Interpelacja w sprawie budzących poważne wątpliwości decyzji dotyczących przyznania środków finansowych z Krajowego Planu Odbudowy dla podmiotów branży HoReCa
Data wpływu: 2025-09-27
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł wyraża zaniepokojenie nietransparentnym podziałem środków z KPO dla branży HoReCa, sugerując faworyzowanie wybranych podmiotów. Pyta o kryteria oceny wniosków, wyniki kontroli oraz o możliwość dodatkowego wsparcia dla firm, które nie otrzymały dotacji.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie budzących poważne wątpliwości decyzji dotyczących przyznania środków finansowych z Krajowego Planu Odbudowy dla podmiotów branży HoReCa Interpelacja nr 12539 do ministra funduszy i polityki regionalnej w sprawie budzących poważne wątpliwości decyzji dotyczących przyznania środków finansowych z Krajowego Planu Odbudowy dla podmiotów branży HoReCa Zgłaszający: Robert Warwas, Lidia Czechak, Wioletta Maria Kulpa Data wpływu: 27-09-2025 Szanowny Panie Premierze, w przestrzeni publicznej pojawiły się bulwersujące opinię publiczną informacje dotyczące podziału środków finansowych w ramach Krajowego Planu Odbudowy, przeznaczonych na wsparcie przedsiębiorców z sektora hotelarstwa, gastronomii i cateringu (HoReCa).
Doniesienia medialne, a także liczne głosy przedsiębiorców wskazują, że proces przyznawania dotacji odbywał się w sposób nietransparentny, a niektóre decyzje budzą uzasadnione podejrzenia o brak obiektywizmu, faworyzowanie wybranych podmiotów i możliwe nadużycia. Ponadto, informacje dostępne na rządowej stronie internetowej kpo.gov.pl dotyczące powyższych decyzji są chaotyczne, zagmatwane i niepełne, utrudniające uzyskanie pełnego obrazu wskazanego problemu. Branża HoReCa szczególnie ucierpiała w wyniku pandemii COVID-19 i z tego powodu powinna być otoczona rzeczywistą i uczciwą pomocą.
Jednakże środki publiczne, zwłaszcza pochodzące z unijnego mechanizmu odbudowy, nie mogą być traktowane jako instrument do wspierania m.in. podmiotów powiązanych politycznie. Tego rodzaju działania niszczą zaufanie do państwa i instytucji publicznych, podważają sens programów pomocowych i stawiają Polskę w złym świetle na forum Unii Europejskiej. Mając na uwadze powyższe, zwracam się z prośbą o udzielenie odpowiedzi na poniższe pytania: 1. Jakie dokładnie kryteria zostały przyjęte przy ocenie wniosków i wyborze beneficjentów w ramach wsparcia KPO dla branży HoReCa? 2.
Z zapowiedzi medialnych wynika, że miały zostać przeprowadzone kontrole i audyty weryfikujące prawidłowość procesu. Czy wskazane kontrole zostały przeprowadzone? Jeśli tak – jakie są ich wyniki, a jeśli nie – dlaczego? 3. Ile firm, które spełniały wszystkie kryteria formalne, nie otrzymało wsparcia i jakie były tego przyczyny? 4. Czy rząd rozważa dodatkowe instrumenty pomocowe dla tych podmiotów z branży HoReCa, które nie otrzymały środków, mimo że spełniały warunki formalne? 5.
Które firmy i podmioty z branży HoReCa w województwie śląskim otrzymały wsparcie ze środków Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności i w jakiej wysokości (z rozróżnieniem pożyczek i dotacji) i jakie kryteria zdecydowały o pozytywnym rozpatrzeniu złożonych przez nie wniosków (proszę o pełny wykaz tych podmiotów z podaniem przeznaczenia dotacji i kwot zawartych w tych wnioskach)? 6.
Które firmy i podmioty z branży HoReCa w województwie śląskim nie otrzymały wsparcia ze środków Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności i jakie kryteria zdecydowały o negatywnym rozpatrzeniu złożonych przez nie wniosków (proszę o pełny wykaz tych podmiotów z podaniem przeznaczenia dotacji i kwot zawartych w tych wnioskach)? Z poważaniem Robert Warwas
Posłanka Lidia Czechak pyta o kryteria, jakimi kierowało się Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, rozdzielając środki z rezerwy programu "Ochrona zabytków 2026", zwłaszcza w kontekście dofinansowania podmiotów z niską punktacją. Krytykuje brak transparentności i uznaniowość decyzji ministry.
Projekt ustawy ma na celu zmianę w Prawie o szkolnictwie wyższym i nauce, aby umożliwić uczelniom finansowanie wsparcia dla osób niepełnosprawnych uczestniczących w studiach podyplomowych z dotacji budżetowej przeznaczonej na ten cel. Obecnie dotacja ta obejmuje tylko studentów i doktorantów, a proponowane zmiany mają na celu rozszerzenie wsparcia na uczestników studiów podyplomowych. Zmiana ta ma zapewnić równy dostęp do kształcenia podyplomowego dla wszystkich zainteresowanych, niezależnie od niepełnosprawności. Ustawa ma charakter deregulacyjny i nie wiąże się ze zwiększeniem środków na dotacje, lecz umożliwia uczelniom elastyczne gospodarowanie środkami.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o Państwowej Inspekcji Pracy oraz w niektórych innych ustawach, mające na celu wzmocnienie pozycji Państwowej Inspekcji Pracy (PIP) w zakresie ustalania istnienia stosunku pracy, zwalczania nadużywania umów cywilnoprawnych oraz poprawy efektywności kontroli. PIP zyskuje nowe uprawnienia, w tym możliwość wytaczania powództw w sprawach o ustalenie istnienia stosunku pracy, a także wydawania decyzji o stwierdzeniu istnienia stosunku pracy. Ustawa wprowadza także nowe procedury dotyczące kontroli, interpretacji indywidualnych oraz wymiany informacji z Zakładem Ubezpieczeń Społecznych (ZUS), dążąc do uszczelnienia systemu i zapewnienia lepszej ochrony praw pracowniczych.
Projekt ustawy ma na celu powołanie Wojewódzkich Zespołów Koordynacji (WZK) do spraw polityki umiejętności. WZK mają wspierać województwa w realizacji zadań związanych z rozwojem umiejętności mieszkańców i promocją uczenia się przez całe życie, poprzez opiniowanie i rekomendowanie działań w zakresie strategii rozwoju województwa i polityk publicznych. Ustawa określa organizację, zadania, skład i finansowanie WZK, a także wprowadza zmiany w ustawach o samorządzie województwa, prawie oświatowym, zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz o rynku pracy i służbach zatrudnienia. Wprowadzenie ustawy jest wymagane w ramach Krajowego Planu Odbudowy (KPO).
Ustawa o Finansowym Instrumencie Zwiększenia Bezpieczeństwa SAFE ustanawia ramy prawne dla działania tego instrumentu, mającego na celu finansowanie inwestycji w europejskim przemyśle obronnym. Określa zasady kontroli i audytu wykorzystania środków z pożyczki SAFE, udzielanej na podstawie rozporządzenia UE. Tworzy FIZB w Banku Gospodarstwa Krajowego, precyzuje źródła finansowania i przeznaczenie środków, a także zasady współpracy między ministrem obrony, innymi ministrami i BGK. Ustawa wprowadza zmiany w Prawie bankowym, ustawie o finansach publicznych i ustawie o Krajowej Administracji Skarbowej, dostosowując je do funkcjonowania FIZB.
Projekt ustawy o Finansowym Instrumencie Zwiększenia Bezpieczeństwa SAFE (FIZB) ma na celu stworzenie ram prawnych dla efektywnego wykorzystania środków z pożyczki SAFE od Komisji Europejskiej na wzmocnienie europejskiego przemysłu obronnego. Ustawa określa zasady działania FIZB, rolę Banku Gospodarstwa Krajowego (BGK) w zarządzaniu instrumentem oraz zasady kontroli i audytu wykorzystania środków. FIZB będzie finansować zadania wynikające z Planu inwestycji w europejskim przemyśle obronnym, spłatę pożyczki SAFE, a także inne wydatki związane z bezpieczeństwem i obronnością kraju. Wprowadza także mechanizmy prefinansowania w przypadku niedoboru środków.