Interpelacja w sprawie stosowania znaku drogowego B-16
Data wpływu: 2025-09-18
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł Piotr Górnikiewicz pyta ministra infrastruktury o problematyczne stosowanie znaku B-16 (zakaz wjazdu pojazdów o określonej wysokości) z uwzględnieniem zasady pomniejszania rzeczywistej wysokości o 0,5 m, co prowadzi do absurdalnych zakazów. Poseł dopytuje o plany ministerstwa dotyczące zmiany przepisów i dopuszczenia alternatywnych rozwiązań oznakowania.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie stosowania znaku drogowego B-16 Interpelacja nr 12350 do ministra infrastruktury w sprawie stosowania znaku drogowego B-16 Zgłaszający: Piotr Górnikiewicz Data wpływu: 18-09-2025 Szanowny Panie Ministrze, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2310, z późn. zm.) znak drogowy B-16 – „zakaz wjazdu pojazdów o wysokości ponad... m” oznacza zakaz ruchu pojazdów, których wysokość (również z ładunkiem) jest większa niż wartość podana na znaku.
W załączniku nr 3 do tego rozporządzenia przewidziano, że znak B-16 stosuje się przed takimi obiektami, jak tunele, wiadukty lub tam, gdzie nad jezdnią przebiegają linie napowietrzne, jeśli wysokość obiektu nad jezdnią jest mniejsza niż 4,5 m . Ponadto przepis wymaga, by na znaku podać wartość mierzoną jako wysokość obiektu nad jezdnią pomniejszoną o 0,5 m (czyli reguła -0,5 m). Niestety w praktyce stosowanie tej reguły rodzi często rezultaty, które mogą być postrzegane jako nieadekwatne do rzeczywistości.
Przykładowo, zdarza się, że znak zakazuje wjazdu pojazdom, choć fizyczny prześwit obiektu nad jezdnią jest znacznie większy niż wartość wskazana na znaku. Tego typu sytuacje powodują: - niejasność dla kierowców, - pokusę ignorowania oznakowania, - konieczność stosowania nieformalnych obejść albo dewiacji ze strony zarządców dróg, - potencjalne obniżenie użyteczności infrastruktury (np. parkingów), czego przykładem może być parking P+R Górka Narodowa w Krakowie, gdzie znak B-16 wskazuje 1,6 m, mimo że faktyczny prześwit pierwszego poziomu przekracza 2,0 m.
W związku z powyższym zwracam się z pytaniami: Czy Ministerstwo Infrastruktury dostrzega problemy wynikające ze stosowania zasady -0,5 m (tj. wartości podanej na znaku o 0,5 m mniejszej niż rzeczywista wysokość obiektu), w szczególności przypadki, gdzie taka zasada prowadzi do absurdalnych zakazów wjazdu pojazdów, które fizycznie mogłyby przejechać? Czy ministerstwo planuje podjęcie działań legislacyjnych lub wykonawczych (np.
nowelizacja rozporządzenia) w celu: a) zmodyfikowania lub usunięcia reguły -0,5 m, b) doprecyzowania sytuacji, w których znak B-16 musi być stosowany jako zakaz, a kiedy można by zastosować oznakowanie informacyjne lub inne środki (np. ostrzegawcze, sygnalizacyjne) dla poprawy jasności i użyteczności oznakowania? Czy ministerstwo jest zdania, że w lokalizacjach o znacznym ruchu i wysokiej użyteczności (np. parkingi podziemne, parkingi piętrowe, wjazdy handlowe) powinno się dopuszczać znakowanie B-16 z regułą mniejszego marginesu bezpieczeństwa lub stosować rozwiązania alternatywne (np.
detektory wysokości, belki ograniczające) w miejsce rygorystycznych zakazów opartych na regule -0,5 m? Czy ministerstwo posiada dane lub zamierza zebrać dane dotyczące przypadków, w których znak B-16 został ustawiony zgodnie z przepisami (z -0,5 m), ale mimo to pojazdy były fizycznie zdolne do wjazdu, wraz z informacjami o liczbie takich przypadków, lokalizacjach i kosztach (np. szkód, naruszeń)? Czy ministerstwo przewiduje wsparcie – merytoryczne lub finansowe – dla jednostek samorządowych lub zarządców obiektów (np.
parkingów) w celu analizy stanu prześwitów oraz wprowadzenia alternatywnych rozwiązań oznakowania lub urządzeń fizycznych/detektorów, by unikać zakazów, które są postrzegane jako nieadekwatne? Z wyrazami szacunku Poseł na Sejm RP Piotr Górnikiewicz
Poseł pyta o dyskryminację płacową pracowników SOW w porównaniu do innych jednostek pomocy społecznej oraz o brak funduszy na infrastrukturę terapeutyczną. Domaga się interwencji rządu w celu ujednolicenia zasad przyznawania dodatków motywacyjnych i poprawy warunków finansowania ośrodków wsparcia.
Poseł pyta o szczegóły dotyczące podziału środków Rządowego Funduszu Rozwoju Dróg w województwie małopolskim (nabór nr 12), wyrażając wątpliwości, czy mechanizm punktacji adekwatnie uwzględnia potrzeby dużych miast, takich jak Tarnów. Prosi o wyjaśnienie kryteriów oceny i mechanizmu ustalania kwoty dofinansowania.
Poseł Piotr Górnikiewicz zwraca uwagę na lukę prawną dotyczącą formy upoważnień do odstrzału sanitarnego, gdzie brak wymogu formy pisemnej prowadzi do niejasności i problemów finansowych dla kół łowieckich. Pyta, czy resorty planują ujednolicić procedury i rozważają rozwiązania chroniące koła łowieckie przed odpowiedzialnością finansową w sporach o ryczałty.
Poseł Piotr Górnikiewicz interweniuje w sprawie drastycznych ograniczeń w dostępie do podstawowych świadczeń ginekologicznych dla kobiet z niepełnosprawnościami, szczególnie ruchowymi i intelektualnymi. Pyta o działania Ministerstwa Zdrowia w celu poprawy dostępności gabinetów ginekologicznych i programów profilaktycznych dla tej grupy pacjentek.
Poseł Piotr Górnikiewicz wyraża zaniepokojenie uzależnieniem Polski od importu fosforytów i potencjalnym kryzysem związanym z ich dostępnością. Pyta o analizę ryzyka, plany dywersyfikacji źródeł, rezerwy strategiczne i wsparcie dla odzysku fosforu.
Projekt ustawy nowelizuje przepisy dotyczące systemu monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi. Wprowadza zmiany mające na celu uszczelnienie systemu, doprecyzowanie obowiązków podmiotów uczestniczących w przewozie, oraz uwzględnienie specyfiki przewozu betonu towarowego i innych mieszanek na bazie spoiw mineralnych. Nowelizacja ma również na celu zwiększenie uprawnień Krajowej Administracji Skarbowej w zakresie monitorowania i kontroli przewozów, a także umożliwienie wykorzystania danych z systemu przez inne organy państwowe.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w Prawie o ruchu drogowym oraz ustawie o kierujących pojazdami. Dotyczą one m.in. uprawnień ratowników wodnych i strażaków podczas akcji ratowniczych, możliwości wydawania poleceń na drodze przez członków OSP po ukończeniu odpowiedniego kursu, zwolnienia z opłat za zezwolenia na kierowanie pojazdami uprzywilejowanymi dla OSP i podmiotów ratowniczych oraz korekty terminów obowiązywania elektronicznego prawa jazdy. Celem jest doprecyzowanie przepisów, usprawnienie działania służb ratowniczych i dostosowanie regulacji do aktualnych potrzeb.
Przedstawiony dokument to sprawozdanie Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach dotyczące uchwały Senatu w sprawie ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego. Komisja rekomenduje Sejmowi przyjęcie wszystkich poprawek Senatu zawartych w uchwale. Celem ustawy jest poprawa bezpieczeństwa ruchu drogowego poprzez wprowadzenie zmian w obowiązujących przepisach.
Sprawozdanie komisji sejmowych (Komisji do Spraw Deregulacji oraz Komisji Infrastruktury) dotyczy uchwały Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw. Komisje po rozpatrzeniu uchwały Senatu wnoszą o przyjęcie poprawek zawartych w punktach 1 i 2. Celem nowelizacji jest prawdopodobnie deregulacja przepisów budowlanych i uproszczenie procedur związanych z budownictwem. Szczegóły dotyczące konkretnych zmian wymagają analizy pełnego tekstu ustawy i poprawek.
Tekst dotyczy poprawek Senatu do ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego. Senat wprowadza sześć poprawek, które mają na celu doprecyzowanie odesłań w Kodeksie wykroczeń, zachowanie spójności językowej i terminologicznej w Kodeksie wykroczeń, Kodeksie karnym oraz Kodeksie postępowania w sprawach o wykroczenia. Jedna z poprawek ma na celu rozdzielenie znamion czynu zabronionego w nowym przepisie art. 178d Kodeksu karnego, aby uniknąć nakładania się znamion przestępstwa rażącego naruszenia prędkości i rażącego naruszenia zasad bezpieczeństwa w ruchu lądowym.