Interpelacja w sprawie systemów artylerii lufowej z amunicją programowalną
Data wpływu: 2025-11-13
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł pyta o stan modernizacji systemów OPL kalibru 35 mm, zarówno morskich, jak i lądowych, oraz o program amunicji programowalnej, w tym o wyniki prób strzelań i plany MON dotyczące pozyskania systemów o odpowiedniej szybkostrzelności. Wyraża zaniepokojenie potencjalnymi lukami w zdolnościach produkcyjnych i kompetencjach polskiego przemysłu w zakresie armat KDA i amunicji programowalnej.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie systemów artylerii lufowej z amunicją programowalną Interpelacja nr 13563 do ministra obrony narodowej w sprawie systemów artylerii lufowej z amunicją programowalną Zgłaszający: Przemysław Wipler Data wpływu: 13-11-2025 Szanowny Panie Premierze, w nawiązaniu do mojej wcześniejszej interpelacji dotyczącej gotowości, a raczej jej braku, polskich systemów ochrony przeciwlotniczej w jej najniższej warstwie, w tym w szczególności obrony przeciwdronowej, chciałbym zapytać Pana Premiera o aktualny stan prac nad systemami artylerii lufowej opartymi o tzw. amunicję programowalną.
Według informacji dostępnych w domenie publicznej zasadniczą przewagą amunicji programowalnej jest wysoki współczynnik koszt – efekt oraz możliwość precyzyjnego rażenia małych celów (BSP/UAS) dzięki programowaniu zapalnika przy wylocie lufy i prefabrykowanym odłamkom. Amunicja ta historycznie została opracowana dla zwalczania celów C-RAM (counter-rockets, artillery, mortars) i aktualnie przeżywa swój renesans jako jeden z najlepszych środków zwalczania BSP/UAS, co potwierdzają również doświadczenia z Ukrainy. Polska pozyskała w 1995 r.
licencję na automat 35 mm Oerlikon KDA, uruchamiając w HSW jego produkcję dla programu PZA Loara (pierwszy prototyp z armatami KDA zbudowano w 1999 r.). W 2009 r. program ten został zawieszony. Po wieloletniej przerwie armata ta została wykorzystana w systemie morskim OSU-35K, który na mocy umowy z 2022 r. ma wejść na wyposażenie polskich niszczycieli min. W związku z powyższym uprzejmie proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania: Jaki jest aktualny stan wszystkich programów modernizacyjnych OPL w kal.
35 mm w wersji morskiej, jak i lądowej, oraz programu amunicji programowalnej - w tym etapy badań, certyfikacji, decyzje wdrożeniowe i przyjęte konfiguracje? Jakie są wyniki i status prób strzelań C-UAS/C-RAM z amunicją programowalną (typy celów, odległości, warunki, metryki skuteczności) i jakie są minimalne wymagania akceptowane przez MON? Z przeglądu aktualnych programów modernizacyjnych analogicznych systemów w innych krajach wynika, że wymagana szybkostrzelność jednej jednostki ognia wynosi 1000 strz./min, co było zapewniane przez dwie armaty (np.
KDA) pracujące w tandemie, a aktualnie jest realizowane przez jedną armatę rewolwerową, również wyposażoną w amunicję programowalną. Czy polski MON planuje pozyskanie systemów o takiej szybkostrzelności, czy też o połowę niższej? Jeśli szybkostrzelność ma być obniżona, to czym jest to uzasadnione? Mając na uwadze 30-letni okres od momentu pozyskania licencji, czy polski przemysł zachował pełne zdolności techniczne wytwarzania armat KDA, a jeśli nie - które kompetencje należy odbudować i w jakim horyzoncie jest to planowane?
Jakie są obecne, krótkoterminowe (12-18 miesięcy) i docelowe moce produkcyjne armat (szt./rok) oraz zidentyfikowane wąskie gardła (np. przewód lufy, obróbka precyzyjna, testy)? Jakie są obecne, krótkoterminowe i docelowe moce produkcyjne amunicji programowalnej 35 mm (szt./rok) oraz status kluczowych komponentów (zapalnik, programator wylotowy, prefabrykaty odłamkowe) w Polsce? Jakie są źródła finansowania i profil wydatków na najbliższe trzy lata dla armat i amunicji?
Mając na uwadze, iż zapotrzebowanie na tego rodzaju systemy posiada wiele państw europejskich, w tym Ukraina, czy Polska zgłosiła taki program, w kalibrze 35 lub 30 mm, do inicjatywy SAFE?
Poseł Wipler pyta o funkcjonowanie systemu eWUŚ, w szczególności o liczbę świadczeń udzielonych na podstawie oświadczeń pacjentów, weryfikację tych oświadczeń oraz koszty działania systemu. Poseł wyraża obawę co do potencjalnych nadużyć i efektywności systemu w kontekście kosztów i odzyskiwania nienależnych świadczeń.
Poseł kwestionuje decyzję o zakazie wjazdu na teren jednostek wojskowych samochodów wyprodukowanych w Chinach, argumentując, że kryterium kraju produkcji jest niespójne i pomija aspekty techniczne. Pyta o konkretne kryteria zakazu, jego egzekwowanie oraz planowane procedury weryfikacji.
Poseł Wipler wyraża zaniepokojenie realizacją programu zakupu czołgów K2, kwestionując brak doświadczenia Hyundai Rotem w produkcji pojazdów wsparcia i zlecanie projektów zagranicznym firmom. Pyta o koszty marż, wpływ na polski przemysł obronny i postępowania wyjaśniające w MON w związku z wysokimi prowizjami przy pierwszym kontrakcie.
Poseł Przemysław Wipler wyraża zaniepokojenie funkcjonowaniem, architekturą techniczną i bezpieczeństwem Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF), zadając szereg pytań dotyczących wykorzystywanej infrastruktury, udziału podmiotów trzecich, cyberbezpieczeństwa i audytów systemu. Pyta również o rolę ABW i NASK w opiniowaniu systemu KSeF.
Poseł Wipler kwestionuje rozbieżności w szacunkach Ministra Finansów dotyczących oszczędności wynikających z programu SAFE i domaga się udostępnienia szczegółowej dokumentacji analitycznej oraz kalkulacji kosztów i korzyści związanych z programem. Poseł wyraża obawę, że podawane kwoty są życzeniowe i służą jedynie uwiarygodnieniu dalszego zadłużania państwa.
Przedstawiony dokument jest dodatkowym sprawozdaniem Komisji Gospodarki i Rozwoju oraz Komisji Obrony Narodowej dotyczącym rządowego projektu ustawy o działalności kosmicznej. Zawiera on poprawki zgłoszone w drugim czytaniu i rozpatrzone przez komisje. Poprawki te dotyczą głównie doprecyzowania i uściślenia terminologii, wydłużenia terminów oraz zmian w zakresie przekazywania informacji do ONZ. Celem poprawek jest doprecyzowanie i usprawnienie wdrażania przepisów ustawy o działalności kosmicznej.
Ustawa o Finansowym Instrumencie Zwiększenia Bezpieczeństwa SAFE ustanawia ramy prawne dla działania tego instrumentu, mającego na celu finansowanie inwestycji w europejskim przemyśle obronnym. Określa zasady kontroli i audytu wykorzystania środków z pożyczki SAFE, udzielanej na podstawie rozporządzenia UE. Tworzy FIZB w Banku Gospodarstwa Krajowego, precyzuje źródła finansowania i przeznaczenie środków, a także zasady współpracy między ministrem obrony, innymi ministrami i BGK. Ustawa wprowadza zmiany w Prawie bankowym, ustawie o finansach publicznych i ustawie o Krajowej Administracji Skarbowej, dostosowując je do funkcjonowania FIZB.
Projekt ustawy o Finansowym Instrumencie Zwiększenia Bezpieczeństwa SAFE (FIZB) ma na celu stworzenie ram prawnych dla efektywnego wykorzystania środków z pożyczki SAFE od Komisji Europejskiej na wzmocnienie europejskiego przemysłu obronnego. Ustawa określa zasady działania FIZB, rolę Banku Gospodarstwa Krajowego (BGK) w zarządzaniu instrumentem oraz zasady kontroli i audytu wykorzystania środków. FIZB będzie finansować zadania wynikające z Planu inwestycji w europejskim przemyśle obronnym, spłatę pożyczki SAFE, a także inne wydatki związane z bezpieczeństwem i obronnością kraju. Wprowadza także mechanizmy prefinansowania w przypadku niedoboru środków.
Projekt ustawy ma na celu dostosowanie polskiego prawa do prawa Unii Europejskiej, w szczególności do rozporządzenia 2021/821 ustanawiającego unijny system kontroli wywozu, pośrednictwa, pomocy technicznej, tranzytu i transferu produktów podwójnego zastosowania. Ponadto, implementuje dyrektywę 2024/325 dotyczącą minimalnej głębokości oznakowania broni palnej i jej istotnych komponentów. Ustawa wprowadza zmiany w ustawie o obrocie z zagranicą towarami, technologiami i usługami o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa oraz w ustawie o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym. Nowelizacja ma na celu usprawnienie i ujednolicenie procedur związanych z kontrolą obrotu towarami strategicznymi.
Projekt ustawy zakłada utworzenie Uniwersytetu Bezpieczeństwa Narodowego poprzez przekształcenie istniejącej Akademii Sztuki Wojennej. Celem jest stworzenie wiodącego ośrodka rozwoju myśli strategicznej, innowacji technologicznych i interdyscyplinarnych badań nad bezpieczeństwem, zdolnego do kształcenia kadr na najwyższym poziomie. Ustawa przewiduje zachowanie ciągłości działalności dydaktycznej i badawczej, a także praw i obowiązków Akademii. Uniwersytet ma wzmocnić obronność państwa, rozwijać kompetencje cyfrowe i wspierać współpracę międzynarodową.