Interpelacja w sprawie skutków projektowanych zmian w przepisach techniczno-budowlanych dla producentów materiałów izolacyjnych

Do mojego biura poselskiego zwrócili się przedsiębiorcy z Małopolski, reprezentujący krajowy sektor produkcji materiałów budowlanych - w tym producenci płyt warstwowych z rdzeniem izolacyjnym PIR - przedstawiając swoje obawy wobec projektowanych zmian w warunkach technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (WT).

Z przekazanych mi informacji wynika, że przedsiębiorcy obawiają się m.in., iż nowe przepisy wprowadzające obowiązek stosowania pasów o klasie reakcji na ogień A1 lub A2 w ścianach i dachach, w określonych odstępach, mogą w praktyce prowadzić do wyeliminowania z rynku materiałów takich jak PIR i zastąpienia ich wełną mineralną. Zwracają oni uwagę, że produkcja wełny mineralnej wiąże się - zgodnie z analizami środowiskowymi (np. EPD) - z emisją znacznie większej ilości CO₂ niż produkcja PIR, co ich zdaniem stoi w sprzeczności z celami Europejskiego Zielonego Ładu.

Podnoszone są również wątpliwości, czy proponowane przepisy mają wystarczające uzasadnienie merytoryczne i badawcze. Przedsiębiorcy wskazują m.in. na obowiązujące już klasyfikacje, takie jak norma PN-B-02867 czy klasyfikacja NRO, które obecnie zapewniają wysoki poziom bezpieczeństwa pożarowego. Ich zdaniem brak jest także precyzyjnych definicji pojęć użytych w projektowanych regulacjach, co budzi obawy co do intencji i spójności nowych przepisów.

Zaniepokojenie budzi również fakt, że wejście w życie nowych regulacji - według przedsiębiorców - może skutkować eliminacją z rynku nowoczesnych i sprawdzonych materiałów termoizolacyjnych, często produkowanych przez polskie firmy w oparciu o rodzimy kapitał. Wskazują oni, że takie rozwiązania mogą prowadzić do osłabienia pozycji konkurencyjnej krajowych producentów i sprzyjać podmiotom zagranicznym, posiadającym dominującą pozycję w produkcji materiałów klasy A1/A2.

W ocenie przedsiębiorców projekt rozporządzenia nie poprawi realnego poziomu bezpieczeństwa, a jednocześnie przyczyni się do wzrostu kosztów inwestycji, zwiększenia emisji CO₂ oraz ograniczenia swobody wyboru technologii budowlanych. Wskazują oni, że takie rozwiązania – nieskuteczne z punktu widzenia ochrony przeciwpożarowej – mogą w praktyce promować interesy wybranych grup producentów i naruszać zasadę równego traktowania podmiotów gospodarczych.

W związku z powyższym zwracam się do Pana Ministra z prośbą o odpowiedź na następujące pytania:

1. Czy ministerstwo przeprowadziło niezależne analizy potwierdzające, że wprowadzenie pasów z materiałów klasy A1 lub A2, co 50 metrów (ściany) i co 9 metrów (dachy), istotnie wpływa na poprawę bezpieczeństwa pożarowego, biorąc pod uwagę istniejące już normy i klasyfikacje (np. NRO, PN-B-02867, BROOF)?

2. Czy ministerstwo analizowało wpływ projektowanych zmian na poziom emisji gazów cieplarnianych, zgodnie z założeniami polityki klimatycznej Unii Europejskiej?

3. Czy w ocenie ministerstwa planowane przepisy nie prowadzą do nieuzasadnionej eliminacji innowacyjnych i bezpiecznych materiałów budowlanych, stosowanych powszechnie w UE (jak PIR), na rzecz materiałów o wyższej emisji CO₂ i niższych walorach termoizolacyjnych?

4. Czy ministerstwo zamierza uwzględnić uwagi przedstawicieli krajowego przemysłu w toku dalszych prac nad rozporządzeniem, w szczególności te zgłaszane przez Polski Związek Producentów Płyt Warstwowych?

5. W jaki sposób ministerstwo planuje chronić interesy polskich przedsiębiorców przed negatywnymi skutkami wdrażanych przepisów? Czy resort posiada mechanizmy, które przeciwdziałają sytuacjom, w których nowelizacje przepisów technicznych mogą sprzyjać dominacji podmiotów zagranicznych kosztem krajowych producentów?

6. Czy ministerstwo przeprowadziło analizę wpływu proponowanych przepisów na konkurencję rynkową w sektorze materiałów budowlanych, w szczególności pod kątem ryzyka uprzywilejowania wybranych technologii lub grup producentów kosztem innych, w tym polskich przedsiębiorstw stosujących nowoczesne rozwiązania?