Interpelacja w sprawie systemów artylerii lufowej z amunicją programowalną

Szanowny Panie Premierze,

w nawiązaniu do mojej wcześniejszej interpelacji dotyczącej gotowości, a raczej jej braku, polskich systemów ochrony przeciwlotniczej w jej najniższej warstwie, w tym w szczególności obrony przeciwdronowej, chciałbym zapytać Pana Premiera o aktualny stan prac nad systemami artylerii lufowej opartymi o tzw. amunicję programowalną.

Według informacji dostępnych w domenie publicznej zasadniczą przewagą amunicji programowalnej jest wysoki współczynnik koszt – efekt oraz możliwość precyzyjnego rażenia małych celów (BSP/UAS) dzięki programowaniu zapalnika przy wylocie lufy i prefabrykowanym odłamkom. Amunicja ta historycznie została opracowana dla zwalczania celów C-RAM (counter-rockets, artillery, mortars) i aktualnie przeżywa swój renesans jako jeden z najlepszych środków zwalczania BSP/UAS, co potwierdzają również doświadczenia z Ukrainy.

Polska pozyskała w 1995 r. licencję na automat 35 mm Oerlikon KDA, uruchamiając w HSW jego produkcję dla programu PZA Loara (pierwszy prototyp z armatami KDA zbudowano w 1999 r.). W 2009 r. program ten został zawieszony. Po wieloletniej przerwie armata ta została wykorzystana w systemie morskim OSU-35K, który na mocy umowy z 2022 r. ma wejść na wyposażenie polskich niszczycieli min.

W związku z powyższym uprzejmie proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania: