Interpelacja w sprawie wprowadzenia obowiązkowej nauki języka polskiego jako drugiego dla uczniów cudzoziemskich w polskim systemie edukacji
Data wpływu: 2025-10-20
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłowie pytają o wprowadzenie obowiązkowej nauki języka polskiego jako drugiego dla uczniów cudzoziemskich, zwracając uwagę na brak systemowego wsparcia językowego i trudności w integracji. Interpelacja dotyczy wdrożenia opracowanej podstawy programowej, działań legislacyjnych oraz zabezpieczenia środków finansowych na ten cel.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie wprowadzenia obowiązkowej nauki języka polskiego jako drugiego dla uczniów cudzoziemskich w polskim systemie edukacji Interpelacja nr 13024 do ministra edukacji w sprawie wprowadzenia obowiązkowej nauki języka polskiego jako drugiego dla uczniów cudzoziemskich w polskim systemie edukacji Zgłaszający: Barbara Okuła, Piotr Górnikiewicz, Bożenna Hołownia, Maja Ewa Nowak, Ewa Schädler, Ewa Szymanowska, Wioleta Tomczak Data wpływu: 20-10-2025 Szanowna Pani Minister, z danych opublikowanych w ostatnim raporcie Centrum Edukacji Obywatelskiej (2025) wynika, że jedynie 48% dzieci z doświadczeniem migracji korzysta z dodatkowych zajęć języka polskiego oferowanych w szkołach.
Oznacza to, że ponad połowa uczniów cudzoziemskich nie otrzymuje systemowego wsparcia językowego, mimo że ich codzienna edukacja odbywa się w języku polskim. W wielu szkołach funkcjonują tzw. oddziały cudzoziemskie. Są to regularne klasy (a nie oddziały przygotowawcze), ale uczą się w nich tylko uczniowie z Ukrainy. Uczą się w nich, bo z powodu braku systemowego wsparcia nie znają wystarczająco dobrze języka polskiego, aby uczyć się w regularnych klasach. 1.
Perspektywa nauczycieli Nauczyciele szkół podstawowych i ponadpodstawowych w licznych raportach (CEO, 2025, 2024, 2023; NIK, 2023) wskazują brak lub bardzo słabą znajomość języka polskiego przez uczniów cudzoziemskich jako jedno z najtrudniejszych wyzwań dydaktycznych i wychowawczych w procesie edukacji. Uczniowie, którzy nie znają języka edukacji szkolnej, mają ograniczony dostęp do treści nauczania, co utrudnia im rozwój i integrację. 2.
Brak przedmiotu obowiązkowego Pomimo że nauka w polskiej szkole jest obowiązkowa dla wszystkich dzieci i odbywa się ona w języku polskim, wsparcie uczniów z doświadczeniem migracji słabo lub wcale nieznających języka polskiego odbywa się poprzez fakultatywne zajęcia opisane w dokumentach jako „dodatkowe zajęcia z języka polski”. Zajęcia te nie są obowiązkowym elementem kształcenia dla uczniów z doświadczeniem migracji i decyzje o uczestnictwie w nich pozostają w gestii rodziców tych dzieci, migrantów, którzy sami często mają problemy adaptacyjne i często nie rozumieją systemu, w którym uczą się dzieci.
Brak jest także podstawy programowej, bo są to zajęcia dodatkowe, zatem nauczyciele nie wiedzą czego i jak uczyć. Jest to sytuacja zupełnie niezrozumiała: dzieci mają obowiązek uczestniczyć w zajęciach, na których języka często nie rozumieją, a szkoły nie mają narzędzia systemowego, by zapewnić im adekwatne wsparcie. 3. Praktyki międzynarodowe W krajach o restrykcyjnej polityce migracyjnej, dbających o bezpieczeństwo i spokój społeczny, takich jak choćby Szwajcaria, znajomość języka kraju osiedlenia stanowi warunek uczestnictwa w życiu społecznym i edukacyjnym.
Dzieci cudzoziemskie obowiązkowo uczą się języka obowiązującego w kraju przyjmującym, co służy ich integracji, podnosi bezpieczeństwo obywateli oraz zapewnia większą spójność społeczną. Polska nie może pozostawać w tyle za tymi standardami. 4. Podstawa programowa już opracowana W Instytucie Badań Edukacyjnych powstała już ekspercka grupa, która opracowała podstawę programową dla języka polskiego jako drugiego. Oznacza to, że narzędzie merytoryczne i metodyczne jest gotowe do wdrożenia. Otwarte pozostaje pytanie: kiedy i w jakim trybie przedmiot „język polski jako drugi” zostanie wprowadzony do szkół? 1.
Czy ministerstwo przewiduje wprowadzenie obowiązkowego przedmiotu „język polski jako drugi” dla wszystkich uczniów z doświadczeniem migracji, którzy dołączają do systemu edukacji w Polsce i nie posługują się językiem polskim na poziomie umożliwiającym im samodzielne uczestnictwo w zajęciach? 2. Czy podjęto działania legislacyjne i wykonawcze, które pozwolą wdrożyć opracowaną podstawę programową do języka polskiego jako drugiego oraz przygotować szkoły do realizacji nowych zadań? 3.
Czy przewidziane jest zabezpieczenie środków finansowych w budżecie państwa na realizację przedmiotu „język polski jako drugi” oraz na szkolenie nauczycieli i przygotowanie materiałów dydaktycznych?
Poseł pyta o dyskryminację płacową pracowników SOW w porównaniu do innych jednostek pomocy społecznej oraz o brak funduszy na infrastrukturę terapeutyczną. Domaga się interwencji rządu w celu ujednolicenia zasad przyznawania dodatków motywacyjnych i poprawy warunków finansowania ośrodków wsparcia.
Poseł pyta o szczegóły dotyczące podziału środków Rządowego Funduszu Rozwoju Dróg w województwie małopolskim (nabór nr 12), wyrażając wątpliwości, czy mechanizm punktacji adekwatnie uwzględnia potrzeby dużych miast, takich jak Tarnów. Prosi o wyjaśnienie kryteriów oceny i mechanizmu ustalania kwoty dofinansowania.
Poseł Piotr Górnikiewicz zwraca uwagę na lukę prawną dotyczącą formy upoważnień do odstrzału sanitarnego, gdzie brak wymogu formy pisemnej prowadzi do niejasności i problemów finansowych dla kół łowieckich. Pyta, czy resorty planują ujednolicić procedury i rozważają rozwiązania chroniące koła łowieckie przed odpowiedzialnością finansową w sporach o ryczałty.
Poseł Piotr Górnikiewicz interweniuje w sprawie drastycznych ograniczeń w dostępie do podstawowych świadczeń ginekologicznych dla kobiet z niepełnosprawnościami, szczególnie ruchowymi i intelektualnymi. Pyta o działania Ministerstwa Zdrowia w celu poprawy dostępności gabinetów ginekologicznych i programów profilaktycznych dla tej grupy pacjentek.
Poseł Piotr Górnikiewicz wyraża zaniepokojenie uzależnieniem Polski od importu fosforytów i potencjalnym kryzysem związanym z ich dostępnością. Pyta o analizę ryzyka, plany dywersyfikacji źródeł, rezerwy strategiczne i wsparcie dla odzysku fosforu.
Przedstawiony fragment dotyczy sprawozdania Komisji Edukacji i Nauki oraz Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej o uchwale Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy Prawo oświatowe oraz niektórych innych ustaw. Komisje te rozpatrzyły uchwałę Senatu i wnoszą do Sejmu o przyjęcie poprawek Senatu. Dokument ten jest procesem legislacyjnym dotyczącym zmian w prawie oświatowym i regulacjach dotyczących samorządu terytorialnego w kontekście edukacji. Nie zawiera szczegółów co do treści poprawek, a jedynie informację o rekomendacji ich przyjęcia przez Sejm.
Projekt ustawy wprowadza Wojewódzkie Zespoły Koordynacji do spraw polityki umiejętności (WZK), które mają pełnić funkcje opiniodawczo-doradcze dla zarządów województw w zakresie rozwoju umiejętności mieszkańców i promocji uczenia się przez całe życie. WZK będą monitorować, koordynować i ewaluować działania związane z polityką umiejętności na poziomie regionalnym, a także wydawać rekomendacje dotyczące kształcenia zawodowego i potrzeb rynku pracy. Ustawa określa również skład, zadania, organizację i finansowanie WZK, a także wprowadza zmiany w ustawach o samorządzie województwa, prawie oświatowym, polityce rozwoju oraz rynku pracy.
Projekt ustawy ma na celu powołanie Wojewódzkich Zespołów Koordynacji (WZK) do spraw polityki umiejętności. WZK mają wspierać województwa w realizacji zadań związanych z rozwojem umiejętności mieszkańców i promocją uczenia się przez całe życie, poprzez opiniowanie i rekomendowanie działań w zakresie strategii rozwoju województwa i polityk publicznych. Ustawa określa organizację, zadania, skład i finansowanie WZK, a także wprowadza zmiany w ustawach o samorządzie województwa, prawie oświatowym, zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz o rynku pracy i służbach zatrudnienia. Wprowadzenie ustawy jest wymagane w ramach Krajowego Planu Odbudowy (KPO).
Projekt ustawy nowelizuje ustawę o systemie oświaty oraz ustawę o finansowaniu zadań oświatowych. Sprawozdanie Komisji Edukacji i Nauki wnioskuje o uchwalenie projektu bez poprawek. Wnioski mniejszości zgłoszone przez posła M. Józefaciuka dotyczą wprowadzenia możliwości zróżnicowania opłat za dopuszczenie podręczników przez Ministra Edukacji i Wychowania, a także obniżenia tych opłat o co najmniej 50% dla podręczników przeznaczonych dla uczniów z niepełnosprawnościami, do nauczania języków mniejszości, języka regionalnego i przedmiotów zawodowych.
Projekt uchwały Sejmu ma na celu potępienie aktu publicznego znieważenia symbolu religijnego, do którego doszło w Szkole Podstawowej w Kielnie. Uchwała wyraża stanowczy protest wobec zachowania nauczycielki, która zdjęła krzyż ze ściany i go znieważyła. Sejm podkreśla, że szkoła nie może być miejscem agresji światopoglądowej, a takie zachowania naruszają wolność religii i godność wierzących. Dodatkowo, uchwała wzywa Ministra Edukacji do podjęcia działań dyscyplinarnych i apeluje o poszanowanie wolności religijnej we wszystkich instytucjach publicznych.