Interpelacja w sprawie wprowadzenia skutecznych mechanizmów ochrony małoletnich w mediach społecznościowych
Data wpływu: 2025-12-12
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Monika Rosa pyta ministra cyfryzacji o planowane działania w celu wprowadzenia skutecznych mechanizmów ochrony małoletnich w mediach społecznościowych, w tym o rozważane wprowadzenie zakazów wiekowych i systemów weryfikacji wieku. Podkreśla pilną potrzebę reakcji na obecną nieskuteczność obecnych rozwiązań i wykorzystanie przykładów z innych krajów.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie wprowadzenia skutecznych mechanizmów ochrony małoletnich w mediach społecznościowych Interpelacja nr 14207 do ministra cyfryzacji w sprawie wprowadzenia skutecznych mechanizmów ochrony małoletnich w mediach społecznościowych Zgłaszający: Monika Rosa Data wpływu: 12-12-2025 Szanowny Panie Ministrze, należy stwierdzić, że powoli niechlubną tradycją stają się wielkie procesy sądowe wytaczane przeciwko globalnym platformom mediów społecznościowych, takim jak Meta, którym zarzuca się liczne niedozwolone praktyki skierowane do osób małoletnich.
Za przykład może posłużyć sprawa Commonwealth of Massachusetts przeciwko Meta Platforms, Inc. oraz Instagram, LLC, w której jasno stwierdzono, że Meta i Instagram muszą ponieść odpowiedzialność za swoje nieuczciwe i wprowadzające w błąd działania, ponieważ doprowadziły do krzywdy dzieci i młodzieży oraz wielokrotnie i świadomie przedkładały zysk nad ich zdrowie. W uzasadnieniu wyroku wskazano, że Meta wiedziała, jak bardzo uzależniające i szkodliwe są jej funkcje, jak silnie oddziałują one na młodych użytkowników oraz jak utrzymywać ich uwagę, maksymalizując zyski.
Firma – mimo świadomości możliwości zmniejszenia szkodliwości swoich produktów – nie podejmowała działań naprawczych, lecz przedstawiała opinii publicznej nieprawdziwe informacje. Podkreślono, że przedsiębiorstwo wykorzystało swoją potęgę korporacyjną przeciwko wyjątkowo podatnym młodym ludziom, w nierównej walce o ich czas i uwagę, kosztem ich zdrowia psychicznego i fizycznego. Wobec powyższego wiele państw na całym świecie podjęło realne i zdecydowane działania mające na celu ochronę nieletnich przed praktykami dużych platform technologicznych.
Obecnie większość krajów wprowadza obowiązek uzyskania zgody rodzica lub opiekuna prawnego na założenie konta przez osoby małoletnie, a część państw dodatkowo zaostrza minimalny wiek umożliwiający dostęp do mediów społecznościowych. Przykładowo Australia od 2025 r. wprowadziła zakaz zakładania nowych kont osobom poniżej 16. roku życia, obligując platformy do egzekwowania tego przepisu. Francja wymaga zgody opiekuna prawnego dla użytkowników poniżej 15 lat oraz wprowadziła ograniczenia dotyczące algorytmów rekomendacyjnych kierowanych do nieletnich.
Francja oparła swój system prawny na fundamentalnej zasadzie ochrony małoletnich w środowisku cyfrowym, niezależnie od formy ich obecności w przestrzeni online. Japonia rekomenduje uzyskanie zgody opiekuna prawnego dla użytkowników poniżej 18 lat w usługach opartych na przetwarzaniu danych osobowych, w tym platformach społecznościowych. Brazylia, na mocy ustawy Lei 15.211/2025 (Digital ECA), dopuszcza zakładanie kont jedynie przez osoby powyżej 16 lat, a młodsi użytkownicy wymagają zgody i nadzoru rodzica lub opiekuna.
Natomiast Indie, w projekcie Digital Personal Data Protection Rules, przewidują obowiązek uzyskania zgody rodzica dla wszystkich użytkowników poniżej 18. roku życia. Rozwiązania te wymuszają na platformach nie tylko stosowanie ograniczeń wiekowych, lecz również wdrażanie skutecznych metod weryfikacji wieku oraz zgód rodzicielskich – w tym poprzez dokumenty tożsamości, metody biometryczne lub inne narzędzia technicznego uwierzytelniania opiekuna.
Dzisiaj istnieje pilna i bezdyskusyjna potrzeba podjęcia zdecydowanych, ambitnych i konsekwentnych działań, aby realnie chronić najmłodszych użytkowników Internetu przed niebezpiecznymi praktykami dużych platform technologicznych. Jako współautorka raportu „Internet dzieci” podkreślam, że mimo upływu zaledwie pół roku od jego publikacji skala korzystania przez dzieci z aplikacji społecznościowych i komunikatorów przeznaczonych formalnie od 13. roku życia pozostaje bardzo wysoka. Z takich serwisów aktywnie korzysta już 1,4 mln dzieci w wieku 7–12 lat, czyli 58% całej tej grupy.
Najpopularniejsze platformy społecznościowe gromadzą setki tysięcy nieletnich użytkowników: z TikToka korzysta ponad 800 tys. dzieci (ponad jedna trzecia grupy), z Facebooka około 630 tys. (co czwarte dziecko), a z Instagrama około 370 tys. (co szóste dziecko). Podobnie powszechne jest korzystanie z komunikatorów: Messenger obejmuje 860 tys. dzieci (36%), a WhatsApp - 750 tys. (31%). Dane te jednoznacznie pokazują, że obecny model deklaratywnego ustalania wieku użytkowników jest nieskuteczny, co powinno skłaniać do wprowadzenia bardziej adekwatnych i realnych mechanizmów ochrony najmłodszych.
Posłowie pytają o funkcjonowanie systemu świadczenia wspierającego dla osób z niepełnosprawnością słuchu, podnosząc problem niedostatecznego uwzględnienia specyfiki ich potrzeb w kryteriach oceny. Domagają się analizy i ewentualnych zmian w systemie, aby lepiej odpowiadał on na bariery komunikacyjne i społeczne, z jakimi mierzą się osoby głuche.
Poseł interweniuje w sprawie niejasności dotyczących stosowania nowych przepisów o minimalnym wieku kandydatów na kierowców i ważności egzaminów, szczególnie w kontekście osób, które rozpoczęły kurs przed wejściem w życie nowych regulacji. Pyta o możliwość unieważnienia egzaminów przeprowadzonych zgodnie z procedurami i domaga się jednolitych wytycznych dla urzędów.
Posłowie kwestionują zasady podziału środków w ramach rządowego programu leczenia niepłodności in vitro na lata 2024-2028, wskazując na nieproporcjonalnie duże finansowanie podmiotów prywatnych kosztem publicznych. Domagają się ujawnienia kryteriów i algorytmu podziału środków oraz zapewnienia transparentności i równych warunków dla wszystkich realizatorów programu.
Posłowie pytają o odpowiedzialność karną za rozpowszechnianie w Internecie nagrań dokumentujących zabójstwo, zwracając uwagę na masowy charakter tego zjawiska i wątpliwości co do skuteczności obecnych przepisów. Interpelacja dotyczy działań prokuratury w takich przypadkach oraz ewentualnych zmian legislacyjnych w celu skuteczniejszego ścigania tego typu czynów.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie gwałtownym spadkiem zainteresowania programem "Czyste Powietrze" po zmianach w 2025 r., pytając o działania naprawcze i dostępność programu dla osób o niskich dochodach. Krytykują obecne tempo realizacji programu i wnoszą o poprawę jego efektywności oraz ochronę beneficjentów przed nieuczciwymi wykonawcami.
Przedstawiony dokument to sprawozdanie Komisji Cyfryzacji, Innowacyjności i Nowoczesnych Technologii oraz Komisji do Spraw Dzieci i Młodzieży dotyczące obywatelskiego projektu ustawy o ochronie małoletnich przed treściami pornograficznymi w Internecie oraz zmianie ustawy Prawo telekomunikacyjne. Komisje, po rozpatrzeniu projektu ustawy, wnoszą o jego odrzucenie przez Sejm. Projekt ustawy dotyczy istotnego problemu ochrony dzieci w Internecie, jednakże proponowane rozwiązania zostały uznane za niewystarczające lub nieodpowiednie. Decyzja komisji sugeruje, że obecna forma projektu ustawy wymaga znacznych poprawek lub opracowania nowej regulacji w tym zakresie.
Projekt ustawy zakłada wprowadzenie dobrowolności stosowania Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF) dla mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP). Nowelizacja ma na celu odciążenie tych podmiotów od kosztów związanych z wdrożeniem i funkcjonowaniem obowiązkowego KSeF, który według wnioskodawców stanowi dodatkowe obciążenie i ryzyko dla najmniejszych firm. Autorzy argumentują, że KSeF jest niedopracowany, zagraża stabilności gospodarki i narusza zasadę zaufania do przedsiębiorcy. Zmiana ta ma być trwała i niezależna od czasowych zwolnień, przywracając stan zgodny z prawem UE, które chroni dobrowolność wyboru formy faktury.
Projekt ustawy o zarządzaniu danymi został skierowany ponownie do Komisji Cyfryzacji, Innowacyjności i Nowoczesnych Technologii w celu rozpatrzenia poprawki zgłoszonej w drugim czytaniu. Komisja rozpatrzyła poprawkę i wnosi o skreślenie art. 37. Poprawkę popierają kluby poselskie Konfederacji i PiS. Celem proponowanej zmiany jest eliminacja konkretnego przepisu z pierwotnej wersji ustawy o zarządzaniu danymi.
Projekt ustawy ma na celu deregulację i modyfikację ustawy o systemie teleinformatycznym do obsługi niektórych umów (eUmowy). Zmiany koncentrują się na rozszerzeniu funkcjonalności Systemu eUmowy, umożliwiając obsługę umów związanych z zatrudnieniem i porozumień, a także udoskonaleniu procesów związanych z zawarciem, zmianą i rozwiązaniem umów. Dodatkowo, projekt wprowadza mechanizmy weryfikacji danych oraz przekazywania informacji między różnymi instytucjami, takimi jak ZUS, CEIDG i Krajowa Administracja Skarbowa, w celu usprawnienia obsługi umów. Celem jest digitalizacja i centralizacja procesów związanych z umowami, ułatwiając ich zarządzanie i kontrolę.
Projekt ustawy zakłada odroczenie obowiązku stosowania Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF) dla mikroprzedsiębiorców o dwa lata, tj. do 31 grudnia 2027 r. Celem jest uniknięcie dodatkowych kosztów związanych z wdrożeniem i funkcjonowaniem KSeF dla najmniejszych firm, które często wystawiają faktury ręcznie i nie odnajdują się w transformacji cyfrowej. Wnioskodawcy argumentują, że obowiązkowy KSeF dla mikroprzedsiębiorców może doprowadzić do zamknięcia firm i negatywnie wpłynąć na gospodarkę. Odroczenie ma dać czas na okrzepnięcie systemu i spokojne przygotowanie się mikroprzedsiębiorców.