), dążąc do uszczelnienia systemu i zapewnienia lepszej ochrony praw pracowniczych.